Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΑΤΑΙ; ΩΣ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ, ΝΑΙ ἀλλ’ ΩΣ ΑΓΙΟΣ, ΟΧΙ!

Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΑΤΑΙ;

ΩΣ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ,  ΝΑΙ
ἀλλ’  ΩΣ ΑΓΙΟΣ,  ΟΧΙ!

    
   νεκπλήρωτοι πόθοι καὶ συναισθηματισμοὶ δὲν ἔχουν καμμία σχέσι μὲ τὴν Ἁγιότητα. Ἐπισταμένες ἔρευνες γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης ἄρχισαν νὰ γίνονται, ὅταν ἐτέθη θέμα γιὰ τὴν «ἁγιοποίησή» του. Κανεὶς δὲν ἀμφισβήτησε τὸ φρικτὸ μαρτύριό του, ποὺ ὅμως ἔγινε ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο γιὰ τὴν Πατρίδα. Ὅταν ὁ Τοῦρκος Διοικητὴς Νουρεντὶν τὸν παρέδωσε στὸν ὄχλο γιὰ νὰ τὸν λυντσάρει τοῦ εἶπε: «Εἶσαι ἐχθρὸς καὶ προδότης τῆς πατρίδος μας». Γι’ αὐτὸ καὶ μαρτύρησε: ὡς ἕλλην πατριώτης. Ἡ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας ἐν ἔτει 1937, ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου (ποὺ ὑπῆρξε στενὸς συνεργάτης τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης) ἀπαγόρευσε τὴν κυκλοφορία ἀσματικῆς ἀκολουθίας πρὸς τιμήν του.  Ἄραγε γιατί δὲν προέβη στὴν ἁγιοποίησή του; Ἀκριβῶς γιατί οἱ ἐπίσκοποί της ἐποχῆς του ἐγνώριζαν τὴ βιοτή, τὴ δράση καὶ τὶς σχέσεις του μὲ τὴν Μασονία.
    Ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης στὰ νεανικά του χρόνια, ὡς διάκονος, ἔγραψε τὸ  ἔργο τοῦ «Περὶ Ἐκκλησίας» (1897), τὸ ὁποῖο εἶναι ὀρθοδοξότατο. Ἀλλὰ τὸ 1907 ἔγραψε τὴν ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κανταβρυγίας, ἀγγλικανὸ Πρωθιεράρχη Πάσης Ἀγγλίας καὶ Μητροπολίτη Ἀρχιβάλδο, ὅπου διατυπώνει τὶς παναιρετικὲς-οἰκουμενιστικὲς θέσεις του. Στὸ σχέδιο δράσεως τῆς Μικρασιατικῆς Ἀμύνης, ποὺ ἔγραψε τὸ 1922, μέχρι καὶ φρόνημα ἄλλαξε ὁ ταλαίπωρος γιὰ νὰ βοηθήσει τὴν λατρευτή του πατρίδα. Τὰ πάντα τὰ θυσίαζε χάριν τῆς πατρίδος, ἀκόμη καὶ τὴν ἀρχιερωσύνη του, ὅπως ὁμολογοῦσε ὁ ἴδιος. Εἶναι πρωτοφανὲς καὶ προκαλεῖ κατάπληξη τὸ γεγονὸς ὅτι τὸν Χρυσόστομο Σμύρνης, πρὶν τὸν «ἁγιοποιήσει» ἡ Δ. Ι. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸ 1992, δεκαετίες πρίν, τὸν εἶχε ἁγιοποιήσει ἡ αἱρετικὴ Ἐπισκοπιανὴ «Ἐκκλησία»! Ἔχουμε δηλαδὴ ἕναν «ἅγιο» κοινὸ μὲ τοὺς αἱρετικούς!!! Γιατί ἄραγε τὸν ἁγιοποίησε πρώτη ἡ Ἐπισκοπιανὴ «Ἐκκλησία»; Μήπως γιατί ξεπούλησε διὰ τῆς
οἰκουμενιστικῆς πορείας του, τὰ πρωτοτόκια τῆς θρησκευτικῆς ἀληθείας (ὅπως ὁ ἴδιος ἔγραφε τὸ 1897) ἀντὶ πινακίου φακῆς, δηλαδὴ ἀντὶ εὐτελοῦς βοηθείας γιὰ τὴν Πατρίδα ἐκ μέρους τῆς Δύσεως ἢ γιατί ἔθετε τοὺς Προτεστάντες ὡς πρότυπα πρὸς μίμηση στοὺς Ὀρθοδόξους; Ἂν ἤξεραν πόσο κακὸ ἔκαναν στὴν μνήμη καὶ τὴν φήμη του αὐτοὶ ποὺ προέβησαν στὴν ἁγιοποίησή του, 70 χρόνια μετὰ τὴν κοίμησή του, δὲν θὰ τολμοῦσαν νὰ τὸ κάνουν.
   Γιὰ τὸ θέμα τῆς μασονικῆς του ἰδιότητος ὑπάρχουν τεκτονικὰ δελτία στὸ ἀρχεῖο τοῦ ἀειμνήστου καὶ πολέμιου τῆς Μασονίας κ. Νικ. Ψαρουδάκη γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Στὰ κείμενα καὶ τοὺς λόγους του διαπιστώνει ὁ ἀναγνώστης τους ὅτι ἐμπεριέχονται ἀντι-λήψεις, φράσεις καὶ λέξεις εἰδωλολατρικὲς καὶ πανθεϊστικές, οἱ ὁποῖες συνάδουν μὲ τὶς δο-ξασίες τῆς Μασονίας. Ἦταν ὑπέρμαχος τῆς ἑνώσεως, ὄχι μόνο τῶν αἱρέσεων μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν θρησκειῶν. Αὐ-τὸ τὸ ἀποκάλυψε ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Πρύτανης καὶ κατόπιν Ἀκαδημαϊκὸς Λεωνίδας Φιλιππίδης, ὁ ὁποῖος τὴν περίοδο πρὶν τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ διετέλεσε ἰδιαίτερος Γραμματέας τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ καταγράφηκε ἀπὸ τὸν ἀνιψιὸ καὶ βιογράφο τοῦ Σμύρνης, Χρυσόστομο Καλαφάτη, γιὸ τοῦ μεγαλύτερου ἀδελφοῦ του, Εὐγένιου καὶ δημοσιεύθηκε σὲ περιοδικὸ ὡς ἑξῆς: «Τὸ τρίτο καὶ σπουδαιότερο ὅραμά του, ἦταν ἡ ἕνωση ὅλων τῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν σὲ μία θρησκεία καὶ Ἐκκλησία. Ἡ θρησκεία εἶναι μία καὶ μόνη, διότι ἕνας εἶναι καὶ ὁ Δημιουργός τοῦ Σύμπαντος. Οἱ Προφῆτες καὶ Δάσκαλοι μπορεῖ νὰ εἶναι πολλοὶ (Χριστός, Μωάμεθ, Μωυσῆς, Βούδας, κ.α.) ὅλοι ὅμως ὁμιλοῦν τὴν ἴδια γλώσσα γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ κόσμου, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀδελφοσύνη τῶν ἀνθρώπων...».[1]
  Ἐξάλλου ἔχει ὑποβληθεῖ καταγγελία-προσφυγὴ στὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο ἀπὸ τὸν Σύλλογό μας ἀπὸ τὸ 2002 (μὲ ἀρ. κατάθεσης 1010/11-9-02), μάλιστα μέσω τῆς Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος, ὅπου ἀναφέρονται ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, μὲ τὸ αἴτημα νὰ ἐ-πανεξετασθοῦν τὰ πάντα σχετικὰ μὲ τὴν «ἁγιοποίηση» αὐτή. Δυστυχῶς οἱ Συνοδικοὶ ἐκώφευσαν καὶ ἀδιαφόρησαν. Αὐτὸ ποὺ ἤθελαν τὸ κατάφεραν. Κατεσκεύασαν ἕναν «ἅγιο» στὰ μέτρα τους, οἰκουμενιστή, συγκρητιστή, μασόνο, ἐκκοσμικευμένο, πολέμιο τοῦ μοναχισμοῦ καὶ τόσα ἄλλα.
   Ὅποιος ἔχει ἀγαθὴ προαίρεση, ἀδελφοί, θὰ συμμεριστεῖ τὸν πόνο καὶ τὴν ἀγωνία μας, νὰ μὴν προσκυνήσουν οἱ μελλοντικὲς γενιές, τὰ παιδιὰ καὶ ἐγγόνια μας ὡς «ἅγιο», ἕναν οἰκουμενιστή, ἕναν μασόνο, ἕναν ὀπαδὸ τῆς Πανθρησκείας τοῦ Ἀντιχρίστου.
  Τώρα, ποὺ ἡ Ὀρθοδοξία μας χτυπιέται ἀπὸ παντοῦ καὶ ἀπὸ πολλούς, κάθε χριστιανὸς καλῆς προαίρεσης, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀντιληφθεῖ ὅτι ἡ «ἁγιοποίηση» ἑνὸς τέτοιου προσώπου, θὰ ἀποτελέσει τὴν ἀρχὴ παρομοίων «ἁγιοποιήσεων», ποὺ δὲν πληροῦν τὶς ὀρθόδοξες προϋποθέσεις, ὅπως τὶς δίδαξαν οἱ Ἅγιοι καὶ μᾶς τὶς παρέδωσαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Πρέπει κάθε Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς νὰ τὸ ἀντιληφθεῖ καὶ νὰ ἀντιδράσει, νὰ ἀρνηθεῖ τὸν ψεύτικο «ἅγιο» καὶ νὰ καταγγείλει ἐκείνους ποὺ τὸν «ἁγιοποίησαν».
   Κανείς, ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ ἀντιδροῦμε, δὲν θεωρεῖ τὸν ἑαυτὸ τοῦ ὑπερ-ὀρθόδοξο καὶ τιμητὴ τῶν πάντων. Ὅλοι παλεύουμε γιὰ τὴ σω-τηρία μας. Καὶ ἡ σωτηρία μας, πέρα ἀπὸ τὸν προσωπικὸ ἀγώνα ἐναντίον τῶν παθῶν, ἐπιτυγχάνεται καὶ μὲ τὸν ἀγώνα μας νὰ διατηρηθεῖ ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ ἡ Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Θὰ δώσουμε λόγο στὸ Θεὸ ἂν δὲν ἀντισταθοῦμε σ’ αὐτὴ τὴν μεθοδευμένη «ἁγιοποίηση». Δόξα τῷ Θεῶ, ἔχουμε τόσους ἁγίους νὰ τιμήσουμε, νὰ μιμηθοῦμε καὶ νὰ τύχουμε τῶν πρεσβειῶν τους. Δὲν χρειαζόμεθα ἕναν ὑπὸ ἀμφισβήτηση «ἅγιο», ἕναν «ἅγιο τέκτονα», ὅπως τὸν ἀποκαλοῦν στὰ δελτία τοὺς οἱ Μασόνοι.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ 


ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ 

«ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ»






[1] Βλ. περιοδ. «Ἱστορία Εἰκονογραφημένη», τεῦχος 446, Αὔγουστος 2005, σελ. 17.

Ελπιζουμε ο Αγωνιστης μοναχος Σαββας Λαυριωτης να περιορισθη στα ...χωραφια του και να μην υπερβη τα ορια του και αρχιζει και παλι τις αστηρικτες 3εξαρικες Συνωμοσιολογιες.

Ομιλία π. Σάββα στη Λάρισα

TEΛΕΒΑΝΤΟΣ: Ο ανεκδιηγητος και ανεπαναληπτος Κυπριος παρανοϊκος της Αστορια.

"Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνην". Οι σιγονταρο-Οικουμενιστές θέλουν τους Αγίους σαν τα μούτρα τους!

   Ἡ ἐπιλογὴ κακόδοξων ἀντι-Εὐαγγελικῶν καὶ ἀντι-Πατερικῶν πρακτικῶν καὶ ἡ μετὰ μανίας ὑποστήριξή τους, παρὰ τὴν ὑπόδειξη τοῦ λάθους μὲ ἑκατοντάδες ἀναφορὲς στοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὁδηγεῖ σὲ μιὰ πνευματικὴ παραφροσύνη. Ἴσως καὶ γιατὶ ἡ παραδοχὴ τοῦ λάθους θέλει ἡρωϊσμό.
   Σὲ νέα του ἀνάρτηση ὁ Τελεβάντος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπιμένει νὰ περιφρονεῖ καὶ νὰ καταργεῖ τὴν Οἰκουμενικῶν διδασκάλων καὶ Συνόδων ἐντολὴ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω, ἀκοινώνητος», ἀφ’ ἑτέρου φτάνει στὸ σημεῖο τῆς πνευματικῆς παραφροσύνης νὰ μᾶς λέει ὅτι ΟΛΟΙ οἱ Ἅγιοι ποὺ μᾶς δίδαξαν ἔργοις καὶ λόγοις νὰ διακόπτουμε τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, δὲν ἔκαναν παρὰ ἕνα λάθος!
      Γράφει:
    «Το μόνο που χρειάζεται να διευκρινήσει (ὁ π. Σάββας) είναι το θέμα της διακοπής του μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχη που θεωρούμε άστοχη ενέργεια επειδή θα δώσει στους οικουμενιστές τη δυνατότητα να εξουδετερώσουν κάθε φωνή που αντιστέκεται στα σχέδιά τους»!

     Βλέπετε οἱ Ἅγιοι δὲν εἶχαν τὸ «φωτισμὸ» τοῦ Τελεβάντου!


   Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς δὲν μπόρεσε ὁ καημένος νὰ καταλάβει ὅτι, διακόπτοντας τὸ μνημόσυνο τοῦ Καλέκα, θὰ ἐνεργοῦσε ἄστοχα, διότι θὰ τοῦ ἔδινε «τη δυνατότητα να εξουδετερώσει τὴ φωνὴ» του, διώκοντάς τον καὶ ἐγκλείοντάς τον στὶς φυλακές καὶ ἔτσι, μὲ αὐτὴν τὴν κουτουράδα του ὁ Ἅγιος (κατὰ τὸν Τελεβάντο), στέρησε τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ μιὰ …χαρτοπολεμικὴ «ἀντίσταση»!
  Ὁ ἐπὶ Βέκου μαρτυρήσαντες Ἁγιορεῖτες,  δὲν εἶχαν τὸ «φωτισμὸ» τοῦ Τελεβάντου, δὲν μπόρεσαν οἱ καημένοι νὰ καταλάβουν ὅτι, διακόπτοντας τὸ μνημόσυνο τοῦ Βέκου, θὰ ἐνεργοῦσαν ἄστοχα, διότι θὰ τοῦ ἔδιδαν «τη δυνατότητα να εξουδετερώσει τὴ φωνὴ» τους διώκοντάς τους, πνίγοντάς τους καὶ καίγοντας τους, καὶ ἔτσι μὲ αὐτὴν τὴν κουτουράδα τους οἱ Ἅγιοι (κατὰ τὸν Τελεβάντο), στέρησαν τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τόσους ἀγωνιστές, ποὺ θὰ μποροῦσαν χαρτοπολεμικὰ νὰ «ἀγωνίζονται»!
  Κρίμα! Ὁ Τελεβάντος καὶ οἱ ὅμοιοί του χαρτοπολεμιστές, ἀμετανόητα διαβάλλουν καὶ λοιδοροῦν τὸν ἀγώνα τοῦ π. Σάββα, γιατὶ δὲν κατάλαβαν τίποτα ἀπὸ τὸ σταυρικὸ Εὐαγγέλιο τῆς Ἐκκλησίας καὶ θέλουν τοὺς Ἁγίους (κι ὅσους ἀγωνίζονται νὰ τοὺς μιμηθοῦν) σὰν τὰ μούτρα τους! 

