Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018


«Πνευματικές διαζεύξεις,

 ερμηνευτικές διαθλάσεις

 και ευρισιολογία»

 (Προς George Ber: 6/10/2018 – 9.19 π.μ.)

Είναι αλήθεια, ότι σε μια απροσωπόληπτη – αντικειμενική εστίαση σε πνευματικά – εκκλησιαστικά πρόσωπα μεγάλου βεληνεκούς, στα ουσιώδη χαρακτηριστικά τους υπάγεται και το φαινόμενο της διάζευξης. Αυτό φανερώνει ώσμωση πνευματικών προβληματισμών, περιοδικές υιοθετήσεις ιδεών – πρακτικών, συνδυασμός πνευματικών και κοινωνικών αξιών, αυθορμητισμούς αυτοπραγμάτωσης και σε ορισμένες περιπτώσεις φωτισμός Θεού.
Ως παράδειγμα, για τον π. Σεραφείμ Παπακώστα ο π. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, σημειώνει: «στη μορφή του δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις, αν κυριαρχεί η εσωτερική ζωή ή η προσφορά, ή συντήρηση ή ανανέωση, ο ιερομόναχος ή ο κοινωνικός εργάτης. Τέτοιες διαζεύξεις είναι γεφυρωμένες στη σφαιρική του προσωπικότητα. Το μόνο που μπορείς να πεις πιο συγκεκριμένα είναι ότι στην πρώτη περίπου δεκαπενταετία της δημόσιας ζωής του (1920 – 1935) τον κύριο τόνο στο έργο του έχει η θεμελίωση, ενώ στην δεύτερη δεκαπενταετία (1935 – 1950) ο τόνος πέφτει στην προσφορά και στην δράση».
Σ’ αυτήν την θέαση – κριτική, ως επιβεβλημένη συνθήκη, υπόκεινται (σχεδόν) όλα τα πρόσωπα καθώς και τα παρακάτω (πιστεύω):
1ος) π. Αυγουστίνος Καντιώτης: Είχε μέγα εκκλησιολογικό χάρισμα αγωνιστικότητας και ορθόδοξης ομολογίας. Ευαίσθητος στην προσβολή του Δόγματος. Όραμά του η «ελευθέρα και Ζώσα Εκκλησία» ενώ ήθελε να δημιουργήσει συνειδητούς Χριστιανούς στην ιεραποστολή και στο κοινωνικό έργο. Γι’ αυτό και ερμηνεύει εσχατολογικά εδάφια του Ησαΐα σε κοινωνικοπολιτική διάσταση. Στο βιβλίο του «Εις την Θείαν Λειτουργίαν», σελ. 83, όταν αναφέρεται στο τρίτο αίτημα «γεννηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης», τονίζει – διδάσκει: «Αν κι εμείς οι άνθρωποι – που δεν διαφέρουμε πολύ από τους αγγέλους, γιατί πλαστήκαμε ελεύθερα και λογικά όντα – αν θέλαμε να μιμηθούμε το παράδειγμα των αγγέλων και εκτελούσαμε με όλη μας την καρδιά το θέλημα του Θεού, τότε εδώ πάνω στη γη θα ερχόταν η Βασιλεία του Θεού. Η γη θα γινόταν ουρανός. Δικαιοσύνη, ειρήνη και αγάπη θα βασίλευαν στη γη. Πόλεμος δε θα υπήρχε».
Θα μπορούσε ο π. Αυγουστίνος να γράψει: «θα αποκτούσαμε την αυτοσυνειδησία των αγίων του Θεού, προσωπικά και συλλογικά με κατανόηση των Μυστηρίων του Θεού». Βλέπουμε όμως ότι η πνευματική διάζευξή του κλείνει στην κοινωνική διάσταση.

