Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Σε περίπτωση αιρέσεως έχουμε εμφύλιο πόλεμο. --Σκοπός των αιρετικών: «τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν»!

Σε περίπτωση αιρέσεως έχουμε εμφύλιο πόλεμο. --Σκοπός των αιρετικών: «τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν»!



    «Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τήν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος. ἐγώ γάρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετά τήν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καί ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. 20, 28-30).

Τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

δῶ ὁ Παῦλος ὁμιλεῖ προφητικά καί διαχρονικά πρός τούς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας καί τούς ἐπισημαίνει ὅτι ἀνάμεσα ἀπό αὐτούς θά βγοῦν αἱρετικοί, οἱ ὁποῖοι δέν θά διδάσκουν σύμφωνα μέ τίς Γραφές, ἀλλά θά διδάσκουν διεστραμμένα, μέ σκοπό νά πλανήσουν τούς Ὀρθοδόξους καί νά τούς κάνουν νά τούς ἀκολουθήσουν.
Ἐπίσης ὁ ἀπ. Παῦλος δηλώνει τόν σκοπό τῆς αἱρέσεως, τήν ὁποία ὁ διάβολος ἐνσπείρει μέ τά ὄργανά του, τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους εἰς τήν προκειμένη περίπτωσι. Ὁ σκοπός δέ εἶναι «τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν». Αὐτό θαυμάσια καί λακωνικώτατα τό δηλώνει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἑρμηνεύοντας αὐτό τό χωρίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, ὡς ἑξῆς: «"Τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν". Ὥστε δι’ οὐδέν ἕτερον αἱ αἱρέσεις, ἤ διά τοῦτο» (Ε.Π.Ε. 16Α 610, 12), δηλαδή γιά νά παρασύρουν τούς μαθητές, ὥστε γιά τίποτε ἄλλο δέν δημιουργοῦνταν οἱ αἱρέσεις, παρά γι’ αὐτό.
Ἐδῶ κατανοοῦμε καί τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο εἶναι τελείως διαφορετική ἡ ἀντιμετώπισις τῶν αἱρετικῶν ἀπό ὅλους τούς ἄλλους ἁμαρτωλούς. Ὁ λόγος αὐτός εἶναι ὅτι ὁ αἱρετικός διαδίδει μέ λόγια καί ἔργα τίς δοξασίες του καί ἀγρεύει, ὅσους τόν ἀκολουθοῦν, ἀποσπώντας τους ἀπό τόν Χριστό, ἐνῶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἁμαρτωλοί προσπαθοῦν νά κρύψουν τήν ἁμαρτία των εἴτε ἀπό ἐντροπή, εἴτε ἀπό φόβο, εἴτε ἀπό ἐγωϊσμό κ.λπ. Αὐτό ειδικότερα ἰσχύει γιά τούς Ἐπισκόπους.
Ἄν ὅμως συμβῆ καί τήν ἁμαρτία του ὁ Ἐπισκόπος τήν διαδίδει δημοσίως, προσπαθεῖ νά τήν κατοχυρώση ἁγιογραφικῶς καί Συνοδικῶς, καί νά τήν κάνη γραμμή τῆς Ἐκκλησίας, τότε πάλι ἔχομε αἵρεσι, ὁπότε ἡ ἀντιμετώπισις τῶν Ἐπισκόπων αὐτῶν ἐκ μέρους τῶν Ὀρθοδόξων θά πρέπει νά εἶναι ἡ ἴδια μέ αὐτή πρός τούς αἱρετικούς, δηλαδή ἀπομάκρυνσις καί ἐκκλησιαστική ἀποτείχισις.
Τέτοιες αἱρέσεις εἴχαμε παλαιότερα ὅπως  τῶν Νικολαϊτῶν, τῶν Εὐσταθιανῶν, τήν μοιχειανική καί εἰκονομαχική κλπ. Ἀλλά καί σήμερα ὑπάρχουν στήν Ἐκκλησία ἀνάλογες συνοδικῶς κατοχυρωμένες αἱρέσεις, ὅπως π.χ. ἡ μέ πρόφασι τήν  ἀγάπη ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία μέ τούς αἱρετικούς, ἡ μέ πρόφασι τήν ἀγάπη ἐκκοσμίκευσι τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἐπίσημη πλέον κατάργησις ἱερῶν Κανόνων καί ἱερῶν Παραδόσεων, ἡ ὁποία φθάνει μέχρι  τοῦ σημείου νά μεταδίδωμε τά μυστήρια στούς αἱρετικούς, ἡ ἐπίσημη διάλυσι τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογενείας διά τῶν διαζυγίων κ.λ.π. Εἶναι δηλαδή τελείως διαφορετικό τό νά ἁμαρτάνη ὁ Ἐπίσκοπος ἰδιωτικῶς καί κρυφίως ἀπό τό νά προσπαθῆ τήν ἁμαρτία του αὐτή νά τήν διαδώση, νά τήν κατοχυρώση ἁγιογραφικῶς καί νά τήν καταστήση γραμμή τῆς Ἐκκλησίας. Διότι τότε αὐτομάτως μεταφέρεται στόν χῶρο τῶν αἱρετικῶν, τῶν ὁποίων ὁ σκοπός εἶναι «τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν». Τό ἴδιο ἰσχύει φυσικά καί γιά τήν Σύνοδο.
 Ὁ Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ἐν προκειμένῳ ἑρμηνεύοντας τό χωρίο αὐτό τῶν Πράξεων ἀναφέρει τά ἑξῆς: «Διπλοῦν τό κακόν ὅτι τε αὐτός (ὁ Παῦλος δηλαδή) οὐ πάρεστι, καί ὅτι ἕτεροι ἐπιθήσονται, καί τό χαλεπώτερον, ἐξ ὑμῶν αὐτῶν. Τό βαρύ, ὅταν ἐμφύλιος ὁ πόλεμος ᾖ. Ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν. Ὁ γάρ τῶν αἱρετικῶν σκοπός σπουδάζει, οὐ τῷ Κυρίῳ, ἀλλ’ ἑαυτοῖς περιποιῆσαι λαόν, ἵνα ἑαυτοῖς καυχῶνται ἐμφερομένου αὐτοῖς τοῦ ὀνόματος τῶν αἱρετικῶν» (P.G. 125, 780Β). Ὅταν λοιπόν ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι αἱρετικός ἔχουμε ἐμφύλιο πόλεμο. Δι’ αὐτό καί ὁ ἀπ. Παῦλος εἰς τό σημεῖο αὐτό, αὐτούς τούς Ἐπισκόπους τούς ὀνομάζει λύκους βαρεῖς: «εἰσελεύσονται μετά τήν ἄφιξί μου λύκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου».
Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων εἶναι ἄξιον ἀπορίας, πῶς κατώρθωσε ὁ διάβολος νά μεταστρέψη τίς διάνοιες καί τά φρονήματα, ὄχι τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλά τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν, σέ σημεῖο τέτοιο, ὥστε αὐτούς τούς βαρεῖς λύκους, τούς κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο «μή φειδομένους τῷ ποιμνίῳ», νά τούς ἔχωμε καί νά τούς ἀναγνωρίζωμε ὡς κανονικούς  Ἐπισκόπους, εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ, νά τούς μνημονεύωμε καί νά τούς λιβανίζουμε καί νά τούς δίδωμε κατ’ αὐτόν τόν τρόπο τήν ἄδεια καί, κατά τό δή λεγόμενο, «τό πράσινο φῶς», ὥστε νά ἀποσποῦν μέ κάθε εὐχέρεια «τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν». Καί ὅλα αὐτά, σύμφωνα μέ τήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος, μέχρις ἀποφάσεως τῆς Συνόδου, ἡ ὁποία ἀπόφασι φυσικά περιμένουμε νά προέλθη ἀπό τούς ἰδίους τούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές Ἐπισκόπους.

Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο δέν ἔχουμε ἐμφύλιο πόλεμο μέ τούς αἱρετικούς, ἀλλά συνοδοιπορία καί συνύπαρξι καί ἀλληλοπεριχώρησι, ἔστω καί ἄν διαφωνοῦμε καί ἄν κάνουμε ὁμολογίες πίστεως, κι ἄν καταγγέλουμε τήν αἵρεσι ἤ ἄν προσδιορίζουμε τήν ἐξέλιξί της κ.λ.π. Διότι ἐμφύλιος πόλεμος νομίζω ὅτι σημαίνει τήν δημιουργία δύο στρατοπέδων, ὅπως παλιά συνέβη μετά τήν κατοχή στήν πατρίδα μας, καί αὐτό γίνεται μόνο μέ τήν ἀποτείχισι, διότι αὐτή  ἀποτελεῖ τήν ἐν καιρῶ αἱρέσεως Ὀρθόδοξο καί Πατερική ὁδό. Δι’ αὐτόν τόν λόγο δέν θά πρέπει νά ἀποροῦμε, γιατί ἡ Ἐκκλησία τῶν Οἰκουμενιστῶν πέφτει ἀπό τόν ἕνα γκρεμό στόν ἄλλο, ἐφ’ ὅσον οἱ λύκοι, οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται σ’ αὐτήν, ἔχουν τεθῆ ἐπικεφαλῆς δι’ αὐτόν τόν σκοπό.
ΤΑ ΒΟΘΡΟΚΑΝΑΛΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟΣ ΔΙΑΒΟΗΤΟΣ ΠΟΡΝΟΓΕΡΟΣ ΤΗΣ ....ΑΛΒΙΩΝΑΣ!!!! και ΜΟΝΙΜΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ...Αμεθυστος!!!!!κατα των Ορθοδοξων αποψεων του μητροπολιτου.

ΣΧΟΛΙΟ: Δέν είναι επαρκής ο άνθρωπος καί χάνεται καί η εκκλησία πού είναι ταυτισμένη μαζί του.
Τί θά πεί, "Εμείς αγαπάμε όλους τούς ανθρώπους καί τούς δεχόμαστε όπως είναι". Στήν εκκλησία οι άνθρωποι μεταμορφώνονται καί αναγεννώνται. Τό ίδιο ισχύει καί γιά τόν κλήρο. Δέν υπάρχουν ιατροί στήν εκκλησία πού χορηγούν τό φάρμακο γιά νά θεραπεύσουν κάτι από τό οποίο πάσχουν καί οι ίδιοι. Η Εκκλησία δέν δέχεται κανέναν όπως είναι. Αυτό σημαίνει τό Μυστήριο τού Βαπτίσματος. Αυτό σημαίνει η Εκκλησία σημαίνεται εν τοίς Μυστηριοις. Αμεθυστος.




Ο πατηρ Θεοδωρος Ζησης για την Αποτειχισι και την Διαστολη κληρικων και λαϊκων, απο τους Οικουμενιστες.

Ο πατηρ Θεοδωρος Ζησης για την Αποτειχισι και την Διαστολη κληρικων και λαϊκων, απο τους Οικουμενιστες.

 

Πάντως ἡ ἀκροτελεύτια συμβουλή σας νὰ μὴ συμβάλλω εἰς «τὴν δημιουργίαν «ἀποτειχί-σεων», «σχισμάτων» καί «ἀνταρσιῶν»», πρᾶγμα πού «τυγχάνει ἀντικανονικὸν καὶ ἐκκλη-σιολογικῶς ἀπαράδεκτον», ἀποδεικνύει ὅτι δὲν γνωρίζετε δυστυχῶς τὶ σημαίνουν αὐτοὶ οἱ ὅροι καὶ δὲν ἐπιθυμῶ τώρα ὡς πανεπιστημιακὸς διδάσκαλος νὰ σᾶς τοὺς ἀναλύσω. 
Ἐπισημαίνω ἁπλῶς ὅτι ἡ «ἀποτείχισις», τὴν ὁποία ἐπαινεῖ ὁ ΙΕ´ Κανὼν τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου τοῦ Μ. Φωτίου (861), δηλαδὴ ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ κηρύσσοντος αἵρεση ἐπισκόπου, καὶ τὴν ὁποία συνιστᾶ σύνολη ἡ προηγούμενη καὶ ἡ ἑπόμενη Πατερικὴ Παράδοση δὲν ἔχει καμμία σχέση οὔτε μὲ τό «σχίσμα», οὔτε μὲ τήν «ἀνταρσία», μὲ τὰ ὁποῖα τὴν τσουβαλιάζετε ἢ ἀμαθῶς ἢ σκοπίμως. 
Σχισματικοὶ καὶ ἀντάρτες εἶναι οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 
Διαβᾶστε, παρακαλῶ, τὸν Ἱερὸ Κανόνα περι Αποτειχισεως.

Το περίφημο αυτό τραγούδι για την Βόρειο Ήπειρο του θρυλικού Αλέκου Κιτσάκη που εφυγε στις 2 Φεβρουαρίου το 2015 .  Τους στίχους έγραψε ο Λάκης Τσώλης και την μουσική ο Τάκης Δημητρίου, που παίζει και το κλαρίνο που ακούγεται στο βίντεο...
Το τραγουδι αυτο ειναι απαγορευμένο για 30 χρονια στην Βόρειο Ήπειρο.

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης προς τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης



''Συμφωνώντας με τους Οικουμενιστές, παρεμποδίζετε τη σωτηρία των ψυχών'' 




Πρωτοπρεσβύτερος

Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς

Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

18ο χλμ. Θεσσαλονίκης-Περαίας

570 19 Ν. Ἐπιβάται

ΤΗΛ.: 23920.24865 FAX: 23920.27402

Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 1ῃ Φεβρουαρίου 2017



Παναγιώτατον

Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης

κ. Ἄνθιμον

Ἐνταῦθα


Παναγιώτατε,


Μὲ λύπη καὶ ἔκπληξη ἔλαβα τὴν ἀπὸ 10-12-2016 «νουθετήρια», ἐπιτιμητικὴ καὶ «πατρική» ἐπιστολή σας, μὲ τὴν ὁποία ἐκτιμᾶτε κατ᾽ ἀρχὴν ὅτι μὲ ἀναφορές μου ἐσχάτως στὸ διαδίκτυο καὶ ὁμιλίες μου στὴν αἴθουσα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου προκαλῶ «πνευματικὴν σύγχυσιν καὶ διάστασιν τῶν συνειδήσεων τῶν πιστῶν τοῦ πληρώματος» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Μοῦ ὑπενθυμίζετε κατόπιν τὴν ἀπόλυσή μου, ὡς κληρικοῦ, ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τὴν μετὰ ταῦτα συμπερίληψή μου ἀπὸ σᾶς στὸν ἱερὸ κλῆρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ὡς ἀμίσθου κληρικοῦ ἀπὸ τὸ ἔτος 2008 καὶ ὅτι ἐπίσης μοῦ παραχωρήσατε προσωρινὰ τὸ θυσιαστήριο τοῦ Ἱεροῦ μετοχικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου «διὰ νὰ τελῶ τὴν Θείαν Λειτουργίαν καὶ νὰ ὁμιλῶ πρὸς τὸ ἐκκλησίασμα διὰ τὴν πνευματικὴν οἰκοδομὴν αὐτοῦ καὶ πρὸς σωτηρίαν ψυχῶν».


Ἐφιστᾶτε ἐν τέλει «πατρικῶς» τὴν προσοχήν μου, ὅπως, τοῦ λοιποῦ, σεβόμενος τήν κανονικότητα καὶ τὴν ἁγιότητα τῆς κατ᾽ Ἀνατολὰς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τὴν νομιμότητα τῆς τοπικῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας, «παύσω νὰ προβαίνω εἰς σκανδαλισμὸν τῶν συνειδήσεων τῶν πιστῶν καὶ εἰς πρόκλησιν διὰ τὴν δημιουργίαν "ἀποτειχίσεων", "σχισμάτων" καί "ἀνταρσιῶν", δεδομένου ὅτι τὸ τοιοῦτον τυγχάνει ἀντικανονικὸν καὶ ἐκκλησιολογικῶς ἀπαράδεκτον».

Αὐτὲς οἱ ἐκτιμήσεις καὶ οἱ κατηγορίες σας εἶναι παντελῶς ἀναληθεῖς, θεολογικὰ δὲ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ἀβασάνιστες καὶ ἀθεμελίωτες γιὰ πολλοὺς λόγους, ἡ παρουσίαση τῶν ὁποίων θὰ ἐπεξέτεινε πολὺ τὰ ὅρια μιᾶς ἐπιστολιμαίας ἀπαντήσεως. Συνοπτικῶς ὅμως, γιὰ νὰ μάθετε καὶ τὴν ἄλλη πλευρά, σᾶς ἀναφέρω τὰ ἀκολουθοῦντα:



1. Γιατί μὲ ἀπέλυσε ὡς κληρικὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο;


Ἡ ἀναφορά σας στὴν ἀπόλυσή μου ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ στὴν μετὰ ταῦτα συγκαταρίθμησή μου ἀπὸ σᾶς στοὺς κληρικοὺς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ἀποσκοπεῖ προφανῶς νὰ δείξει ὅτι εἶμαι ἕνας ἀπείθαρχος καὶ ἀντάρτης κληρικός, ἀλλὰ καὶ ἀγνώμων πρὸς ἐσᾶς ποὺ μὲ περιμαζέψατε ὡς ἄστεγο καὶ ἀδέσποτο καὶ μοῦ παραχωρήσατε τὸ θυσιαστήριο τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου. Εἶναι ὅμως σὲ ὅλους γνωστὸ καὶ βεβαιωμένο ἀπὸ ἀψευδεῖς πηγές, καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἀπόλυσή μου ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὸ ὁποῖο μὲ ἀφοσίωση καὶ ἀγάπη ὑπηρέτησα ἐπὶ πολλὰ ἔτη, καὶ διαθέτω ἐπ᾽ αὐτοῦ πλῆθος εὐχαριστηρίων ἐπιστολῶν, ὀφείλεται στὴν αὐστηρὴ κριτικὴ ποὺ ἤσκησα στὸ ἐπαίσχυντο καὶ προδοτικὸ κείμενο τοῦ Balamand τοῦ Λιβάνου (1993), ὡς ἐκπρόσωπος τῆς τότε παραδοσιακῆς Ἐκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος στὸν Θεολογικὸ Διάλογο μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς. Στὸ κείμενο αὐτὸ ὄχι μόνο ἀθωώνεται καὶ ἀναγνωρίζεται ἡ Οὐνία, τὴν ὁποία προηγουμένως καὶ μὲ δική μου σημαντικὴ συμβολὴ καταδικάσαμε στὸ Freising τοῦ Μονάχου ἐν ὁλομελείᾳ Ὀρθόδοξοι καὶ Ρωμαιοκαθολικοί (1991), ἀλλὰ ἐπὶ πλέον γιὰ πρώτη φορὰ «Ὀρθόδοξοι» ἱεράρχες καὶ θεολόγοι ἀναγνωρίζουν τὸν Παπισμὸ ὡς ἐκκλησία μὲ ἀποστολικὴ διαδοχή, ἔγκυρα μυστήρια καὶ συνυπεύθυνο μαζὶ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Μαζὶ μὲ ἄλλα μου δημοσιεύματα σᾶς ἀπέστειλα παλαιότερα καὶ τὸ βιβλίο μου αὐτὸ γιὰ τὴν Οὐνία, ἀλλὰ μᾶλλον ἢ δὲν τὸ διαβάσατε ἢ συμφωνεῖτε μὲ τὸ κείμενο τοῦ Balamand ποὺ τὴν ἀθώωσε[1]. Ἡ ἀπόφαση τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου γιὰ τὴν ἀπόλυσή μου ἐνισχύθηκε καὶ ἀπὸ ἄλλους λόγους· ἐν πρώτοις, διότι διεμήνυσα ὅτι στὸ ἑξῆς δὲν θὰ συντάσσω πατριαρχικοὺς λόγους, διαμαρτυρόμενος γιὰ τὴν κακὴ πορεία τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, καὶ ἐπίσης, διότι ἐπρωτοστάτησα τὸ 2001 εἰς τὸ νὰ μὴν ἔλθει ὁ πάπας στὴν Ἑλλάδα μὲ συναγωνιστὰς τὸ σύνολο σχεδὸν τότε τῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ πλῆθος ἄλλο ἀρχιερέων, ἱερέων, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς μοῦ ἀπέστειλαν συγχαρητήρια διὰ τοὺς ἀγῶνες, καὶ μόνο σεῖς τότε, ὡς μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως, μοῦ ἀποστείλατε ἐπιτιμητικὴ ἐπιστολή, γεμάτη χολὴ καὶ πικρία, γιατὶ παρεμπόδιζα τὴν ἔλευση τοῦ πάπα. Μετὰ μάλιστα τὴν πραγματοποιηθεῖσα βλάσφημη καὶ καταστροφικὴ ἐπίσκεψή του, ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμᾶς τοὺς ἀντιδρῶντες ἐρωτούσατε: «καὶ τί ἐπάθαμε ποὺ ἦλθε ὁ πάπας στὴν Ἑλλάδα;».

Ἡ ὀργὴ τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου ἐναντίον μου, ποὺ τελικὰ τὸν ὁδήγησε στὴν ἀπόλυσή μου, κορυφώθηκε, ὅταν ὀργανώσαμε, τό «Τμῆμα Ποιμαντικῆς καὶ Κοινωνικῆς Θεολογίας» καὶ ἡ «Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων Σπουδῶν», ἀπὸ 20-24 Σεπτεμβρίου τοῦ 2004, «Διορθόδοξο Θεολογικὸ Συνέδριο» μὲ τίτλο «Οἰκουμενισμός. Γένεση-Προσδοκίες-Διαψεύσεις». Στὸ ἱστορικὸ αὐτὸ συνέδριο ἔλαβαν μέρος μὲ εἰσηγήσεις περὶ τοὺς πενήντα (50) εἰσηγητές, ἀρχιερεῖς, ἡγούμενοι, ἄλλοι κληρικοὶ καὶ μοναχοί, καθηγητὲς Θεολογικῶν καὶ ἄλλων Σχολῶν ἀπὸ τὴν ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη Ὀρθοδοξία. Ἡ ἐπιτυχέστατη διεξαγωγὴ τοῦ συνεδρίου μὲ τὸν μεγάλο ἀριθμὸ εἰσηγητῶν καὶ τὴν σημαντικώτατη θεματολογία, ὡς καὶ ἡ ἀπήχηση στὸ ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα, δικαίωσαν τὴν διαπίστωση ὅτι ἀποτέλεσε τὴν πρώτη σοβαρὴ ἐπιστημονικὴ καὶ συλλογικὴ ἀπομύθευση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ[2]. Τὰ Πρακτικὰ τοῦ συνεδρίου μὲ τὰ τολμηρὰ καὶ θαρραλέα Πορίσματα ἔχουν ἤδη κυκλοφορηθῆ σὲ δύο ὀγκώδεις τόμους[3].



2. Ποιός μοῦ παραχώρησε τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου; Ἡ ἀπομόνωση καὶ ἡ φίμωση. Ἄλλαξε ἡ Θεσσαλονίκη.

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Του ΝΕΟΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Αγιου Αυγουστινου Καντιωτου Μεγαλου πατρος και Διδασκαλου των ημερων μας. Υστερα απο 100 χρονια θα ξαναστειλη ο Θεος εναν νεο ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ. Δεν ειμαστε αξιοι αφου γιναμε σαρκες και τρωμε το χωμα σαν τα σκουληκια της γης, ενω ειμαστε πλασμενοι για την Ανω Πατριδα μας, την Επουρανια ιερουσαλημ.

 

«Εν πασι τοις διωγμοις υμων» (Β΄ Θεσ. 1,4)

ΑΓΩΝΙΣΘ

Ἐκεῖ πᾶμε. Θὰ ἐπανέλθουμε στοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους. Αὐτὸ θὰ γίνῃ ἢ μέσα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἢ ἀπ᾿ ἔξω μὲ ἐξωτερικὸ διωγμό. Ὅπως στὴ Ῥωσία ἦταν ἑκατομμύρια ψευτοχριστιανοί. Μετὰ ἦρθε τὸ μεγάλο κόσκινο καὶ κοσκινίστηκαν οἱ Χριστιανοί. Τώρα ὑπάρχουν λίγοι, ἀλλὰ πραγματικοὶ Χριστιανοί. Ζήτημα μέσα στὴ Μόσχα, ποὺ εἶνε 8 ἑκατομμύρια, νὰ ὑπάρχουν 100 – 200 Χριστιανοί. Ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἔχουν μέσα τους δύναμι. Ὁ βίος τους, τὸ παράδειγμά τους, ἡ αὐτοθυσία τους τὸ δείχνει.
Ἐδῶ ἐμεῖς εἴμαστε ὅλοι χριστιανοὶ τοῦ γλυκοῦ νεροῦ. Ἂν πιστεύαμε στὸ Θεό, θὰ εἴχαμε ἐγκαταλείψει κάθε ἄλλη κοσμικὴ ἀσχολία. Τί νὰ τὰ κάνῃς τ᾿ ἄλλα· τὸ Εὐαγγέλιο ποιός ἐφαρμόζει.
Στὴ Θεσσαλονίκη ὅμως τότε ἦταν πραγματικοὶ Χριστιανοί. Καὶ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν λυγίζανε στοὺς διωγμούς. Ἐκεῖνα τὰ πτωχαδάκια πάλευαν μ᾿ ὅλες τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἐξουσίες, ποὺ ἦταν ἐχθρικές. Αὐτοὶ οἱ λίγοι Χριστιανοὶ ἐθεωροῦντο ἀμελητέοι, δὲν τοὺς ὑπολόγιζαν· καὶ ὅμως αὐτοὶ ἦρθαν σὲ ῥῆξι μὲ ὅλους τοὺς ἰσχυροὺς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὑπέστησαν πολλοὺς διωγμούς.
Ἀλλὰ καὶ πάντοτε τὰ πτωχαδάκια διώκονται, καὶ μένουν κοντὰ στὸ Χριστό. Οἱ ἄλλοι, ποὺ ἔχουν ἀξιώματα, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πολεμοῦν τὸ Χριστό.
Θὰ γίνῃ διωγμός. Θὰ τὰ δῆτε ἐσεῖς ποὺ θὰ ζήσετε, ἐγὼ γέρος ἄνθρωπος εἶμαι. Θὰ γίνῃ διωγμός, καὶ θὰ δῆτε ὅλους τοὺς δασκαλάκους νὰ προσκυνᾶνε τὸ κόκκινο θηρίο. Τριάντα χιλιάδες εἶνε ὅλοι οἱ δάσκαλοι· ζήτημα νὰ μείνουν ἑκατὸ ποὺ νὰ ποῦν· Προτιμοῦμε νὰ γίνουμε λοῦστροι στὴν πλατεῖα τῆς πόλεως, παρὰ νὰ κηρύττουμε ἀθεΐα. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, μὲ ὅση εὐκολία χειροκροτοῦσαν τὸν Παπαδόπουλο, μὲ ὅση εὐκολία χειροκροτοῦσαν τὸν Καραμανλῆ, μὲ τὴν ἴδια εὐκολία θὰ χειροκροτοῦνε καὶ τὸν ἀντίχριστο. Θὰ τὰ δῆτε αὐτά. Συμφέρον καὶ μόνο συμφέρον εἶνε σήμερα οἱ ἄνθρωποι, καὶ τίποτε περισσότερο. Τέτοιοι εἶνε καὶ οἱ δάσκαλοι καὶ οἱ καθηγηταὶ καὶ οἱ ἀξιωματικοί, γιατί ὄχι καὶ οἱ παπᾶδες καὶ οἱ δεσποτάδες – δὲν κάνω καμμία διάκρισι.
Δὲν ἦρθε ἀκόμη ἡ ὥρα τοῦ ἀντιχρίστου· ὅταν θὰ ἔρθῃ, θὰ τὸ δοῦμε. Μιλάει παρακάτω ὁ ἀπόστολος γιὰ τὴν ὥρα τοῦ ἀντιχρίστου.

Διαμάντια ἄθραυστα εἶνε οἱ πραγματικοὶ Χριστιανοί. Στὴν Ἀμερικὴ κοπίασαν πάρα πολὺ γιὰ νὰ κόψουν ἕνα διαμάντι, νὰ τὸ χωρίσουν στὰ δύο. Δὲν σπάει εὔκολα τὸ διαμάντι. Σπάει τὸ σφυρὶ ποὺ τὸ κτυπᾷ, ἀλλὰ τὸ διαμάντι δὲν σπάει. Ἔτσι εἶνε καὶ ὁ ἀληθινὸς Χριστιανός. «Ἐν πᾶσι τοῖς διωγμοῖς». Ὄχι ν᾿ ἀντέξουμε σὲ ἕναν μόνο διωγμὸ ἢ σὲ δύο, ἀλλὰ σὲ ὅλους τοὺς διωγμούς.
Ὑπέφεραν οἱ Χριστιανοὶ τῆς Θεσσαλονίκης· ἦταν πραγματικοὶ ἥρωες. Μακάρι νὰ ἐπανέλθουμε σ᾿ αὐτοὺς τοὺς Χριστιανούς. Νὰ ἔχουμε λίγους Χριστιανούς, ἀλλὰ ζωντανούς. Γιατί ν᾿ ἀσχολούμεθα μὲ ὅλους; Δὲν πά᾿ ν᾿ ἀνάβῃ αὐτὸς φωτιὲς(*) καὶ ν᾿ ἀγαπᾷ τὴν πυρολατρία; Δὲν πά᾿ νά ᾿νε μασόνος καὶ ροταριανός; Δὲν θ᾿ ἀσχολούμεθα μ᾿ αὐτούς. Τώρα ἀσχολούμεθα ἀναγκαστικῶς μὲ ὅλους. Ἐὰν ὑποθέσουμε, ὅτι ξεκαθαρίζουν τὰ πράγματα καὶ μένουν ἐδῶ στὴν πόλι 200 μὲ 300 Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ποῦν «Θέλουμε νὰ ζήσουμε χριστιανικά», δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη χαρά. Οἱ ἄλλοι, ὅ,τι θέλουν ἂς κάνουν. Καὶ χαύρα καὶ τζαμὶ νὰ κτίσουν, δὲν θὰ ἔχουμε καμμιὰ εὐθύνη. Δὲ βλέπεις τὶς γιορτὲς ποῦ τὶς περνᾷ ὁ πρωθυπουργὸς τῆς χώρας ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι; Στὰ ρεβεγιόν, ὄχι στὴν ἐκκλησία!
Λίγοι, λοιπόν, ἦταν οἱ Χριστιανοὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ ζωντανοί. Ἔχει ἀξία ὄχι τὸ ποσὸν ἀλλὰ τὸ ποιόν. Πότε θ᾿ ἀποκτήσῃ ἡ Ἐκκλησία μας τέτοιους ζωντανοὺς Χριστιανούς;
Ἔτσι ἦταν οἱ πρῶτοι Χριστιανοί. Ὑπέφεραν ἀπὸ διωγμούς, ἀλλὰ δὲν λύγιζαν. Γι᾿ αὐτὸ τοὺς ἐπαινεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος.

Εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα. Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.


Εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα. Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.
 Γέρων Κλεόπας Ηλιέ: Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει


Γέρων Κλεόπας Ηλιέ: Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει

Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ΄όλο τον κόσμο για να σας δουν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας.
-To ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα. Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.
Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για τον Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη. Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά που τον Θεό τον προσδιορίζουν ως άβυσσο ευσπλαχνίας και αγάπης.
Σχεδόν το 99% όσων έρχονται εδώ φαντάζονται τον Θεό σαν ένα ανώτερο ον που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο θυμούς, οργές, ποινές αλλά σπάνια καλωσύνες.
Εγώ δεν είμαι γιατρός αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται: στη λαθεμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για τον Θεό.
Δηλαδή αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για τον θεό, αν αλλάξουμε την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για τον Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος
– Ναι .Τον καρκίνο τον δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι αποστασίες , οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.
Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χώρο για να μπει ο Θεός.
Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου τον Θεό, τότε ηρέμησες. Αυτό είναι το φάρμακο τού καρκίνου.
Αρκεί να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ τον Θεό με αγάπη κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας ένα σχέδιο.

Άραγε ποιος ξέρει τι σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ΄αυτό το σχέδιο του Θεού…
Άλλωστε μη ξεχνάμε , όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες , αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να τηρεί στ΄αλήθεια τούς όρους τού Νόμου.Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πει στον Θεό «Θεέ μου, Συ που μ΄έφτιαξες μ΄ένα τόσο φτηνό υλικό.Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.
Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη γη κι ότι γι αλλού είναι ο προορισμός του.
Το άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως ακριβώς είναι, και το χειρότερο ότι δεν συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό.
Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΙΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ

ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΙΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ



Εν Αγίω Όρει  19 Ιαν/1 Φεβ 2017
                   
 Αγίου Μάρκου Εφέσου του Ομολογητού και Αγίων Μακαρίων.
ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΤΗΣ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

         
    Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος γράφει: “Συναισθανόμενοι τὴν εὐθύνη τῆς ἁγιορειτικῆς ὁμολογιακῆς παραδόσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν ἑνός ἑκάστου μέλους τῆς στρατευομένης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, λαμβάνοντας ὑπ᾽ὄψιν ὅσα σχετικὰ ἔχουν εἰπεῖ καὶ γράψει νεώτεροι καὶ παλαιότεροι Ἅγιοι Πατέρες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐγγύησις τῆς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι πορείας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἱερὰ Κοινότης πρὸ τῆς Συνόδου, ἐζήτησεν τὰς τροποποιήσεις εἰς τὰ προσυνοδικὰ κείμενα: 1ον νὰ μὴ ἀναγνωρισθοῦν οἱ ἑτερόδοξοι ὡς Ἐκκλησίαι, 2ον νὰ τονισθῆ ὅτι οἱ διάλογοι μὲ τοὺς ἑτεροδόξους σκοπεύουν μόνο εἰς τὴν ἐπιστροφήν των εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, 3ον νὰ λάβῃ ἡ Σύνοδος ὑπ᾽ὄψιν τὰς ἀντιρρήσεις της διὰ τὴν συμμετοχὴν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἰς τὸ Π.Σ.Ε. καθὼς καὶ τὴν σαφῆ ἀντίθεσίν της εἰς τὰς καταδικαζομένας ὑπὸ τῶν Ἱ. Κανόνων συμπροσευχὰς καὶ 4ον τὸ θεμελιῶδες αἴτημα νὰ διατυπωθῇ ὅτι ἔσχατος κριτὴς ἐπὶ θεμάτων πίστεως εἶναι ἡ συνείδησις τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας” ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν εἴδαμε καθόλου νὰ λαμβάνονται αὐτὰ ὑπ᾽ὄψιν, στὴν Σύνοδο.
         Τὸ κείμενο συνεχίζει στὸ Β´ κεφάλαιο: “ἡ ΑκΜΣ συνεκλήθη τελικῶς ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας”. Ἂς ἀναφέρωμεν ὁρισμένας ἐνδεικτικῶς· 1ον τῆς κατ᾽ἐπιλογὴν προσκλήσεως ὁρισμένων μόνο ἐπισκόπων, 2ον τῆς ψηφοφορίας μόνον ὑπὸ τῶν Προκαθημένων, 3ον τῆς ὑποχρεωτικῆς ὑπογραφῆς ὑπὸ τῶν μελῶν χάριν ὁμοφωνίας, 4ον τῆς ἀποχῆς τεσσάρων Πατριαρχῶν, 5ον τῆς ἀθετήσεως τῆς ἐντολῆς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, 6ον τῆς ἀσκήσεως βίας ἐπὶ τῶν μελῶν ποὺ διαφωνοῦσαν κατὰ τὴν ὁμολογία τοῦ Ἀναστασίου Ἀλβανίας καὶ τοῦ Ἱεροθέου Ναυπάκτου, 7ον τῆς παρουσίας αἱρετικῶν τοποτηρητῶν, 8ον τῆς ἐνεργοῦ συμμετοχῆς γυναικὸς πράκτορος τῆς CIA, 9ον τῆς αὐτοεπικυρώσεως τῶν ἀποφάσεων, 10ον τῆς ὑποχρωτικῆς ἀποδοχῆς αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος, 11ον τῆς ἀπειλῆς τιμωρίας εἰς ὅσους δὲν τὶς ἀποδεχθοῦν κ.α.π. πρωτοφανῆ γιὰ Ὀρθόδοξο Σύνοδο.
         Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε στὸ Β´ κεφάλαιο εἶναι ὅτι ἀναφέρονται τὰ δῆθεν θετικὰ σημεῖα τῆς Συνόδου, ἀλλὰ ἀποσιωποῦνται πολλὰ ἀρνητικά. Τὰ μόνα θετικὰ σημεῖα τῆς Συνόδου ἦταν οἱ ἀγῶνες τῶν καλῶν Ἐπισκόπων κατὰ τῆς «Οἰκουμενικῆς Κίνησης» τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου.
         Πολὺ σωστὰ τὸ κείμενο τῆς Ἱ. Κοινότητος στὸ Γ´ κεφάλαιο ἐπισημαίνει σημεῖα στὴν Σύνοδο, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτα ὅπως· 1ον ἡ διατύπωσις “ἑτερόδοξοι χριστιανικαὶ Ἐκκλησίαι” ποὺ σημαίνει ὅτι ἀντιλαμβάνεται τὴν ἑτεροδοξίαν ὡς διαφορετικὴν διατύπωσιν τῆς ἴδιας ἀποστολικῆς πίστεως, 2ον λείπουν ἐσκεμένως διατάξεις οἱ ὁποῖες ἀπαγορεύουν ἀναγνώριση βαπτίσματος, ἱερωσύνης καὶ σώζουσας χάριτος στοὺς αἱρετικούς, ἐνῶ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος αἱρετικοὶ γιὰ τοὺς ἑτερόδοξους, οὔτε κἄν ὑπῆρχε ὁ ὅρος ἑτερόδοξοι, ἀλλὰ προσετέθη κατόπιν λαμπρῶν θεολογικῶν προσπαθειῶν ὁρισμένων Ἐπισκόπων.
         Ἐπιπλέον στὴν Σύνοδο ἐγκρίνεται ἡ συμμετοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων εἰς τὸ Π.Σ.Ε. ἐνῶ δὲν ἀπαγορεύθηκαν οἱ συμπροσευχὲς καὶ δὲν καταδικάστηκαν οἱ ἀπόψεις τοῦ Π.Σ.Ε. περὶ Ἐκκλησίας καὶ Βαπτίσματος τῶν αἱρετικῶν, 3ον ἡ Σύνοδος ἀποφάσισε οἱ διάλογοι νὰ μὴ διακόπτωνται κι᾽ἂς μὴ ἐπιτυγχάνουν συμφωνίαν (ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει πρὸς Τίτον διὰ τοὺς αἱρετικοὺς· “αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος” διότι οἱ ἄκαρποι διάλογοι ἀμβλύνουν τὴν δογματικὴ εὐαισθησία τῶν θεολόγων καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος.
         Τέλος τὸ κείμενο ἐπισημαίνει καὶ τοὺς προφανεῖς συμβιβασμοὺς εἰς ζητήματα πίστεως μὲ τὶς μικτὲς ἐπιτροπὲς τῶν Ἀντιχαλκηδονίων καὶ τῶν (κακῶς ἀναφερομένων) Ρωμαιοκαθολικῶν, καθ᾽ἡμᾶς παπικῶν.
         Στὸ Δ´ κεφάλαιο τὸ κείμενο γράφει γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας τὴν ὁποία κλονίζει ἡ ἀσάφεια τῶν συνοδικῶν κειμένων ποὺ μπορεῖ νὰ δημιουργήσει οἰκουμενιστικὴ ἑρμηνεία.
         Ὅμως ἡ Σύνοδος δὲν ἄφησε ἀσάφεια, ἀλλὰ φανερὰ νομιμοποίησε τὸν Οἰκουμενισμὸ μὲ  ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις του, δηλαδὴ τὸ Π.Σ.Ε. μὲ ὅλες τὶς ἀποφάσεις ποὺ ἔχουν ληφθεῖ ἐκεῖ, ὅπως ἀναγνώριση μυστηρίων, ἱερωσύνης καὶ ἐκκλησιαστικότητας τῶν αἱρετικῶν, τοὺς Διαλόγους μὲ τὶς κοινὲς συμβιβαστικὲς ἀποφάσεις, τὴν μετάλλαξη Ὀρθοδόξου συνοδικότητος πρὸς τὸ παπικὸ πρότυπον μὲ προεδρικὸ πρωτεῖο καὶ ὑποχρεωτικὴ ὁμοφωνία ὅλου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ἐνῶ δὲν καταδίκασε αὐτὰ ποὺ ὤφειλε, ὅπως· 1ον τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου ὑπὸ τοῦ Μεταξάκη ποὺ ἔσχισε τὴν Ἐκκλησία, 2ον τὴν ἄρση ἀναθεμάτων καὶ ἀναγνώριση τῶν αἱρετικῶν μυστηρίων ὑπὸ τοῦ Ἀθηναγόρα, 3ον τὶς θεωρίες περὶ δύο πνευμόνων καὶ ἀδελφῶν ἐκκλησιῶν, 4ον τὴν θεωρία τῶν κλάδων, 5ον τὶς συμπροσευχὲς στὶς θρονικὲς ἑορτὲς καὶ ἀλλοῦ ὅπως στὴν Ἀσίζη, 6ον τοὺς λειτουργικοὺς ἀσπασμοὺς καὶ τὶς συμπροσευχὲς μὲ ὅλα τὰ θρησκεύματα, 7ον ἐπισκέψεις σὲ ἑβραϊκὲς συναγωγές, 8ον τιμητικὲς ἐνέργειες γιὰ τὸ κοράνιο, 9ον λειτουργικὲς αἰτήσεις τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ρώμης ὑπὸ τοῦ Βαρθολομαίου, ὅπως ἐπίσης καὶ πολλὲς βλάσφημες δηλώσεις του, ὅπως · “ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν, οἱ πατέρες ἡμῶν ἔπεσαν θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες εἶναι τείχη τοῦ αἴσχους” καὶ ἄλλα πολλά, καὶ τέλος τὴν καταδίκη ὅσων ἐκαινοτόμησαν.
         Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ πῶς δὲν εἶναι δικαιολογημένη ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἂν καὶ δὲν ὑπεγράφη “ἑνωτικὸς ὅρος” οὔτε κάποιος Ἐπίσκοπος προσεχώρησεν εἰς αἵρεσιν, οὔτε ἐκήρυξεν “γυμνὴ τῇ κεφαλῇ” αἱρετικὰς διδασκαλίας, ἀλλ᾽ὅμως ἡ Οἰκουμενιστικὴ Κίνηση ποὺ κατοχυρώθηκε συνοδικὰ εἶναι, ὄχι μόνον αἵρεση ἀλλὰ κατὰ τὸν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς εἶναι παναίρεση, δηλαδὴ ἕνωση ὅλων τῶν αἱρέσεων καὶ τὸ ν᾽ἀκολουθῇς ἕναν τοιοῦτον Πατριάρχην γίνεται αἰτία σχίσματος καὶ χαροποίησης τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἐκκλησίας.
         Τὴν διακοπὴ μνημοσύνου αἱρετίζοντος Ἐπισκόπου ἐπαινεῖ ὁ 15ος Κανόνας τής Α κ Β συνόδου καὶ τὴν ὑπέδειξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας μὲ τὸ παράδειγμά τους παλαιὰ ἐπὶ Βέκκου καὶ πρόσφατα ἐπὶ Ἀθηναγόρα.
         Μέχρι τώρα ἡ Ἱ. Κοινότης ἔστελνε φιλόφρονα γράμματα μετὰ πολλοῦ σεβασμοῦ στὸν Πατριάρχη ἐκφράζοντας καὶ ὀλίγη ἀνησυχία γιὰ τὰ οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα καὶ ἐκεῖνος ἀπαντοῦσε καθησυχαστικά. Τὸ ἴδιο κάνει καὶ τώρα χωρὶς ὅμως ἀποτέλεσμα.
         Ὁρισμένοι Πατέρες ἀποφάσισαν, ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσι, δραστικὴ ἀντιμετώπιση τῆς Παναιρετικῆς πτώσεως τοῦ Πατριάρχου, δηλαδὴ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου ποὺ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τοὺς Ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας.
         Γι᾽αὐτὸ παρακαλοῦμε τὰ Μοναστήρια μας νὰ μὴ μᾶς διώκουν γιὰ τὴν εὐαισθησία μας στὰ  θέματα τῆς πίστεως, διότι γι᾽αὐτὸ ἀπαρνηθήκαμε τὰ ἐγκόσμια, τὴν οἰκογένεια, τὰ πάντα καὶ ἀφιερωθήκαμε στὸν Χριστὸ καὶ ἀλλοίμονο ἂν χάσουμε τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὴν μόνη σώζουσα.
         Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φώτισε τοὺς ὑπευθύνους τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ μὴ βυθίσουν τὸ σκάφος της μέσα στὰ κύματα τῆς Νέας Ἐποχῆς, τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων τῆς Παγκοσμιοποίησης καὶ τοῦ γνήσιου τέκνου τους τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
         Ὑπεραγία Θεοτόκε βοήθησε τοὺς ὑπευθύνους τοῦ Περιβολιοῦ σου νὰ σταθοῦν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ νὰ κρατήσουν τὴν παράδοση τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὡς θεματοφύλακος τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μοναχὸς Παΐσιος Ἁγιορείτης.

Αρχιμ. Σαββας Αγιορειτης: ΦΟΒΕΡΗ ΕΚΤΡΟΠΗ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Η αποδοκιμασια, απο κληρο και λαο, της ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ Βαρθολομαιϊκης συναξεως του Κολυμπαριου, δεν σταματαει αλλα αυξανει και επεκτεινεται καθημερινα ολο και περισσοτερο. Προμηνυονται και νεες αποτειχισεις.

Αρχιμ. Σαββας Αγιορειτης: ΦΟΒΕΡΗ ΕΚΤΡΟΠΗ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Η αποδοκιμασια, απο κληρο και λαο, της ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ Βαρθολομαιϊκης συναξεως του Κολυμπαριου, δεν σταματαει αλλα αυξανει και επεκτεινεται καθημερινα ολο και περισσοτερο.
Προμηνυονται και νεες αποτειχισεις.  


ΧΤΕΣ ΠΑΡΗΛΑΣΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.

ΧΤΕΣ ΠΑΡΗΛΑΣΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ 

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.



ΧΤΕΣ ολο το βραδυ παρηλασαν οι γοητευτικοτεροι αγορητες του ΗΛΙΘΙΟΥ(ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ) Ελληνικου λαου, με λογους και με αγορευσεις και με ομιλιες ...δημοσθενειες και ωραιοποιημενες εις το επαρκον.
Ωραιοποιηθηκαν ολοι οι κλεφτες και ολες οι κλεψιες τους.
Και ειδαμε και ακουσαμε θαυμαστα πραγματα της ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗΣ ΜΑΣ απο τα κομματα και τις παραταξεις της σημερινης βουλης.
Ολες οι ληστειες των ταμειων και των τραπεζων εχουν ενοχους και συγκεκριμμενα ονοματα. Ποιος ομως θα τους διωξη;
Υπαρχει σε αυτη την εγκαταλελειμενη χωρα δικαιοσυνη και δικαστες; 
Την βλεπετε και τους βλεπετε να υπαρχουν;
Ποσους εστειλαν στην φυλακη μεχρι σημερα; 
ΕΝΟΧΟΙ δεν βρεθηκαν πουθενα;
Π.χ. Στο ΙΚΑ, στον ΟΤΕ και σε ολες τις αλλες υπηρεσιες κοινης ωφελειας, που επι πολλες δεκαετιες δινονταν παρανομα ΧΙΛΙΑΔΕΣ  ΜΑΪΜΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ποσοι διευθυντες δεν περασαν και δεν αραξαν στα μεγαλα γραφεια τους, χωρις να ανακαλυψουν ουτε ενα ενοχο;
Και ολοι αυτοι οι διευθυντες γιατι δεν συνεληφθησαν και δεν διωχθηκαν;
Ειπαν και φωναξαν χθες το βραδυ ποιοι καταληστευαν τις τραπεζες και που δινονταν οι εκατονταδες χιλιαδες τα ευρω και απο ποιους και σε ποιους.
Γιατι ολοι αυτοι δεν συλλαμβανονται ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΪ; 
Μα γιατι αυτο το εκτρωματωδες μορφωμα που κατασκευασαν ολοι, μα ΟΛΟΙ, οι ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ πολιτικοι μας, ειναι ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και οχι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Το Συνταγμα εχει καταπατηθη και εχει καταλυθη χιλιες φορες τα τελευταια χρονια και οι Ελληνες δεν το υπερασπιζονται και οχι μονο, αλλα ολους τους επιορκους βολεμενους βουλευτες με τα μεταξωτα κοστουμια και τις καταγεματες τσεπες με τα 20 χιλιαδες ευρω τον μηνα ΣΥΝΟΛΙΚΑ ο καθενας, συνεχιζουν να τους χειροκροτουν και να τους ψηφιζουν. 


ΗΛΙΘΙΕ ΛΑΕ, Ω ΗΛΙΘΙΕ ΛΑΕ, ΞΥΠΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΣΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ ΤΟΥ ΑΔΟΥ.
ΟΛΟΙ σχεδον ειναι ΕΝΟΧΟΙ . 
ΟΛΟΙ επικαρπωνονται αδιαμαρτυρητα τα χιλιαδες ευρω και γι αυτα και χαριν αυτων, απομυζουν συνεχεια τους φτωχοποιημενους Ελληνες με νομους και με διαταγματα, πειθαρχουντες σε ολα τα ανομα και λησταρχικα τοκογλυφικα κελευσματα των ΚΤΗΝΟΒΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.


ΞΥΠΝΑ ΡΕ ΡΑΓΙΑ. 
ΠΑΡΕ ΤΑ ...ΟΠΛΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ, ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ.
ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΠΙΟΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΠΙΟ ΣΑΠΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟ.
ΘΑΨΕ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΛΥΠΑΣΑΙ, ΠΡΙΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΘΑΨΟΥΝ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ.
ΚΑΝΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ .... ΦΥΤΑ ΧΩΡΙΣ ΧΛΩΡΟΦΥΛΗ.
ΡΙΞΤΟΥΣ ΣΤΑ ΘΗΡΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΦΑΝΕ, ΠΡΙΝ ΣΕ ΚΑΤΑΦΑΝ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΗΣΑΝ, ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ ...ΣΑΛΙΓΚΑΡΟΙ .

OI ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΙΝΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΖΥΓΟΝ ΤΟΥΣ;

OI ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ  ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΙΝΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΖΥΓΟΝ ΤΟΥΣ;

------------------

ΑΜΦΙΒΑΛΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ;

Μου φαίνεται ότι έχουμε πέσει όλοι θύματα της απίστευτης προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ. Μας έχουν πιάσει όλους πολιτικούς «κότσους». Ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει αυτή την περίοδο ένα πολιτικό θέατρο, ότι δήθεν αντιδρά με τα μέτρα που του ζητούν οι δανειστές να ψηφίσει από τώρα για μετά το 2018. Όμως τόσο αυτό το θέμα, όσο και το πλεόνασμα του 3,5% τα έχει ήδη συμφωνήσει και ΨΗΦΙΣΕΙ.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ: 


Στο τρίτο μνημόνιο (Ν. 4336/2015, παρ. Γ΄-  ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΣΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ, σελ. 1014 επ.) έχει ψηφίσει τα εξής:

«Η Ελλάδα θα θέσει ως στόχο την επίτευξη μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλεονάσματος ύψους 3,5% του ΑΕΠ, μέσω ενός συνδυασμού εμπροσθοβαρών (upfront στο αγγλικό κείμενο – δηλαδή λήψης εκ των προτέρων) παραμετρικών δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων του συστήματος ΦΠΑ και του συνταξιοδοτικού συστήματός της, υποστηριζόμενου από ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης και της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, καθώς και για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενώ παράλληλα θα διασφαλίζεται η επαρκής προστασία των ευπαθών ομάδων. (….) Για την επιτυχία θα απαιτηθεί η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί πολλά έτη».

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ΨΗΦΙΣΕΙ ότι θα νομοθετήσει εκ των προτέρων διάφορα μέτρα για τους φόρους, τον ΦΠΑ και το συνταξιοδοτικό για πολλά έτη, προκειμένου να επιτύχει το 3,5% πλεόνασμα.

Προσωπικά αμφιβάλω για το εάν οι βουλευτές γνώριζαν τι ψήφιζαν το 2015. Προφανώς δεν περίμενε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτό θα το ζητούσαν οι δανειστές κάποια μέρα. Να όμως που τώρα, για τους δικούς τους λόγους, το ζητούν.

Ποιον λοιπόν θα πρέπει να κατηγορήσουμε τώρα; Τον Σόϊμπλε που κάνει τη «δουλειά» του ή τον ΣΥΡΙΖΑ που το 2015 αψήφησε τη λαϊκή ετυμηγορία του δημοψηφίσματος και πήγε και παραδόθηκε στον κάθε κ. Σόϊμπλε, ψηφίζοντας το τρίτο μνημόνιο και φυσικά και την πιο πάνω διάταξη;

ΥΓ1. Αν αναρωτιέστε τι θα κάνει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά και θα ψηφίσει τα μέτρα, μην ανησυχείτε. Τουλάχιστον τώρα ξέρουμε ότι παίζει θέατρο.

ΥΓ2. Να σταματήσει το θέατρο και η ΝΔ, καθώς και όλη η αντιπολίτευση του συνταγματικού τόξου, γιατί όλοι μαζί ψήφισαν την πιο πάνω διάταξη.

Οι «νέοι ποιμένες» της ...«νέας Ἐκκλησίας»!!!

    Ἀπόστολος Παῦλος στὶς Α’ και Β’ ἐπιστολές του πρὸς Τιμόθεον καὶ στὴν ἐπιστολή του πρὸς Τίτον ὑποδεικνύει τὰ ἀδιάλειπτα καὶ ἀδιαπραγμάτευτα καθήκοντα τῶν ποιμένων:
     Ὁ ποιμένας πρέπει νὰ ἔχει καθαρὴ πίστη καὶ νὰ εἶναι ἀκλόνητος τύπος τῆς ἀρετῆς. Να γνωρίζει καὶ νὰ διδάσκει μὲ ἀκρίβεια τὸν νόμο, τὸν λόγο καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τηρώντας, πρῶτος αὐτός, αὐτὰ ποὺ διδάσκει. Νὰ νουθετεῖ, νὰ στηρίζει τοὺς ἀδύναμους, νὰ σηκώνει αὐτούς, ποὺ ἔχουν πέσει, νὰ δείχνει τὸν δρόμο σὲ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἔχασαν. Νὰ εἶναι μαχητὴς καὶ φρουρὸς ἀκοίμητος τοῦ ποιμνίου του, γιατί ἂν δὲν εἶναι ἀντὶ νὰ ὠφελοῦνται οἱ Χριστιανοί θὰ σκανδαλίζονται ὰπὸ αὐτόν καὶ θὰ βλάπτονται πνευματικὰ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση τὸ μικρὸ ποίμνιο δὲν θὰ ἀκολουθήσει καὶ θὰ ἀποκηρύξει αὐτὸν τὸν ποιμένα ὡς μισθωτὸ καὶ ληστή.
   Γιὰ τὸν Ἐπίσκοπο μάλιστα ἀπαιτεῖται, μὴ λογαριάζοντας τὸ κόστος καὶ τὴν κούραση, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐκτέλεση τῶν ἄλλων ἱερῶν του καθηκόντων, νὰ ἐπαγρυπνεῖ καὶ νὰ καταβάλλει πάντοτε κάθε δυνατὴ προσπάθεια, ὥστε νὰ μὴν εἰσέλθει στὴν Ἐκκλησία ξένος αἱρετικός, Διάκονος ἢ Ἱερέας καὶ πολὺ περισσότερο, Ἀρχιερέας, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔχει ὀρθὴ πίστη, χριστιανικὴ διαγωγὴ καὶ βίο, ποὺ θὰ σκανδαλίζει, ἀλλὰ καὶ θὰ αἱρετίζει καὶ θὰ διαστρέφει μὲ ψεύδη καὶ μὲ πλάνες τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ.
     Μετὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς διαπιστώσεις γίνεται φανερό, ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ λυπηρὰ ἀλλὰ καὶ πιὸ φανερὰ συμπεράσματα τῆς ψευδῆς καὶ καταπτύστης ἀνακοίνωσης τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν ψευτοσύνοδο τῆς Κρήτης εἶναι ἡ ἐγκατάλειψη τοῦ ποιμνίου τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τοὺς ποιμένες του. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀποποιοῦνται τοῦ ρόλου τους καὶ τῶν εὐθυνῶν τους καὶ ἀφήνουν, νίπτοντες τὰς χείρας τους, τὸ ποίμνιο βορὰ τῶν αἱρετικῶν οἰκουμενιστῶν. Μιλοῦν στὸ ποίμνιο λὲς καὶ μιλοῦν σὲ ἄβουλους καὶ ἀδαεῖς ὑπηκόους, ποὺ ἔχουν τὴν ὑποχρέωση νὰ ἀκολουθοῦν κατὰ γράμμα, ὅ,τι τοὺς λένε, χωρὶς διαμαρτυρία, ἀκυρώνοντας τους τὸ δικαίωμα διάκρισης καὶ ὑπακοῆς μόνο στὴν Ἀλήθεια. Περὶ τῶν καθηκόντων τους δὲν λένε κουβέντα. Περὶ τῶν ἐντολῶν ποὺ οἱ ίδιοι ἔλαβαν κατὰ τὴν χειροτονία τους ποιοῦν τὴν νήσσαν. Εἶναι οἱ «νέοι ποιμένες» τῆς «νέας Εκκλησίας» ποὺ θέλει νὰ ἱδρύσει ὁ οἰκουμενισμός.
    Ὁ νέος τους ρόλος εἶναι νὰ ἀθωώνουν αἱρετικούς καὶ νὰ επικηρύττουν πιστούς, νὰ ἀνακηρύττουν τοὺς ἐκτὸς τῆς Εκκλησίας «ἀδελφὲς ἐκκλησίες» καὶ τοὺς ἐντὸς «ἐκτός Αὐτῆς», νὰ ἀντιστέκονται στὸν νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ὑποτάσσονται πλήρως στὴν κοσμικὴ ἐξουσία, νὰ ἐξαφανίζουν τὴν πνευματικότητα καὶ νὰ προωθοῦν τὴν ἐκκοσμίκευση, νὰ ἀντικαθιστοῦν τὴν εὐσέβεια μὲ τὸν εὐσεβισμό, τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μὲ ἔργα κοινωνικοῦ χαρακτῆρα, νὰ ἀσκοῦν ἀντὶ γιὰ πνευματικὴ κοσμικὴ ἐξουσία μὲ τὰ ἀνάλογα ὄργανα καταστολῆς, νὰ ἐξαγγέλουν ἀρὲς καὶ ἀφορισμούς, ἐπιτίμια καὶ τιμωρίες, ἀναθέματα καὶ φυλακίσεις στὰ ὑποτιθέμενα τέκνα τους. Ρίχνουν τὶς εὐθύνες σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς τους. Μιλοῦν γιὰ σκάνδαλα, ἐνῶ οἱ ἴδιοι σκανδαλίζουν. Σὲ ὅλα αὐτὰ ξεχνοῦν ὅμως κάτι: Ὁ Χριστός μας εἶπε, ὅτι ἂν ὁ σκανδαλιζόμενος φέρει κάποια εὐθύνη, τότε ὁ δημιουργῶν τὸ σκάνδαλο, πάντα κατὰ τὸν Κύριο, καλύτερα νὰ μὴν εἶχε γεννηθεῖ.
     Εἶναι μεγάλη και βαριά ἡ εὐθύνη τοῦ ποιμένα γιὰ κάθε ψυχή, ποὺ θὰ χαθεῖ ἐξαιτίας τῆς δικῆς του ἀμέλειας ἢ προδοσίας. Μαρτυρεῖ γι’ αὐτὸ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς μέσω τοῦ προφήτου Ιεζεκιήλ, λέγοντας ὅτι θὰ ζητήσει τὴν ψυχὴ ποὺ χάθηκε ἀπὸ ἀμέλεια τοῦ πνευματικοὺ ποιμένα, ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ποιμένα: «καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω» (Ιεζ. γ’ 18).
    Καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει στὸν λόγο του «περὶ ψευδοπροφητῶν, καὶ ψευδοδιδασκάλων, καὶ ἀθέων αἱρετικῶν, καὶ περὶ σημείων τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος τούτου»:
       Ἀλλ' οὐαὶ ὑμῖν, οἱ τρυφῶντες καὶ μετεωριζόμενοι... Ὄντως πλανᾶσθε, μὴ νοοῦντες τὰς Γραφάς. Προσέχετε ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ· Βλέπετε μὴ ἀπολείψῃ πρόβατον ἐκ τῆς ποίμνης. Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι ἐὰν ἓν πρόβατον ἀπολείψῃ γενόμενον θηριάλωτον ἐξ ὑμετέρας ἀμελείας, πάντα τὸν βίον ὑμῶν κατέλυσεν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ἀπαιτήσει ὁ Κριτής.

Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ψευτοδιδάσκουν καὶ νὰ ἀπειλοῦν, ἂς ρίξουν στάχτη ἐπὶ τὴν κεφαλήν τους καὶ ἂς κλάψουν καὶ ἂς μετανοήσουν.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν ἀνθρώπων ποὺ αὐτοκτόνησαν λυγισμένοι ἀπὸ τὴν ἀνεργία καὶ τὰ χρέη, τῶν μὴν ἐχόντων καταφύγιο καὶ παρηγοριά.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν ἀνθρώπων ποὺ πεινοῦν καὶ κρυώνουν τὶς νύχτες, ἐνῶ αὐτοὶ κυκλοφοροῦν μὲ Μερσεντές καὶ μένουν σὲ βίλλες και πολυτελῆ «κελλιά».
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν χιλιάδων βρεφῶν, ποὺ ἔπεσαν θύμα ἐκτρώσεων καὶ ἄλλων μεθόδων ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ βραβεύει ἡ Ἱεραρχία.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν νέων, ποὺ βομβαδίζονται ἀπὸ ὁμοβροντίες ἐπιρροῶν καὶ πειρασμῶν καὶ δὲν βρίσκουν πιὰ τὴν παρηγοριὰ καὶ τὴν προστασία τοῦ λόγου τῆς Ἀληθείας, γιατὶ δὲν ἐκφράζεται πιὰ, ἐκεῖ ποὺ θὰ ἔπρεπε.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν πολιτῶν, ποὺ γονατισμένοι ἀπὸ τὰ σκάνδαλα καὶ τὶς ἀπειλὲς βλέπουν τὸ τελευταῖον καταφύγιο ποὺ τὸ ὑπολόγιζαν ὡς ἀμόλυντο, νὰ γίνεται ἕρμαιο σκοπιμοτήτων καὶ συμφερόντων καὶ νὰ παραδίδεται στὴν νέα τάξη πραγμάτων.
Κραυγάζει το αἷμα τῆς νέας γενιᾶς, ποὺ πέφτει θῦμα τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ παιδείας καὶ τῆς ψευτοφιλοσοφίας ποὺ θέλει νὰ ἐπιβάλλει καὶ μὲ τὸν ὁποῖο συνομιλοῦν καὶ συνεορτάζουν φιλικότατα οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν Ἁγίων καὶ Μαρτύρων, ποὺ μὲ τὶς θυσίες τους στήριξαν τὴν Ἐκκλησία, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ θέλουν νὰ γκρεμίσουν.
Κραυγάζει το αἷμα τῶν κεκοιμημένων γιὰ τὰ ἀσεβῆ μνημόσυνα ἀπὸ μὴ καθαρὰ χείλη.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν ἀνθρώπων ποὺ δὲν γνώρισαν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ δὲν θὰ τὴν γνωρίσουν, τουλάχιστον ἀπὸ αὐτούς, μιᾶς καὶ τὴν διαστρεβλώνουν καὶ τὴν πουλοῦν ἀντὶ πινακίου φακῆς.
Κραυγάζει τὸ αἷμα τῶν ὁμολογητῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων γιὰ τὴν προδοσία τῆς Πίστεως ἀπὸ προδότες καὶ ψευδοποιμένες, τοὺς ὁποίους ὀνόμασε ἡ Παναγία μας «ἐχθροὺς τοῦ υἱοῦ μου καὶ ἐμοῦ».
Μπροστὰ στὸ φοβερὸ βῆμα τοῦ παντογνώστη Κριτῆ, στὸ ὁποῖο ὅλοι θὰ παρουσιαστοῦμε δὲν θὰ ὠφελήσει καμία ἐγκύκλιος καὶ καμία διπλωματία. Μόνο ἡ ὀρθότητα τῶν λόγων καὶ τῶν πράξεων, ἡ πνευματικὴ συνέπεια καὶ ἡ μετάνοια.
Ἀλίμονο!
Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου