Ο μακαριστός Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κυρός Μελέτιος Καλαμαράς περί των βοηθών επισκόπων

 

«Εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον,  Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἄν ἤμην» (Γαλ. 1,9)

(Ο απ. Παύλος, και μαζί με τους τόσους ανά τους αιώνες 

μιμητές του, και ο π. Μελέτιος Καλαμαράς!!)

Μια μαρτυρία, θεολογική-διδαχή και ελεύθερη ποιμαντική στάση, από έναν κληρικό, που όλη του τη ζωή φώναζε ότι «ο ανθρωποκεντρισμός συντρίβει την πίστη και διαλύει την Εκκλησία» («Ομορφιά από τις στάχτες», βιογραφία του από τις εκδόσεις ΙΩΝΑΣ) και ο οποίος δεν περιόριζε τον ανθρωποκεντρισμό στα έξω αλλά και στα έσω! Κριτήριο των ενεργειών του είχε το θέλημα του Θεού, την συνείδηση του που διατήρησε ακατάγνωστη, και την ελευθερία που θεωρούσε προϋπόθεση υγιούς πίστεως, και υγιούς εκκλησιαστικής ατμόσφαιρας! Έλεγε… οι Μητροπόλεις δεν διοικούνται με υπακοή, διοικούνται με λογική!!! Πού να άκουγε την… τρέχουσα εκκλησιαστική καραμέλα της υπακοής!! Κατά τα άλλα… έχουμε μείωση των ιερατικών κλήσεων…!! “Αυτοκρατορικές” αυταπάτες που κάθε μέρα θα λιγοστεύουν τους… απλούς ιερείς…!!

Μέσα στο όλο κλίμα καριερισμού και κοινωνικής ανάδειξης (=απαξίωσης, από τους σκεπτόμενους και μη για οιονδήποτε λόγο γλείφτες) στο οποίο έχει εκπέσει ο… “ανώτερος” κλήρος, ήρθε κερασάκι και η ιστορία των βοηθών επισκόπων! Υπόθεση αντικανονική θεολογικά και ποιμαντικά, που θα ήταν και παράνομη επίσης, αν δεν είχε γίνει… διάτρητος σε τροποποιήσεις ο Καταστατικός Νόμος 590/77, νομιμοποιώντας τα αντικανονικά και φέρνοντας στο εσωτερικό της Εκκλησίας την φρικτή διάκριση του… νόμιμου και του ηθικού-κανονικού!!!

Παραθέτουμε συνημμένα έγγραφο–απάντηση του π. Μελετίου σε Εγκύκλιο της Συνόδου, το οποίο έγγραφο είναι… ζυγός δικαιοσύνης, θεολογίας και ποιμαντικής, για την υπόθεση. Είναι να εκπλήσσεται κανείς όταν σκεφτεί ότι από τη μία το Πατριαρχείο που αξιοί την τήρηση των όρων της Πατριαρχικής Πράξεως του 1928 παραβαίνει το ίδιο τις προβλεπόμενες από αυτήν την Πράξη απαγορεύσεις! Και από την άλλη η Εκκλησία της Ελλάδος, που αφού γιόρτασε την αποκατάσταση της Κανονικής Τάξεως με το Νόμο 590/77 (Καταστατικός Χάρτης), στην οποία αποκατάσταση, η κατάργηση των βοηθών επισκόπων ήταν αφορμή πανηγυρισμών, κάνει κατ’ εξακολούθηση ακύρωση αυτής της κανονικότητας με αντικανονική επαναφορά του θεσμού, σε πληθωριστική απαξίωση, κατά το Γραφικό της Β΄ Πέτρου, κεφ. 2, στ. 22!! [Είναι κωμικοτραγικό να σκεφτεί κανείς ότι τότε βοηθοί επίσκοποι ήταν ο π. Δημήτριος Τρακατέλης, ο π. Αναστάσιος Γιαννουλάτος, ο π. Ευθύμιος Στύλιος και τρεις ακόμη δευτερεύοντες, ένας εκ των οποίων ήταν χειροτονία του Οικουμενικού Πατριαρχείου (ο Δέρβης Κοσμάς), πράγμα που τελικώς κάνει την εξαίρεση ενισχύουσα τον κανόνα απαγόρευσης].

………………………………………………………………………..

Παραθέτουμε κατωτέρω την Κανονικού κύρους επιστολή– απάντηση του π. Μελετίου στην Σύνοδο, για να έχουν, τουλάχιστον στο χώρο της Εκκλησίας και για όσους δεν έχουν ιδιοτελείς σκοπιμότητες, οι λέξεις, το βάρος του περιεχομένου τους, και να μην καταντήσουμε… Nomina nuda tenemus.

—————————————————————————————–

Πρέβεζα, 18 Αὐγούστου 2008

Ἀριθμ. Πρωτ. 220

Ἱεράν Σύνοδον

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἰασίου 1

115 21 ΑΘΗΝΑΣ

Μακαριώτατε Πρόεδρε,

Ἀπαντώντας στήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2865/2183/26.6.2008 Ἐγκύκλιο «περί τῶν 6 θέσεων Βοηθῶν Ἐπισκόπων τοῦ Ν. 1951/1991» παρατηροῦμε:

1. Ἡ Πατριαρχική καί Συνοδική Πρᾶξις τοῦ 1928 ἀπαγορεύει τήν ὕπαρξη βοηθῶν ἐπισκόπων στίς πατριαρχικές ἐπαρχίες τῶν λεγομένων Νέων Χωρῶν. Καί συνεπῶς δέν ἔχω εὐχέρεια καί ἄδεια νά προβάλω σχετικό αἴτημα.

Θεωρῶ δέ χρέος μου νά ἐπισημάνω, ὅτι ἡ τυχόν ἐμμονή στήν προώθηση πληρώσεως «τῶν 6 θέσεων βοηθῶν ἐπισκόπων τοῦ Ν. 1951/1991», ἐκτός τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ κατάφωρη καταφρόνηση τῶν ὅρων τῆς Πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928, δημιουργεῖ δύο κατηγοριῶν ἀρχιερεῖς: Α΄ κατηγορίας-προνομιούχους- μέ τήν δυνατότητα νά ἔχουν καί βοηθό ἐπίσκοπο, καί Β΄ κατηγορίας-μή προνομιούχους· (ἀποφεύγω νά προβῶ σέ ἄλλους χαρακτηρισμούς). Ὅμως ἡ Πατριαρχική Πρᾶξις, μέ τούς βασικούς της ὅρους, τήν διάκριση αὐτήν θέλει νά ἀποκλείσει. Κατ᾿ ἐμέ, δέν ἐπιτρέπεται μέ κανένα τρόπο νά παραθεωρεῖται ἡ βασική ἀρχή ἴσων δικαιωμάτων μεταξύ τῶν ἱεραρχῶν τῶν Μητροπόλεων τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας καί τῶν Μητροπόλεων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

2. Ἡ Ἱερά Σύνοδος (καί ἰδιαίτερα ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος) ἐπαινετῶς ἀναγνωρίζει τήν ἀνάγκη ὑπερβάσεως κάθε λόγου, πού μπορεῖ νά προκαλέσει διατάραξη τῆς ἐπιθυμητῆς εἰρηνικῆς καί ἁρμονικῆς ἐπικοινωνίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τήν Μητέρα Ἐκκλησία, τό πάνσεπτο Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.
3. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ μία (παρά μίαν) παμψηφεί ἀπόφασή της τό ἔτος 2004, συν-ομολόγησε καί ἐδεσμεύθη, νά τηρεῖ ὅλους τούς ὅρους τῆς Πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928, μέ τήν ὁποία παραχωρήθηκαν σ᾿ αὐτήν ἐπιτροπικῶς καί ἄχρι καιροῦ οἱ Ἱ. Μητροπόλεις, πού ἀπό τότε συνηθίστηκε νά λέγονται τῶν “Νέων Χωρῶν”.
4. Ἄν μετά τά ὡς ἄνω ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, μέ ἀπόφαση τοῦ ἀνώτατου καί πιό ὑπεύθυνου ὀργάνου της, τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, ἀποφασίσει νά προβῆ σέ ἐκλογή βοηθῶν ἐπισκόπων, ἀδιαμφισβήτητα καί ἀναμφίλεκτα ἐγκληματεῖ καθ᾿ ἑαυτῆς, ἀφοῦ τότε θά δείξει ἐπιπροσθέτως, ὅτι οἱ ἀποφάσεις Της δέν εἶναι δεσμευτικές:
• οὔτε γιά τήν ἴδια, ἀφοῦ ἡ ἴδια δέν ἀναγνωρίζει σ᾿ αὐτές κανένα κῦρος·
•  οὔτε ἔναντι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, καί κατ᾿ ἐπέκταση καί ἔναντι ὅλων τῶν Πατριαρχείων καί Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν· 
• οὔτε ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀφοῦ ἔτσι δείχνει ὅτι δέν ἔχει συνέπεια, οὔτε στίς δικές της ἀρχές, οὔτε στήν τήρηση τῶν νόμων· 
• οὔτε (αὐτό εἶναι ἡ ὀλεθριώτερη ὅλων ἐπισφράγιση τῆς λάθος θεώρησης τοῦ θέματος) καί ἔναντι τοῦ ποιμνίου της· ἀφοῦ…
5. (ἐπεξηγοῦμε) : Τό φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας, κλήρου καί λαοῦ, εἶναι ὅτι ὅλοι μας, ὅσοι ἐλάβαμε τήν κλήση καί ἐπαγγελία, πρέπει νά ἐργαζόμαστε γιά τήν παρά Κυρίου μισθαποδοσία· (βλ. Ἑβρ. 11, 26). Καί ἀλλοίμονο στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἄν, μέ πράξεις ἐπίσημα καί ὑπεύθυνα μελετημένες, μέ συνοδική διαβούλευση, ἀφήνει νά δίδεται ἡ ἐντύπωση, ὅτι οἱ λειτουργοί της οὐσιαστικά δέν ἐνδιαφέρονται γιά τήν μέλλουσα μισθαποδοσία.
6. Φρονῶ, ὅτι τέτοιες καταστάσεις δέν πρέπει νά καταξιώνονται μέσα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. 
7. Ὁ θεσμός τῶν βοηθῶν ἐπισκόπων, καλό εἶναι νά καταργηθῆ.
8. Ἄν κριθῆ, ὅτι οἱ ἐπαρχιοῦχοι ἀρχιερεῖς ἔχουν ἀνάγκη βοηθῶν στό ἔργο τῆς ποιμαντορίας, προτείνω, μετά μελέτη τοῦ θέματος λιπαρά, νά ἀναβιώσει ὁ θεσμός τῶν χωρεπισκόπων.

Μέ βαθύτατο σεβασμό

 † ὁ Νικοπόλεως Μελέτιος

πηγη.enoriako.

——————————————---------------------------------------------

Συμπερασματικά.

Η θέση του μακαριστού Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελετίου (Καλαμαρά) απέναντι στον θεσμό των Βοηθών Επισκόπων είναι απολύτως αρνητική, θεωρώντας τον θεολογικά, ποιμαντικά και κανονικά αντικανονικό.

Στην επίσημη έγγραφη απάντησή του προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος (18 Αυγούστου 2008), συμπυκνώνει την επιχειρηματολογία του στους εξής άξονες:

1. Παραβίαση της Πατριαρχικής Πράξεως του 1928: Επισημαίνει ότι η Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 απαγορεύει ρητά την ύπαρξη βοηθών επισκόπων στις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών».
2. Δημιουργία Ιεραρχών δύο ταχυτήτων: Υποστηρίζει ότι η επαναφορά του θεσμού δημιουργεί μια απαράδεκτη διάκριση ανάμεσα σε Ιεράρχες Α΄ κατηγορίας (προνομιούχους) που έχουν τη δυνατότητα να διαθέτουν βοηθό και σε Ιεράρχες Β΄ κατηγορίας (μή προνομιούχους) που στερούνται αυτή τη δυνατότητα, παραβιάζοντας την αρχή των ίσων δικαιωμάτων μεταξύ των Μητροπόλεων της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας και των Νέων Χωρών.
3. Υπονόμευση της αξιοπιστίας της Συνόδου: Τονίζει ότι η επιμονή στην εκλογή βοηθών επισκόπων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ομόφωνη απόφαση της Ιεραρχίας του 2004 για σεβασμό των όρων του 1928, συνιστώντας πλήγμα στην αξιοπιστία της Εκκλησίας της Ελλάδος τόσο εσωτερικά όσο και έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Πρόταση κατάργησης και αναβίωσης των Χωρεπισκόπων: Προτείνει την πλήρη κατάργηση του θεσμού των Βοηθών Επισκόπων. Εάν υφίσταται πραγματική ποιμαντική ανάγκη υποστήριξης των Επαρχιούχων Αρχιερέων, εισηγείται τη σοβαρή μελέτη και αναβίωση του αρχαίου κανονικού θεσμού των Χωρεπισκόπων.