Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015


\ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ 

ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ

                    
                          Β'
(Συνεχιζουμε την δημοσιευσι του ανεκδοτου βιβλιου του πατρος Ιωαννου Διωτη).



 OΟΜΟΛΟΓΙΑ: Ετσι ξεκιναει σιγα σιγα η ...αγιοκαταταξι των σημερινων "αγιων". Αρχιζουν οι "λατρεις τους" με την κατασκευη της "αγιογραφιας τους" την οποια κυκλοφορουν παντου για να ..."πιαση" ομαλωτερα η ...αγιοκαταταξι!!!


«ΟΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤ» (βίος κα πολιτεία το Γέροντος Σωφρονίου το συχαστο κα θεολόγου, β΄ ἔκδοσις 2007). Συγγραφεὺς τοῦ βιβλίου αὐτοῦ εἶναι ὁ κατὰ ἀηδιαστικὸν καὶ γελοιοποιητικὸν τρόπον ὑμνολόγος καὶ βιογράφος τοῦ Ἱερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος Βλάχος.

Ἐκ προοιμίου καθίσταται γνωστὸν ὅτι τὸ βιβλίον αὐτὸ τοῦ Ναυπάκτου προβάλλει καὶ ἐπαινεῖ μίαν καταστρεπτικὴν διαστροφὴν τοῦ Μοναχισμοῦ, δηλαδὴ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν μικτῆς Μονῆς. Ἀποτελεῖ δὲ τὸ βιβλίον τοῦτο καὶ ἓν ὀρυχεῖον πολλῶν θεολογικῶν πλανῶν τῆς δυάδος Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου Βλάχου καὶ Ἱερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ, ὅπως καὶ τὸ ἕτερον βιβλίον τοῦ Ναυπάκτου ὑπὸ τὸν τίτλον «ΟΡΘΔΟΔΟΞΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ».

Κατὰ τὴν χρονικὴν δυνατότητά μου, αὐτὰ τὰ μεταφρασθέντα καὶ εἰς ξένας γλώσσας δύο βιβλία τοῦ ἐμφανιζομένου ὡς κορυφαίου θεολόγου τῶν ἡμερῶν μας Ποιμενάρχου τῆς Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου Βλάχου ἤλεγξα ἐν μέρει καὶ διεπίστωσα ὅτι συνθέτουν μίαν προσωπικὴν θεολογικὴν τραγῳδίαν τοῦ συγγραφέως. Τὰ ὅσα περιέχονται εἰς τὸ παρὸν βιβλίον ἀναφέρονται μόνον εἰς τὸ πρῶτον ὡς ἄνω βιβλίον τοῦ Ναυπάκτου Ἱεροθέου Βλάχου, ἐκτὸς ἐλαχίστων περιπτώσεων κατὰ τὰς ὁποίας γίνονται παραπομπαὶ καὶ εἴς τινα ἄλλα βιβλία τοῦ Ναυπάκτου. Τὸ παρὸν βιβλίον ἔχει εἰδικὸν σκοπόν. Ὁ σκοπὸς αὐτὸς εἶναι ἡ ἀποτροπὴ καὶ ματαίωσις τῆς ἐπιδιωκομένης ἐπισήμου ἁγιοκατατάξεως τοῦ προβληματικοῦ, δεινοῦ παραβάτου ἱερῶν Κανόνων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ περιπεσόντος εἰς πολλὰς θεολογικὰς πλάνας Ἱερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ. Προαναγγέλλω ὅτι, Θεοῦ θέλοντος, θὰ ἀκολουθήσῃ καὶ ἡ ἔκδοσις τοῦ βιβλίου μου «ΤΑ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ», τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς τελευταίας ἐπεξεργασίας.

Ὁ κ. Ἱερόθεος εἰς τὸ βιβλίον του αὐτὸ «ΟΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤ» θαυμάζει τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν μιᾶς μικτῆς Μονῆς ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁμοῦ καὶ ἐξυψώνει τὸν ἱδρυτὴν τῆς ἀντικανονικῆς αὐτῆς μικτῆς Μονῆς Ἱερομόναχον Σωφρόνιον Σαχάρωφ μέχρι τρίτου οὐρανοῦ, κατὰ κυριολεξίαν, ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ.