Τιποτα απολυτως, κ. Νεκταριε Αντωνοπουλε, δεν διδαχθηκες και δεν πηρες, απο τον Αγιο Λουκα της Κριμαιας; Απολυτως τιποτα;

Τιποτα απολυτως, κ. Νεκταριε Αντωνοπουλε, δεν διδαχθηκες και δεν πηρες, απο τον Αγιο Λουκα της Κριμαιας;

Απολυτως τιποτα;

====================

Ποιοί Σεβ/τε είναι «αγύρτες και θεομπαίχτες ρασοφόροι»; Όσοι ενημερώνουν το λαό για την ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ του Οικουμενισμού, ή όσοι (σαν του λόγου σου) τον κοιμίζουν;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ

Ο ΣΕΒ/ΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ.

Κεραυνοί Νεκτάριου: Ανησυχῶ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ εἶναι τόσο εὔπιστοι στὶς ἀνοησίες τοῦ κάθε ἀγύρτη καὶ θεομπαίχτη ρασοφόρου

Στο άκουσμα της ανακοίνωσης που εξέδωσε ο μητροπολίτης  κ. Νεκτάριος στις  8/9 και ανεγνώσθη σε όλους τους ιερούς ναούς κατ΄εντολήν του την Κυριακή  11 /9   (δημοσιεύεται στὸ τέλος) προκάλεσε  έκπληξη και ανησυχία.

Η συνεχόμενη ανάγνωση αυτής από τον Αργολικό  εκκλησιαστικό ραδιοφωνικό σταθμό, και κάποιο περιστατικό που έπεσε σε γνώση μου, με παρ΄ολίγον επεισόδιο στην μονή Καλαμίου  Επιδαύρου από κάποιο προσκυνητή κατά την ανάγνωση της, με προβλημάτισαν και με οδήγησαν στο να γράψω αυτό το άρθρο.

Με όλο τον σεβασμό και την αγάπη, διαβάζοντας επιμελώς την ανακοίνωση θα ήθελα να εκφράσω  κάποιες σκέψεις και απορίες.

Εάν κάποιοι ποιμένες ανησυχούν τόσο πολύ για το ποίμνιο τους που μπορεί να είναι «τόσο εύπιστο στις ανοησίες» και επιρρεπές  στον κάθε «αγύρτη» δεν έχουν πάρα να το κατηχούν  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, να μιλούν,να αρθρώνουν λόγο για τα τεκταινόμενα και όσα συμβαίνουν γύρω μας για όσα βιώνει το πλήρωμα της εκκλησίας  επηρεάζοντας  την ζωή του, την ίδια του την επιβίωση και όχι να σιωπούν και να κωφεύουν. Θα πρέπει να τον ενημερώνουν  για τα σχέδια που προωθούν κάποια κέντρα (εάν υπάρχουν) και τέλος πάντων να ενσπείρουν την καλή ανησυχία που πρέπει να διακατέχει κάθε χριστιανό και όχι να τον διατηρούν σε ύπνωση και αδράνεια.

Εάν πάλι φοβούνται (για την θέση τους η ακόμα  και την ίδια τους την ύπαρξη (βλ. Χριστόδουλος)) από κάποιους εξουσιάζοντες, δεν έχουν παρά να αντλήσουν δύναμη και θάρρος από τον ίδιο τον Κύριο , τους μαρτυρήσαντες  Αγίους  και να πληροφορήσουν το ποίμνιο μετά παρρησίας.

Επίσης καλό θα ήταν όταν γίνεται μια αναφορά σε «αγύρτες και θεομπαίχτες ρασοφόρους» να κατονομάζονται ώστε ενδεχομένως το ποίμνιο να προστατεύεται από αυτούς, καταγγέλλοντας τα παραπτώματα τα λάθη και την πλάνη στην οποία έχουν περιέλθει.
Όπως και να έχει όμως θεωρώ πως οι φράσεις αυτές (αγύρτες θεομπαίχτες, Χριστοκάπηλοι )μεταξύ ρασοφόρων που υπηρετούν τον ίδιο Κύριο, είναι σκανδαλώδεις και προκαλούν σύγχυση στο ποίμνιο.


Εκτός αυτού τέτοιες εκφράσεις πιστεύω πως αποτελούν ακόμα και ποινικό αδίκημα.

Η ανακοίνωση ξεκινά λεγοντας πως «Ἡ εκκλησία μας δὲν εἶναι ἕνας ἀνθρώπινος ὀργανισμός, μία κοσμική ὀργάνωση».
Σαφέστατα και η εκκλησία δεν θα πρέπει να αποτελεί κοσμική οργάνωση, αλλά στις μέρες μας (μετά λύπης) παρατηρείται μια ολίσθηση σε κοσμικά γεγονότα, όπως εκδηλώσεις μουσικές μέσα σε ιερούς ναούς, εκτοξεύσεις πυροτεχνημάτων και βεγγαλικών κατά την περιφορά και λιτάνευση ιερών εικόνων των εορταζόντων Αγίων και διάφορες άλλες νεοταξίτικες ανοησίες.
Όσο για το εάν η εκκλησία είναι «μία κάστα διορρύθμων νθρώπων» πιστεύω πως όλοι μας ως πλάσματα του θεού που φέρουμε «σφραγίς δωρεάς του Αγίου Πνεύματος » είμαστε όλα μέλη του ιδίου σώματος. Ο καθένας με τα προτερήματα,τα ελαττώματα και τις «ιδιορρυθμίες» του αποτελούμε την εκκλησία και το σώμα του Χριστού και στα  μέλη του θα πρέπει να υπάρχει σεβασμός, αλληλοεκτίμηση και αγάπη ώστε να λειτουργεί αρμονικά το σώμα.

Πόσο αρμονικά όμως συνεργάζεται σήμερα η κεφαλή (ιεραρχία) με το σώμα (ποίμνιο), όταν στους μνημονιακούς χρόνους που διανύουμε το σώμα αυτό δυστυχεί λιμοκτονεί, αυτοκτονεί  και η κεφαλή περί άλλων τυρβάζει,χωρίς να λαμβάνει θέση στα όσα αντίχριστα μέτρα επιβάλουν τα ξένα και εγχώρια κέντρα εξουσίας στο σώμα;

Πού στα κομμάτια είναι η αρμονία όταν επικρατεί μια ιδιόρρυθμη σιωπή στην κατάλυση των πάντων, όταν κάποιοι Άγιοι και Ήρωες έχυσαν παλαιότερα ακόμα και το αίμα τους γι΄ αυτήν την πατρίδα; 

Κάποια όργανα έχουν περιέλθει εις σήψη και το σώμα «δυσλειτουργεῖ, αρρωσταίνει». Κινδυνεύει πράγματι διότι το καρκίνωμα οδηγεί στο θάνατο.

Ποια άραγε όμως είναι αυτά τρελά κύτταρα; Αυτά που αντιδρούν στις θανάσιμες χορηγήσεις φαρμάκων της Νέας Τάξης και του οικουμενισμού που προωθούν οι
σκοτεινές δυνάμεις της δύσης με πρωτοπόρο τον Πάπα (Τον Πάπα να καταράσθε , διότι αυτός θα είναι η αιτία… ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ), ή αυτά τα κύτταρα που έχουν παραδοθεί στην ευγονική θεραπεία του ΣΟΚ και ΔΕΟΣ περιμένοντας τον θάνατο και την αλλοίωση της χριστιανικής συνειδήσεως.