Εάν πράγματι είχε ενοραματική διείσδυση στον προφήτη Ησαΐα θα το ανέφερε, μιας και τόσα μάτια θα διάβαζαν το βιβλίο.
Το χωρίο του Ησαΐα (65, 17) αναφέρει «ουρανό καινό» και «γη καινή», έρχεται δηλ. σε συνάφεια με τα εδάφια Ρωμ. 8, 21 και Πετρ. (Β΄,3, 13). Ο Προφήτης Ησαΐας αναφερόμενος στα ζώα, της καινής αυτής καταστάσεως της Κτίσεως, τα παρουσιάζει να έχουν εντελώς διαφορετικές φυσικές προδιαγραφές.
Ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος, για την προτύπωση αυτής της παραδεισένιας κατάστασης, στο λόγο του περί ταπεινοφροσύνης, σημειώνει: Όταν επιβλέψη η όρασις αυτών (των θηρίων) επ’ αυτώ (τον ταπεινό), ημερούται η αγριότης αυτών (των θηρίων) και προσπελάζουσιν αυτώ ως δεσπότη εαυτών, και σαίνουσι τας κεφαλάς αυτών, και λείχουσι τας χείρας αυτού και τους πόδας. Διότι εκείνην την οσμήν την εκπνεύσαν εκ του Αδάμ προ της παραβάσεως ωσφράνθηκαν εξ αυτού· άπερ ελήφθη εξ υμών».
Ίδια εμπειρία είχε και ο ασκητής που επισκέφτηκε τον όσιο Παύλο της Ομπνορα στα δάση της Ρωσίας (15ος αιών). Τον όσιο τον βρήκε περικυκλωμένο «από πουλιά που κούρνιαζαν στο κεφάλι και τους ώμους του και αυτός τα έτρεφε με το χέρι (όπως ο άγ. Παΐσιος). Κοντά του έστεκε μια αρκούδα περιμένοντας την τροφή της από τον ερημίτη· αλεπούδες, κουνέλια και άλλα ζώα περιφέρονταν χωρίς καμμιά έχθρα μεταξύ τους και χωρίς να φοβούνται την αρκούδα». Η σκηνή, όντως, ερμηνεύει τον Ησαΐα!
Έχουμε δηλ. εμφανίσεις της εσχατολογικής βασιλείας του Θεού, που περιγράφει ο προφήτης Ησαΐας.  Δεν είναι δηλ. ένας επίγειος, ειρηνικός, κοινωνικο-πολιτικός μετασχηματισμός, όπως πιστεύεις. Ο π. Αυγουστίνος, όμως, είναι πράγματι άγιος.
2ον) Για τον 46ο Ψαλμό: Με προσοχή ανέτρεξα στις ακόλουθες ερμηνείες:
-      π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου
-      Ι. Χρυσοστόμου
-      Αγ. Αθανασίου
-      Πρεσβυτέρου Κων. Καλλινίκου
-      Αγ. Νικοδήμου – Ζιγαβηνού
Ουδεμία συνάφεια, νοηματική σύλληψη και ερμηνεία διαπίστωσα, που να σε δικαιώνει για την παράθεση του 46ου Ψαλμού.
Πρόκειται περί κατά «George Ber» ερμηνεία του Ψαλμού! Εάν έχεις ερμηνευτικές αντιρρήσεις, ανάφερε αποσπάσματα των Πατέρων και όχι προσωπικές σου «ευρεσιολογίες», όπως θα έλεγε ο Αγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων.
Τη δεκαετία του 1970 ένας ευσεβής μοναχός (Αγιορείτης), πίστευε ότι η Γη δεν κινείται και χρησιμοποιούσε χωρία των Ψαλμών!
3ο) Για το κείμενο του Αγ. Παϊσίου:
Όπως ο αγ. Παΐσιος, έτσι και συ, αναφέρεις ότι οι άρχοντες θα «πιστέψουν στο Χριστό». Ένας κυβερνήτης, για παράδειγμα ο Μέγας - άγιος Κωνσταντίνος, μπορεί να έχει προσωπική ευσέβεια, αλλά οι δομές του κράτους να είναι ειδωλολατρικές, για παράδειγμα το Ρωμαϊκό δίκαιο.
Αλλαγή εν Χριστώ σημαίνει (κοινωνικά) ορθόδοξη πορεία της Ηγεσίας στην τριπλή της μορφή: Πολιτική – Οικονομική – Πνευματική. Εφ’ όσον ομιλείς απλά για πίστη, τότε δεν εκφράζεις (ως πληρότητα) την Ορθόδοξη αντίληψη περί του ρόλου των Εξουσιών.
Εφ’ όσον η Ορθοδοξία ρυθμίζει ολόκληρη την ζωή του ανθρώπου, ατομική και συλλογική, πρέπει να υπάρχει προέκταση της διδασκαλίας της και στα πολιτικοκοινωνικά προβλήματα, γεγονός που δεν το υπογραμμίζει ο αγ. Παΐσιος. Εκφράζει προσωπικές εκτιμήσεις.
Τη δεκαετία του 1970 στο Άγιο Όρος, υπήρχε έντονος εσχατολογικός προβληματισμός για τα «αναμενόμενα κοσμοϊστορικά γεγονότα», για μεγάλο ευρωπαϊκό πόλεμο στην Κων/λη και για έκτακτες επεμβάσεις του Χριστού. Εγράφησαν και σχετικά βιβλία από μοναχούς. Ήταν, όμως, πρόωρες εκτιμήσεις.
Η σύζευξη προσωπικής, ορθόδοξης πνευματικής ζωής, και του υλιστικού αστικού κράτους, λέγεται Αστοχριστιανισμός. Η διατήρηση του Αστοχριστιανισμού δεν είναι όραμα της Ορθοδοξίας. Μια εφικτή, χριστιανικής μορφής διακυβέρνηση αναμένει ο αγ. Παΐσιος και όχι Αποκαλυπτική ορθόδοξη αλλαγή (χιλιετία).
 ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

2 σχόλια:

  1. Απαντω αναλυτικα σε επιμερους θεματα

    1)Εάν πράγματι είχε ενοραματική διείσδυση στον προφήτη Ησαΐα θα το ανέφερε, μιας και τόσα μάτια θα διάβαζαν το βιβλίο.
    Δηλαδη οι πατερες της εκκλησιας που ερμηνευουν χωρια του Ησαια αναφερουν ότι εχουν ενοραματικη διεισδυση ; Δεν νομιζω να το πιστευει κανεις αυτό. Τα ντοκουμεντα υπαρχουν και είναι φανερο ότι κάθε πατερας σε αυτές τις περιπτωσεις εσφραγισμενων θεματων λεει απλα την αποψη του.

    2) Το χωρίο του Ησαΐα (65, 17) αναφέρει «ουρανό καινό» και «γη καινή», έρχεται δηλ. σε συνάφεια με τα εδάφια Ρωμ. 8, 21 και Πετρ. (Β΄,3, 13).Ο Προφήτης Ησαΐας αναφερόμενος στα ζώα, της καινής αυτής καταστάσεως της Κτίσεως, τα παρουσιάζει να έχουν εντελώς διαφορετικές φυσικές προδιαγραφές.

    Ο Καντιωτης δεν ερμηνευει το χωριο που παραθετε αλλα τα ακολουθα δυο
    Ησαιας ια 4-11 και Ησαιας β 4

    3)Έχουμε δηλ. εμφανίσεις της εσχατολογικής βασιλείας του Θεού, που περιγράφει ο προφήτης Ησαΐας. Δεν είναι δηλ. ένας επίγειος, ειρηνικός, κοινωνικο-πολιτικός μετασχηματισμός, όπως πιστεύεις. Ο π. Αυγουστίνος, όμως, είναι πράγματι άγιος.

    Λαθος. Δεν προκειται για την επουρανιο βασιλεια αλλα για γεγονοτα που θα συμβουν πριν τη συντελεια. Ο καντιωτης ετσι τα παρουσιαζει με τα ακολουθα λογια του . Αν μιλουσε για επουρανια πραγματα ασφαλως δεν θα μιλουσε για τρακτερ
    Πιστεύουμε ότι μια ημέρα θα ανατείλουν ημέρες ειρήνης, παγκοσμίου ειρήνης, και το όραμα το οποίο οραματίζεται η ανθρωπότης ολόκληρος, η νοσταλγία των αιώνων, η προσδοκία των εθνών, η ειρήνη η παγκόσμιος, γλυκύ όνομα, γλυκύτερο πράγμα, θα γίνει μια πραγματικότης. Πιστεύουμε ότι το σίδερο το οποίο σήμερα ξοδεύεται, το ατσάλι το οποίο σήμερα ξοδεύεται για να γίνονται όπλα φονικά, θα ξοδεύεται πλέον για να γίνονται τρακτέρ για να καλλιεργούμε τη γη. Πιστεύουμε εκείνο το οποίο λέγει η προφητεία του προφήτου Ησαίου.

    4)Για τον 46ο Ψαλμό: Με προσοχή ανέτρεξα στις ακόλουθες ερμηνείες:
    - π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου
    - Ι. Χρυσοστόμου
    - Αγ. Αθανασίου
    - Πρεσβυτέρου Κων. Καλλινίκου
    - Αγ. Νικοδήμου – Ζιγαβηνού
    Ουδεμία συνάφεια, νοηματική σύλληψη και ερμηνεία διαπίστωσα, που να σε δικαιώνει για την παράθεση του 46ου Ψαλμού.

    Το γνωριζω ότι εχουν άλλη αποψη. Δεν μου φαινεται καθολου περιεργο καθως αυτά τα θεματα κατά το προφητητη Δανιηλ ιβ 4 είναι εσφραγισμενα εως του καθορισμενου καιρου. Συνεπως μιλουσαν χωρις αποκαλυψη. Ειπαν απλα την αποψη τους η οποια από τα συμφραζομενα και από το ολο πνευμα της γραφης είναι φανερο ότι είναι λαθος. Εμεις τι πρεπει να κανουμε να αναπαραγουμε το λαθος ; Αυτό ουτε οι ιδιοι οι πατερες δεν θα το ηθελαν.Αλλωστε ο Σωτηροπουλος στο τετρατομο εργο του ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ερχεται και αυτος σε πληρη αντιθεση με τους πατερες που ερμηνευουν τα αντιστοιχα χωρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 5)Πρόκειται περί κατά «George Ber» ερμηνεία του Ψαλμού! Εάν έχεις ερμηνευτικές αντιρρήσεις, ανάφερε αποσπάσματα των Πατέρων και όχι προσωπικές σου «ευρεσιολογίες», όπως θα έλεγε ο Αγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων.

    Προκειται για ερμηνεια συμφωνα με τη μεγαλη θεολογικη αρχη Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΕΡΜΗΝΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ.Σε ένα θεολογουμενο θεμα δεν περιμενω να στηριχθω σε πατερες. Περιμενω να στηριχθω στη γραφη. ΔΙΟΤΙ Η ΓΡΑΦΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ ΚΑΙ ΑΛΑΘΗΤΗ ΕΝΩ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟΙ . Ειδικα σε εσφραγισμενα εσχατολογικα θεματα δεν προκυπτει από καπου ότι είναι θεοπνευστοι και οι αντιφασεις μεταξυ τους δεν είναι λιγες.
    Για παραδειγμα αν καποιος πριν την α παρουσια ελεγε στο Ισραηλ ότι ο Μεσσιας θα είναι Θεος και ανθρωπος τι θα του ελεγαν. Ασφαλως ότι βλασφημησε. Ασφαλως ότι είναι πλανεμενος ( και ισως τον λιθοβολουσαν ) διοτι ειπε κατι που δεν το ειπαν οι προηγουμενοι πατερες ( ραβινοι ). Όμως τα σχεδια Του ο Θεος τα σφραγιζει για ολους αχρι καιρου. Για αυτό στην εκκλησια ψαλλουμε για την α παρουσια
    Τὸ ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον, καὶ Ἀγγέλοις ἄγνωστον μυστήριον,
    Κύριε, πρὸς τὸ μυστήριον τὸ ἀπόρρητον τῆς σῆς οἰκονομίας,

    Τωρα αν καποιοι προσπαθουν να δουν αλαθητο πατερων σε θεολογουμενα θεματα τοτε αυτό συνιστα πατερολατρεια, Δηλαδη υπερτιμηση των πατερω κατι που και οι ιδιοι δεν θα το ηθελαν. Όπως οι παπικοι που εφθασαν από υπερτιμηση στη Παναγια στη λεγομενη Μαριολατρεια. Με αυτό το τροπο απαξιωνουν την αλαθητη γραφη και υπερτονιζουν τις πατερικες ερμηνεις οι οποιες μαλιστα είναι αντιθετες στη γραφη.

    Θα αναφερω ένα χαρακτηριστικο παραδειγμα. Κανενας πατερας της εκκλησιας δεν μιλα για την επιστροφη του Ισραηλ στο Χριστο η οποια θα εχει διαρκεια και είναι πηγη ευλογιας για τα εθνη. Ο αποστολος Παυλος όμως είναι απολυτα σαφης. Τωρα εμεις ποιον θα ακουσουμε καποιους πατερες η τον θεοπνευστο Παυλο. Αν είναι να παραγκωνισουμε τον αποστολο Παυλο τοτε δεν πορευομαστε σωστα.
    Άλλο παραδειγμα , ο μεγαλυτερος ερμηνευτης της γραφης, ο Ιωαννης ο Χρυσοστομος στο συγγραμμα του κατά Ιουδαιων λεγει ότι ουδεποτε οι Εβραιοι θα γυρισουν στη πατριδα τους ουτε θα φθασουν στη παλαια τους πολιτεια ουτε το ναο θα ξαναφτιαξουν. Όμως όπως ολος ο πλανητης γνωριζει οι Εβραιοι είναι ηδη στη πατριδα τους και πολλοι πατερες λενε ότι ο αντιχριστος θα φτιαξει και το ναο. Εμεις τωρα τι πρεπει να κανουμε ; Να πιστευουμε ότι οι Εβραιοι δεν είναι στο Ισραηλ για να δικαιωσουμε την ερμηνεια του Ιωαννου του Χρυσοστομου ;

    6) Μια εφικτή, χριστιανικής μορφής διακυβέρνηση αναμένει ο αγ. Παΐσιος και όχι Αποκαλυπτική ορθόδοξη αλλαγή (χιλιετία).

    Το βιντεο το εχω βαλει. Ο αγιος Παισιος και Πορφυριος ηταν σαφης. Πιο σαφης δεν γινεται.
    Άλλο πραγμα η θεολογια και άλλο πραγμα η πατερολατρεια.





    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου