Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

«Στὴν Εὐρώπη ἡ Μονὴ εἰς τὸ Ἔσσεξ τοῦ Σωφρονίου Σαχάρωφ εἰσήγαγε πρὶν πολλὰ χρόνια νέο τρόπο Θείας Μεταλήψεως ὅπου μετὰ ἀπὸ εἰδικὴ ἐξάσκηση ἡ Θεία Κοινωνία ἀποτίθεται στὸ στόμα τοῦ πιστοῦ χωρὶς νὰ ἀγγίξῃ ἡ λαβίδα τὰ χείλη ἢ τὴν γλῶσσα του. Αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐβαπτίσθη ″πατερικὸς τρόπος‶ Θείας Μεταλήψεως καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐφαρμόζεται μέχρι σήμερα».(«Ὁ Ἀστὴρ τῆς Ἐφέσου», Αὔγουστος 2009). Σιχαίνονται τοὺς κοινωνοῦντας πιστούς.



ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ


ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗΣ

ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ      


του Παλαιμαχου Αγωνιστου Θεολογου

 
Γεροντα π. Ιωαννη Διωτη. 


                                                   12ον

ντίθεσις μεταξ προσευχς κα νηστείας;
«Δν βοηθ στν πνευματικ προκοπ τόσο νηστεία σο προσευχ μ πένθος. Μερικς φορς πολλ κα διάκριτη νηστεία δημιουργε προβλήματα στν προσευχή» (σελ. 448).

Δι πρώτην φορν συναντ διατύπωσιν δυσαρμονίας μεταξ προσευχς κα νηστείας, μάλιστα δ π να ερομόναχον κα π να πίσκοπον, τν Ναυπάκτου ερόθεον. Κακόδοξον τοτο κα θεολόγητον.

ρθοδοξία μς διδάσκει λλα, τι νηστεία νισχύει τν προσευχν κα προσευχ τν νηστείαν. Νηστεία μετ προσευχς κα προσευχ μετ νηστείας. Λέγει Μ. Βασίλειος: «Νηστεία προσευχν ες ορανν ναπέμπει» (P.G. 31, 173). Λέγει κα γιος ωάννης ο Χρυσόστομος: « νηστεύων κοφος (λαφρύς) στ κα πτερωμένος κα μετ νήψεως εχεται… εχόμενος μετ νηστείας διπλς χει τάς πτέρυγας» (P.G. 58, 563-564). «Νηστεύοντες ατεσθε παρ το Θεο τ ατήματα μν» (Κλήμης ώμης, Διαταγα ποστόλων). Κα Κύριος: «Τοτο δ τ γένος ν δαιμόνων) οκ κπορεύεται ε μ ν προσευχ κα νηστεί» (Μτθ. ιζ΄ 21).

ποβαθμίζει, καταφανς, Ναυπάκτου μαζ μ τν «γιόν» του Σωφρόνιον τν νηστείαν ς παράγοντα βοηθείας «ες τν πνευματικν προκοπήν», ρχόμενος ες ντίθεσιν κα πρς τν γίαν Γραφν κα πρς τν ερν Παράδοσιν.

Εναι γνωστα α μεγάλαι νηστεαι τν Προφητν κα τν λλων γίων προσώπων τς γίας Γραφς. «Κα ν ννα προφτις… οκ φίστατο π το ερο νηστείαις κα δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα κα μέραν» (Λκ. β΄ 36-37). Τ δ κείμενα τν γίων Πατέρων περ νηστείας εναι δυσεξαρίθμητα. δο λάχιστα κόμη δείγματα:

Μέγας θανάσιος: «γαπήσωμεν σφόδρα τν νηστείαν· μέγα γρ φυλακτήριόν στιν νηστεία» (Περί Παρθενίας). «ρχαία γρ ν ντολς νηστείας) …. οσα παιδαγωγία κα τρυφς σωφρόνισμα» (Γρηγόριος Θεολόγος, P.G. 36, 656). «Ο δι τοτο γενόμεθα κα ζμεν, να φάγωμεν κα πίωμεν, λλ δι τοτο σθίομεν, να ζμεν ο γρ τ ζν δι τ φαγεν, λλ τ φαγεν δι τ ζν γέγονεν ξ ρχς» (ερς Χρυσόστομος, P.G. 63. 769-770).

« πολλ νηστεία δημιουργε προβλήματα στν προσευχή». Καταντ πίστευτον ν λέγωνται ατ π τν Σωφρόνιον Σαχάρωφ κα ν υοθετονται κα ν διαδίδωνται μ νθουσιασμν π τν Ναυπάκτου κ. ερόθεον.

γράφη ες τν ρχν τς ν λόγ παρατηρήσεως τι νηστεία νισχύει τν προσευχν κα προσευχ τν νηστείαν.

Ναυπάκτου γραψε περ το «ρθοδόξου Μοναχισμο». λλά, πως φαίνεται, τώρα πέρριψεν λα σα διεπίστωσεν π τ σκητικ κείμενα, τι ο περίφημοι μεγάλοι σκητα τρωγον παξ, δς ως τρες φορς τν βδομάδα παξιμάδι μόνον κα σαν νυχθήμερον προσευχόμενοι.

Ο ατοθεωρούμενοι ατο (Σωφρόνιος κα ερόθεος) ς… «σπουδαοι θεολόγοι», πρν σκεφθον, κστομίσουν κα διατυπώσουν τς τοιαύτας πλάνας των, πρεπε ν λάβουν π’ ψιν των τς μεγάλας νηστείας το Χριστο: «νηστεύσας μέρας τεσσαράκοντα κα νύκτας τεσσαράκοντα» (Μτθ. δ΄ 2), το ωάννου το Προδρόμου («ωάννου δ βίος μία νηστεία ν», Μ. Βασίλειος, P.G. 31, 117), το Μωϋσέως, λιο το Θεσβίτου, το Δανιλ κα πολλν λλων γίων προσώπων.

ποτίμησις τν Πατερικν κειμένων

Ναυπάκτου δι ν τιμήσ τν ψευδο-«γιόν» του Σωφρόνιον Σαχάρωφ, χει ποτιμήσει, προκλητικς κα σκανδαλωδς, τος πραγματικς γίους κα σίους Πατέρας τς ρθοδοξίας.

Ες τ μερολόγιον τς Μητροπόλεώς του (2010), Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. ερόθεος, ς πιστέγασμα τς κολουθίας «Πρωϊν Προσευχή», παρέθεσε κτενς κείμενον το ερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ, αθαιρέτως, ς λειτουργικ εχή, συνέχεια το ποίου κολουθε τ «Μικρν πόδειπνον».

Ναυπάκτου καυχται τι γραψε πολλς σελίδας περ το Μοναχισμο κα τι εναι μελετητς τν Πατερικν κειμένων.

ρωτται Δεσπότης· δν ερε καταλληλότερον Πατερικν κείμενον π ατ το Σωφρονίου, τ ποον εναι ν προσποιητν κατασκεύασμα κα δι’ ατ δν χει τν φυσικότητα μις πνευματικς κατανύξεως, πως χουν τ γιοπατερικ κείμενα;

Δεσπότης τς Ναυπάκτου υοθέτησε πλήρως τ κείμενον ατ κα τ κατέταξε μεταξ τν πισήμων λειτουργικν κειμένων τς κκλησίας, ς σόκυρον και σότιμον μ τ κείμενα ατά. μως, τ κείμενον ατ το Σωφρονίου Σαχάρωφ εναι λανθασμένον. δο πς προσεύχεται τ νδαλμα το κ. εροθέου, ποος ερόθεος αθαιρετε κα δ:

α΄) «ταν εδοκήσς θεναι πέρας τ ζω μου, προγνώρισόν μοι τν θάνατόν μου, να ψυχή μου τοιμασθ πρς συνάντησίν Σου».

τοιαύτη δέησις κα εχ εναι ντίθετος πρς τν γίαν Γραφν κα πρς τν πνευματικν βιοτν τν γίων τς κκλησίας. Οδες γιος εχε ζητήσει ναμείνει τν πρόγνωσιν τς κοιμήσεώς του δι ν τοιμασθ πρς ναχώρησιν δι τς αωνίους μονάς. Θ το πρόξενον μετανοησίας τοτο, τ ποον δν χει λλο παρατηρηθ, παρ μόνον ες τ δίδυμον Σωφρονίου κα εροθέου.

πορ πς συμβαίνει ο ατοθαυμαζόμενοι δύο ατο Κληρικο δι τ δθεν σπάνια θεολογικ χαρίσματά των, ν κτροχιάζωνται συνεχς π τν ρθν θεολογικν πορείαν. δο σχετικ φων τς γίας Γραφς:

«Γρηγορετε ον, τι οκ οδατε τν μέραν οδ τν ραν ν υἱὸς το νθρώπου ρχεται» (Μτθ. κε΄ 13).

«Γρηγορετε κα προσεύχεσθε, να μ εσέλθητε ες πειρασμόν· τ μν πνεμα πρόθυμον, δ σρξ σθενής» (Μρκ. ιδ΄ 38).

«ρα ον μ καθεύδωμεν ς κα ο λοιποί, λλ γρηγορμεν κα νήφωμεν» (Α΄ Θεσ. ε΄ 5).

«Ἐὰν ον μ γρηγορήσς, ξω π σ ς κλέπτης, κα ο μ γνώσ ποίαν ραν ξω π σέ» (π. γ΄ 3).

Πολ δ κφραστικν δι τν περίπτωσιν κα διδακτικν εναι κα τ γνωστν κατανυκτικώτατον τροπάριον τς Μεγάλης βδομάδος :

«δο Νυμφίος ρχεται ν τ μέσ τς νυκτός, κα μακάριος δολος, ν ερίσει γρηγοροντα· νάξιος δ πάλιν, ν ερίσει αθυμοντα...».

β΄) «Μ πιτρέψς παρεκκλναι το φωτς τν προσταγμάτων Σου, ως ν ποβσι τατα μόνος νόμος λης τς πάρξεώς μου, προσκαίρου τε κα αωνίου».

Ες τν «αωνίαν παρξιν» δν λειτουργον νόμοι, διότι δν πάρχουν κε συνθκαι, προϋποθέσεις κα νδεχόμενα διαπράξεως το κακο. Κα ατ κατατάσσεται ες τ θεολόγητα κα τ πρόσεκτα το Σωφρονίου κα εροθέου.

γ΄) «...Μ γκαταλίπς με, λλ βιαίως πανάγαγέ με ες τν γίαν Σου δόν».

Κα ατ εναι θεολόγητον. Θες δν βιάζει κα δν ξαναγκάζει. Ες τν ντίθετον περίπτωσιν δν θ εχον οδεμίαν θικν ξίαν α πράξεις μας. Θες χει φήσει τν νθρωπον λεύθερον ες τς νεργείας του κα κτς π τν θείαν διδασκαλίαν, νθρωπος χει μφυτον τν θικν νόμον ντός του δι τς συνειδήσεώς του κα γνωρίζει ποον εναι τ κακν κα ποία ρετή. πιλέγει μ τν θέλησίν του. Κα δν μαρτάνει νθρωπος μόνον μ τς πράξεις του, λλ κα μ τς σκέψεις του. ταν δ Θες κατευθύν «βιαίως» τς πράξεις κα τς κινήσεις τς νθρωπίνης σκέψεως δι ν μ μαρτάν, τότε καταργεται λευθέρα βούλησις το νθρώπου.

Παραθέτω μίαν κόμη παρατήρησιν ες τν κθύμως υοθετηθεσαν κα πισήμως χρησιμοποιηθεσαν π το κ. εροθέου «εχν» το ψευδο-«γίου» του Σωφρονίου Σαχάρωφ:

δ΄) «Κα τ δυνάμει τς ελογίας Σου κάνωσόν με πιτελέσαι πν ργον κα πάντα λόγον ν τ ρχομέν π’ μο μέρ ταύτ...».

μέρα ρχεται φ’ αυτς. Κατ ποίαν ννοιαν εναι «ρχομένη» π το Σωφρονίου; Τί λέγει π’ ατο τ θεολογικν τοτο δίδυμον; 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου