Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Μιμούμενος τους Ιουδαίους που καταδίκασαν ως βλάσφημο το ίδιο τον Χριστό, ο κ. Βαρθολομαίος καταδικάζει, όσους αντιτίθενται στον αιρετικό του κατήφορο!

Οἱ  αἱρετικοὶ  δὲν  γυρίζουν  πίσω!  Εἶναι  φανερὸ ὅτι  ἔχουν  πάρει  τὶς  τελικές  τους  ἀποφάσεις!  Εἶναι  ἀμετανόητοι!    Σὰν  μερικοὺς  ποὺ  τοὺς  μνημονεύουν  «ἄχρι καιροῦ»!


Πατριάρχης Βαρθολομαίος:


Καταδικάζουμε τους φονταμενταλιστές και φανατικούς που θέλουν να διασπάσουν την ενότητα της Εκκλησίας με τη δικαιολογία ότι υπερασπίζονται την αληθινή Ορθοδοξία

(ΒΙΝΤΕΟ)


Του Μάνου Χατζηγιάννη    Τραβάει το σχοινί ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφορικά με όσους αντιδρούν στις ενέργειές του εμφανιζόμενος ο ίδιος ως εκφραστής της ενότητας, ενώ τους διαφωνούντες τους χαρακτηρίζει φανατικούς και φονταμενταλιστές!
Σήμερα, το μεσημέρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πραγματοποίησε ανοιχτή δημόσια διάλεξη στην έδρα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ) στη Γενεύη.
Ο κ. Βαρθολομαίος βρήκε την ευκαιρία να αναφερθεί σε ζητήματα που σχετίζονται με την Σύνοδο της Κρήτης, όπως επίσης και σε ζητήματα όπως οι σχέσεις με την επιστήμη αλλά και θέματα που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών.

Αρχικά εξήρε το όραμα του Πατριάρχη Αθηναγόρα για τον Οικουμενισμό.
Απευθυνόμενος προς τα μέλη του ΠΣΕ είπε :
“Αγαπητοί αδερφοί, όσο η Κεντρική σας Επιστροπή συνεδρίαζε τον περασμένο Ιούνιο στο Τροντχάιμ, στην Κρήτη διεξήχθη η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος” και κατόπιν χαρακτήρισε την σύγκλισή της αναγκαία επειδή όπως είπε η συνοδικότητα είναι βασικός παράγων της Ορθοδοξίας, ενώ εξέφρασε την άποψη πως η Σύνοδος ήταν επιτυχημένη, αδιαφορώντας προφανώς για τις πολλές απουσίες.

Πάντως επισήμανε τον κίνδυνο να δοθεί προς τα έξω η εικόνα μιας ομοσπονδίας Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Μιλώντας για την οικουμενική κίνηση επισήμανε:
“Εμείς οι Ορθόδοξοι πιστεύουμε πως σκοπός της οικουμενικής κίνησης και του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών είναι να εκπληρώσει την τελευταία προσευχή του Κυρίου μας: όλοι να γίνουν ένα” και συμπλήρωσε πως
“Για αυτό το λόγο η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος τόνισε ότι η ορθόδοξη συμμετοχή στο κίνημα για την αποκατάσταση της ενότητας με άλλους Χριστιανούς στη Μία Αγία Καθολική και Αποστολική εκκλησία δεν είναι ξένη προς τη φύση και την ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά μάλλον αντιπροσωπεύει μια συνεπή έκφραση της αποστολικής πίστης και παράδοσης σε νέες ιστορικές συνθήκες”

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην ομιλία του τόνισε ακόμη πως η Σύνοδος της Κρήτης αναγνώρισε πως ένας από τους πυλώνες της οικουμενικής κίνησης είναι το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και έκρινε πολυ θετική την συμμετοχή του ΠΣΕ στην προσπάθεια για ενότητα των Χριστιάνων.
Για το διάλογο με μη Ορθοδόξους
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποίησε για όσους έχουν ενστάσεις στους διαλόγους με τα άλλα δόγματα.
Διάλογοι που βέβαια σπανίως μένουν στα χαρτιά αλλά μεταφράζονται και σε συμπροσευχές, αλλά αυτό το προσπέρασε….

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, λοιπόν, τόνισε πως “η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος επιβεβαίωσε την μεγάλη σημασία που δίνει η Ορθόδοξη Εκκλησία στον διάλογο με μη Ορθοδόξους και για αυτό το λόγο θεωρεί πως όλες οι προσπάθειες να διαρραγεί η ενότητα της Εκκλησίας από μεμονωμένους ή ομάδες υπο την δικαιολογία ότι υπερασπίζονται την αληθινή Ορθοδοξία αξίζουν καταδίκης”.
Δεν δίστασε μάλιστα να χαρακτηρίσει όσους αντιδρούν φονταμενταλιστές και φανατικούς!

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν με βάση και την σημερινή ομιλία πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης επιλέγει την ανοιχτή σύγκρουση αντί την καταλλαγή και το ζητούμενο είναι τι μέλλει γενέσθαι εφεξής για την Ορθοδοξία.

Και Οικουμενιστικό ύδωρ!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
(ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Αγιος Γεώργιος: 

Η τελευταία προσευχή





Ο Μάρτυς του Χριστού Γεώργιος, όταν έφτασε πλέον στον τόπο της καταδίκης, παρακάλεσε τους δήμιους να του αφήσουν λίγο χρόνο.


Αυτήν ακριβώς τη χάρη ζήτησε ο Άγιος από τους εχθρούς της Πίστεώς του. Εκείνοι ικανοποίησαν το αίτημά του. Τότε ο Μεγαλομάρτυς συγκέντρωσε τον εαυτό του για προσευχή καί αφού ύψωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό, αναφώνησε μέσα από τα βάθη της καρδιάς του:
«Κύριε καί Θεέ μου, Εσύ, στον οποίο εκ γενετής ανήκω καί στον οποίο έχω στηρίξει τις ελπίδες μου’ Εσύ που μου έδωσες θάρρος καί με ετοίμασες γι’ αυτόν τον αγώνα’ Εσύ που είσαι η γλυκιά μου ελπίδα, η αψευδής υπόσχεση, ο αναλλοίωτος έρωτας των ιερών ψυχών’ Εσύ που κοιτάζεις με προσοχή τις προθέσεις των καρδιών μας καί ικανοποιείς τις επιθυμίες μας, προτού ακόμη σου απευθύνουμε με την προσευχή τα αιτήματα μας’
Εσύ, λέγω, βοήθησέ με να φέρω σε αίσιο πέρας αυτόν τον αγώνα, τον οποίο ανέλαβα για την ομολογία του ονόματός σου, καί δέξου την ψυχή μου καί αφού την διαφυλάξεις ανώτερη από τα πονηρά πνεύματα, συναρίθμησέ την με αυτούς πού από αιώνες ευαρέστησαν σε Εσένα. Συγχώρεσε δε, Δέσποτα, στο λαό αυτό όσα από άγνοια διέπραξαν σε βάρος μου καί αξίωσέ τους αληθώς να Σέ γνωρίσουν, διότι είσαι Ευλογητός στους αιώνες των αιώνων».

Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! --Σαμπεζύ: Σμιλευτήριο διαχριστιανικών σχέσεων... των διηρημένων εκκλησιών!

Μήνυμα ενότητας προς τους Ρωμαιοκαθολικούς και τα άλλα δόγματα έστειλε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος από το Σαμπεζύ

Του Μανώλη Κείου

Από την Μητρόπολη του Οικουμενισμού ξεκινάει η ρελάνς του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου για τους εναγκαλισμούς με τους Ρωμαιοκαθολικούς …και όχι μόνο!
Από τις πρώτες του αναφορές αυτές τις μέρες που βρίσκεται στην Ελβετία φάνηκε πως βασικός στόχος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου είναι να εμφανιστεί ως ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της Ορθοδοξίας, υπό την σκέπην του οποίου, θα πραγματοποιηθεί και η ενδυνάμωση των σχέσεων με τα άλλα δόγματα. Η δυναμική αυτής της κίνησης
είναι σημαντική σε επίπεδο εντυπώσεων, αλλά και ουσίας, και συνάμα δεν μπορεί παρά να αποτελέσει και έμμεση απάντηση στις πρόσφατες ρωσικές επαφές με το Βατικανό.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μιλώντας για τα 50 χρόνια λειτουργίας του Οικουμενιστικού Κέντρου στο Σαμπεζύ, λοιπόν, το χαρακτήρισε σμιλευτήριο των διορθόδοξων και διαχριστιανικών σχέσεων και εξέφρασε την αγωνία του Φαναρίου για την καταλλαγή και την ενότητα των διηρημένων εκκλησιών!
Συνάμα έκανε έναν απολογισμό του έργου του Κέντρου, επαινώντας το γεγονός πως καλλιεργήθηκε “το πραγματικό οικουμενικό πνεύμα” όπως είπε, ενώ χαρακτήρισε καταλυτική, τη συνεισφορά του Κέντρου στην επιστήμη της Θεολογίας αλλά και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ανά τον κόσμο Ορθόδοξες Εκκλησίες, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι χύθηκαν δάκρυα για την έξοδο από την απομόνωση εκείνων που μπήκαν ακόμη και λογω πολιτικών συγκυριών.
Στόχος λοιπόν του κ. Βαρθολομαίου πέραν των προαναφερθέντων είναι να υπενθυμίσει στις “αδελφές εκκλησίες” πως δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ενός οικονομικά παγκοσμιοποιημένου, αλλά πνευματικά ανάπηρου πλανήτη χωρίς κοινές πρωτοβουλίες .
Ορθόδοξοι κύκλοι διαρρέουν πως όλα είναι κομμάτια μιας ευρύτερης προσπάθειας του Φαναρίου να αφήσει πίσω την αυτο – περιθωριοποίηση, που όπως ισχυρίζονται γεννήθηκε από μια τοπικιστική νοοτροπία, η οποιά σύμφωνα με αρκετούς ξένους αναλυτές, χαρακτηρίζει τις Ορθόδοξες Εκκλησίες στη σύγχρονη εποχή. Οι Φαναριώτες έχουν βάλει μπροστά τις δικαιολογίες πως ένας εκ των βασικών στόχων του Πατριάρχη είναι να αποτρέψει την εσωστρέφεια του ορθόδοξου κόσμου .


Υπενθυμίζται πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα πραγματοποιήσει σήμερα ανοιχτή δημόσια διάλεξη στην έδρα του Παγκόσμιου Συμβουλίου «Εκκλησιών» το μεσημέρι της 24ης Απριλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες από το Φανάρι θα αναφερθεί κατά βάση σε ζητήματα που σχετίζονται με την Σύνοδο, η οποία πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στην Κρήτη, ενώ θα εστιάσει επίσης, όπως συνηθίζει σαν “πράσινος Πατριάρχης” που αποκαλείται, στις σύγχρονες περιβαλλοντικές προκλήσεις, αλλά και στην προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών

                                Ὑπόδειγμα Ἐπισκόπου

....Προσέξτε καλά. Ὅποιος φρουρός ἐπισκοπών ἐπιτρέπει τήν εἰσοδο αἱρετικοῦ ἐντός τοῦ στρατοπέδου καί δέν τόν ξεμπροστιάζει, ἀλλά ἀντιθέτως συντρώγει μαζί του καί τόν περιποιεῖται, εἶναι σάν νά βάζει φωτιά στό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή στήν Ἐκκλησία Του. 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
 
Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ Ἰατρός

Τρεῖς φορές διώχθηκε καί ἐξορίστηκε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπό τήν ‘’ἐπίσημη ἐκκλησία’’. Τήν τελευταία του πνοή, στήν ἐξορία τήν ἄφησε.
Ὁ Μεγάλος μας Ἱεράρχης, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, δέν χαρίστηκε σέ κανέναν ἀπό τούς τότε ἰσχυρούς καί ὑπερήφανους. Ἀντιστάθηκε μέ αὐταπάρνηση στίς αὐθαιρεσίες τῶν δυναστῶν, ἤλεγξε μέ αὐστηρότητα τήν αὐτοκρατορική φαυλότητα, ἀπέβαλε ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας κάθε ἀνάξιον ἐπίσκοπο  καί προπαντός ὕψωσε τεῖχος ὑψηλό καί ἀπροσπέλαστο ἀπέναντι στήν αἵρεση καί τήν ἀσέβεια.
Οἱ διδαχές του πάνω σέ θέματα διαφύλαξης τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τήν μάστιγα τῶν αἱρέσεων εἶναι σαφεῖς καί ἄκρως ἐπίκαιρες. Γράφει σχετικά:
‘’Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ. Ὀφείλετε μέ προσοχή πολλή νά διερευνᾶτε καί νά ψάχνετε τούς γύρω σας, μήπως εἰσχώρησε στίς τάξεις μας κάποιος ἀλλόφυλος (αἱρετικός ἤ ἀσεβής). Καί νά τόν φανερώνετε ἀμέσως. Ὄχι φυσικά γιά νά τόν φονεύσουμε ἤ νά τόν τιμωρήσουμε, ἀλλά γιά νά τόν ἀπαλλάξουμε ἀπό τήν πλάνη καί τήν ἀσέβεια καί νά τόν καταστήσουμε ἐξ ὁλοκλήρου δικό μας. Διότι ὅποιος ξέρει αὐτόν πού κάνει τό κακό καί τόν ἀνέχεται καί τόν ἀποκρύπτει, εἶναι σάν νά τοῦ δίνει τήν ἄδεια νά διαπράττει μέ μεγαλύτερη θρασύτητα τό κακό’’.(*)
Μέ φρόνημα ὑποδειγματικῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης, ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης διαβλέποντας τούς κινδύνους ἀπό τήν συγκάλυψη τῶν αἱρετικῶν, συμβουλεύει τούς πιστούς καί λέει: Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ. Βάλτε τριγύρω της ἐπισκόπους, φύλακες προσεχτικούς καί ἄγρυπνους. Τά μάτια σας δεκατέσσερα, μή τυχόν καί σᾶς ξεφύγει κανένας αἱρετικός καί περάσει ἀνενόχλητος μέσα στό στρατόπεδο.
Μόλις ἀντιληφθείτε αἱρετικόν ἤ ἀσεβή νά παραβιάζει τά συρματοπλέγματα καί νά μπαίνει παρανόμως στόν χῶρο τοῦ στρατοπέδου, χτυπῆστε ἀμέσως συναγερμό. Πρῶτον, γιατί χρειάζεται ὁ ἴδιος ὁ αἱρετικός βοήθεια -ἀπαλλαγή καί σωτηρία ἀπό τήν πλάνη- καί δεύτερον, νά προλάβουμε, μή τυχόν καί κάνει κακό στούς στρατιῶτες μας.
Προσέξτε καλά. Ὅποιος φρουρός ἐπισκοπών ἐπιτρέπει τήν εἰσοδο αἱρετικοῦ ἐντός τοῦ στρατοπέδου καί δέν τόν ξεμπροστιάζει, ἀλλά ἀντιθέτως συντρώγει μαζί του καί τόν περιποιεῖται, εἶναι σάν νά βάζει φωτιά στό στρατόπεδο τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή στήν Ἐκκλησία Του.  
.............................................................................................................................................

(*)        ’’Στρατόπεδόν ἐστε τοῦ Χριστοῦ. Μετά ἀκριβείας ἐρευνᾶτε καί περιεργάζεσθε, εἴ τις τῶν ἀλλοφύλων ὑμῖν ἀναμέμικται καί ποιεῖτε δῆλον, οὐχ ἵνα ἀποκτείνωμεν οὐδ’ ἵνα κολάσωμεν καί τιμωρησώμεθα, ἀλλ’ ἵνα αὐτόν ἀπαλλάξωμεν τῆς πλάνης καί τῆς ἀσεβείας καί ἡμέτερον ἐξ ὁλοκλήρου ποιήσωμεν. Ὁ γάρ συνειδώς τῷ τά πονηρά πράττοντί τινι, καί περιστέλλων αὐτόν καί ἀποκρύπτων, πλείονα αὐτῷ παρέχει ραθυμίας ὑπόθεσιν καί μετά μείζονος ἀδείας παρασκευάζει τήν πονηρίαν ἐργάζεσθαι’’. (Ε.Π.Ε. 34, 118)

(Ἀπό τό ‘’Χρυσοστομικό λεξικό’’ τοῦ π. Δανιήλ Ἀεράκη, σελ. 135
22/4/2017                                                
Φώτης Μιχαήλ
Ἰατρός
Ψευτών  και κλεφτών
 βατραχομυομαχίες…
 

του παπαΗλια Υφαντη


Για μια ακόμη φορά Κυβέρνηση και αντιπολίτευση διασταύρωσαν τη Μεγάλη Τετάρτη τα πλαστικά τους κοντάρια στην περί διαφθοράς στο χώρο της υγείας συζήτηση στη Βουλή. Οι κυβερνητικοί από το ένα μέρος κατηγορούσαν τους «εν πολλαίς κακουργίαιςπεριπεσόντας»ΝουΔούλους και Πασόκους ως κλέφτες, που συνελήφθησαν «με τη γίδα στον ώμο». Κι από την άλλη εκείνοι, με τη σειρά τους, έψεγαντους κυβερνητικούς ως ψεύτες, που ξέχασαν τα όσα προεκλογικά είχαν υποσχεθεί. Ενώ η αλήθεια φαίνεται να είναι ότι μάλλον αυτοί και οι πάτρωνές τους οι τοκογλύφοι έκαμαν ο, τι μπορούσαν , για να μην τους άφησαν να τα πραγματοποιήσουν.
 Κι ανάμεσάστους κονταρομαχούντες της πολιτικής Βατραχομυομαχίαςο πολλαπλά μαστιζόμενος λαός, που  παρακολουθούσε, αγανακτούσε και σκεφτόταν: Καλά δεν έχουν ούτε ίχνος ντροπής αυτοί, που λεηλάτησαν και χρεοκόπησαν χώρα και λαό, να έχουν το απύθμενο θράσος να γίνονται από πάνω και τιμητές; Και να επανέρχονται τώρα σαν τους βρυκόλακες, προκειμένου να συνεχίσουν να πίνουν το αίμα μας! Δεν είναι ο κ. Σημίτης, που μας έβαλε στη ζώνη του ευρώ με κάλπικα στοιχεία; Προκειμένου να κληθεί η αδύναμη ελληνική οικονομία σε μια άνιση αναμέτρηση με τα οικονομικά μεγαθήρια, με αποτέλεσμα να φτάσει στην τωρινή καταβαράθρωσή της! Κι ακόμη δεν είναι αυτός, που, όπως λέγεται, παραπλάνησε μεγάλο μέρος του λαού να παίξει και να χάσει στο Χρηματιστήριο τις οικονομίες του; Ή μήπως δεν είναι ο επίγονός του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που με κάλπικα επίσης στοιχείατης ΕΛΣΤΑΤ και ΕΥΡΩΣΤΑΤμεθόδευσαν την προαγωγή τουκλεφτοκαθεστώτος σε ληστοκαθεστώς, προκειμένου να μας υποδουλώσουν στη μαφία της τοκογλυφίας; Ή μήπως δεν είναι τα πρωτοπαλίκαρα της ΝουΔούλας, που αλληλοδιαδόχως πήραν τη σκυτάλη του κλεφτοκαθεστώτος και του ληστοκαθεστώτος απ’ τα πρωτοπαλίκαρα του ΠΑΣΟΚ, για να διαιωνίσουν έτσιτο καθεστώς της εσχάτης προδοσίας σε βάρος της πατρίδας και του λαού! Ή μήπως δεν είναι αυτοί, που σε συμπαιγνία με κάποια ΜΜΕ, λεηλάτησαν τις τράπεζες; Για να υποχρεώσουν  στη συνέχεια να πληρώσει το προϊόν της λεηλασία τους ο λαός με τον ιδρώτα και το αίμα του, μέσω της πατέντας των ανακεφαλαιοποιήσεων!   Ή μήπως δεν είναι αυτοί, που νομιμοποίησαν την ασυλία της ασυδοσίας και αλητείας της δικής τους και των διαφόρων χρυσοκανθάρων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, προκειμένου ν’ αμνηστεύσουν εκ προϋποθέσεως τα εγκλήματά τους; Ψηφίζοντας νόμους και άρθρα του Συντάγματος,  όπως το 86ο, που ούτε ύστερα από τόση χιονοστιβάδα κατακραυγώνφαίνονται απρόθυμοι  να καταργήσουν!
Κι έρχονται ύστερα απ’ όλο αυτό ρεσιτάλ αδιαντροπιάς και αναλγησίας να μας πουν ότι έχουν καταλάβει τα «λάθη» τους και μετανιώσει ειλικρινά. Και ότι από δω και πέρα οι λύκοι της αρπαγής θα γίνουν αρνάκια που θα βόσκουν χορταράκια; Και μας ζητούν να τους εμπιστευτούμε, προκειμένου  να διαιωνίσουν έτσι το παγιωμένο πια καθεστώς της κλεφτοκρατίας και ληστοκρατίας! Γιατί η απλή λογική λέει ότι,αν, όπως ισχυρίζονται, πραγματικά είχαν μετανιώσει, όχι για τα «λάθη» τους, αλλά για τα οργανωμένα εγκλήματά τους σε βάρος του λαού και της πατρίδας, θα έπρεπε, αν μη τι άλλο να είχαν επιστρέψει τα προϊόντα των κλοπών και ληστειών.
Αλλά ας έρθουμε τώρα και στους κυβερνητικούς για τους οποίους υπάρχουν οδυνηρά ερωτηματικά: Όπως γιατί η Κυβέρνηση δεν υιοθέτησε την εξονυχιστική έρευνα της Επιτροπής για το δημόσιο χρέος η οποία αποκάλυψε σαφέστατα τον παράνομο και επονείδιστο χαρακτήρα του; Και γιατί το πολύτιμο πόρισμα της Επιτροπής αυτής θάφτηκε σε κάποια  συρτάρια της Βουλής, όπως πρωτύτερα είχαν θαφτεί κάποιες λίστες (Λαγκάρντ, κλπ) απ’ τους μνημονιακούς κλέφτες και εφιάλτες;Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν αποδείχτηκε περίτρανα ότι το ΔΝΤ παραβίασε κατάφωρα την αρχή του να μη στηρίζει χώρες των οποίων το χρέος είναι μη βιώσιμο! Και τούτο έπραξε ο ληστρικός αυτός οργανισμός, όχι βέβαια προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα, αλλά, για να θυσιάσει τον ελληνικό λαό στο βωμό των γαλλικών και γερμανικών τραπεζών.  Κι ακόμη γιατί να ποδοπατηθεί η σαφέστατη εντολή, που έδωσε ο λαός με το υπερήφανο ΟΧΙ του, απέναντι στο επαχθές και κατάπτυστο καθεστώς της χρεοκρατίας, με το οποίο οι τοκογλύφοι απροκάλυπτα εξοντώνουν λαό και πατρίδα; Για να ακολουθήσουν οι εκκαθαριστικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, οι οποίες, όπως πολλά δείχνουν, έγιναν, βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου των διεθνών δολοφόνων, προκειμένου να απαλλαγεί η ελληνική Βουλή από κάθε φωνή ουσιαστικής αντιπολίτευσης.  Έτσι ώστε να επακολουθήσει τηνσοκαριστική ανατροπή της θέλησης του λαού η ληστρική υπερφορολόγηση και το γενικό ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και των πλουτοπραγωγικών πηγών της! Και βέβαια η περαιτέρω κατακρεούργηση μισθών και συντάξεων.
Και το πάντωνολεθριότερο  για λαό και πατρίδα: Να διατρέχουμε τον κίνδυνο να επανέλθει η διακυβέρνηση της χώρας στην αποκρουστική λέπρατου εθνοφάγου τέως δικομματισμού. Ο οποίος ήδη ιταμό και προκλητικό κουνάει το δάχτυλο για τα «λάθη» της Κυβέρνησης που, όπως προαναφέραμε, αυτό και οι τοκογλύφοι κατά κύριο λόγο μεθόδευσαν. Και να υπόσχεται τώρα ότι, όταν επανέλθει στην εξουσία, θα τα κάμει όλα καλύτερα. Μια και, όπως λένε, αυτοί συμφωνούν με τα όσα απαιτούν από μας οι τοκογλύφοι και είναι αδίστακτοι προκειμένου να ταεφαρμόσουν.
Και μπαίνει το ερώτημα: Τι νόημα μπορούν να έχουν για το λαό, κατόπιν όλων αυτών οι μεταξύ ψευτών και κλεφτών «βατραχομυομαχίες; Όταν η καθημερινότητα φωνάζει ότι η ζωή μας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο; Κι ως πότε θα συνεχίζεται αυτό το ξεδιάντροπο καταστροφικό γαϊτανάκι!

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Οι «έξυπνοι Οικουμενιστὲς» της Ρουμανίας και οι αντικρουόμενες συμβουλές του π. Θ. Ζήση!

Οι «έξυπνοι Οικουμενιστὲς» της Ρουμανίας και οι αντικρουόμενες συμβουλές του π. Θ. Ζήση!



σο κι ἂν οἱ Πατέρες –καὶ οἱ ἀδελφοὶ ποὺ τοὺς ἀκολουθοῦν– δυσανασχετοῦν στὴν κριτικὴ τῆς ἀντιπατερικῆς πορείας ποὺ ἔχουν ἐπιλέξει νὰ βαδίσουν, ἐμεῖς θὰ συνεχίσουμε νὰ παρουσιάζουμε τὶς ἐνέργειες καὶ τοὺς λόγους τους, συγκρίνοντάς τα μὲ τὴν πορεία καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων. Ἡ προσπάθειά μας δὲν ἔχει νὰ κάνει μὲ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀλλοίωση τῆς Πίστεως, στὸν ποιμαντικὸ τομέα της, ποὺ ἐπιχειροῦν ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ ὁ π. Νικόλαος Μανώλης.
Θὰ ἀσχοληθοῦμε, λοιπόν, μὲ ἕνα πρόσφατο βίντεο (ἐδῶ). Σ’ αὐτὸ ἀκοῦμε τὶς ἐρωτήσεις ποὺ ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης δέχεται διὰ τοῦ π. Ματθαίου Βουλκανέσκου (μετὰ τὴν Σύναξη τοῦ Ὡραιοκάστρου) ἀπὸ Ὀρθοδόξους πιστοὺς τῆς Ρουμανίας. Οἱ ἀπαντήσεις τοῦ π. Θεοδώρου –δυστυχῶς– δὲν ἀκολουθοῦν τὰ ἴχνη τῶν Ἁγίων Πατέρων. Καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ, οἱ ἀπαντήσεις του διέπονται ἀπὸ διγλωσσία καὶ αὐτοδικαίωση. Τὶς παρουσιάζουμε καὶ τὶς σχολιάζουμε.

Τὸ βίντεο
 
Ἐρώτηση: Ποιά εἶναι ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος μεταξὺ τῆς βασιλικῆς ὁδοῦ, ποὺ ἔχετε ἐσεῖς καὶ ὅλοι οἱ Πατέρες, καὶ τῆς θέσεως ποὺ ἔχουν οἱ τρεῖς Πατέρες ὁ π. Σάββας, ὁ π. Χαρίτων καὶ ὁ π. Χερουβίμ. Ποιά εἶναι ἡ διαφορά;
π. Θεόδωρος Ζήσης: Ἡ βασικὴ διαφορὰ εἶναι ὅτι οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες θέλουν οἱ πιστοὶ Ὀρθόδοξοι νὰ ἐκκλησιάζονται μόνο ἐκεῖ ποὺ οἱ ἱερεῖς ἔχουν διακόψει τὸ μνημόσυνο καὶ ὅτι οἱ πιστοὶ δὲν μποροῦν νὰ ἐκκλησιάζονται ἐκεῖ ποὺ δὲν ἔχουν διακόψει τὸ μνημόσυνο. Αὐτὸ δὲν εἶναι λάθος, αὐτὸ εἶναι ἡ κανονικὴ Ἀκρίβεια. Ἀλλὰ τώρα δὲν μποροῦμε νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν Ἀκρίβεια, διότι δημιουργοῦνται πολλὰ ποιμαντικὰ προβλήματα.
[σ.σ.:  Ὁ π. Θεόδωρος ἐδῶ κατ’ ἀρχὰς δηλώνει ὅτι ἡ διακοπὴ μνημοσύνου εἶναι ἡ κανονικὴ ὁδός. Καὶ κανονικὴ ὁδὸς εἶναι ἀσφαλῶς καὶ ἡ βασιλικὴ ὁδός. Ὅμως, ταυτόχρονα διαστρέφει τὰ πράγματα καὶ ἀποδέχεται τὰ ἑξῆς σχιζοφρενικά: ἀποδέχεται τὴν θέση τῆς ἐρωτήσεως ποὺ τοῦ κάνει ὁ π. Ματθαῖος· ὅτι δηλαδή, ὁ π. Θεόδωρος καὶ ΟΛΟΙ οἱ Πατέρες ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν ἐφαρμόζοντας τὴν Οἰκονομία, ἐφαρμόζουν τὴν βασιλικὴ ὁδό!   Ὅμως:
1) Ἐδῶ ὁ π. Θεόδωρος συνειδητὰ ἀντιστρέφει τοὺς ὅρους: Τὸ ΟΛΟΙ δὲν ταιριάζει στὴν ὁμάδα τοῦ π. Θεοδώρου, τὴν ὁμάδα τῶν τριῶν μόνο  πατέρων! Ἀντίθετα, ταιριάζει σὲ ΟΛΟΥΣ τοὺς ἄλλους Ἁγιορεῖτες πατέρες καὶ τοὺς ἐν Ἑλλάδι ἀποτειχισμένους ἱερεῖς καὶ πολλοὺς λαϊκούς, ποὺ ἐπωνύμως ἢ καὶ ἀνωνύμως ἀποτειχίστηκαν ὀρθοδόξως! Ἡ ὁμάδα τοῦ π. Θεόδωρου ἀποτελεῖται ἀπὸ μόνο τρεῖς: Τὸν ἴδιο, τὸν π. Νικόλαο καὶ τὸν π. Φώτιο! Μόνο αὐτοὶ οἱ τρεῖς ἔχουν ἀποτειχιστεῖ μὲ ἕνα μεσοβέζικο μετα-αντι-πατερικὸ τρόπο ἀποτειχίσεως. Οἱ ἄλλοι, λοιπόν, ἐφαρμόζουν τὴν «βασιλικὴ ὁδό» τῆς Κανονικότητος καὶ τῆς Ἀκριβείας.
 2) Προκύπτει, λοιπόν, ἕνα ἐρώτημα κρίσεως στὸν καθηγητὴ καὶ ποιμένα π. Θεόδωρο Ζήση: Ἡ Ἀκρίβεια καὶ ἡ Κανονικότητα συνιστοῦν τὴν «βασιλικὴ ὁδό» ἢ ἡ Οἰκονομία; Ἂς ἀπαντήσει μὲ ἁγιοπατερικὰ κριτήρια. Ἐμεῖς πάντως, μελετώντας τοὺς Ἁγίους Πατέρες διακριβώσαμε (καὶ δὲν «καταδέχτηκε» νὰ τό …ἀνατρέψει μὲ κείμενό του ὁ π. Θεόδωρος!) ὅτι ἡ Ἀκρίβεια εἶναι ἡ βασιλικὴ ὁδός! Ἡ Οἰκονομία εἶναι παράδρομος, εἶναι ἔξοδος γιὰ κάποιους λόγους ἀπὸ τὴν βασιλικὴ ὁδό, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ βασιλικὴ ὁδός. Γιατί, λοιπόν, διαστρέφει τὰ πράγματα; Γιὰ νὰ δικαιώσει τὶς λανθασμένες ἐπιλογές του;
3) Και, βέβαια, δὲν ξεχνᾶμε ὅτι αὐτὸ τὸ ἴδιο ἐπιχείρημα τὸ χρησιμοποιοῦσε ὁ π. Θεόδωρος καὶ παλαιότερα γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴν ἀποτείχιση. Τώρα αὐτὸ τὸ ἴδιο χρησιμοποιεῖ γιὰ τὴν μεσοβέζικη ἀποτείχιση!
4) Στὴ συνέχεια λέει ὅτι δὲν ἀκολουθεῖ τὴν Ἀκρίβεια, διότι …ἀνακάλυψε(!) ὅτι ἡ Ἀκρίβεια δημιουργεῖ ποιμαντικὰ προβλήματα! Κι αὐτὸ εἶναι πρόβλημα ἀπόρριψης τῆς Ἀκρίβειας, πάτερ μου; Μὰ εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὅτι ἡ Εὐαγγελικὴ ὁδὸς δὲν εἶναι στρωμένη μὲ ροδοπέταλα, τιμὲς καὶ τηλεοπτική-ιντερνετικὴ δόξα! Ὑπάρχει περίπτωση ἡ ἀποτείχιση –μιὰ πράξη ρήξης μὲ τὸ σάπιο ἐκκλησιαστικὰ καὶ αἱρετικὸ κατεστημένο– νὰ μὴν δημιουργήσει προβλήματα; Γνωρίζετε κάποια περίοδο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας ποὺ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς Ἀκρίβειας δὲν δημιουργοῦσε καὶ ποιμαντικά προβλήματα, δὲν γινόταν ἀφετηρία διώξεων; Κι ὅμως οἱ Ἅγιοι, παρὰ τὰ προβλήματα, ἐφάρμοζαν τὴν Ἀκρίβεια, γιατὶ εἶχαν ἀποφασίσει νὰ ἀκολουθήσουν τὸν σταυρικὸ δρόμο τοῦ Εὐαγγελίου: τὴν ἀπομόνωση, τὶς καθαιρέσεις, τοὺς διωγμούς, ποὺ ἐσεῖς ἀγωνίζεστε νὰ τὰ ἀποφύγετε καὶ παρακαλεῖτε τὸν Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης νὰ μὴν σᾶς καθαιρέσει, ἀλλὰ νὰ σᾶς ἐπαινέσει(!), διότι ἔτσι λέει ὁ Κανόνας!!! Μά, σὲ τόση ἀκρισία ἔχετε περιπέσει; Εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθεῖ τὸν ΙΕ΄ Κανόνα ὁ κ. Ἄνθιμος, ποὺ τὸν ἀποκαλεῖ «ψευδεπίσκοπο»; Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ μεσοβέζικη ἀποτείχιση τοῦ συμβιβασμοῦ μὲ τὸν Μητροπολίτη ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἀποτειχιστήκατε, ἀνήκει στὴν καταστροφικὴ λογικὴ τῆς δυνητικῆς ἑρμηνείας τοῦ ΙΕ΄ Κανόνα. Καὶ ὅπως εὔστοχα παρατηρεῖ ἀρθρογράφος (ἐδῶ) «αυτή η ποιμαντική της δυνητικής ερμηνείας δεν απέτρεψε την άλωση της Εκκλησίας από τον οικουμενισμό»!].
(Συνεχίζει ὁ π. Θεόδωρος):
 Γι’ αὐτό, ἐπειδὴ οἱ Κανόνες ἐπιτρέπουν στὶς περιπτώσεις αὐτὲς τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Οἰκονομίας, γι’  αὐτὸ (κι αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας) ἐμεῖς συνιστοῦμε, ὅτι οἱ πιστοὶ μποροῦν νὰ ἐκκλησιάζονται σὲ Ἐπισκόπους ἢ ἱερεῖς, ποὺ ἔχουν ὀρθόδοξο φρόνημα, ἔστω κι ἂν μνημονεύουν. Αὐτὸ εἶναι Οἰκονομία.
Τὸ σχετικὸ Βίντεο ἐδῶ.
[σ.σ.:  Αὐτὸ δὲν εἶναι Οἰκονομία, πάτερ, εἶναι περιφρόνηση καὶ συνειδητὴ ἐκ βάθρων ἀνατροπὴ τῶν Ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, τῶν Εὐαγγελικῶν Ἐντολῶν, τῆς Π. Διαθήκης, τῆς Πατερικῆς μας Παραδόσεως. Ὁ Κύριος, οἱ Ἀπόστολοι εἶναι σαφεῖς καὶ ἀπόλυτοι: «Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε!»! «Χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγητε»! «Αἱρετικόν… (καὶ ἀμετανόητον Βαρθολομαῖον) παραιτοῦ» καὶ μὴ μνημόνευε, κ.ἄ. Ἡ Ἀκρίβεια εἶναι ἡ βασιλικὴ ὁδός. Ἡ Οἰκονομία ἐφαρμόζεται μεμονωμένα,
ἀφοῦ ἐφαρμοστεῖ ἡ Ἀκρίβεια. Καί στὴν περίπτωση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (ποὺ εἶναι ἀνοικονόμητος) ἡ Οἰκονομία μπορεῖ νὰ ἐφαρμοστεῖ γιὰ ὅσους –λόγῳ τῆς φοβερῆς ἐκκοσμικεύσεως καὶ προσβολῆς ἀπὸ τὸν ἰὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ– ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν σημασία καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς Ἀκριβείας.
Ἡ Οἰκονομία δὲν μπορεῖ νὰ ἐφαρμόζεται καὶ κυρίως νὰ διδάσκεται ἀπὸ Ποιμένες τῆς δικῆς σας «παγκοσμίου» ἐμβέλειας, π. Θεόδωρε, (ὅπως σᾶς κολάκευσε ὁ π. Ματθαῖος καὶ ὁ π. Νικόλαος Μανώλης), κολακεία ποὺ τὴν χαρήκατε καὶ ποὺ καμαρώνετε, γιατὶ τάχα ὅλοι περιμένουν ἀπὸ ἐσᾶς τὰ φῶτα περὶ τοῦ πρακτέου. Ἐσεῖς –ποὺ ἀποδέχεσθε μὲ καύχηση ὅτι εἶστε ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ἀγῶνα– πρέπει νὰ ἐφαρμόζετε τὴν Ἀκρίβεια, ἀκόμα κι ἂν συμβουλεύετε σὲ ἀδύναμους ἀνθρώπους τὴν Οἰκονομία!
Ἔπειτα ἡ δικαιολογία γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Οἰκονομίας εἶναι σοβαροφανής, ἀλλὰ στὸ βάθος της εἶναι ἀστεία! Καὶ ποιά εἶναι ἡ δικαιολογία; Ὅτι οἱ πιστοὶ δὲν θὰ εἶχαν ποῦ νὰ κάνουν τὸ Πάσχα καὶ ποῦ νὰ ἐκκλησιαστοῦν! Μὰ ἐσεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ κάνετε τὸ Πάσχα σὲ μιὰ αἴθουσα, σὲ μιὰ ἀποθήκη, ὥστε νὰ λύσετε τὸ πρόβλημά τους. Μήπως δὲν ἔχετε τὰ πολλὰ ἀνάλογα παραδείγματα ἀπὸ τοὺς Ἁγίους; Γιὰ θυμηθεῖτε ἐσεῖς τὰ διδάσκατε αὐτά τὸν ἅγιο Γρηγόριο: δὲν ἔκανε λειτουργία σὲ μιὰ «ἀποθήκη», ποὺ ἀργότερα ὀνομάστηκε ἁγία Ἀναστασία;].
(π. Θεόδωρος):
Κι αὐτὴ τὴν Οἰκονομία, τὴν συνέστησε –χθὲς ἀκόμη– καὶ ὁ γέροντας Γαβριὴλ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὅρος, μὲ χειρόγραφο, ποὺ στὸ τέλος λέει: σᾶς παρακαλῶ ἀκολουθῆστε τοὺς Ἁγίους Πατέρες στὴ σημερινὴ συγκυρία καὶ ἐφαρμόστε τὴν Οἰκονομία.
[σ.σ.:  Αὐτὴ ἡ ἑρμηνεία τῶν λόγων τοῦ π. Γαβριήλ, π. Θεόδωρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύει. Μᾶλλον τὸν παρερμηνεύετε. Ἂς τὴν θυμηθοῦμε. Ἔγραψε: «Οἱ ἅγιοι πατέρες μας ἐζήτησαν τήν ἀκρίβεια τῶν ἀποφάσεων τῶν συνόδων ἀλλά καί τήν οἰκονομία στό πρακτέο τῆς ζωῆς. Σᾶς παρακαλῶ ἀκολουθῆστε τούς ἁγίους πατέρας στήν σημερινή συγκυρία καί ἐφαρμόστε τήν οἰκονομία». Δηλ. ἡ Ἀκρίβεια προηγεῖται καὶ ἡ Οἰκονομία ἕπεται στὴν πράξη, γιὰ ὅσους δὲν τὴν ἀντέχουν. Ἀλλὰ καὶ σὲ δύο βίντεο ποὺ μᾶς θύμισε πάλι προχθὲς τὸ ἱστολόγιο «Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ» (ἐδῶ) ὁ γ. Γαβριήλ, ὅταν τὸν ἐρωτοῦν: Ἐσεῖς εἶστε ὑπέρ τῆς παύσεως τοῦ Μνημοσύνου τοῦ πατρ. Βαρθολομαίου; Ἀπαντᾶ: Βέβαια. Σᾶς εἶπα παραδείγματα. Ὁ ἅγιος Χρυσόστομος λέγει: «Φεῦγε αὐτὸν καὶ παραίτησε». Ὁ ἅγιος Γερμανός: «Νὰ φεύγετε ὁλοταχῶς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς τοὺς λατινόφρονες, εἰδ’ ἄλλως θὰ ὑποστεῖτε τὴν ἴδια κόλαση μ’ αὐτούς. Οὔτε στὴν Ἐκκλησία νὰ πηγαίνετε, οὔτε ἀντίδωρο νὰ παίρνετε ἀπὸ τὰ χέρια τους». Σημασία ἔχει τι λένε οἱ Ἅγιοι, ὄχι τί λέω ἐγώ. Ἀκοῦτε, π. Θεόδωρε, τί λέει ὁ γέροντας;].
(π. Θεόδωρος):
Καὶ αὐτὸ εἴχαμε συμφωνήσει μὲ τοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες. Καὶ ξαφνικὰ χθές, ἄλλαξαν αὐτὴν τὴν συμφωνία καὶ ζητοῦν νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν Ἀκρίβεια.
[σ.σ.:  Τὸ πρόβλημα, πάτερ, δὲν εἶναι τὸ ἂν ἄλλαξαν. Ποῦ εἶναι τὸ κακό, ἂν ἄλλαξαν (ἂν εἶναι, ὅπως τὰ λέτε, γιατί οἱ ἴδιοι ἀκόμα –λόγῳ τῶν ἑορτῶν τῆς Μ. Ἑβδομάδος καὶ Πάσχα– δὲν μίλησαν), ἂν ἄλλαξαν, λοιπόν, γιατὶ συνειδητοποίησαν ὅτι, ἡ Οἰκονομία ποὺ συμφώνησαν μαζί σας,  ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ἀκρίβεια; Πολὺ καλὰ δὲν ἔκαναν; Καὶ ἐσεῖς ἀποχωρήσατε γι’ αὐτὸν τὸν λόγο; Δυστυχῶς φαίνεται ἀπὸ τὰ λόγια σας, ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τὸ δίλημμα ἈκρίβειαΟἰκονομία· ἀλλά: ἀκολουθῶ τὴν αὐθεντία ποὺ λέγεται π. Θεόδωρος ἢ ὄχι!]. 
Ἐρώτηση: Τί σημαίνει ὀρθόδοξο φρόνημα γιὰ τοὺς ἐπισκόπους; Καὶ ποιά εἶναι τὰ σύνορα, ποὺ μποροῦμε ἐμεῖς νὰ διακρίνουμε, ὅταν ἕνας Ἐπίσκοπος ἔχει τουλάχιστον ὀρθόδοξο φρόνημα, ἀλλὰ ἀπὸ φόβο δὲν μνημονεύει, ἢ δὲν ἔχει ὀρθόδοξο φρόνημα καὶ ἐπιβάλλει τὴν αἵρεση;
π. Θεόδωρος: Ὀρθόδοξο φρόνημα σημαίνει νὰ ἀκολουθεῖ κανένας τὴ Συνοδικὴ καὶ Πατερικὴ  Παράδοση, καὶ νὰ καταδικάζει ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ τὴ μεγάλη σύγχρονη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴ ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης, ἡ ὁποία νομιμοποίησε τὸν Οἰκουμενισμό. Ἑπομένως τὸ κριτήριο γιὰ ἕναν Ἐπίσκοπο, ἂν εἶναι Ὀρθόδοξος (ἢ Οἰκουμενιστής, βρίσκεται στό) ἂν δικαιολογεῖ τὸν Οἰκουμενισμό, τὶς συμπροσευχές, τὶς ἐπισκέψεις στοὺς Παπικούς, στοὺς Προτεστάντες καὶ στοὺς ἄλλους αἱρετικούς. Καὶ ἐπίσης, ἂν δικαιολογεῖ ὅσα ἔγιναν στὴν Κρήτη. Δὲν ὑπάρχουν ὅρια. Τὰ ὅρια εἶναι σαφῆ:  Ὀρθοδοξία καὶ αἵρεση.
Τώρα ὑπάρχει περίπτωση μόνο, κάποιος Ἐπίσκοπος νὰ εἶναι δειλός, νὰ φοβᾶται. Ἂν συζητήσουμε μὲ αὐτὸν τὸν Ἐπίσκοπο καὶ τὸν ρωτήσουμε:  ἐσεῖς εἶστε ὑπὲρ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς Συνόδου; Καὶ μᾶς πεῖ: ὄχι, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον, σημαίνει ὅτι αὐτὸς ἔχει ὀρθόδοξο φρόνημα, ἀλλὰ εἶναι δειλός.
[σ.σ.:  Τί διγλωσσία, τί ἀλλοπρόσαλλη διδασκαλία εἶναι αὐτή, πάτερ; Στὴν ἀρχὴ μᾶς διδάσκετε τὸ ὀρθόδοξο κριτήριο, γιὰ τὸ πότε ἔχει κάποιος «Ὀρθόξοξο φρόνημα». Κι αὐτὸ τὸ κριτήριο εἶναι: «νὰ ἀκολουθεῖ τὴν Πατερικὴ  Παράδοση καὶ νὰ καταδικάζει τὴ ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης». Καὶ μετὰ μᾶς λέτε ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων Ἐπισκόπων (ἀλλὰ καὶ τῶν Ἐπισκόπων ἄλλων Ἐκκλησιῶν) –καὶ αὐτοὶ εἶναι ἑκατοντάδες– ποὺ σιωπηρὰ λέγουν στοὺς πιστοὺς ὅτι εἶναι ἀντίθετοι στὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ στὴν Κρήτη, ἀλλὰ ἀπὸ φόβο δὲν ὁμολογοῦν, σημαίνει πὼς κι αὐτοὶ ἔχουν …Ὀρθόδοξο φρόνημα; Ποῦ ὑπάρχει στὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων αὐτὴ ἡ θέση; Πῶς μπορεῖ σήμερα, μετὰ ἀπὸ 100 περίπου χρόνια Οἰκουμενισμοῦ, ἀναλύσεώς του, καταδίκης του ἀπὸ Ἁγίους, καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχουν φονικοὶ διωγμοί (ὅπως π.χ. στὰ χρόνια τοῦ Ἀρειανισμοῦ καὶ τῆς Εἰκονομαχίας), νὰ διδάσκετε πὼς μπορεῖ κάποιος ἱερωμένος, ποὺ ἀπὸ δειλία δὲν ὁμολογεῖ, ὅτι «αὐτὸς ἔχει ὀρθόδοξο φρόνημα; Πῶς καταδικάζει κανεὶς τὴν αἵρεση, πάτερ; Μὲ κρυφὰ λόγια «θέτων τὸν καιόμενον λύχνον ὑπὸ τὸν μόδιον» ἢ μὲ ἔργα «ἐπὶ τὴν λυχνίαν», ἵνα φέγγει τοῖς πᾶσι; Ἐσεῖς σὰν πατρολόγος πρέπει νὰ τὸ ξέρετε αὐτό. Γιατὶ ἀλλιῶς, γιατὶ «ἀποτειχισθήκατε»;
Δυστυχῶς, αὐτὴ ἡ διδασκαλία σας εἶναι ἀντι-εὐαγγελική, π. Θεόδωρε. Αὐτοὺς τοὺς Ἐπισκόπους ἡ Ἀποκάλυψη τοὺς χαρακτηρίζει «δειλούς» καὶ τοὺς προορίζει γιὰ τὴν κόλαση, ὁ δὲ Κύριος γι’ αὐτούς ἀποφαίνεται: «οὐκ οἶδα ὑμᾶς», σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων! Καὶ ἡ φροντίδα τῶν πιστῶν εἶναι νὰ μὴν βρεθοῦμε σ’ αὐτὴ τὴν μερίδα. Κι ἐσεῖς τοὺς διδάσκετε, ὅτι δὲν συμβαίνει τίποτα, ἂν εἶναι καὶ δειλοί; Κι ὄχι οἱ ἁπλοὶ πιστοί, ἀλλὰ οἱ Ποιμένες; Ἐσεῖς, τελικά, πάτερ, ποιά Πατερικὴ Παράδοση ἀκολουθεῖτε; Τὴν Ὀρθόδοξη ἢ μιὰ «παράδοση» μετα-πατερικῶν προδιαγραφῶν;].
Ἐρώτηση:  Ἀλλὰ τί συμβαίνει ὅταν μᾶς λέει (ὁ Ἐπίσκοπος) αὐτὸ ποὺ θέλουμε ν’ ἀκοῦμε. Ἂν μᾶς λέει ψέματα…
π. Θεόδωρος: Ἐὰν διαπιστώσουμε ὅτι ἔχει διγλωσσία, τὸν θεωροῦμε ὡς αἱρετίζοντα, ὄχι ὡς Ὀρθόδοξο.
[σ.σ.:  Αὐτὴ ἐδῶ ἡ ἀπάντησή σας, δὲν ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν προηγούμενη;].
Ἐρώτηση: Ἐμεῖς ἔχουμε περίπτωση ποὺ Μητροπολίτης ὑπέγραψε στὴν Κρήτη καὶ μετὰ λέει: Ὄχι, ἐγὼ δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν Κρήτη.
π. Θεόδωρος: Εἶναι διπρόσωπος. Θὰ πρέπει νὰ ἀποσύρει τὴν ὑπογραφή του.
[σ.σ.:  Ὅσο παραμένει ἑνωμένος καὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς ἄλλους Ἐπισκόπους, τί κι ἂν ἀποσύρει τὴν ὑπογραφή του; Ἀφοῦ ἰσχύουν μόνο οἱ ὑπογραφὲς τῶν προκαθημένων! Δὲν γνωρίζετε τὰ αἴσχη αὐτῆς τῆς συνόδου;].
Ἐρώτηση: Πρέπει νὰ πιστεύουμε μόνο αὐτὸ ποὺ μᾶς λέει σὲ μία συζήτηση ἢ πρέπει νὰ δοῦμε τὸ σύνολο;
π. Θεόδωρος: Βεβαίως, πρέπει νὰ δοῦμε κι ἄλλες ἐκδηλώσεις, τὴ γενικὴ εἰκόνα τοῦ Ἐπισκόπου.
Ἐρώτηση: Ἔχουμε Ἐπίσκοπο ποὺ ὑπέγραψε στὴν Κρήτη, ἀλλὰ στὴν ἐπαρχία μιλᾶ ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὡς Ὀρθόδοξος. Τί κάνουμε σ’ αὐτὴ τὴν περίπτωση;
π. Θεόδωρος: Εἶναι δύσκολη περίπτωση. Ἀλλὰ νομίζω πὼς κι ἐδῶ εἶναι μία διγλωσσία. Διότι Κρήτη καὶ Οἰκουμενισμὸς εἶναι τὸ ἴδιο πρᾶγμα.
[σ.σ.:  Κριτὴς τῶν πραγμάτων λοιπὸν ὄχι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων ἀλλὰ ὁ π. Θεόδωρος. Βαρὺ τὸ ἔργο του, «δύσκολη περίπτωση»! Κατὰ τὸν π. Θεόδωρο, λοιπόν, ἀνήκει στὴν ἴδια κατηγορία τοῦ Οἰκουμενιστῆ, ὁ Ἐπίσκοπος ποὺ εἴτε μιλᾶ ὑπὲρ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἴτε  ὑπέγραψε στὴν Κρήτη, ἀλλὰ μετὰ (ὑποκριτικά, χωρὶς δημόσια ἀποκήρυξη τῆς Κρήτης, δηλ. χωρὶς μετάνοια) μιλᾶ κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!  Ἄρα (ἂς κρατήσουμε αὐτὸ τὸ συμπέρασμα τοῦ π. Θεοδώρου), ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ μιλοῦν ἀνοικτὰ ὑπὲρ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ οἱ εἴκοσι περίπου Ἐπίσκοποι ποὺ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο ὑπέγραψαν στὴν Κρήτη βρίσκονται στὴν ἴδια κατηγορία: τοῦ αἱρετίζοντος].
Ἐρώτηση: Θὰ σᾶς πῶ, ποιά εἶναι ἡ περίπτωση. Ὁ μητροπολίτης Θεοφάνης Μολδαβίας, ὑπέγραψε στὴν Κρήτη, μετὰ ὅμως ἀπ’ αὐτό, ἐξέδωσε μιὰ Ἐγκύκλιο ποὺ καταδικάζει τὶς αἱρέσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
π. Θεόδωρος: Καλά. Βέβαια, αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ καλύτερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ἡ ἔλλειψη εἶναι ὅτι δὲν καταδικάζει τὴν Κρήτη.
Ἐρώτηση: Γιὰ μᾶς εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ διακόψουμε τὸ Μνημόσυνό του;
π. Θεόδωρος: Νομίζω ἡ Κρήτη εἶναι ἕνα κριτήριο νὰ κόψουμε τὸ Μνημόσυνο.
Ἐρώτηση: Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ ἱερεῖς, καὶ οἱ μοναχοί, καὶ οἱ ὑπόλοιποι πιστοί ποὺ διέκοψαν τὸ Μνημόσυνο κάνανε σωστά ἢ ἔπραξαν λάθος;
π. Θεόδωρος:  Ὄχι, ἔκαναν σωστά.
Ἐρώτηση: Τί κάνουμε σὲ περίπτωση ποὺ Ἐπίσκοποι, ποὺ δὲν πήγανε στὴν Κρήτη, δὲν ἔχουν καμία ἰδέα γιὰ τὴν Κρήτη, ἀλλὰ οὔτε θέλουν νὰ μιλήσουν γι’ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ὑπάρχουν πιστοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ζῆλο πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ δὲν θέλουν νὰ πᾶνε (νὰ ἐκκλησιαστοῦν) σ’ αὐτούς, ἀφοῦ δὲν δήλωσαν ἐναντίον τῆς Κρήτης; Μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι αὐτοὶ οἱ πιστοί, ποὺ θέλουν νὰ πᾶνε ἐκεῖ ποὺ κόψανε το Μνημόσυνο εἶναι σχισματικοί;
π. Θεόδωρος: Ὄχι. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν κληρικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κόψει τὸ Μνημόσυνο, οἱ πιστοὶ πρέπει νὰ πηγαίνουν σ’ αὐτούς.
[σ.σ.: «Δάσκαλε ποὺ δίδασκες», π. Θεόδωρε Ζήση, νὰ σᾶς κάνουμε μιὰ ἐρώτηση: α) Ἡ ὁμάδα σας (ἐσεῖς δηλαδή, ὁ π. Νικόλαος Μανώλης καὶ ὁ π. Φώτιος Βεζύνιας), γιατί δὲν πηγαίνετε νὰ ἐκκλησιαστεῖτε σὲ ἄλλους ἀποτειχισμένους κληρικούς, στὸν π. Παΐσιο Παπαδόπουλο π.χ., ποὺ ἔκοψε τὸ Μνημόσυνο τοῦ Φλωρίνης Θεοκλήτου, ἀλλὰ πηγαίνετε καὶ ἐκκλησιάζεστε στὴν Γουμένισσα ποὺ μνημονεύεται ὁ ἀρχιαιρεσιάρχης Βαρθολομαῖος, ἢ σὲ Ναοὺς ποὺ μνημονεύονται αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι, ὅπως ὁ Θεσ/κης Ἄνθιμος; β) Γιὰ δεύτερη φορά, οὐσιαστικὰ μᾶς λέτε ὅτι, ἡ βασιλικὴ ὁδός, ἡ ὁδὸς τῆς Ἀκριβείας εἶναι ἡ διακοπὴ μνημοσύνου, ἡ ἀποτείχιση. Γιατί ἐσεῖς δὲν τὴν ἐφαρμόζετε, ἀλλὰ ἐφαρμόζετε τὴν δική σας ἐμπνεύσεως μεσοβέζικη ἀποτείχιση, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία κι ἐσεῖς ἐκκλησιάζεστε, καὶ τὰ πνευματικά σας παιδιὰ προτρέπετε νὰ ἐκκλησιάζονται στὸν μητροπολίτη Ἄνθιμο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο τάχα ἀποτειχιστήκατε;  γ) Αὐτοὶ οἱ ἱερωμένοι τῆς Ρουμανίας, πάτερ, διέπονται ἀπὸ διαφορετικὸ κριτήριο; Γι’ αὐτοὺς χρησιμοποιεῖτε ἄλλο ὀρθοδοξόμετρο; Στοὺς πιστοὺς τῆς Ἑλλάδος συστήνετε νὰ ἐκκλησιάζονται σὲ «εὐσεβεῖς» ἱερεῖς. Καὶ ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ εὐσεβεῖς; Εἶναι –κατὰ τὰ λεγόμενά σας– ἐκεῖνοι ποὺ κρυφὰ μὲν ἀπορρίπτουν τὸν Οἰκουμενισμό, ἀλλὰ φανερά, οὔτε τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης, οὔτε τὸν Οἰκουμενισμὸ ἀποκήρυξαν! Στὴν Ρουμανία, ὅμως, διδάσκετε νὰ μὴν ἐκκλησιάζονται οἱ πιστοί τῆς Ρουμανίας σὲ «εὐσεβεῖς» ἱερεῖς! Τελικά, ποιοί εἶναι οἱ «εὐσεβεῖς»; Μήπως τὰ σχόλια, πάτερ, ἀποσκοποῦν περισσότερο στὴν ἐνίσχυση τοῦ γοήτρου σας στὴν Ρουμανία, παρὰ στὴν ἐκκλησιαστικὴ συνέπεια;].
Ἐρώτηση: Ὅπως ξέρετε στὴ Ρουμανία δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας Ἐπίσκοπος ποὺ νὰ πῆρε δημόσια θέση ἐναντίον τῆς Κρήτης. Βάσει τοῦ ἄρθρου 13 τῆς Συνόδου τῆς Ρουμανίας, ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης ἔγινε δεκτή, ἀπὸ ὁλόκληρη τὴ Σύνοδο τὸν Ὀκτώβριο. Τὸν Δεκέμβριο, ἡ Ἱ. Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ἐξέδωσε μιὰ Ἐγκύκλιο ποὺ λέει, ἐμεῖς, ἡ Ρουμάνικη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἔχουμε ἕνα ἔξυπνο Οἰκουμενισμό, εἴμαστε Οἰκουμενιστὲς ξύπνιοι(!), ἔξυπνοι Οἰκουμενιστές. Οὔτε ἕνας Ἐπίσκοπος δὲν ἔκανε μία ξεχωριστὴ δήλωση. Καὶ μιὰ τρίτη φορά, ἄλλη μεγάλη Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ἐνέκρινε αὐτὴ τὴ στάση, ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε ἔξυπνοι Οἰκουμενιστές. Στὸν μήνα Φεβρουάριο ἀποφασίσανε, ὅτι ὁ κάθε πιστὸς ποὺ κάνει σχισματικὲς κινήσεις, μιλάει δηλ. ἐναντίον τῆς Κρήτης καὶ κόβει τὸ μνημόσυνο, νὰ τὸν φέρουνε στὰ λαϊκὰ δικαστήρια, γιὰ νὰ τὸν βάλουνε σὲ ποινικὴ δίωξη… Οὔτε ἕνας Ἐπίσκοπος δὲν διεχώρισε τὴ θέση του ἀπ’ αὐτά. Σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση μποροῦμε νὰ ποῦμε, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει καθόλου μία δήλωση (Ἐπισκόπου ποὺ νὰ διαχωρίζει τὴ θέση του), μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἔχουμε Ἐπισκόπους ποὺ ἔχουν Ὀρθόδοξο φρόνημα;…
π. Θεόδωρος: Ὑπάρχει ἀκόμα καὶ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν κυριαρχοῦσε ὁ Ἀρειανισμός, ὑποστηριζόμενος καὶ ἀπὸ τὸ κράτος, ὑπῆρχαν μερικοὶ Ἐπίσκοποι κρυπτο-ορθόδοξοι. Δὲν ἦταν Ἀρειανοί. Κι ὅταν ἔγινε ἡ Σύνοδος μετά, ἡ Α΄ Οἰκουμενική, αὐτοὺς τοὺς κρυπτο-ορθοδόξους Ἐπισκόπους, τοὺς δικαιολόγησε. Αὐτοὶ εἶπαν ὅτι ἐμεῖς, κάναμε αὐτό, δὲν μιλούσαμε ἐναντίον τῆς αἱρέσεως, διότι, ἂν μιλούσαμε ἐναντίον τῆς αἱρέσεως, θὰ μᾶς ἔδιωχναν ἀπὸ τὶς Ἐπισκοπὲς καὶ θὰ ἔρχονταν αἱρετικοὶ Ἐπίσκοποι. Γιὰ νὰ μὴν ἔρθουν, λοιπόν, αἱρετικοί, ἐμεῖς δὲν μιλούσαμε, ἀλλὰ κρυφὰ ἀπ΄ τὸν κόσμο λέγαμε τὴν Ὀρθοδοξία. Καὶ οἱ Συνοδικοὶ Πατέρες τὸ δικαιολόγησαν αὐτό, καὶ δὲν τοὺς κατέκριναν.
[σ.σ.: Δὲν διευκρινίζετε, ἀλλὰ ἀποσιωπεῖτε, π. Θεόδωρε, ὅτι α) Οἱ Συνοδικοὶ Πατέρες εἶχαν ἐφαρμόσει τὴν Ἀκρίβεια. β) Οἱ Συνοδικοὶ Πατέρες ἔθεσαν ὑπὸ κατηγορία τοὺς «κρυπτο-ορθοδόξους» καὶ ἔδειξαν ἐπιείκεια! Δὲν ὀνόμασαν –ὅπως κάνετε ἐσεῖς– βασιλικὴ ὁδὸ καὶ ὁδὸ πρὸς μίμηση τὴν στάση τους!!! Καὶ ὅταν οἱ «κρυπτο-ορθόδοξοι» Ἐπίσκοποι αὐτοὶ δὲν μιλοῦσαν, οἱ ὁμολογητὲς ποὺ ἐδιώκοντο καὶ ἐξεθρονίζοντα ἢ καὶ ἐθανατώνοντο γιὰ τὴν πίστη, δὲν συμβούλευαν –παρόλ’ αὐτά– τοὺς πιστοὺς νὰ ἐκκλησιάζονται σὲ «κρυπτο-ορθοδόξους», θεωρώντας μάλιστα ὡς βασιλικὴ ὁδό, τὴν στάση τους. Κι αὐτὰ σὲ περίοδο μοναρχίας καὶ διωγμῶν.  Ὄχι σὲ καιρὸ Δημοκρατίας, στὴν ὁποία, ἂν μερικὲς δεκάδες Ἐπίσκοποι καὶ ἀνάλογοι ἱερεῖς διέκοπταν τὸ Μνημόσυνο τῶν ὀλίγιστων Οἰκουμενιστῶν, ἡ αἵρεση θὰ κατέρρεε. Αἰσθάνεστε τὴν τεράστια εὐθύνη σας, π. Θεόδωρε; Ἀντιλαμβάνεστε ὅτι ἄν, ἔστω ἀπὸ τὸ 2006, ποὺ πραγματοποιήθηκε τὸ ἡμι-συλλείτουργο στὸ Φανάρι, ἂν ἀπὸ τότε προχωρούσατε σὲ διακοπὴ μνημοσύνου, ἴσως ὁ Κύριος νὰ οἰκονομοῦσε τὰ πράγματα καὶ νὰ ἔβαζε φρένο στὴν ξέφρενη πορεία τῶν Οἰκουμενιστῶν, ποὺ σήμερα ἔμειναν ἀσύδοτοι νὰ ἐμπεδώνουν τὴν Παναίρεση;].
Ἐρώτηση: Σ’ αὐτὴν τὴν περίπτωση, ὅμως, τὸ κράτος δὲν μπορεῖ νὰ ἐπέμβει ἢ νὰ καταδικάσει τοὺς Ἐπισκόπους, ποὺ θὰ ποῦν ὅτι ἐμεῖς δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὴν Κρήτη.
π. Θεόδωρος: Καλά, ναί, ἀσφαλῶς, δὲν εἶναι ἴδια ἡ κατάσταση, ἐγὼ λέω σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο.
Ἐρώτηση: Ἐμεῖς τώρα, ἐκπροσωποῦμε 1400 Ρουμάνους κι ἄλλους πολλοὺς ποὺ εἶναι στὴ Ρουμανία καὶ περιμένουν μία ἀπάντηση· τί νὰ κάνουν οἱ Ρουμάνοι τώρα;
π. Θεόδωρος: Νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴ συζήτησή μας βγῆκε ἐδῶ, ὅτι ὅλοι ἀγωνιζόμαστε ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἐναντίον της Συνόδου τῆς Κρήτης. Ἁπλῶς στὴν ἀντιμετώπιση τώρα τὴν ποιμαντικὴ καὶ γιὰ κάποιο χρόνο, λέμε νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν Οἰκονομία. Καὶ νὰ πηγαίνουν οἱ πιστοὶ νὰ ἐκκλησιάζονται σὲ ἱερεῖς ποὺ ἔχουν ὀρθόδοξο φρόνημα. Καὶ νὰ ἀποφεύγουν νὰ ἐκκλησιάζονται σὲ φανεροὺς Οἰκουμενιστές. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἱερεῖς ποὺ ἔχουν διακόψει τὸ μνημόσυνο, νὰ ἐκκλησιάζονται σ’ αὐτούς.
[σ.σ.: Νάτο, λοιπόν, καὶ πάλι ἐπανέρχεται τὸ «ἄχρι καιροῦ»! Καὶ πάλι ἡ Οἰκονομία. Καὶ πάλι στὴν γωνία ἡ Ἀκρίβεια! Καὶ πάλι ἡ ἐπίκληση τῶν «εὐσεβῶν», αὐτῶν δηλ. ποὺ συνυπάρχουν μὲ τὴν αἵρεση, ποὺ δὲν καταδικάζουν τὸν Οἰκουμενισμό, ποὺ δὲν ἀποκηρύσσουν τὴν Κρήτη!].
Ἐρώτηση: Ἐάν, σ’ αὐτὴ τὴ φάση, ποὺ ὑπάρχουν ἱερεῖς ποὺ μιλᾶνε Ὀρθόδοξα, καὶ ἔχουν Ἐπισκόπους ποὺ πήγανε στὴν Κρήτη, ὁ λαὸς νὰ πηγαίνει σ’ αὐτούς;
π. Θεόδωρος: Στοὺς ἱερεῖς νὰ πηγαίνει, βέβαια. Οἰκονομία.
[σ.σ.: Δάσκαλε ποὺ δίδασκες τὸ «Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔστω» (ἐδῶ), αὐτὸ δὲν ἰσχύει πιά; Τὸ διέγραψες;].
Ἐρώτηση: Αὐτό, ὅμως, δὲν σημαίνει ὅτι οἱ ἱερεῖς νὰ ἀναπαύουν τὸν ἑαυτό τους ὅτι εἶναι μιὰ χαρά;
π. Θεόδωρος:  Ὄχι. Βεβαίως.
[σ.σ.: Γιατί ὄχι, ἀφοῦ, ὅπως εἴπατε, «μιλᾶνε Ὀρθόδοξα»; Ἄρα, δὲν ἀρκεῖ μόνο νὰ μιλᾶς Ὀρθόδοξα, πρέπει καὶ νὰ πράττεις ἀνάλογα. π. Θεόδωρε, εἶναι τραγικὴ ἡ προσπάθειά σας νὰ δικαιολογήσετε τὰ ἀδικαιολόγητα].
Ἐρώτηση: Ὁ λαὸς νὰ καταλάβει ὅτι αὐτὸ εἶναι γιὰ τώρα, εἶναι Οἰκονομία.
π. Θεόδωρος: Εἶναι Οἰκονομία.
Ἐρώτηση: Ὑπάρχει μιὰ μεγάλη προπαγάνδα ἀπὸ τὶς Μητροπόλεις στοὺς ἱερεῖς. Τοὺς εἴπανε: Πρόσεχε, ἱερέα, ἂν μιλήσεις ἐναντίον τῆς Κρήτης θὰ σοῦ κόψουμε τὸ κεφάλι καὶ οἱ ἱερεῖς εἶναι τρομοκρατημένοι.
π. Θεόδωρος: Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ πνεῦμα θάρρους καὶ παρρησίας καὶ πρέπει οἱ ἱερεῖς νὰ ἔχουν θάρρος. Οἱ Ἅγιοι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ὑπέστησαν μαρτύρια.
[σ.σ.: Γιὰ ἐξηγῆστε μας παρακαλῶ, πῶς συμβιβάζονται μαρτύρια καὶ Οἰκονομία; Πότε ἔχει συμβεῖ αὐτό; Μαρτύρια φέρνει ἀποδεδειγμένα μόνο ἡ Ἀκρίβεια].
Ἐρώτηση: Ποιά εἶναι τὰ ὅρια αὐτῆς τῆς Οἰκονομίας; Εἶναι αὐτὴ ἡ Σύνοδος ποὺ πρέπει νὰ καταδικάσει;
π. Θεόδωρος: Πρέπει νὰ φροντίσουμε νὰ γίνει μία Σύνοδος ποὺ θὰ ἀπορρίψει τὴν Κρήτη. Ἢ νὰ προσευχόμαστε, ὥστε ὁ Θεὸς μὲ τὴν πανσοφία Του νὰ ἀλλάξει τὴν κατάσταση. Γιατὶ πάντοτε δὲν μποροῦμε ἐμεῖς νὰ κάνουμε τὰ πάντα, ὁ Θεός μπορεῖ, ἐμεῖς τὸ καθῆκον μας νὰ κάνουμε.
[σ.σ.: Ποιοί θὰ τὸ φροντίσουν αὐτό; Ἀφοῦ ἐσεῖς διδάσκετε ὅτι ἡ βασιλικὴ ὁδὸς εἶναι ἡ Οἰκονομία, δηλ. ὁ «ἄχρι καιροῦ» συμβιβασμός, κι ὅποιον δὲν συμφωνεῖ μαζί σας, ἐσεῖς τὸν ἐγκαταλείπετε καὶ τὸν θεωρεῖτε ζηλωτή, ἢ ἐκτὸς Ἐκκλησίας; Καὶ τί εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς λέτε περὶ προσευχῆς καὶ πανσοφίας τοῦ Θεοῦ; Ὁ Θεὸς ἐν τ πανσοφίᾳ του δὲν μᾶς δίδαξε νὰ φεύγουμε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, γιατὶ μόνο ἔτσι θὰ σωθοῦμε ἐμεῖς καὶ θὰ ἑλκύσουμε τὸ ἔλεός Του καὶ τὴν Χάρη Του, ὥστε νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὴν αἵρεση; Καὶ τί, τέλος, ὑπαινίσσεστε, μιλώντας γιὰ τὸ καθῆκον μας»; Ὅτι τὸ καθῆκον μας εἶναι ἡ Οἰκονομία κι ὄχι ἡ Ἀκρίβεια;)
Ἐρώτηση: Τί κάνουμε, ὅταν ἕνας πιστὸς λέει τὸ ἑξῆς: Γιατί νὰ πάω 300 χιλιόμετρα μακριά, στὸν ἱερέα ποὺ δὲν μνημονεύει, ἐνῶ μπορῶ νὰ πάω στὸν ἱερέα ἐδῶ ποὺ μνημονεύει, ἀλλὰ ἔχει ὀρθόδοξο φρόνημα, μέχρι τὴ Σύνοδο ποὺ θὰ καταδικάσει;
π. Θεόδωρος: Αὐτὸ σημαίνει πὼς δὲν ἔχει καθαρὸ ὀρθόδοξο φρόνημα ὁ πιστός. Πρέπει νὰ τὸν καθοδηγήσουμε νὰ πάει 300 χιλιόμετρα. Ἀξίζει τὸ κόπο. Εἶναι καλὸς κόπος.
[σ.σ.: Διπροσωπίας τὸ μεγαλεῖο. Ἡ Πτολεμαΐδα, π. Θεόδωρε, καὶ ὁ Βόλος καὶ ἡ Χαλκιδικὴ εἶναι περίπου στὰ 300 χλμ. Ἐσεῖς ποὺ συμβουλεύετε τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν ταξίδι 300 χιλιομέτρων γιὰ νὰ ἐκκλησιαστοῦν, γιατὶ δὲν κάνετε τὸ ἴδιο; «Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ἔχετε καθαρὸ ὀρθόδοξο φρόνημα;». Ἀπαξιοῖτε τοὺς ἄλλους λειτουργοὺς ἀποτειχισμένους; Ἢ μήπως ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς ἄρνησής σας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐξηγεῖτε στὸ ἄμοιρο ποίμνιο;].
π. Ματθαίος: Εὐχαριστοῦμε πάρα πολύ.

[σ.σ.: Ἐμεῖς ὄχι!].

απο την πατερικη παραδοσι