Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Εν μεσω ενος λαου, ζωντος εν κραιπαλη και μεθη,εν μεσω βαθυτατης οικονομικης κρισης, συνεχως και αδιαλλειπτως, ολοκληρον τον χρονο, μετατρεποντας τον σε ΤΣΙΚΝΟΧΡΟΝΟ, ακουμε τους Αγιους μας, εμας τους χριστιανους, συνεχως να μας βροντοφωναζουν:



Εν μεσω ενος λαου, ζωντος εν κραιπαλη και μεθη,εν μεσω βαθυτατης οικονομικης κρισης, συνεχως και αδιαλλειπτως, ολοκληρον τον χρονο, μετατρεποντας τον σε ΤΣΙΚΝΟΧΡΟΝΟ, ακουμε τους Αγιους μας, εμας τους χριστιανους, συνεχως να μας βροντοφωναζουν:







Aει μεν, μαλιστα δε νυν, ευκαιρον ειπειν:
Ματαιοτης ματαιοτητων και παντα ματαιοτης.
Δια ταυτην την πνευματικην ρησιν επαδομεν συνεχως επιλεγοντες: 
ματαιοτης ματαιοτητων και παντα ματαιοτης.

Ταυτην γαρ την ρησιν και εν τοιχοις,

και εν ιματιοις, και εν αγορα,

και εν οικια, και εν οδοις,

και εν θυραις, και εν εισοδοις,

Και προ παντων εν τω εκαστω συνειδοτι

συνεχως εγγεγραφθαι δει

και δια παντος αυτην μελεταν.



Ιερος Χρυσοστομος ΕΠΕ,33,88.

Ου ζωμεν μετα της προσηκουσης τοις χριστιανοις σκληραγωγιας,
αλλα τον υγρον τουτον και διαλελυμενον και χαυνον εζηλωσαμεν βιον.
Διο και εικοτως τοις παρουσιν εμφιλοχωρουμεν πραγμασιν.
Ως ειγε εν νηστειαις και πανυχισι και ευτελεια διαιτως την ζωην διηνυομεν ταυτην, 
τας επιθυμιας ημων εκκοπτοντες τας ατοπους, 
τας ηδονας κωλυοντες, 
τους ιδρωτας της αρετης υπομενοντες,
κατα τον Παυλου λογον υποπιαζοντες το σωμα και δουλαγωγουντες, της σαρκος προνοιαν μη ποιουμενοι εις επιθυμιας, 
την στενην και τεθλιμμενην οδον οδευοντες, 
ταχεως αν των μελλοντων απαλλαγηναι σπευδοντες.

ιερος Χρυσοστομος, προς Ανδριαντας, P.G. 49,85.

Εχετω τοινυν και οφθαλμος ορους και κανονας, ωστε μη απλως επιπηδαν πασι τοις προσπιπτουσι.
Και η γλωσσα τειχιον εχετω, ωστε μη προτρεχειν της διανοιας.
Δια γαρ τουτο και οι οδοντες και τα χειλη προς την της γλωττης ασφαλειαν δεδημιουργηται, ινα μηδεποτε απλως αναπετασασα τας θυρας η γλωσσα εξιη,
αλλ' επειδαν καλως τα καθ' εαυτην διαθη, τοτε μετα πασης ευκοσμιας προϊη και τοιαυτα προφερη ρηματα, 
ινα δω χαριν τοις ακουουσι, κακεινα φθεγγηται, 
α προς οικοδομην συντεινει των ακουοντων.
Και τον ατακτον δε γελωτα παντη εκκλινειν δει, 
και το βαδισμα ηρεμον εχειν και ησυχιον
και την στολην κατεσταλμενην, 
και δια παντων απαξαπλως ρυθμιζεσθαι προσηκει τον απογραψαμενον εις το της αρετης σταδιον.
η γαρ των μελων των εξωθεν ευταξια εικων τις εστι της εν τη ψυχη καταστασεως.

ιερος Χρυσοστομος ΕΠΕ 36,90.

2 σχόλια:

  1. Πόσο μεγάλο καλό είναι η νηστεία καί μέγιστο όπλο κατά του διαβόλου! Μετά το λουτρό του βαπτίσματός μας, δεν πρέπει να προσέχουμε στην καλοπέραση, την τρυφή καί τα πλούσια τραπέζια, αλλά στην νηστεία. Γι' αυτό ακριβώς καί ο Κύριος νήστεψε· όχι επειδή ο Ίδιος το είχε ανάγκη, αλλά για να διδάξει εμάς. Επειδή δηλαδή τα πρό του βαπτίσματός μας αμαρτήματα [σημ. τότε δεν είχαν τον υποχρεωτικό νηπιοβαπτισμό, πηγή πολλών δεινών στην Εκκλησία] τα έφερε ή υποδούλωση στην κοιλιά, όπως ακριβώς ό γιατρός όταν θεραπεύει τον ασθενή τον προστάζει να μη κάνει εκείνα από τα όποια προήλθε ή ασθένεια, έτσι λοιπόν καί εδώ ό Χριστός μετά το βάπτισμα εισήγαγε την νηστεία. Διότι καί τον Αδάμ ή ακρασία της κοιλιάς τον έβγαλε από τον παρά­δεισο... Γι΄ αυτό λοιπόν καί ό Κύριος νηστεύει σαράντα μέρες υποδεικνύοντας τα φάρμακα της σωτηρίας. (Ρ.G.57,209-210).

    -Να επιδείξουμε την αληθινή νηστεία, εννοώ δη­λαδή την αποχή από τα κακά. Διότι αυτό είναι ή νη­στεία. Επειδή η αποχή από τα φαγητά γι' αυτό μας έχει παραδοθεί, για να χαλιναγωγήσει τη δύναμη της σαρκός καί να κάνει τον ίππο των επιθυμιών μας πιο πειθαρχικό. Αυτός πού νηστεύει οφείλει περισσότερο από όλους να χαλιναγωγεί τον θυμό, να έχει διδαχθεί την πραότητα καί την επιείκεια, να έχει ταπεινή καρ­διά, να απομακρύνει τίς ενθυμήσεις των άτοπων καί ανάρμοστων επιθυμιών... να είναι ανώτερος από τα χρήματα, να ελεεί με μεγάλη γενναιοδωρία καί να διώχνει από την ψυχή του κάθε κακία προς τον πλησίον.(Ρ.G.53, 74-75).

    -Πώς είναι δυνατόν να μη νηστεύει εκείνος πού νηστεύει; -Όταν κάποιος απέχει από τα φαγητά, δεν απέχει όμως καί από τίς αμαρτίες.
    -Πώς είναι δυνατόν να νηστεύει εκείνος πού δεν νη­στεύει;
    -'Οταν κάποιος απολαμβάνει την τροφή, αλλά δεν δοκιμάζει την αμαρτία. Αύτή ή νηστεία είναι καλύ­τερη από την άλλη, καί όχι μόνο καλύτερη, αλλά καί ελαφρότερη. (Ρ.G.50, 434-435)

    «Μάθετε ἀπ' ἒμοῦ, ὅτι πρᾶος εἰμὶ καὶ ταπεινὸς τᾖ καρδία». Δέν είπε ότι ένήστευσα... αλλά, «ὅτι πρᾶος εἰμὶ καὶ ταπεινὸς τᾖ καρδία»... Αυτά τα λέγω, όχι για να κατηγο­ρήσω την νηστεία· μη γένοιτο· αλλά καί για να την επαινέσω πολύ· Πονώ όμως όταν, ενώ παραμελείτε τα υπόλοιπα, νομίζετε ότι αυτή πού κατέχει τελευταίο μέρος στην αρετή, αρκεί για την σωτηρία σας. (Ρ.G.58, 480-481).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η κοσμική οπτική τα βλέπει μέσα από παραμορφωτικό καθρέφτη και το ρητό της είναι "φάγωμεν πίωμεν αύριον γαρ αποθνήσκωμεν". Τον Τσικνοχρόνο, (όντως ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ η λέξη) τον έχουμε χρεωθεί οι περισσότεροι, αφού, φαίνεται, κουβαλάμε ακόμα το στερητικό σύνδρομο της Κατοχής. (Φάε τώρα κρέας που έχεις, τσίκνισε, γέμισε και την αποθήκη σου με τρόφιμα γιατί... Πόσες φορές δεν πετάχθηκαν ληγμένα τρόφιμα που αποθηκεύτηκαν βάσει "προφητειών"). Υπάρχει και η κατανοητή δικαιολογία ότι μερικών ζωϊκών τροφίμων οι τιμές έχουν πέσει συγκριτικά με τα όσπρια και τα λαχανικά. Όταν ένα κιλό χοιρινό ή κοτόπουλο το βρίσκεις σε προσφορά σουπερ μάρκετ 3,5 και 2,5 ευρώ αντίστοιχα, και σε ψηλότερη τιμή βρίσκεις Ελληνικά φασόλια, φακές, ρεβύθια, φάβα, τότε λες "δεν προκαλώ" αν τσικνίσω.
    Αλλά, εκείνο το εν κραιπάλη και μέθη πώς να το κατανοήσουμε, εν καιρώ κρίσης; Αν είναι εντός των πλαισίων ένας παραδοσιακός χορός σε κάποιον γάμο ή σε ένα πανηγύρι, αφού τα δημοτικά τραγούδια ενέχουν και την αντιμετώπιση των δυσκολιών και του θανάτου και την ελπίδα της απολύτρωσης και συνόδευαν το Γένος και σε σκληρές μέρες σκλαβιάς, πώς αντέχει ανθρώπινος νους να σπαταλάμε τα χρήματά μας και να συμμετέχουμε ανέμελα σε καρναβάλια και ξεφαντώματα συνήθως άσεμνα σαν να μη βλέπουμε τον γολγοθά που ανεβαίνει η Πατρίδα, σα να αγνοούμε τη δυστυχία των αδελφών μας γύρω μας και τη δική μας οικονομική δυσχέρεια;

    Ξένοι λαοί που ήταν πρωταθλητές στην υπερκατανάλωση ερυθρού κρέατος και στην παχυσαρκία, στρέφονται αν όχι στη φυτοφαγία, στην υγιεινότερη διατροφή, δηλ. στην με μέτρο κατανάλωση επιλεγμένων ζωϊκών τροφών (ιχθύων, πουλερικών) σε ποιότητα και ποσότητα και στα φρούτα, όσπρια, λαχανικά.

    Την οφέλεια των οσπρίων και λαχανικών την περιγράφει ήδη προ Χριστού η Παλαιά Διαθήκη, στον Δανιήλ. "καὶ διέταξεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἡμέραν ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου τοῦ ποτοῦ αὐτοῦ καὶ θρέψαι αὐτοὺς ἔτη τρία" (Δαν.1,5). Ο Ναβουχοδονόσορ διέταξε, να τρέφονται οι νέοι "Δανιὴλ καὶ ᾿Ανανίας καὶ ᾿Αζαρίας καὶ Μισαήλ" κάθε μέρα με ό,τι έτρωγε και έπινε αυτός, βασιλικά φαγητά, ποτά και κρέατα μερικά των οποίων απαγορευμένα από την Π.Διαθήκη. Οι νέοι δεν ήθελαν να παραβούν τον Νόμο του Θεού και παρακάλεσαν τον αρχιευνούχο να τρώνε μόνο "σπέρματα" (όσπρια, δημητριακά) και να πίνουν νερό. Εκείνος, απάντησε ότι φοβάται τον βασιλιά, μήπως τα πρόσωπά τους γίνουν πιο σκυθρωπά, ασθενικά από των συνομηλίκων τους που τρεφόταν με τις βασιλικές τροφές και τον τιμωρήσει ο Ναβουχοδονόσορ. Του πρότειναν να κάνουν μια δοκιμή για 10 μέρες κι αν η εμφάνισή τους είναι χειρότερη από των υπόλοιπων, τότε θα φάγουν τα βασιλικά φαγητά. "καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν δέκα ἡμερῶν ὡράθησαν αἱ ἰδέαι αὐτῶν ἀγαθαὶ καὶ ἰσχυραὶ ταῖς σαρξὶν ὑπὲρ τὰ παιδάρια τὰ ἐσθίοντα τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως. καὶ ἐγένετο ᾿Αμελσὰδ ἀναιρούμενος τὸ δεῖπνον αὐτῶν καὶ τὸν οἶνον τοῦ πόματος αὐτῶν καὶ ἐδίδου αὐτοῖς σπέρματα. καὶ τὰ παιδάρια ταῦτα, οἱ τέσσαρες αὐτοί, ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς σύνεσιν καὶ φρόνησιν ἐν πάσῃ γραμματικῇ καὶ σοφίᾳ· καὶ Δανιὴλ συνῆκεν ἐν πάσῃ ὁράσει καὶ ἐνυπνίοις. καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν, ὧν εἶπεν ὁ βασιλεὺς εἰσαγαγεῖν αὐτούς, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς ὁ ἀρχιευνοῦχος ἐναντίον Ναβουχοδονόσορ. καὶ ἐλάλησε μετ’ αὐτῶν ὁ βασιλεύς, καὶ οὐχ εὑρέθησαν ἐκ πάντων αὐτῶν ὅμοιοι Δανιὴλ καὶ ᾿Ανανίᾳ καὶ Μισαὴλ καὶ ᾿Αζαρίᾳ· καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. καὶ ἐν παντὶ ρήματι σοφίας καὶ ἐπιστήμης, ὧν ἐζήτησε παρ’ αὐτῶν ὁ βασιλεύς, εὗρεν αὐτοὺς δεκαπλασίονας παρὰ πάντας τοὺς ἐπαοιδοὺς καὶ τοὺς μάγους τοὺς ὄντας ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ".

    ΑπάντησηΔιαγραφή