Ἡ Μονὴ αὐτὴ ἱδρύθη εἰς τὸ Ἔσσεξ (Essex) τῆς Ἀγγλίας καὶ λειτουργεῖ, ἐπισήμως, ὡς μικτὴ Μονὴ μὲ Μοναχοὺς καὶ Μοναχάς. Εἰς τὸ Ἡμερολόγιον τοῦ ἔτους 2008 τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρετανίας ἀναγράφεται: «ερ Πατριαρχικ κα Σταυροπηγιακ Μον το Τιμίου Προδρόμου ν σσεξ. ερ ατ Μον πήχθη ες τ Οκουμενικν Πατριαρχεον τ τος 1965. Μοναχο κα Μοναχα 31». Ἐπίσημος λοιπὸν ἐπιβεβαίωσις ὅτι ἡ Μονὴ αὐτὴ εἶναι μικτή, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ Μοναχοὶ καὶ αἱ Μοναχαὶ «χουν κοινν προσευχν κα κοινν Τράπεζαν», ὡς γράφει ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἱερόθεος («Καιρς το ποισαι», σελ. 287).

Εἰς δὲ τὸ Ἡμερολόγιον τοῦ ἐ.ἔ. 2015 τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρετανίας καταγράφεται ἀναλυτικώτερον ἡ συνοίκησις εἰς τὴν Μονὴν αὐτήν, ὡς ἑξῆς: γούμενος π. Κύριλλος, ερομόναχοι 6, Διάκονοι 3, Μοναχο 3 κα Μοναχα 20. Κοινὸς λοιπὸν Ἡγούμενος καὶ διὰ τὰς 20 Μοναχάς, κοινὴ προσευχή, κοινὸς ἐκκλησιασμός, κοινὴ τράπεζα, κοινὴ συνεργασία μὲ Μοναχοὺς καὶ Μοναχὰς εἰς τὰ διακονήματα τῆς Μονῆς, κοινὰ τὰ πάντα. Εἶναι μοναδικὴ ἡ σκανδαλωδεστάτη αὐτὴ περίπτωσις εἰς ὁλόκληρον τῆν Ὀρθοδοξίαν.

Ἐπίσης, καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ. Ἱερεμίας, εἰς μίαν ἐπιστολήν του (3-1-2009), γράφει ὅτι εἰς τὴν Μονὴν αὐτὴν τοῦ Ἔσσεξ ὑπάρχει «συνοίκησις Μοναχν κα Μοναζουσν».

Αὐτὴν τὴν Μονήν, τὴν ὁποίαν ἵδρυσεν ὁ προαναφερθεὶς Ἱερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ, προβάλλει καθ’ ὑπερβολὴν ὁ Δεσπότης τῆς Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος Βλάχος καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Μονὴν ἔχει φιλοξενηθῆ, κατ’ ἐπανάληψιν, καὶ ὑπερηφανεύεται δι’ αὐτό. Τὸν δὲ ἱδρυτὴν τῆς Μονῆς αὐτῆς ἀνεκήρυξεν αὐθαιρέτως ὡς «γιον» καὶ ἔχει προτείνει νὰ γίνῃ καὶ ἡ ἐπίσημος ἁγιοκατάταξις αὐτοῦ.

Ἡ ἵδρυσις ὅμως μικτῆς Μονῆς εἶναι μέγα σκάνδαλον καὶ φοβερὸν ἁμάρτημα. Τὸ ἀνόμημα αὐτὸ καταδικάζουν αὐστηρῶς ὅλοι οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι. Ἰδού:

«Μήτε ν νδρῴῳ Μοναστηρί γυνή, μήτε ν γυναικεί νρ καθευδέτω. Παντς γρ προσκόμματος κα σκανδάλου ξω εναι δε τος πιστούς, κα πρς τ εσχημον κα επρόσεδρον τ Κυρί, τν αυτν εθετίζειν βίον· ε δ τοτο τις πράξοι, ετε Κληρικς εη ετε λαϊκός, φοριζέσθω» (μζ΄ Κανών τς ς΄ Οκουμενικς Συνόδου).

«π το παρόντος ρίζομεν, μ γίνεσθαι διπλον Μοναστήριον, τι σκάνδαλον κα πρόσκομμα τος πολλος γίνεται τοτο. Ε δέ τινες μετ συγγενν προαιρονται ποτάξασθαι, κα τ μονήρει βί κατακολουθεν, τος μν νδρας δέον πιέναι ες νδρον Μοναστήριον κα τς γυνακας εσιέναι ν γυναικεί ΜοναστηρίΜ διαιτάσθωσαν ν ν Μοναστηρί Μοναχο κα Μονάστριαι· μοιχεία γρ μεσολαβε τν συνδιαίτησιν. Μ χέτω Μοναχς παρρησίαν πρς Μονάστριαν Μονάστρια πρς Μοναχόν, δί προσομιλεν. Μ κοιταζέσθω Μοναχς ν γυναικεί Μοναστηρί, μηδ συνεσθιέτω Μονάστρια καταμόνας…» (κ΄ Κανν τς Ζ΄ Οκουμενικς Συνόδου).


Ατο ο ερο Κανόνες χουν περιφρονηθ κα καταπατηθ π το ερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ, δι τν ποον γωνίζεται σκανδαλωδς  τς Ναυπάκτου Δεσπότης ερόθεος Βλάχος ν συγκαταριθμηθ οτος μετ τν γίων τς κκλησίας το Χριστο.

Ἡ νοερὰ σαρκικὴ ἁμαρτία


Προσωπικῶς, βεβαίως, οὐδαμῶς ἰσχυρίζομαι ὅτι ἐν τῇ μικτῇ αὐτῇ Μονῇ τοῦ Ἔσσεξ τελοῦνται σαρκικαὶ ἁμαρτίαι ἐν τῇ πράξει. Ὅμως, τὰ τοιαύτης φύσεως ἁμαρτήματα, ὡς γνωστόν, ἔχουν ποικίλας ἐμφανεῖς καὶ ἀφανεῖς ἐκδηλώσεις καὶ κυρίως σοβαρὰς ἐσωτερικὰς σκανδαλώδεις ἐπιπτώσεις μὲ λίαν ἐφαμάρτους νοερὰς πνευματικὰς πτώσεις, ἀφοῦ δὲν ἀποφεύγωνται τὰ αἴτια.

Ὅπως ὑπάρχει ἡ νοερὰ προσευχή, ὑπάρχει καὶ ἡ νοερὰ σαρκικὴ ἁμαρτία. Καὶ ὅπως ἡ νοερὰ προσευχὴ ἐξαγνίζει καί ἁγιάζει τὸν ἄνθρωπον, οὕτω καὶ ἡ νοερὰ ἁμαρτία καταστρέφει πνευματικῶς τὸν ἄνθρωπον καὶ κολάζει αὐτόν. Ἡ θέσις αὐτὴ εἶναι διάχυτος εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, εἰς τοὺς βίους τῶν Ἁγίων καὶ εἰς τὰ Πατερικά κείμενα.

Ἰδοὺ τί διδάσκουν σχετικῶς οἱ Ὅσιοι Ἀσκηταὶ Πατέρες (Βλ. Εὐεργετινός, τ.Β΄): « συγκατάθεσις (ες τν ασχρν λογισμν) τιμωρεται τ διον μ τν πρξιν· τ πνεμα τς πορνείας μς πιτίθεται μ πολλος κα διαφόρους τρόπους, δι τοτο πρέπει πάντοτε ν προσέχωμεν».

« πόλεμος πο προκαλεται π τ μάτια ξακολουθε φοβερς κα ταν πάρχ ατία κα ταν κλείψ· μλλον δ κα περισσότερον στενοχωρε τν ψυχν ταν κλείψ ατία, παρ ταν πάρχ, διότι νάπτει τότε πιθυμία» (τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ, σελ. 339).

*

«Μ λην μου τν δύναμιν συμβουλεύω κείνους πο φιέρωσαν τ σμα των ες τν γκράτειαν ν μ τολμον ν συγκατοικον μ γυνακας, μήπως π τν λογισμν περιπέσουν ες μίαν τόσον μεγάλην πτσιν, διότι γυναικεία μορφ ρεθίζει τν πιθυμίαν κα σιγ-σιγ τν παρασύρει πρς τν αυτόν της» (Γρηγορίου τοῦ Διαλόγου, σελ. 357).

*

«δελφέ, ν συνομιλς μ νεαρν νθρωπον, πο λάμπει π τν ραιότητα τς νεότητος, πρόσεχε τν φθαλμόν σου, μ τυχν πιθυμία σου θολώσ κα ρχίσς ν πευθύνς λόγια μπαθ· τσι θ καταντήσς ν μιλς μ τ χείλη σου περ σωφροσύνης, ν στν ψυχήν σου θ σελγαίνς» (το γίου φραίμ, σελ. 371).

*

«Καλν εναι, δελφοί μου, κα ταιριάζει ες μς, πο φύγαμεν π τν κόσμον κα πεσχέθημεν ες τν Θεν ν διατηρηθμεν γνο κα σπιλοι, ν ποφεύγωμεν συναναστροφς μ γυνακας, ἐὰν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ τὰς βλέπωμεν... πως δ σπίθα, πο θ παραμείν πολ  ες τ χυρα, σηκώνει φλόγα, τσι κα νθύμησις γυναικός, ποία μένει, ξάπτει τν πιθυμίαν· κα πως τν λάμψιν το λύχνου τν τροφοδοτε τ λαιον, τσι κα τν φωτι τς δονς τν ξάπτει συναναστροφ τς γυναικός» (ντιόχου το Πανδέκτου, σελ. 372-373).

*

«Εναι προτιμότερον ν πλησιάσωμεν τν ναμμένην φωτιν παρ τν γυνακα· διότι ν γγίσς τν φωτιάν, εκολα θ πομακρυνθς, πειδ θ πονέσς. ν πλησιάσς μως γυνακα κα θαυμάσς τ λόγια της κα πυκνώσς τν συναναστροφήν σου μαζί της, δν θ μπορέσς πλέον ν φύγς» (Ἀντιόχου τοῦ Πανδέκτου, σελ. 375).

*

«Μ δεχθς ν τρώγς μαζ μ γυνακα...» (τοῦ Ἀββᾶ Ἡσαΐου, σελ. 376). Ὡς ἔγραψεν ὁ Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, κοινὴν τράπεζαν ἔχουν οἱ Μοναχοὶ καὶ αἱ Μοναχαὶ εἰς τὴν μικτὴν Μονὴν τοῦ Ἔσσεξ.

*

«νας Γέρων επε· παιδιά μου, τ λάτι βγαίνει π τ νερ κα ν πλησιάσ τ νερ λειώνει κα ξαφανίζεται· τσι κα Μοναχς π τν γυνακα προέρχεται, ν πλησιάσ μως γυνακα, διαλύεται κα χάνεται» (ἐν τῷ Γεροντικῷ, σελ. 380).

*

«Ατς πο περιεργάζεται κάλλος γυναικν φυτεύει μέσα ες τν ψυχήν του τν πιθυμίαν δι’ ατάς· κα κενος πο ερίσκεται συχν μπρς ες τν θύραν το οκου ατν μοιάζει μ κενον πο περιπατε πάνω ες κρύσταλλον, πειδ δν εναι μακρν στιγμ πο θ γλιστρήσ. πως δύο μονομάχοι, τσι εναι κα Μοναχός, πο συναναστρέφεται μ γυνακα· κα προσεκτικς ν εναι, κα θ νικήσ, λλ κα θ νικηθ. σωφροσύνη κα συναναστροφ μ γυνακα εναι πως λέαινα μ τ πρόβατον ες τν δίαν μάνδραν» (τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ, σελ. 384-385).

*

«Κάποιος π τος Πατέρας επεν τι τ πάθος τς πορνείας εναι πολύμορφον. Πορνεία εναι σωματικ μαρτία, καθαρσία δ ψηλάφησις τν μελν το σώματος. Τ γέλια δ κα παρρησία, πολλάκις δ κα κ θεοσεβείας συνομιλία, κα πρς διόρθωσιν γενομένη, ταν κινηθ ντός μας τ πάθος, κανοποιον τν φιλήδονον πιθυμίαν. Μερικς φορς ξυπν μέσα μας τ πάθος κα π τν σμν το φορέματος γαπωμένου προσώπου· πόσ μλλον π τ γγισμα τν συναναστροφήν» (σελ. 349).

*

«λλωστε ξία τς γαμίας ες τοτο γκειται, ες τ ν διαχωρίζωνται ο μοναχο π τν συναναστροφν τν γυναικν. άν μως κατ’ νομα μόνον παγγελλόμενος τν ρετν νεργ πως ατο πο συνοικον μ γυνακας, εναι φανερν τι πιδιώκει τν σεμνότητα τς παρθενίας μ τ λόγια, ν δν πέχει τς πρεπείας τς δονς» (Μ. Βασίλειος, πιστολ ριθ. 55 πρς Γρηγόριον, P.G. 30, 812-828).

Πάντα τὰ ἀνωτέρω συμφωνοῦν ἀπολύτως πρὸς τὴν Ἁγίαν Γραφήν. Ἰδοὺ καὶ ἓν σχετικὸν Ἁγιογραφικὸν παράδειγμα: «πόστρεψον φθαλμν π γυναικς εμόρφου κα μ καταμάνθανε κάλλος λλότριον. ν κάλλει γυναικς πολλο πλανήθησαν» (Σοφ. Σειρ. θ΄ 8).

Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς προαναφερθέντας ἱεροὺς Κανόνας, καὶ αὐτὰ τὰ διδάγματα τῶν ὁσίων Πατέρων, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἔχουν καταπεριφρονηθῆ ἀπὸ τὸν Σωφρόνιον Σαχάρωφ καὶ τὸν Ἱερόθεον Βλάχον.

(συνεχιζεται)

1 σχόλιο:

  1. http://www.markoseugenikos.gr/index.php?name=o.athanasiomaxos.sofronios
    η μαχη περι σωφρονιου ειναι παλαια......

    ΑπάντησηΔιαγραφή