Στην τελική…   ΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Για την υπερ - πλειόνων αρχή, 

τη μόνη αποσιώπηση

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΡΗΤΗΣ

 
 
 
Το πρόσφατο κείμενο του καθηγητή κ. Θεόδωρου Γιάγκου, καθηγητή του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Α.Π.Θ. που τιτλοφορείται «Πτυχές που αποσιωπήθηκαν στον δημόσιο διάλογο περί της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου (Α΄ Μέρος)» (amen.gr), μας έδωσε αφορμή να αναφερθούμε στη μόνη αποσιώπηση που έγινε.

Ο κ. Θεόδωρου Γιάγκου, αναφέρεται εκτενώς σε προηγούμενες αναφορές του π. Θεόδωρου Ζήση, θεωρώντας τες ως αποσιώπηση, ενώ λησμονεί ότι η μόνη αποσιώπηση που έγινε, ήταν για το παράδοξο της υπερ - πλειόνων αρχής, όπου Προκαθήμενος τοπικής Εκκλησίας υπέγραψε με την ένδειξη ‘’αντ’ αυτού’’ στη θέση τεσσάρων Ιεραρχών, που δεν υπέγραψαν το κείμενο της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης, όπου καλούνται ετερόδοξες εκκλησίες οι αιρετικές ομάδες ή κοινότητες.
Αυτή ήταν και η μόνη αποσιώπηση που έγινε στο Κολυμπάρι της Κρήτης. Τόσο απαρατήρητη πέρασε αυτή η αποσιώπηση; Αυτό το παράδοξο θα καταγραφεί στην ιστορία των Συνόδων, με τη λυπηρή μοναδικότητα. Τέτοιο παράδοξο δεν παρατηρήθηκε στην ιστορία των Συνόδων, ούτε σε αυτές που η Εκκλησία μας αποδέχτηκε, αλλ’ ούτε και σ’ αυτές που δεν αποδέχθηκε. Γιατί πέρασε απαρατήρητη η μοναδική αυτή αποσιώπηση;
Καμιά αναφορά δεν έγινε για τη μοναδική αυτή αποσιώπηση. Κανείς από αυτούς που υπεραμύνθηκαν για την εμμονή να κληθούν ετερόδοξες εκκλησίες οι αιρετικές ομάδες ή κοινότητες, δεν αναφέρθηκε στο θέμα τούτο. Τόσο το παρόδοξο τούτο της υπερ - πλειόνων αρχής, όσο και η σιωπή που τηρείται για το θέμα τούτο λύπη φέρει. Κάθε φορά που κάτι τέτοια όμως μας λυπούν, ο λόγος του Οσίου Παϊσίου, «Ο Χριστός κυβερνά την Εκκλησία», ηχεί παρηγορητικά. Θα επαναλάβουμε με λύπη ότι αυτή η αποσιώπηση, ήταν και η μόνη η αποσιώπηση. Η μόνη αποσιώπηση.

ΣΧΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΕ!

Επιστολη μοναχου Σαββα Λαυριωτη προς τον Πατριαχην κ. Βαρθολομαιον
Παναγιώτατε,
Ὡς πιστὸ τέκνο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, σεβόμενος τοὺς θεσμοὺς καὶ τὴν τάξη τῆς Ἐκκλησίας καὶ θέλοντας νὰ παραμείνω Ὀρθόδοξος μέχρι τὸ τέλος τῆς ζωῆς μου, σᾶς καταθέτω τὰ ἑξῆς:
Μέχρι τώρα ἀπευθυνόμασταν καθηκόντως εἰς τὴν Ἱερά Κοινότητα καὶ στὰ Μοναστήρια ὅπου ἀνήκουμε, διὰ νὰ δηλώσουμε τὴν ἀντίθεσή μας μὲ τὰ δικὰ σας οἰκουμενιστικὰ φρονήματα, τὶς δηλώσεις σας καὶ τὶς πράξεις σας.
Ἐξαντλήσαμε κάθε ἀνθρώπινη δυνατότητα μέσω γραμμάτων, ὁμιλιῶν καὶ παρεμβάσεων νὰ ἐπισημάνουμε τὸν ὀλισθηρὸ δρόμο ποὺ ἀκολουθεῖ­τε ἐσεῖς καὶ ἡ ἀδιαφόρως χειραγωγούμενη, ἀπὸ ἐσᾶς, μοναστηριακὴ διοίκηση τοῦ Ἁγίου Ὄρους, παρὰ καὶ τὴν προσφάτως δημοσίευση τῶν πρακτικῶν τῆς Διπλῆς Συνάξεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους τοῦ 1979, ὅπου σύσσωμοι τότε οἱ Ἁγιορεῖτες ἀπορρίπτουν συλλήβδην τὴν ὕπαρξη χάριτος στοὺς Παπικοὺς ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὸ Πατριαρχεῖο1. Καταδείξαμε ἐξαντλητικὰ τὸν ρόλο σας, ὡς πρωτεργάτη τῆς οἰκουμενιστικῆς  ἀντίχριστης αἵρεσης. Ἀπειληθήκαμε, ἐκβιαστήκαμε καὶ ἐξοριστήκαμε, γιατὶ ἀντιστεκόμαστε στὴν πνευματικὴ χολέρα καὶ τὸν ψυχικὸ θάνατο ποὺ ἐμβάλλετε στὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ, μέσω τῆς ἀντίθεης κακοδοξίας ποὺ ἐπιμόνως ὑπηρετεῖτε .
Τὸ ἄηθες, ἀντιπατερικὸ καὶ ἀνίερο πνεῦμα ποὺ διαπνέει ἐσᾶς καὶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς αὐλῆς σας καὶ ποὺ κορυφώθηκε μὲ τὴν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου, δὲν σᾶς ἐπιτρέπει οὔτε κἂν νὰ μᾶς περάσετε ἀπὸ Συνοδικὸ δικαστήριο, ὅπου θὰ διαφαινόταν τὸ πόσο ἀντιστρατεύεστε τὸν Χριστό, τοὺς ἁγίους καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Παρακαταθήκη. Φοβᾶστε, Παναγιώτατε, ὅτι ἂν τὸ κάνατε, ὁ ὑπνωτισμένος λαὸς ἴσως ξυπνοῦσε καὶ σᾶς πετοῦσε στὸν Βόσπορο, ὅπως ἔγινε καὶ μετὰ τὴν Φερράρα-Φλωρεντία. Ὡς εὐστόχως τὸ διετύπωσε κάποτε ὁ μακαριστὸς πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἀπευθυνόμενος προσωπικῶς πρὸς τὸν ἐγκωμιαζόμενον ἀπὸ ἐσᾶς σήμερον ἀλλά τεκμηριωμένως γνωστὸ μασόνο Πατριάρχη Ἀθηναγόρα2 καὶ συνετάχθησαν σὲ αὐτὸ σήμερον ἀγωνιστὲς Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας: «Παναγιώτατε, μυριάκις προτιμότερον νὰ ἐκριζωθῆ ὁ ἱστορικὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως Θρόνος καὶ νὰ μεταφυτευθῆ εἰς ἔρημόν τινα νησίδα τοῦ πελάγους, ἀκόμη δὲ καὶ νὰ καταποντισθῆ εἰς τὰ βάθη τοῦ Βοσπόρου, ἤ νὰ ἐπιχειρηθῆ ἔστω καὶ ἡ ἐλαχίστη παρέκκλισις ἀπὸ τῆς χρυσῆς τῶν Πατέρων γραμμῆς, ὁμοφώνως βοώντων: «Οὐ χωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς Πίστεως».
Σύρετε τὴν Ὀρθοδοξία στὰ ὑπόγεια τῶν ἀσεβῶν διαβουλιῶν ποὺ πάντα τὴν μισοῦσαν. Σχίζετε τὴν Ἐκκλησία κατασκανδαλίζοντας τὸ Ὀρθόδοξο ποίμνιο. Μετατρέπετε τὸ Ἅγιο Ὄρος – διὰ τῆς τυφλῆς καὶ βίαιης ὑπακοῆς ποὺ ἐπιβάλλετε – σὲ νεκρὸ ὄστρακο ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἔχει φύγει ὁ Μαργαρίτης.
Δέν γνωρίζετε, Παναγιώτατε, ὅτι ὅποιος σχίζει τὴν Ἐκκλησία, δὲν τὸν ξεπλένει ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἁμαρτία οὔτε τὸ αἷμα τοῦ μαρτυρίου, ὡς λέγει ο Χρυσορρήμων Πατήρ, τοῦ ὁποίου τὸν θρόνον κατέχετε; Περιμέναμε ἀπὸ ἐσᾶς, Παναγιώτατε, νὰ ὀρθοτομήσετε τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Νὰ σταθεῖτε ἀντάξιος τοῦ ὑπουργήματός σας. Ἐσεῖς, ἀντὶ νὰ στηρίξετε τοὺς Ὀρθοδόξους στὴν Πίστη μας, προτρέπετε τοὺς αἱρετικοὺς νὰ παραμείνουν στὴν πλάνη τους, ὁδηγώντας ἔτσι τοὺς μὲν στὸν βόρβορο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοὺς δὲ στὴν αἰώνια καταδίκη νὰ παραμένουν ἀφώτιστοι καὶ ἔτσι νὰ ὁδηγηθοῦν ἀπὸ τὸν διάβολο στὴν αἰώνια κόλαση. Ἀμφοτέρων τὸ αἷμα τῶν ψυχῶν αὐτῶν θὰ ζητηθεῖ ἀπὸ τὰ χέρια σας. Μετανοῆστε ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, πρὶν αὐτὸ γίνει ἀναπόφευκτα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
Ὕστατη ἱκεσία σᾶς ἀπευθύνουμε, νὰ γίνετε Πατὴρ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ὄχι πατὴρ τῶν ἐχθρῶν της. Ἀπολογηθεῖτε στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἢ ἀπαρνηθεῖτε τὶς «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» βλάσφημες κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θέσεις σας:
1. Ὅτι «ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοὶ σωτηρίας»3.
2. Ὅτι τὸ Κοράνιο (καὶ οἱ Γραφὲς τῶν ἄλλων θρησκειῶν) εἶναι «ἴσο μὲ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ἱερὸ ὅπως αὐτή4» καὶ ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι μποροῦν νὰ πᾶνε στὸν παράδεισο χωρὶς νὰ πιστεύουν στὸν Χριστό5.
3. Ὅτι πολλὲς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι προσωρινές6.
4. Ὅτι εἶναι «εὐλογημένη» ἡ Συναγωγὴ τῶν Ἑβραίων, ποὺ ἀπεκήρυξε ὁ ὑπ᾽ αὐτῶν σταυρωθεὶς Κύριος7.
5. Ὅτι ἡ βασικὴ ἀρχὴ τῆς Μασονίας, δηλαδὴ ἡ ἄποψη ὅτι: «ἕκαστος νὰ λατρεύῃ τὸν Ἕνα Θεὸν ὡς [=ὅπως] προτιμᾷ…». «Ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται εἰς τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα, αὐτῶν οἱ ὁποῖ­οι Τὸν λατρεύουν ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖ­αι ὑπάρχουν εἰς τὴν πίστιν μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν8»,εἶναι ἀποδεκτή.
6. Ὅτι οἱ Ἱ. Κανόνες εἶναι: «Τείχη τοῦ αἴσχους9».
7. Ὅτι ἡ Ρωμαϊκὴ «ἐκκλησία» εἶναι κανονική, τὰ μυστήριά της ἔγκυρα10 καὶ ὁ Πάπας κανονικὸς Ἐπίσκοπος. Ὅτι ὁ Πάπας γιὰ ἐσᾶς εἶναι: «προφητικὸς ἀρχηγὸς ὄχι μόνο τῶν χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ κόσμου» καὶ «πρότυπον» καὶ «ἀδαπάνητος θησαυρὸς καὶ ὁδοδείκτης11».
8. Ὅτι οἱ συλλειτουργίες καὶ συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικοὺς εἶναι «ἀγάπη». Κάτι ποὺ, ὄχι μόνο δὲν δίδαξε ἡ Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ ἔπραξε τὸ ἀντίθετο μὲ στρατιὲς μαρτύρων.
9. Ὅτι οἱ καταδικασμένοι, ἀπὸ τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, Μονοφυσίτες εἶναι «Ὀρθόδοξοι».
10. Ὅτι οἱ χειροτονίες τῶν Ἀγγλικανῶν εἶναι ἔγκυρες.12
11. Ὅτι ἡ Οὐνία εἶναι ἀποδεκτή.
12. Ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι μία, ἀνάμεσα στὶς 348 «ἐκκλησίες» – μέλη τοῦ Π.Σ.Ε  – οἱ ὁποῖες διευθύνονται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.13
13. Ὅτι: «Οἱ κληροδοτήσαντες εἰς ἡμᾶς τὴν διάσπασιν (τὸ Σχίσμα) προπάτορες ἡμῶν ὑπῆρξαν ἀτυχῆ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καὶ εὑρίσκονται ἤδη εἰς χεῖρας τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ!!!14
Ἀπὸ ἐσᾶς περιμένουμε:
1) Νὰ καταδικάσετε τὸν Οἰκουμενισμό, ὡς τὴν χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων.
2) Νὰ καταδικάσετε τὸ Π.Σ.Ε.
3) Νὰ καταδικάστε διὰ μίαν ἀκόμη φορὰ τὸν παπισμό.
4) Νὰ διορθώσετε τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἔγκλημα τοῦ ἡμερολογίου ποὺ διέπραξε ὁ καθηρημένος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος Μ. Μεταξάκης καταφέροντας ἀδυσώπητο πλῆγμα στὴν Ἐκκλησία.
5) Νὰ παύσουν τὰ σχίσματα ποὺ δημιουργήθηκαν τὸ 1924.
6) Νὰ καταδικάσετε τὶς ἠλεκτρονικὲς κάρτες μὲ τὸν δυσώνυμο ἀριθμὸ 666.
7) Νὰ διακηρύξετε τὴν ἐπίσημη διαχρονικὴ θέση τῆς Ἐκκλησίας μας: Μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Πίστη ὑπάρχει τὸ πλήρωμα τῆς Χάριτος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἐμεῖς εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ σᾶς φιλήσουμε καὶ τὰ πόδια καὶ νὰ σᾶς ἀγκαλιάσουμε ἂν ὀρθοτομήσετε τὸν λόγον τῆς ἀληθείας καὶ νὰ εἴμαστε στὸ πλευρὸ σας σὲ ὁτιδήποτε μᾶς χρειαστεῖτε. Ἂν ὅμως παραμείνετε στὰ Οἰκουμενιστικὰ σας σχέδια, τότε καθηκόντως, ἑπόμενοι τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ ἐφαρμόζοντας τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, θὰ συνεχίσουμε τὴν διακοπὴ μνημοσύνου.

Μετὰ σεβασμοῦ καὶ ἀληθείας
Γέρων Σάββας
Σημειώσεις:
1. «Ὀρθ. Τύπος» φ. 2130/09.09.2016.
2. «Ὀρθ. Τύπος» φ. 2125/15.07.2016, ὅπου δημοσιεύθηκε ἡ ἀπόδειξη πληρωμῆς στὴ μασονικὴ στοά.
 3. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 603, σελ. 15 καὶ «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 494, σελ. 23, Γενεύη 1994 . «Ἐπίσκεψις» 511/30-11-1994 καὶ  Ὀρθόδοξος Τύπος» 11-9-2009, «Ἀδέσμευτος Τύπος» (Μήτση) 21/9/2004,  «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀριθ. 523, σ. 12, Γενεύη 1995.
4. Ἀντιφώνηση πρὸς τὸν πρόεδρο τοῦ Ἰρὰν Mohamend Khatami στὶς 13-1-2002. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 606, σ. 2 . «Ὀρθ. Τύπος», 15/3/2002.
5.«ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 563, σ. 21.5. ww.romfea.gr/index.php?option =com_ content&task=view&id=3117&Itemid=2, Ἐκκλ. Πρακτορεῖο Εἰδήσεων www.amen.gr 20/1/2013.
6. «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», 21/9/2003.
7. Νέα Ὑόρκη, 28η Ὀκτ. 2009. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης παραλαμβάνει τὸ βραβεῖο «Μακκαβαίων», μὲ τὸ ὁποῖο τὸν «τίμησε» ἡ Ἑβραϊκὴ Συναγωγὴ τῆς πόλης.
8. Ὁμιλία στὸ Μπαχρέϊν, στὶς 25−9−2000. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 588, σελ. 16 καὶ ἀπὸ μήνυμα ποὺ ἔστειλε στοὺς Μουσουλμάνους ὅλου τοῦ κόσμου μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ Ραμαζανίου. Ρεπορτὰζ τοῦ  Νίκου Παπαδημητρίου στὸ “Flash” στὶς 16.12.2001.
9. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 423, 15/7/1989, σ, 6-7.
10. Πορίσματα Διορθόδοξου Συνεδρίου γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό, Θεσσαλονίκη 2004, περ. «Θεοδρομία», τεῦχ. 4ο.
11. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 647, σελ. 2-3 30/4/2005.   «Καθολική» 22/7/2003, ἐπίσημη ἐφημερίδα τῶν ΡΚαθολικῶν στὴν Ἑλλάδα.
12. Στεφανίδου Β., Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, σ. 711.
13. «Ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς 60ῆς ἐπετείου ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Π.Σ.Ε.», Θεοδρομία 1 (Ἰαν.–Μάρτιος 2008) σ. 145.
14. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ»  15-6-1989, «Ἐκκλ. Ἀλήθεια» 16.12.1998 καὶ ἐφημερίδα «Νέοι Ἄνθρωποι» 26-2-1999.

Απαντήσεις σε ερωτήματα για την Διακοπή Μνημοσύνου από τον π. Παΐσιο (Παπαδόπουλο)

Απαντήσεις σε ερωτήματα για την Διακοπή Μνημοσύνου από τον π. Παΐσιο (Παπαδόπουλο)




* «Ποιοι είστε εσείς –μας λέγουν– που θα διορθώσετε την Εκκλησία».
* Μας κατηγορούν ότι δεν σεβόμαστε τα θεσμικά όργανα της Εκκλησίας.
* Με την ακοινωνησία πολεμούμε την αίρεση και όχι τον επίσκοπο.
* Έχει ο Πατριάρχης φρονήματα ορθόδοξα και όσοι συμφωνούν μαζί του και τον ακολουθούν;
* Επισημαίνουμε ότι υπάρχει παρέκκλιση από την ορθόδοξο πίστη.
* Ο (Β') 2ος Κανόνας της εν Αντιοχεία Συνόδου μας παρέχει ένα βασικό κριτήριο.
* Γιατί δεν ισχύει στην περίπτωσή μας ο 13ος Κανόνα της λεγομένης Πρωτοδευτέρας Συνόδου.
* Γιατί ισχύει ο 15ος Κανόνας και όχι ο 13ος της λεγομένης Πρωτοδευτέρας

    Για να πάρεις θέση σε κάποιο ζήτημα πρέπει να το γνωρίζεις. Για να καταλάβεις τώρα τί λέει κανείς πρέπει πρώτα να τον ακούσεις. Για να καταδικάσεις όμως κάποιον α. πρώτα πρέπει να ξέρεις καλά το θέμα για το οποίο παίρνει ορισμένη θέση ο κατηγορούμενος, β. να τον ακούσεις προσεκτικά αλλά και γ. να μην είσαι προκατειλημμένος. Το ότι πήρε κανείς κάποτε ένα πτυχίο και ισχυρίζεται τώρα ότι γνωρίζει ένα θέμα που απαιτεί εξειδίκευση και μάλιστα συνεχή ενημέρωση δεν σημαίνει ότι κατέχει το ζήτημα. Το παράδοξο είναι ότι, πρόσωπα που δεν έχουν εξειδίκευση αλλά και στοιχειώδη ενημέρωση, σπεύδουν να μας κρίνουν σε θέματα που διαφωνούμε ως προς την εν Κολυμβαρίω Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, όπως την χαρακτήρισαν, ενώ δεν είναι.
Όταν κάποτε συζητούσαμε παρεμπιπτόντως το θέμα, μας έλεγαν ορισμένοι κληρικοί, μάλιστα σε διοικητικές θέσεις, ότι δεν προλαβαίνουν να παρακολουθήσουν το θέμα· και άλλος έλεγε ότι δεν γνωρίζει αυτό το έρμο το internet για να μπαίνει στις ιστοσελίδες και να ενημερώνεται.
 Πρόσωπα του συγκεκριμένου τώρα περιβάλλοντος καταγράφοντας μας με κάμερες στην αρχή φανερά όμως χωρίς άδεια –βάζοντας στα Video δικούς τους επιθετικούς τίτλους– και έπειτα κρυφά, με πιτσιρικάδες πνευματικών τους τέκνων, –θαυμάζω το επίπεδο!– μεταφέρουν πληροφορίες μέχρι Φαναρίου, ενώ ότι λέμε το δηλώνουμε δημοσίως με παρρησία και είμαστε «ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι (ἡμᾶς sic) λόγον περὶ τῆς ἐν ἡμῖν (sic) ἐλπίδος (Α΄Πετρ. 3,15).
 Είναι ανάγκη ορισμένες φορές –μολονότι δεν μας αρέσει να δημιουργούμε κλίμα αντιπαράθεσης– να απαντούμε σε κατηγορίες που με ελαφρότητα προσπαθούν να προσβάλουν τον θεολογικό χαρακτήρα του αγώνα μας άνθρωποι με σκοπιμότητες. Και επειδή όταν είναι κανείς δημόσιο πρόσωπο και μάλιστα κληρικός είναι αναπόφευκτο να μη δώσει εξηγήσεις στις έωλες συκοφαντίες που κατασκανδαλίζουν το πλήρωμα της Εκκλησίας, προβαίνω στον άχαρο αυτόν ρόλο που θέλω να κλείσει, αν μου το επιτρέψουν όσοι διαστρέφουν την αλήθεια. Και βέβαια όταν κανείς δεν έχει θεολογική παιδεία και διατυπώνει κάποια πράγματα χάριν εντυπώσεων για μελλοντικές επιδιώξεις εύκολα το διακρίνει κανείς. Όμως, το να παραπλανά κληρικός ή πρόσωπο, το οποίο σπούδασε περί την Θεολογία, την κοινή γνώμη ανθρώπων που δεν γνωρίζουν κανονικό δίκαιο και δογματική αυτό είναι και δόλιο και κατακριτέο. Το να προσποιείται τώρα κανείς τον δαίμονα και να γράφει επιστολές αυτό ξεφεύγει τελείως, γι’ αυτό και δεν είναι πλέον απορίας άξιο πώς ορισμένοι φεύγουν με τα ελικόπτερα από τον Άθωνα. Θα απαντήσω σε μερικές κατηγορίες που μας προσάπτουν, ενώ ήδη έχω απαντήσει σε άλλες.
  Χρειάζεται άραγε να πω ότι η Εκκλησία είναι σώμα Χριστού και ότι σ’ αυτό δεν υπάρχουν πρώτοι και δεύτεροι αλλά ότι όλα τα μέλη της έχουν την αξία τους ως ισότιμα μέρη του όλου που δεν έχουμε το δικαίωμα να τα υποτιμούμε, και ότι όταν πάσχει ένα μέλος συμπάσχει όχι μόνο όλο το σώμα αλλά και η ψυχή με τα οποία είναι συνδεδεμένη αρμονικά και σε συμφυΐα; Όταν λοιπόν ξεσκίζεται το σώμα του Χριστού επειδή ορισμένοι εκκλησιαστικοί ταγοί οδηγούν το ποίμνιο στην αίρεση δεν είναι λογικό να αντισταθούμε; Τι λέει ο Αγιος Θεοδωρος ο Στουδιτης: «Ἐντολή γάρ Κυρίου (διότι είναι εντολή από τον Ίδιο τον Κύριο) μή σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως (να μη σιωπούμε σε καιρό που κινδυνεύει η πίστις). Ὥστε ὅτε περί Πίστεως ὁ λόγος (ώστε, όταν υπάρχει θέμα για αυτά που πιστεύουμε), οὐκ ἐστιν εἰπεῖν (δεν θα πείς), ἐγώ τίς εἰμί; (εγώ ποιός είμαι) Ἱερεύς; ἀλλ' οὐδαμοῦ (ιερεύς δεν είμαι). Ἄρχων; καί οὐ δ’ οὕτως (ούτε άρχοντας). Στρατιώτης; καί ποῦ; (και πού στρατιώτης) Γεωργός; καί οὐ δ' αὐτό τοῦτο (αγρότης; Και ούτε αυτό πάλι). Πένης (φουκαράς), μόνον τήν ἐφήμερον τροφήν ποριζόμενος (προσπαθόντας να εξασφαλίσω το μεροκάματο), οὐδείς μοι λόγος καί φροντίς περί τοῦ προκειμένου (που δεν υπάρχει λόγος και ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο ζήτημα). Οὐά, οἱ λίθοι κράξουσι (αλλοίμονο θα φωνάξουν οι πέτρες), καί σύ σιωπηλός καί ἄφροντις (και συ θα μείνεις σιωπηλός και δεν θα ενδιαφερθείς);» (P.G. 99, 1321 B).
  Ο Θεός που μας χάρισε την ελευθερία, δεν μας υποχρεώνει να αποδεχθούμε το Ευαγγέλιό του. Αν όμως θέλουμε να είμαστε μέσα στην Εκκλησία είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε την πίστη αλλά και να την διαφυλάξουμε. Ο λόγος του Αποστόλου Παύλου «διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν» (Εβρ.13,9) είναι το εσωτερικό κριτήριο για να διακρίνει κανείς τι απ’ όλα αυτά που του λανσάρονται είναι αληθές και τί ψευδές. Η πνευματική αίσθηση που λειτουργεί στον άνθρωπο όταν δεν έχει κεκαυτηριασμένη συνείδηση μαζί με τις Πατερικές μαρτυρίες των αγίων που ερμηνεύουν τον λόγο του Θεού είναι όρια ανάμεσα στα οποία μπορούμε να πορευθούμε με ασφάλεια.
  Σήμερα δυστυχώς όποιος διαφωνεί με κάτι ως προς τον τρόπο, τα μέσα και τις αποφάσεις της διοίκησης των θεσμικών οργάνων της Εκκλησίας, όταν ορισμένα πράγματα και δεσμευτικές αποφάσεις δεν είναι σύμφωνα με όσα παράδωσε διαχρονικά η Εκκλησία μας ως σώμα Χριστού, κρίνεται ως αντάρτης διασπών την ενότητα της Εκκλησίας και προκαλώντας τάχα σχίσμα ενώ το σχίσμα το απεργάζονται όσοι λειτουργούν παρανόμως χωρίς συνοδικότητα, δηλαδή χωρίς στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές, και έπειτα ασκούν αθέμιτη δίωξη (εκκλησιαστικό bulling).
  Διότι, τί άλλο είναι να βάλλεται κληρικός στην τοπική κοινωνία ως άξιος καθαιρέσεως και να αφήνονται υπονοούμενα περί παραπομπής του στο Συνοδικό Δικαστήριο, χωρίς να διαψεύδονται αυτά επισήμως, καθώς έχει εξαγγελθεί, και να γίνεται τόσος ντόρος, που απλοί άνθρωποι ομολογούν ότι σκανδαλίζονται από την συμπεριφορά αυτών, διότι το να πάει κανείς προς καθαίρεση για τον κόσμο που δεν γνωρίζει δογματικά και κανονικά ζητήματα σημαίνει άλλα! Και ερωτώ δεν συνιστά αυτό αδικία που θα
μπορούσε να αποτελέσει λόγο προσφυγής μας στα δικαστήρια; Δεν θα γίνουμε όμως αχάριστοι στον πνευματικό μας πατέρα, τον Μητροπολίτη Φλωρίνης, τον οποίο δυστυχώς περιστοίχιζαν και περιστοιχίζουν πρόσωπα που, επειδή ως κύριο και κατ’ εξοχήν ενδιαφέρον έχουν την εκλογή τους σε Μητροπολίτες, προσπαθούν να με βάλουν σε αντιπαράθεση.
   Όποτε τολμούσα ή τολμήσω να ομιλήσω για θέματα ορθοδόξου πίστεως θεωρείται ότι πολεμώ τον επίσκοπό μου, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που τους ενοχλούσε ή τους ενοχλεί ήταν ότι τους χαλώ την «πιάτσα» να εκλεγούν επίσκοποι, αφού έπρεπε αυτοί να φανούν νομιμόφρονες στα εκκλησιαστικά περιβάλλοντα. Τό λοιπόν, ἀδελφοί μου, χαίρετε ἐν Κυρίῳ. τὰ αὐτὰ γράφειν ὑμῖν (τὸ νὰ σᾶς γράφω τὰ ἴδια πράγματα) ἐμοὶ μὲν οὐκ ὀκνηρόν, ὑμῖν δὲ ἀσφαλές (για ἐμὲνα δὲν εἶναι βαρετό, σ’ ἐσᾶς δὲ παρέχει ἀσφάλειαν). Βλέπετε τοὺς κύνας, βλέπετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας, βλέπετε τὴν κατατομήν· (προσέξτε ἀπὸ τὰ σκυλιά, προσέξτε ἀπὸ τοὺς κακοὺς ἐργάτας, κοιτάξτε το ξέσκισμα, τον άγριο ακρωτηριασμό) [Φιλ. 3,1-2].
  Έχουν κατά κυριολεξία αφηνιάσει γιατί έχω διαφορετική τοποθέτηση ως αν μη έχω το δικαίωμα να εκφράσω, ως ελεύθερο πρόσωπο, την γνώμη μου για ότι γίνεται και αφορά την διαχρονική πίστη της Εκκλησίας μας, τώρα μάλιστα, που προδίδεται. Λοιπόν, για να γίνω πιο σαφής: τον επίσκοπό μου τον τιμώ και τον αγαπώ και δεν υπάρχει θέμα προσωπικής αντιπαράθεσης αλλά θέμα πίστεως και αντιμετώπισης της αίρεσης που αφορά στον Οικουμενισμό που προωθεί φανερά ο Οικουμενικός Πατριάρχης μαζί με όσους ηθελημένα τον ακολουθούν. Προσοχή όμως! Δεν συμφωνώ καθόλου με τον επίσκοπό μου κάθε φορά που προσπαθώντας να του εξηγήσω τις οικουμενιστικές ατασθαλίες του πατριάρχη προσπαθεί να τον δικαιολογεί σαν να είμαστε μικρά παιδιά και δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει.
  Το θέμα είναι ότι, αφού «η Σύνοδος στην Κρήτη» δέχτηκε «την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών» στην πραγματικότητα αποδέχεται ότι υφίστανται και άλλες Εκκλησίες, στις οποίες μάλιστα προσέδωσε και διαχρονικότητα. Λόγω αυτής της εκτροπής –από την κοινή πίστη της αγίας μας Ορθοδοξίας– των συγκεκριμένων εκκλησιαστικών ταγών που εκπροσώπησαν ορισμένες Εκκλησίες είμαστε υποχρεωμένοι να διακόψουμε με αυτούς την εκκλησιαστική μας κοινωνία. Δηλαδή, θα υπάρχει στο εξής μεταξύ αυτών και εμού Ακοινωνησία!
  Θα εξηγήσω πολύ απλά διότι δεν γνωρίζουν όλοι κάποια βασικά πράγματα. Το [Α] όταν μπει μπροστά από μια λέξη λέγεται στερητικό Α. Το στερητικό αυτό μόριο καθώς τίθεται σε μια λέξη την καθιστά σύνθετη. Σε αυτή την περίπτωση το στερητικό Α αποτελεί το πρώτο συνθετικό μιας λέξεως και δηλώνει το ακριβώς αντίθετο του νοήματος της λέξεως που θα δήλωνε ή λέξη χωρίς αυτό. Παράδειγμα, στη λέξη φιλόξενος αν βάλουμε μπροστά το στερητικό Α γίνεται (α-φιλόξενος) αφιλόξενος. Με τον ίδιο τρόπο για κάποιον που δεν γνωρίζει βασικά πράγματα λέμε είναι αστοιχείωτος· και όταν εξηγούμε κάποια πράγματα αλλά δεν θέλει να καταλάβει λέμε είναι ασύνετος(!)
  Τί σημαίνει ακοινωνησία; Απουσία κοινωνίας λόγω διακοπής μνημονεύσεως. Τι είδους κοινωνίας; Εκκλησιαστικής κοινωνίας εν προκειμένω. Γιατί; Αναγνωρίζοντας εσχάτως τις αιρέσεις ως εκκλησίες και συνοδικά πλέον, φέτος τον Ιούνιο στο Κολυμβάρι, αν μείνουμε σε κοινωνία με επισκόπους που καταφάσκουν στις αποφάσεις της Ψευτο-Συνόδου θα απολέσουμε την πίστη, που έχουμε ως Ορθόδοξοι, από την οποία απορρέει η κοινωνία μας και στα αυτά μυστήρια «εἷς (ένας) Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα» (ΕΦΕΣ. 4,5). Και επειδή δεν θέλουμε να χωριστούμε από την πίστη της Αγίας μας Εκκλησίας και την εξ αυτής κοινωνία των αγιαστικών μυστηρίων δια των οποίων κρατούμε την κοινωνία μας με τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό διακόπτουμε την κοινωνία μας με αυτούς που συνέλαβαν την αίρεση και αναγνωρίζουν στη βάση της βαπτισματικής θεολογίας έγκυρα μυστήρια, επομένως και Θεία Χάρη, συνεπώς και την ύπαρξη πολλών «Εκκλησιών».
Πώς είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να έχουμε τώρα εμείς κοινωνία μαζί τους εφ’ όσον αλλοτριώνουν την εξ αποκαλύψεως πίστη; Για να έχουμε κοινωνία μαζί πρέπει να αρνηθούμε την μοναδικότητα της Εκκλησίας του Χριστού όπως ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως. Έχουμε όμως την ίδια πίστη με τους παπικούς, τους μονοφυσίτες, τους προτεστάντες και τους άλλους αιρετικούς για να τους αναγνωρίσουμε ως Εκκλησίες; Σαφώς δεν έχουμε! Ξεκινούμε από την ταυτότητα στην πίστη για να έχουμε κοινωνία και στα άγια μυστήρια και όχι το αντίστροφο.

"Αυτος ο οποιος ειναι μεγαλυτερος Αρχιοικουμενιστης και αρχιπροδοτης της Πιστεως, ειναι αυτος που ειναι στο Φαναρι, στο Εσβεσμενο Φαναρι". Για να αναμνησθουμε τον - κατα τον παρουσιαστη πρωην Μαγο της Λευκης Μαγειας αλλα σημερα Πιστοτατο χριστιανο Ευαγγελο Κουτρουμπελη Αποστολο Παυλο της εποχης μας - Μεγαλο Θεολογο, Αγωνιστη και Ομολογητη Νικολαο Σωτηροπουλο που ηταν, κατα την του Θεου παραχωρησι και ακρα Φιλανθρωπια Του μαζι μας, σαν ενας απο τους τελευταιους των ...Μοϊκανων. Απο εκει και περα επικρατει πλεον στον εκκλησιαστικο χωρο, εγκαταλειψι Θεου, ερημια λογου Θεου και πρωτοφανης λειψανδρια. Και ο ...σωζων εαυτον, σωθειτω....

"Αυτος ο οποιος ειναι μεγαλυτερος Αρχιοικουμενιστης και αρχιπροδοτης της Πιστεως, ειναι αυτος που ειναι στο Φαναρι, στο Εσβεσμενο Φαναρι".

Για να αναμνησθουμε τον - κατα τον παρουσιαστη πρωην Μαγο της Λευκης Μαγειας αλλα σημερα Πιστοτατο χριστιανο Ευαγγελο Κουτρουμπελη  Αποστολο Παυλο της εποχης μας - Μεγαλο Θεολογο, Αγωνιστη και Ομολογητη Νικολαο Σωτηροπουλο που ηταν, κατα την του Θεου παραχωρησι και ακρα Φιλανθρωπια Του μαζι μας σαν ενας απο τους τελευταιους των ...Μοϊκανων. 
Απο εκει και περα επικρατει πλεον στον εκκλησιαστικο χωρο, εγκαταλειψι Θεου,  ερημια λογου Θεου και πρωτοφανης λειψανδρια.
Και ο ...σωζων εαυτον, σωθειτω....


Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Hγούμενος Φρέατος του Ιακώβ Ιουστίνος: ''Oφειλατε να γκρεμισετε τον αρνητη του Χριστου αρχιεπισκοπο Ιερωνυμο''

Hγούμενος Φρέατος του Ιακώβ Ιουστίνος: ''Oφειλατε να γκρεμισετε τον αρνητη του Χριστου αρχιεπισκοπο Ιερωνυμο''

frear



Λάβρος κατά των Εκκλησιαστικών Ποιμένων είναι ο Ηγούμενος του Φρέαρ του Ιακώβ Γέροντας Ιουστίνος, ο οποίος τον Αύγουστο του 2016 σώθηκε μετά από απόπειρα δολοφονίας του.
Ο Γέροντας μιλώντας σε προσκυνητές μεταξύ άλλων ανέφερε: "Αφήσαμε την Ορθοδοξία μας, αφήσαμε την γλώσσα μας, αφήσαμε τον πολιτισμό μας".
Επίσης ο Ηγούμενος αναφέρθηκε και στην επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου στους μετανάστες του Πειραιά, τονίζοντας πως "άπαξ ο Αρχιεπίσκοπος εβγαλε το εγκόλπιο του σε ανθρώπους που ήρθαν στο σπίτι μας λάθρα, για να μην τους προσβάλει θρησκευτικώς, εμείς δηλαδή εδώ πέρα πως πρέπει να εμφανιζόμαστε με σορτς; Είμεθα αξιοκατάκριτοι και αξιολύπητοι!"
"Ο Θεός τιμώρησε την Εκκλησία της Ελλάδος, κάθε δέκα κληρικούς που πεθαίνουν να κάνουν έναν" πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Γέροντας Ιουστίνος.
Τέλος ο γέροντας μιλάει για τους Αγιοταφίτες, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αλλά και για την απόπειρα δολοφονία του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου