Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Χριστιανοι ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ.«Όσοι κοινωνούν μαζί με τους αιρετικούς, αυτοί αποσχίζονται της Εκκλησίας» (Μ. Αθανάσιος)

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Χριστιανοι ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ.«Όσοι κοινωνούν μαζί με τους αιρετικούς, αυτοί αποσχίζονται της Εκκλησίας» (Μ. Αθανάσιος)


Τοῦ κ.ωάννη Ρίζου

Προαναγγείλαμε ὅτι θὰ δημοσιεύσουμε ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ θαυμάσιο βιβλίο τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου «Οἱ ληστὲς τῆς Θείας Δικαιοσύνης, Δοκίμιο στὴν Ἀποτείχιση». Τὸ πραγματοποιοῦμε σήμερα ἀναδημοσιεύοντας δύο ἀποσπάσματα ἀπὸ τὰ ὑποκεφάλαια τοῦ βιβλίου μὲ τίτλους:
Εἶναι ἡ Σύνοδος (δηλαδὴ οἱ Ἐπίσκοποι) ἀνώτερη ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή;  Καί:
Εἶναι σχίσμα ἡ Ἀποτείχιση; (σελίδες 124-134).
Τὸ θέμα εἶναι ὁριστικὰ ξεκάθαρο γιά τοὺς Πατέρες, μὲ τὸν Μ. Ἀθανάσιο νὰ γράφει: «Ἡ Θεία Γραφὴ εἶναι πληρεστέρα ὅλων τῶν Συνόδων καὶ μετὰ ὑπάρχουν τὰ λόγια τῶν Πατέρων» (Ε.Π.Ε 10, Ἐπιστολὴ Πρὸς Ἀντιοχεῖς, κεφ. 6, παρ. 20).
Λοιπόν, πρῶτα  ἡ Ἁγία Γραφή,
μετά, τὰ λόγια τῶν Πατέρων
μετά, οἱ ἀποφάσεις τῶν Συνόδων
καὶ ἀκολουθοῦν προφανῶς  οἱ ἀτομικὲς ἀπόψεις
τῶν Ἐπισκόπων.
Ὅμως στὶς μέρες μας τὰ σχέδια τῶν δραστήριων Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων (καὶ πρόσφατα καί ἀντί-οἰκουμενιστῶν) ἐμποδίζονται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπὶ αἰῶνες Ὀρθόδοξη ἱεράρχηση. Σήμερα λοιπὸν λένε ὅτι ὅταν λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζητε παρ’ ὃ εὐαγγελισάμεθα, ἀνάθεμα ἔστω», αὐτὸ τὸ ἀνάθεμα γιὰ νὰ ἰσχύσει πρέπει νὰ τὸ ἐπικυρώσει Σύνοδος! Νὰ τὸ ἐπικυρώσει γιὰ τὸν κάθε αἱρετικό, καὶ ὀνομαστικὰ μάλιστα, ἀλλιῶς δὲν ἰσχύει! Ἄρα  ἡ Σύνοδος εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή! Ἀνώτερη ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ποὺ τὴν ἔγραψε! Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ὑποτακτικό, παρελκώμενο καὶ προσάρτημα τῆς Συνόδου! Ἡ Ἁγία Γραφὴ τίθεται ὑπὸ τὴν ἐξέταση καὶ ἔγκριση τῆς Συνόδου!
Στὸν Παπισμὸ  τὸ δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύει μόνος του τὴν Ἁγία Γραφὴ τὸ ἔχει μόνο ὁ Πάπας. Τώρα στὴν Ὀρθοδοξία αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ἀπαιτεῖ κάθε ἕνας Ἐπίσκοπος. Καὶ ἂν τολμᾶνε νὰ κρατοῦν αὐτὴ τὴν θέση ἀπέναντι στὴν Ἁγία Γραφή, καταλαβαίνουμε πόσο λογαριάζουν τὸν βίο καὶ τὸ παράδειγμα τῶν Πατέρων ποὺ στηρίζεται στὴν Ἁγία Γραφή. Ὁ Μέγας Ἀντώνιος, ὁ φίλος του Θεοῦ ἔλεγε: «Ἀρκοῦν αἱ Γραφαὶ πρὸς διδασκαλίαν μας» (Συναξαριστὴς Ἰανουαρίου, σ. 362 ἐκδ. Ματθαίου Λαγγῆ, 2001). Οἱ ποιμένες σήμερα μᾶς λένε «δὲν ἀρκοῦν οἱ Γραφές, ἄν κι ἐμεῖς δὲν ἐγκρίνουμε!».
γιος Μεθόδιος ζησε στὴν περίοδο τς Εκονομαχίας καὶ πρξε ρχιδιάκονος το γίου Νικηφόρου, Πατριάρχου Κων/πόλεως. μως, ταν καθαίρεσε τὸν Πατριάρχη Νικηφόρο μιά «ρθόδοξη» γιὰ τὴν ποχή της  Σύνοδος (μὲ τὴν ποία κοινωνοσε τὸ μεγαλύτερο μέρος τν ρθοδόξων πισκόπων, ερέων καὶ πιστν), γιος δὲν παρέμεινε σὲ κοινωνία μὲ τὴν νόμιμη Σύνοδο, λλὰ φυγε στὴν Ῥώμη γιὰ νὰ περασπιστε π’ κε τὴν λήθεια. ταν πέστρεψε στὴν Κων/πολη, κατηγορήθηκε τι ποκινοσε στάση καὶ σχίσμα, γι’ ατὸ συνελήφθη, το δόθηκαν 700 μαστιγώσεις καὶ στὴν συνέχεια τὸν φυλάκισαν σὲ να τάφο μαζὶ μὲ δύο κακοποιούς! κε μεινε 9 χρόνια πομένοντας, κτὸς τν λλων, καὶ τὴν δυσωδία πὸ τὸ πτμα το νὸς κακοποιο, ποος πέθανε μετὰ πὸ να χρόνο! Έλευθερώθηκε πὸ τὴν φυλακή, χοντας χάσει πὸ τὶς κακουχίες τὰ μαλλιά του καὶ συγκρατῶντας μὲ δυσκολία στὴ θέση τους τὰ σπασμένα πὸ τοὺς Εκονομάχους σαγόνια του, μὲ φασμάτινες λωρίδες!
Τὸ 843 ἡ Σύνοδος τὸν ἐξέλεξε Πατριάρχη καὶ μὲ τὴν βοήθεια τῆς Αὐτοκράτειρας Θεοδώρας προχώρησαν στὴν ἐπίσημη ἀποκατάσταση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων... Ὁ ἅγιος Μεθόδιος δὲν ὑπάκουσε στὶς ἀποφάσεις τῆς τυπικά Ὀρθόδοξης Συνόδου (σ.σ. ποὺ καθαίρεσε τὸν Πατριάρχη Νικηφόρο) καὶ ἄρα (σύμφωνα μὲ τὶς θεωρίες τῶν σύγχρονων ἀντί-οἰκουμενιστῶν) διέπραξε σχίσμα καὶ ἦταν ἐκτὸς Ἐκκλησίας! Ἀλλὰ τὸ κριτήριο τῶν Ἁγίων δὲν εἶναι οἱ ἀποφάσεις Συνόδων, ἀλλὰ οἱ ἀποφάσεις ἐκείνων τῶν Συνόδων ποὺ εἶναι σύμφωνες μὲ τὴν Ἀλήθεια, δηλαδή τήν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες.
Οἱ Σύνοδοι καὶ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι καρποὶ γνήσιοι τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ πρέπει νὰ συμφωνοῦν ἀπολύτως κατὰ τὸ περιεχόμενό τους μὲ αὐτήν.  Ἂν οἱ Σύνοδοι εἶναι ἀνώτεροι ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, τότε ὅλοι οἱ Ἅγιοί μας ποὺ ἔκαναν ἀνυπακοὴ σὲ δεκάδες συνόδους εἶναι πλανεμένοι καὶ βρίσκονται στὴν κόλαση! Εἴδαμε ὅμως ὅτι ἄλλες φορὲς οἱ Ἅγιοι ἀντέδρασαν μὲ βάση ἀποφάσεις Συνόδων καὶ ἄλλοτε χωρὶς αὐτές, ὅταν εἶχαν τὴν βέβαιη ὁδηγία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, μιὰ ποὺ τὸ ζητούμενο καὶ κύριος στόχος τους ἦταν ἡ προστασία τοῦ ποιμνίου ἀπὸ τούς «τυφλούς» καί «λύκους» ποιμένες. Καὶ ἂν ὅλα πρέπει νὰ ἐγκρίνονται ἀπὸ τὴν Σύνοδο ἀκόμα καὶ ἡ Ἁγία Γραφή τί μᾶς σώζει ἀπὸ τὶς Ληστρικὲς συνόδους; Γιά ἐμᾶς συνεχίζει νά ἰσχύει ἡ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Μαξίμου τὴν ὁποία χρησιμοποιεῖ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης στὰ προλεγόμενα τῆς πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Τὰς γενομένας Συνόδους ἡ εὐσεβὴς πίστις κυροῖ, [ἐπικυρώνει] καὶ πάλιν, ἡ τῶν δογμάτων ὀρθότης κρίνει τὰς Συνόδους» (Πηδάλιον 1η ὑποσημείωσις εἰς τὰ προλεγόμενα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου).

Εἶναι σχίσμα ἡ Ἀποτείχιση;
«Κρείσσων γάρ ἐμπαθοῦς ὁμονοίας, ἡ ὑπέρ εὐσεβείας διάστασης». Καλύτερα ἡ διχόνοια λόγω τῆς εὐσέβειας, ἀπὸ τὴν ὁμόνοια ποὺ στηρίζεται στὴν ἀσέβεια. (Γρηγορίου Θεολόγου Λόγος 6, 11, Εἰρηνικός 1).
  
Στὴν ἱστορικὴ ἀναδρομὴ ποὺ κάναμε, εἴδαμε ὅτι ἡ Ἀποτείχιση κατὰ τοὺς Πατέρες δὲν ἀποτελεῖ σχίσμα. Εἶναι ὅμως σχίσμα κατὰ τοὺς Ἐπισκόπους, γιατὶ ἡ Ἀποτείχιση εἶναι μομφὴ ἐναντίον τους καὶ δήλωση ἄρνησης τῆς ἐξουσίας τους. Τέτοιοι Ἐπίσκοποι λιγότερο τρέμουν τὴν Κρίση καὶ τὴν κόλαση ἀπὸ τὸ νὰ ἀμφισβητήσει ἐπισήμως τὸ ποίμνιο, τὸν θρόνο τους. Ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἀναστατώνει δὲν εἶναι ἡ θεολογικὴ κατοχύρωση τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν ἀποτειχιζομένων, ἀλλὰ ὁ ἀριθμός τους. Ἂν εἶναι λίγοι τοὺς προσδίδουν τὴν ρετσινιὰ τοῦ σχισματικοῦ καὶ δὲν ἀσχολοῦνται ἄλλο. Ἂν εἶναι πολλοὶ τότε ὑπάρχει πρόβλημα. Μπορεῖ βέβαια καὶ νὰ συμβεῖ αὐτὸ ποὺ παρατηρεῖ ὁ Μ. Βασίλειος: «Πολλοὶ Ἐπίσκοποι συντάσσονται μὲ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ, αὐτοὶ εἶναι χριστέμποροι, ἀλλὰ ὅταν ὁ λαὸς ἀγριέψει καὶ ὑπερασπίζεται τὴν Ὀρθοδοξία τότε συμμορφώνονται πάλι πρὸς τὴν ὀρθότητα» (Ἐπιστολὴ 202, παρ. 3).
Οἱ κακοδοξίες λοιπὸν καὶ οἱ αἱρέσεις μέσα στὴν Ἐκκλησία δὲν δημιουργοῦν –κατὰ τοὺς Ἐπισκόπους– πρόβλημα. Τὸ πρόβλημα, κι αὐτὸ  ποὺ δὲν ἀνέχονται, εἶναι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τους. Κι ἔτσι προχωρᾶνε στὰ χειρότερα «πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β΄Τιμ. 3,12). Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὅμως ἄλλα διδάσκουν ὅπως ἤδη εἴδαμε στὴν συνοπτικὴ ἱστορικὴ ἀναδρομή. 
Ὁ Μ. Ἀθανάσιος θεωρεῖ ἐκπεσόντα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὴ ἀκόμα τὴν ἰδιότητα τοῦ χριστιανοῦ, ὅποιον ξεφεύγει ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Παράδοση (Ε.Π.Ε 1,45). Δὲν προστατεύει μὲ εἰδικὲς ρυθμίσεις τοὺς Ἐπισκόπους. Δὲν μέμφεται ὡς τάχα σχισματικούς, οὔτε ἀπειλεῖ αὐτοὺς ποὺ ἐλέγχουν καὶ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τοὺς κακοδόξους Ἐπισκόπους. «Ὅσοι κοινωνοῦν μαζὶ μὲ τοὺς αἱρετικούς, αὐτοὶ ὡς ἀληθῶς ἀποσχίζονται τῆς Ἐκκλησίας» (P.G. 99, 1065CD)  λέει ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, καὶ ὄχι αὐτοὶ ποὺ διακόπτουν τὴν κοινωνία μὲ αὐτούς. «Δὲν εἶναι παντοῦ ἡ ὁμόνοια καλὸ πράγμα, γιατὶ καὶ οἱ ληστές συμφωνοῦν μεταξύ τους», διασαφίζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος (Ἰ. Χρυσοστόμου, Εἰς Ματθαῖον, ΙΕ΄, Ε.Π.Ε. 10,492). 
Ὁ ὅρος «σχίσμα» χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους πρὸς ἐξαπάτηση καὶ ἐκφοβισμό, κι ὄχι γιατὶ πράγματι ταιριάζει στὴν Ἀποτείχιση ποὺ γίνεται λόγῳ τῆς κακόδοξής τους διδασκαλίας. Ἄλλωστε καὶ τυπικὰ τὸ σχίσμα ἔχει ἄλλο ὁρισμό. (Ὁ Μ. Βασίλειος στὴν Α΄ κανονική του ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἀμφιλόχιο Ἰκονίου γράφει ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό: «Αἱρέσεις μὲν τοὺς παντελῶς ἀπερρηγμένους καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν πίστιν ἀπηλλοτριωμένους, σχίσματα δὲ τοὺς δι’ αἰτίας τινας ἐκκλησιαστικὰς καὶ ζητήματα ἰάσιμα πρὸς ἀλλήλους διενεχθέντας...». P.G. 32, 665).
Γράφει ὁ Μ. Βασίλειος πρὸς τοὺς ἐξορισθέντες Ἐπισκόπους: «Καὶ ἡ περισσότερη λύπη μας προῆλθεν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτοὶ οἱ νεωτερισταὶ καὶ αἱρετικοὶ ἦσαν ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας. Ἐπειδὴ τὸ νὰ πάθῃ κανεὶς κάτι ἀπὸ φανερὸν ἐχθρόν, ὅσον καὶ ἂν εἶναι σκληρόν, εἶναι κάπως ὑποφερτόν. Ἀλλὰ τὸ νὰ πάθῃς βλάβην ἀπὸ ἄνθρωπον ἰδικόν σου καὶ ὁμόψυχον, αὐτὸ δύσκολα τὸ ὑπομένει κανεὶς καὶ δὲν ὑπάρχει δι' αὐτὸ καμμία παρηγορία. Διότι, ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἐνομίζαμεν ὅτι θὰ τὸν ἔχωμεν συμπολεμιστὴν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας, τὸν εὐρήκαμεν τώρα ἐμπόδιον διὰ τοὺς σωζομένους, καὶ τοὺς λόγους του ἀποπλάνησιν  ἀπὸ τὰ ὀρθὰ δόγματα. Καθ' ὅσον, ποῖον πρᾶγμα παράτολμον δὲν ἔπραξαν αὐτοὶ οἱ νεωτερισταί; Ἐξ αἰτίας των ἐχωρίσθη ἡ Ἐκκλησία, καὶ ἐσχίσθησαν ἀπὸ τοὺς ὀρθοδόξους καὶ ἐσχημάτισαν ἰδικήν  τους παρασυναγωγήν. Ἐμπαίζεται ἀπὸ αὐτοὺς τὸ μέγα μυστήριον τῆς εὐσεβείας, μὲ τὰς θολερὰς καὶ σκοτεινὰς καινοτομίας των...Δι' ὅλα αὐτὰ ἐκάλυψε τὰ πρόσωπά μας ἡ ἐντροπή, καὶ ἐπλήρωσε τὰς καρδίας μας βαρεῖα λύπη. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι, χάριτι Θεοῦ, δὲν εἶσθε οἱ μόνοι, ἀλλὰ ἔχετε πολλοὺς μαζί σας, οἱ ὁποῖοι ὑπερασπίζονται τὴν Ὀρθοδοξίαν τῶν Ἁγίων Πατέρων ποὺ συνέταξαν εἰς τὴν Νίκαιαν τὸ εὐσεβὲς δόγμα τῆς πίστεως» (Ὀρθόδοξος Φιλόθεος Μαρτυρία, ἐκδ. Ὀρθόδοξη Κυψέλη).
Κατὰ τὴν Ἅγιο αὐτοὶ ποὺ σχίζουν τὴν Ἐκκλησία, εἶναι αὐτοὶ ποὺ εἰσάγουν κακοδοξίες καὶ αἱρέσεις. Καὶ ἐνῶ αὐτὸ εἶναι φανερὸ ἀπὸ τὰ παραπάνω, ἀκόμα καὶ γιὰ κάποιους πιὸ παραδοσιακοὺς Ἐπισκόπους ἡ παύση τοῦ μνημοσύνου ἑνὸς αἱρετικοῦ πατριάρχη ἢ ἐπισκόπου εἶναι ἡ ὑπὲρ πάντων ἁμαρτία γιατί τάχα «αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ κάνει τὸν ἑαυτό του ὑπέρ-Ἐκκλησία, καὶ κάνει σχίσμα ποὺ δὲν ξεπλένεται οὔτε μὲ τὸ αἷμα τοῦ μαρτυρίου» Ἐγκύκλιος ἐπιστολὴ Σεβ. Μητρ. Γόρτυνος κ. Ἱερεμία, 15 Ἰουνίου 2014. Ὀρθ. Τύπος. φ. 2028).
Καὶ  φέρνουν μὲ προχειρότητα (ἢ δόλο) ὡς παράδειγμα ἕνα κείμενο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ποὺ ἀναφέρει: «Πανταχοῦ τῇ Ἐκκλησίᾳ μετ᾿ ἀκριβείας ἑπώμεθα, τὴν ἀγάπην καὶ τὴν εἰρήνην προτιμῶντες ἁπάντων. Εἰ γὰρ καὶ ἐσφάλλετο ἡ Ἐκκλησία, οὐ τοσοῦτον κατόρθωμα ἀπὸ τῆς τῶν χρόνων ἀκριβείας ἦν, ὅσον ἔγκλημα ἀπὸ τῆς διαιρέσεως καὶ τοῦ σχίσματος...Τὸ μὲν γὰρ τῷδε ἢ τῷδε χρόνῳ νηστεῦσαι οὐκ ἔγκλημα, τὸ δὲ σχίσαι Ἐκκλησίαν καὶ φιλονεικῶς διατεθῆναι καὶ διχοστασίας ἐμποιεῖν, καὶ τῆς Συνόδου διηνεκῶς ἑαυτὸν ἀποστερεῖν ἀσύγγνωστον καὶ κατηγορίας ἄξιον καὶ πολλὴν ἔχει τὴν τιμωρίαν» (Εἰς Ἅπαντα Ἁγίων Πατέρων, Ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἔργα, τόμ. 4, 615 A.DE.).
Ἐδῶ ὅμως ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μιλάει γιὰ διαφωνίες ποὺ ἀφοροῦν τὸ πόσες ἡμέρες θὰ νηστεύουμε καὶ ὄχι ἂν θὰ εἴμαστε φίλοι μὲ αἱρετικούς!
«Πρέπει», –ἀναφέρει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος– ὅλα τὰ μέλη τῶν κατὰ τόπους ἐκκλησίων, ἀπὸ τὶς Ἰνδίες μέχρι καὶ τὴν Ῥώμη νὰ αἰσθάνονται «ἕν σῶμα καὶ πνεῦμα» (Ἰ. Χρυσόστομος, P.G. 59, 361-2), καὶ ὅτι ἔχουν τὴν ἴδια Πίστη καὶ νὰ μὴν ἐνδίδουν στὶς κακοδοξίες καὶ τὶς αἱρέσεις ποὺ διασποῦν τὴν ἀληθινὴ ταυτότητα τῆς μίας καὶ μοναδικῆς ἀληθινῆς Ἐκκλησίας. Οἱ κακόδοξοι διασποῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ ὄχι οἱ ἀντιδρῶντες στὶς κακοδοξίες. Ἡ  ἑνότητα τῆς πίστης καὶ τοῦ δόγματος, διαρκῶς κινδυνεύει νὰ διασπαστεῖ ἀπὸ τὶς κακοδοξίες (Ἰ. Χρυσοστόμου, Ὁμιλία εἰς Α΄ Κορ. Α΄, P.G. 61,13). Αὐτὴ ἡ Δεσποτοκρατικὴ θεώρηση (ποὺ φυσικὰ ἀποτελεῖ μία μὴ Ὀρθόδοξη θεωρία) προκαλεῖ σοβαρὸ πρόβλημα ἀφοῦ ὁ σχίζων εἶναι ὁ ἐξ ὁρισμοῦ  ἔνοχος.
Παράδειγμα: Ἕνας Ἐπίσκοπος δὲν πιστεύει στὸ Τριαδικὸ δόγμα καὶ τὸ κάνει γνωστὸ μὲ δηλώσεις του στὸν τύπο. Φυσικὰ ἡ δήλωσή του ἀνατρέπει καί παραβιάζει ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη πίστη. Αὐτὴ ἡ «παρέκκλιση» ὅμως γιά τοὺς σημερινοὺς Ἐπισκόπους δὲν ἀποτελεῖ πρόβλημα! Τὸ πρόβλημα κατ΄ αὐτοὺς προκύπτει ἂν κάποιοι, ἀκούγοντας αὐτὲς τὶς βλασφημίες, πάψουν νὰ ἔχουν κοινωνία μὲ τὸν Ἐπίσκοπο ποὺ τίς κηρύττει καὶ ἀποτειχιστοῦν. Οἱ πιστοὶ αὐτοὶ καταδικάζονται ὡς σχισματικοί, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ὁ σχίζων τὴν Ἐκκλησία εἶναι ὁ κακόδοξος Ἐπίσκοπος. Ὁ σχισματικὸς ἔτσι, δὲν εἶναι ὁ παρεκκλίνων ἀλλὰ ὁ ἀντιδρῶν στὴν παρέκκλιση! Ἔνοχος δὲν εἶναι ὁ κλέφτης ἀλλὰ ὁ διακόπτων τὶς σχέσεις μὲ τὸν κλέφτη!
Ἐμεῖς ὅμως πρέπει νὰ μείνουμε σὲ αὐτὰ ποὺ ὁρίζει ἡ Ζ' Οἰκουμενικὴ Σύνοδος:
«Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιν ἐκκλησιαστικὴ ἔγγραφον ἢ ἄγραφον ἀθετεῖ· ἀνάθεμα».
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀναφέρει ὅτι κριτήριο καὶ καθῆκον ἑνότητος στὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἡ κοινωνία μόνο ἀλλὰ πρωτίστως ἡ κοινὴ πίστη. «Ὅταν πάντες ὁμοίως πιστεύομεν τότε ἑνότης ἐστίν [ὑπάρχει]» (Ε.Π.Ε 20, σελ. 696-698).
Πρῶτα προσβάλεται κοινὴ πίστη καὶ μετὰ κοινωνία. Τὴν παρέκκλιση ὅμως στὴν κοινὴ πίστη, ὅταν τὴν προκαλοῦν οἱ ἴδιοι οἱ Ἐπίσκοποι, τὴν ἀποενοχοποιοῦν καὶ ἐνοχοποιοῦν τοὺς συμμετέχοντες στὸ ἑπόμενο νόμιμο στάδιο δηλ. αὐτὸ τῆς ἀντίδρασης καὶ διακοπῆς τῆς κοινωνίας. Ὁ Μ. Φώτιος σὲ μία ἐπιστολή του μᾶς πληροφορεῖ γιὰ μία Ἀποτείχιση ποὺ ἔλαβε χώρα στὴν Καισάρεια. Τὸ ἀξιοσημείωτο εἶναι ὅτι θεωρεῖ ἀποστάτη τὸν ἀρχιεπίσκοπο τῆς Καισαρείας Παῦλο, καὶ ὄχι τοὺς ἀποτειχισμένους. Διότι ἔγινε προδότης τῶν δογμάτων τῆς Πίστεως καὶ οἱ πιστοὶ ἀποτειχίστηκαν ἀπὸ αὐτόν, τὸν ἀποστρέ-φονταν τελείως καὶ οὔτε «χαίρετε» δὲν τοῦ ἔλεγαν»:
 «Κακός ἐγένου φίλοις καὶ θείου προδότης δόγματος, καὶ τῆς σῆς ὁμολογίας πολέμιος, εἶτα διερωτᾷς, τὶ δήποτέ σε οἱ εὐσεβεῖς ὡς ἐναγῆ ἀποστρέφονται, μηδὲ τῆς κοινῆς ἀξιοῦντες προσῥήσεως; (ὤ, τί σε δικαίως προσείπω;) φοβερὸν ἡγοῦνται καὶ τὸ διά τοῦ “χαίρειν” κοινωνῆσαι τοῖς ἔργοις σου τοῖς πονηροῖς» (Ἐπιστ. ΚΣΤ΄ Παύλῳ γεγονότι ἀρχιεπισκόπῳ Καισαρείας καί ἀποστήσαντι, ΕΠΕ 13, 290,25).
«Ἐὰν ὅλοι οἱ χριστιανοὶ ἀκολουθοῦσαν κατὰ γράμμα τοὺς ἐπισκόπους, σὲ ὅλα, οὔτε Ἐκκλησία, οὔτε καὶ ὀρθόδοξος χριστιανὸς θὰ ὑπῆρχε!» ἔλεγε ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβᾶκος. Καὶ προσέθετε:
«Ἐὰν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ἀκολουθοῦσαν τοὺς πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους· Ἀπολιναρίους, Μακεδονίους, Εὐτυχεῖς, Διοσκόρους, Σαββελίους, Σεβήρους, Εὐσεβίους καὶ πολλοὺς ἄλλους καὶ δεχόνταν τὰ φρονήματά τους, ποῦ τότε Ὀρθοδοξία; Ποῦ χριστιανὸς εὐσεβὴς καὶ ὀρθόδοξος;.  Καὶ τὶ λέγω ἀνθρώπους πατριάρχες καὶ μητροπολίτες καὶ δὲν λέγω Συνόδους ἀπὸ 100, 200 καὶ 348 μητροπολίτες καὶ ἐπισκόπους ἀποτελούμενες;!!»  (Ἀρχ. Φιλόθεου Ζερβάκου, Λόγοι πόνου καὶ ἀγάπης. Ἐκδ. "Ὀρθόδοξος Κυψέλη").

ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ 

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟΥ!

Κοσοβο


Σε κατάσταση γενικής διάλυσης φέρεται το τεχνητό κράτος του Κοσσυφοπέδιου που γεννήθηκε από την εγκληματική νατοϊκή επέμβαση το 1999 σε βάρος των Ορθόδοξων Σέρβων, με τους άθλιους νατοϊκούς βομβαρδισμούς που είχαν σαν αποτέλεσμα την γέννηση ενός κράτους μαφία και λαθρεμπορίου και παράλληλα γεννήτρα διαφόρων τζιχαντιστικών ομάδων και εστιών τουρκικής αποσταθεροποιητικής προπαγάνδας.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, ήδη οι κάτοικοι του κρατιδίου εγκαταλείπουν ομαδικά το Κοσσυφοπέδιο αναζητώντας αλλού καλύτερη τύχη καθώς όλες οι προσδοκίες τους για την λειτουργία αυτού του κρατιδίου αποδειχτήκαν φρούδες.
Όπως ανέφερε ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικών του Κοσσυφοπέδιου, Sekder Hüseyıni, μέσα σε ένα χρόνο το ένα δέκατο σχεδόν του πληθυσμού του Κοσσυφοπέδιου εγκατέλειψε την χώρα χωρίς προοπτική επιστροφής του, (που πήγαν ?). Τα στοιχεία αναφέρουν ότι τους τελευταίους μήνες 110 χιλιάδες Κοσοβάροι εγκατέλειψαν την χώρα, ο πληθυσμός της οποίας μετά βίας ξεπερνά το ένα εκατομμύριο.
Οι σκηνές που κάνουν το γύρο του κόσμου τις τελευταίες μέρες από το κοινοβούλιο του κρατιδίου με δακρυγόνα και συνεχείς συμπλοκές, δείχνουν και την πραγματική κατάσταση διάλυσης του τεχνητού αυτού κράτους δημιούργημα της Νέας Τάξης, της Γερμανίας και των ΗΠΑ του Μπιλ Κλίντον.
Τα σχέδια του Τζωρς Σόρος και της Νέας Τάξης για άλλη μια φορά φαίνεται πως έχουν οικτρή αποτυχία στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου.
Και στη… σειρά είναι τα Σκόπια!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

ΜΕ ΝΕΑ ΣΟΒΑΡΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙ Ο ΝΤΑΒΟΥΤΟΛΓΟΥ

foto ntaboytolgoy

Φαίνεται πως κάποιοι στην Άγκυρα δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει πως οι σχέσεις τους με την Ρωσία κρέμονται κυριολεκτικά από μια κλωστή και ότι βρίσκονται στο παραπέντε από μια σύγκρουση με την Αρκούδα, την οποία σίγουρα θα πληρώσουν πολύ ακριβά.
Έτσι μετά τις πρωτοβουλίες που πήρε ο ίδιος ο Ερντογάν, άλλοτε φοβερός καταπέλτης κατά των Ισραηλινών, να προσεγγίσει ξανά το Ισραήλ για να αποδεσμευτεί ενεργειακά από την Ρωσία, τώρα έρχεται ο Νταβούτογλου να αναγγείλει έκτακτη επίσκεψη στην Ουκρανία και παράλληλα να καταγγείλει την «κατοχή» της Κριμαίας από την Ρωσία.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: ΑΙΣΧΟΣ!!! Και μονο γι αυτο του το Κανονικο εγκλημα ο Σωφρονιος Σαχαρωφ θα επρεπε να καθαιρεθη.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: ΑΙΣΧΟΣ!!!

Και μονο γι αυτο του το Κανονικο εγκλημα ο Σωφρονιος Σαχαρωφ θα επρεπε να ειχε καθαιρεθη.

 

          ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Ο πρωτος διδαξας    ...οραματιστης Σωφρονιος Σαχαρωφ !!!!

Ιδου το δευτερο μοναστήρι 

των ΣΥΝΕΙΣΑΚΤΩΝ 

που βρίσκεται στην περιοχή San Andrés Hueyacatitla, Puebla, 

του Μεξικό.






ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΔΟΘΕΝΤΟΣ ΜΥΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ.
Και ζηταει ο ηγουμενος, "μονο την ευχη του πατριαρχου" του, του Βαρθολομαιου.
Αν ο πατριαρχης αυτος δεν μοιραζει ευλογια, αλλα ΑΛΟΓΙΑ, λογω της Αιρεσεως του, δεν τον ενδιαφερει τον παππουλη του Μεξικου.
Ο Σωφρονιος Σαχαρωφ εκαμε την αρχη της ανοσιοτητος αυτης.
Και την αφησε να διαιωνιζεται. 
Καποιοι μας ειπαν οτι ηθελε να αποκαταστηση την ταξι, αλλα τελικα αφησε αυτην την ΑΤΑΞΙΑ γιατι δεν τον αφησαν οι αλλοι οι παπα ....Ζαχαριοι και οι ....Ζαχαρουλες.!!!!
Δητε ομως την συνεχεια. 
Παρουσιαστηκαν και αλλοι και δημιουργησαν μονη ΣΥΝΕΙΣΑΚΤΩΝ. 
Ειναι η δευτερη μετα το Εσσεξ.
Να περιμενετε και αλλες στη συνεχεια.
Η Πανθρησκεια του Οικουμενισμου θελει παντου ...Νικολαϊτες....
Και αυτοι νομιζουν οτι ειναι ορθοδοξοι.
Στα παληα τους τα παπουτσια γραφουν τους Ιερους Κανονες, σαν τον κυωνα της Κιναιδοχωρας αειποτε Μεθυσμενο και τον Αραβοαιγυπτιο Τζιχαϊστη Τρελλλογιαννη.
Και δειτε ποσο ωραια περιγραφουν την ζωη τους. 
Οπως και οι Νικολαϊτες της πρωτης εκκλησιας. 
Ζουν σε ...παραδεισο οι ανθρωποι. 
Συγκατοικουν και με γυναικες.
Ταχουν ολα. 
Τι να πει κανεις; 
Ειναι δυνατον να υπαρχουν ορθοδοξοι που υποστηριζουν τετοιες καταστασεις;
Αν υπηρχαν επισκοποι στην τοπικη εκκλησια
θαπρεπε ΑΜΕΣΑ να ειχε σταματησει αυτην την ασχημια και ασεβεια.
Ομως εκει δεν υπαρχει επισκοπος, αλλα μαλλον ανεπισκοπος και λυκοποιμενας, κοπελι του Βαρθολομαιου.
Ο κυριος αυτος ωρκιστηκε και διαβεβαιωσε οτι θα τηρη τους Ιερους Κανονες.
Και αυτος τους παραβαινει και τους τσαλαπαταει.
Θεε και Κυριε, σωσε την Αγια και Αμωμη Εκκλησια Σου απο τους ΒΑΡΕΙΣ ΛΚΟΥΣ που επεπεσαν επανω της για να την κατασπαραξουν.
===================================

Δύο ώρες μακριά από την πόλη του Μεξικού.

Στους πρόποδες του βουνού Hueyacatitla και σε υψόμετρο 2550 Μέτρων σε ένα μικρό χωριό έντονα καθολικό, πού όμως έχει αγκαλιάσει το Ελληνο Ορθόδοξο Μοναστήρι με αγάπη και χαμόγελο.

Σε αυτόν τον θρησκευτικό χώρο διατηρείται το μοναστήρι Εισόδια της Θεοτόκου αφιερωμένο στην Παναγία και η Μονή αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία. Εδώ διαμένουν ο Ηγούμενος Παύλος, ο Πατέρας Αλέξιος και ο Πατέρας Ιωάννης, και στην Μονή οι δύο μοναχές η Μακρίνα, και η Φιλοθέα.

Το μοναστήρι είναι ένα μικρό σπιτάκι με εσωτερική αυλή, αποτελείται από ένα μικρό παρεκκλήσι και τα κελιά όπου διαμένουν οι μοναχοί.
Κάθε πρωί στις 5 ξεκινά η λειτουργική ζωή με τα αναγνώσματα, τις κατανυκτικές Ιερές ακολουθίες τις ψαλμωδίες. Στο μικρό μοναστήρι επικρατεί η ομορφιά η γαλήνη και η κατάνυξη.
Μετά τις πρωινές προσευχές ξεκινούν τα διακονήματα, αυτοσυντηρούμενο το μικρό αυτό μοναστήρι, με τάξη καταπιάνεται με τις καθημερινές υποχρεώσεις.
Τα ζωντανά, τον κήπο, τα λαχανικά και όλα όσα χρειάζεται για να καλύπτει τις διατροφικές του ανάγκες. Ανοιχτό από την αυγή μέχρι και την δύση του ηλίου σε Ορθόδοξους και μή.

«Το μοναστήρι και οι καρδιές μας είναι ανοιχτές σε όλο τον κόσμο» μας λέει ο Ηγούμενος πατέρας Παύλος. «Την Ορθοδοξία δεν την υπηρετούμε μόνο μέσα στο παρεκκλήσι. Για μάς η κάθε μέρα είναι εορτή της Ορθοδοξίας».
Ο πυρήνας της μοναστικής ζωής εδώ στην ενδοχώρα του Μεξικού είναι η προσευχή, η κατάνυξη ο σεβασμός στην ζωή. Κάθε πρωί στις καθημερινές εργασίες είναι και η παραγωγή άρτου από τις δύο μοναχές.
Στην Μονή διατηρούν ένα μικρό εργαστήρι όπου με πολύ αγάπη συμβάλλουν στα έξοδα του μικρού Μοναστηριού.

Μόλις ψηθούν τα παραδοσιακά μεξικανικά ψωμιά τοποθετούνται σε δίσκους και η μοναχή Φιλοθέα ξεκινά με το αγροτικό να τα μοιράσει στα μικρά "μπακάλικα" του χωριού. Κάποιες στάσεις γίνονται και σε φτωχικά σπίτια.
Άπορες οικογένειες που όμως με την συμβολή και αγάπη του Ορθόδοξου Μοναστηριού έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν κάποια εισοδήματα με τους άρτους που τους δίνουν οι μοναχές.
Το όνειρο τους είναι να αγοράσουν έναν χώρο λίγο πιο ψηλά στο βουνό και να γίνει εκεί το μοναστήρι. Μια επίπεδη επιφάνεια στο τεράστιο βουνό ανάμεσα από τα δέντρα, στη απόλυτη ησυχία.
«Ζητούμε από τον Πατριάρχη μας μόνο την ευχή του» μας λέει ο Ηγούμενος πατέρας Παύλος.
«Είναι πολύ σημαντική η παρουσία των ορθοδόξων μοναχών εδώ στο χωριό επειδή οι άνθρωποι ψάχνουν αναζητούν την επαφή με τον Θεό.
Στην Δύση δυστυχώς η χειρότερη κρίση είναι το κενό στην καρδιά των ανθρώπων, που προκαλεί ένα μεγάλο πρόβλημα στην πνευματικότητά τους.
Η παρουσία μας είναι μέρος της εδώ καθημερινής ζωής όχι μόνο στους πιστούς αλλά και σε κατοίκους άλλων θρησκειών.


Βλέπετε μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί κάποιος να βρει την θαλπωρή του πνευματικού πατέρα, αυτοί οι άνθρωποι υποφέρουν και δεν έχουν κάποιον να τους ακούσει να τους συμβουλέψει και να τους πει κάποια λόγια για την πνευματική τους ζωή.
Για αυτό πρέπει να έχουμε ανοιχτές τις πόρτες του Μοναστηριού και της καρδιάς μας.
Με αυτόν τον τρόπο χωρίς να κάνουμε κήρυγμα, εμφανίζουμε το σωστό πρόσωπο της Εκκλησίας μας και των Αγίων Πατέρων.
Παρόλο που είμαστε καλά εδώ στο χωριό, ξέρουμε ότι πρέπει να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα και να χτίσουμε τα μοναστήρια μας εις το βουνό και έτσι όχι μόνο οι μοναχοί και οι μοναχές αλλά όσοι πιστοί και επισκέπτες θέλουν, θα έχουν έναν χώρο προσευχής στην καρδιά της Κεντρικής Αμερικής και της Ι. Μητροπόλεως Μεξικού».


Ηγούμενος Πατέρας Παύλος
Ο Πατέρας Παύλος κατάγεται από την Βραζιλία ασπάστηκε την Ορθοδοξία και έζησε στο Άγιο Όρος για πέντε χρόνια όπου έμαθε και την ελληνική γλώσσα και έχει Βραζιλιάνικη και Ελληνική υπηκοότητα.


Πατέρας Αλέξιος
«Η Ορθοδοξία είναι για μένα ένας δρόμος όπου μπορώ να εμπεδώσω καλύτερα και πιο ζωντανά την παρουσία του Θεού. Υπάρχει μια συνεχής πρόσκληση Του να έχω ανοιχτή την καρδιά μου για να δεχθώ την Θεία Χάρη Του. Αυτή η Χάρη του Θεού δεν είναι κάτι που έρχεται μόνο με το ανθρώπινο έργο αλλά με την συνεργασία του Θεού. Η μοναστική ζωή για μένα είναι απλή ζωή η θεραπεία της καρδιάς από τις αμαρτίες. Το Θαύμα για τον Πατέρα Αλέξιο είναι η συνεχόμενη μετάνοια».

Αδελφή Μακρίνα
«Δεν είναι εύκολη η μοναχική ζωή, όταν μας ρωτάνε γιατί φορούμε τα μοναχικά ρούχα απαντώ «επειδή είμαι Ορθόδοξη Μοναχή». Τότε πολλές φορές εμφανίζεται η ζήλια η αβεβαιότητα. Νοιώθω πως αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι την διαφορά της μοναχικής ζωής μας με αυτή των Καθολικών. Πολλές φορές φεύγουν εντυπωσιασμένοι, προβληματισμένοι, παίρνουν κάτι θετικό στην καρδιά τους. Η Ορθοδοξία μου έδειξε τον δρόμο όχι μόνο για μια απλή ζωή αλλά τον δρόμο για την ταπεινοφροσύνη».

Αδελφή Φιλοθέη
«Μ' αρέσει η ζωή αυτή επειδή μπορώ να έχω μια ελεύθερη επαφή με τον Θεό. Την στιγμή που ψέλνω νοιώθω έντονη την παρουσία του Θεού, αυτή την στιγμή νοιώθω πως είμαι μια αληθινή μοναχή. Έγινα Ορθόδοξη Μοναχή γιατί έψαχνα πάντα μια σχέση με τον Θεό που να μπορώ να βρω τρόπο να απαντήσω στην αγάπη του. Είναι μια εμπειρία που μιλά στην καρδιά μου, με την δύναμη του Θεού που είναι πιο μεγάλη από την δική μου δύναμη».

http://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/450392/ellinorthodoxo-monastiri-sto-mexiko

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ… «ΙΜΙΤΑΣΙΟΝ», 

ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ… ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ! 

Έχω μεγαλώσει με μουσουλμάνους στο εξωτερικό και έτυχε να είμαι μάρτυρας σε δύο περιπτώσεις που ήτανε και στενοί φίλοι, να βαπτιστούν χριστιανοι.
Το εκπληκτικό σε και τις δύο περιπτώσεις ήτανε ότι μετά από λίγα χρόνια, κάνοντας μια συζήτηση μαζί τους σε μια μεγάλη παρέα όταν θίξαμε το θέμα με το Κοράνι και το Ισλάμ, με έκπληξη διαπίστωσα έναν αρρωστημένο φανατισμό από και τους δύο δήθεν χριστιανούς βαπτισμένους μουσουλμάνους. Υποστήριζαν μέχρι θανάτου πολλά σημεία από το Κοράνι. Αυτό μου έγινε μάθημα να μην πιστεύω πλέον εύκολα σε μουσουλμάνους που δήθεν θέλουν να γίνουν χριστιανοί.

Νομίζω ότι τελικά είναι δύσκολο για έναν μουσουλμάνο με μουσουλμανική διαπαιδαγώγηση να γίνειχριστιανός. Το δυσκολότερο είναι η συνειδησιακή απόφαση να «σβήσει» την προηγούμενη ζωή του για να μπορέσει να δεχτεί μια καινούργια,να βάλει δηλαδή πραγματικά τον Χριστό μέσα του. Στην Γερμανία πριν από πολλά χρόνια βαπτιζόντουσαν κάποιοι μαζικά αλλά ο λόγος ήτανε άλλος. Θέλανε να αποκτήσουν πιο εύκολα την γερμανική υπηκοότητα και σε αυτό τους διευκόλυναν κάποιοι παπικοί κύκλοι που τους δεχόντουσαν χωρίς καμία κατήχηση.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΑΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!

foto saria

Η τουρκική κυβέρνηση εισάγει τον νόμο στης Σαρίας στην τουρκική εκπαίδευση σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Cumhurriyet, με πρώτη εφαρμογή τον διαχωρισμό των αρρένων από τα θήλυ, (Harem -Selamlık), κατά την διάρκεια των εξετάσεων, δηλαδή σε άλλες αίθουσες θα εξετάζονται οι μαθητές και σε άλλες οι μαθήτριες.
foto
Είναι χαρακτηριστικά αυτά που αναφέρονται στα οποία πλέον θα εξετάζονται οι μαθητές στα τουρκικά σχολεία, που δείχνουν πόσο η τουρκική παιδεία ισλαμοποιείται με τον πιο ριζοσπαστικό τρόπο με όλες τις συνέπειες μις τέτοιας εξέλιξης, που πάντως συναντά αντιδράσεις από πολλά τουρκικά ΜΜΕ.
Για να πάρουμε μια μικρή μόνο γεύση από την νέα ισλαμική παιδεία της Σαρίας στην Τουρκία, θα πρέπει να ξέρουμε πως για παράδειγμα η Σαρία προβλέπει τ0 μαστιγώματα για κατανάλωση αλκοόλ και άμεσο ακρωτηριασμό του ενός χεριού για κλοπή. Όσοι κατηγορούνται για μοιχεία θα σκοτώνονται δια λιθοβολισμού και ο έτερος ερωτικός παρτενέρ (ο άντρας),θα μαστιγώνεται 100 φορές εάν είναι παντρεμένος ή θα εξορίζεται εάν είναι ανύπαντρος. Όσοι καταδικάζονται για ομοφυλοφιλία κατά τους τζιχαντιστές (αλήθεια εδώ τι έχουν να πουν οι διάφοροι δικοί μας προοδευτικοί ισλμαλολάγνοι 

OMOΛΟΓΙΑ: Πως ειναι δυνατον οι ελαχιστοι χριστιανοι να ανεχονται ολα αυτα τα Αντιορθοδοξα τερατουργηματα του αρχιαιρεσιαρχου; Μα ο κληρος;10.000 παπαδαριο εχουμε πως ανεχονται τις προδοσιες του; Τον μισθο σας παπουληδες και το στομα και τα ματια κλειστα στο καθε τι που συμβαινει μεσα στην Πανουκλιασμενη εκκλησια που ζειτε;Περιμενετε ομως και θαρθουν δυσκολες μερες και για σας. Η προδοσια της Πιστεως θα τιμωρηθη. Με ποιο τροπο; Ο Θεος να μας λυπηθη, αλλα βλεπω πολλα τα επερχομενα....

Οι αδελφοί Βαρθολομαίος και Φραγκίσκος αποδεικνύουν καθημερινώς την συμφωνία τους στην κακοδοξία! Συναντώνται στην αίρεση κι ο ένας επικαλύπτει τον άλλο!



Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία προχωρά ακάθεκτη τα σχέδια της, για την ενοποίηση των δύο εκκλησιών (ορθοδόξων και καθολικών), ενόψει «εξελίξεων» στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Η 7η Δεκεμβρίου 2015, αποτελεί την 50η επέτειο της ανακοίνωσης της αμοιβαίας άρσης των αναθεμάτων που επιβλήθηκαν το 1054 λόγω της όξυνσης των αντιθέσεων.
Ο Πάπας Φραγκίσκος μάλιστα, προέτρεψε την Κυριακή Καθολικούς και Ορθοδόξους να συνεχίσουν την «πορεία»(!!) προς την ενότητα των Χριστιανών, αναφέρει ο διεθνής τύπος.
«Ζητάμε από τον Κύριο, οι σχέσεις μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων όλο και περισσότερο να εμπνέονται από αδελφική αγάπη», δήλωσε ο Ποντίφικας , μιλώντας στο παραδοσιακό κήρυγμα της Κυριακής στους πιστούς που είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό.
Την σημερινή ημέρα σύμφωνα με το Βατικανό, πραγματοποιήθηκε μια ιστορική χειρονομία συμφιλίωσης για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για ένα νέο διάλογο μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών με βάση την αγάπη και την αλήθεια.
«Δεν υπάρχει πραγματική κίνηση προς την ενότητα, χωρίς την συγχώρεση από τον Θεό αλλά και μεταξύ μας για την αμαρτία του σχίσματος των δύο εκκλησιών», είπε ο Πάπας.
Το 1054, ως αποτέλεσμα της απότομης επιδείνωσης των αντιθέσεων και των διαφορών, ο Πάπας Λέων ΙΧ και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Α “(Κηρουλάριος) αναθεμάτησαν ο ένας τον άλλον, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα το σχίσμα της χριστιανικής εκκλησίας, σε Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στη Δύση και σε Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ανατολή.
Για ποιους ακριβώς «χριστιανούς» ομιλεί ο ηγέτης της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, όπως έχουμε πει πολλές φορές εδώ από το pentapostagma.gr, είναι «αυτοί» οι οποίοι εργάζονται πυρετωδώς για την ένωση των δύο εκκλησιών, που θα οδηγηθεί αυτή η κατάσταση όμως;
Φοβόμαστε μήπως λόγω της οικονομικής κρίσης, των δυσκολιών της Πατρίδος μας αλλά και την παρουσία μιας προκλητικής Τουρκίας, έχουμε επανάληψη των γεγονότων της εποχής του σχίσματος των δύο εκκλησιών. Τίποτα μα τίποτα δεν είναι τυχαίο από αυτά που λαμβάνουν χώρα εδώ και πέντε χρόνια.
Οι Παπικοί μιλούν για μία χριστιανική εκκλησία , πράγμα ανεπίτρεπτο σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες της εκκλησίας μας. Πρέπει να είμαστε υπέρ του δεόντως προσεκτικοί μήπως μας « παρουσιάσουν» μια πιθανή Ένωση των δύο εκκλησιών ως « σωτηρία της Πατρίδας μας» , όπως τότε στο Βυζάντιο ενόψει του τουρκικού κινδύνου.

ΑΥΤΗ Η ΦΡΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ,… ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ? (Προσοχή φρικιαστική φωτογραφία)

ΑΥΤΗ Η ΦΡΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ,… ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ? (Προσοχή φρικιαστική φωτογραφία)

gr


Έτσι εννοούν 

την ...νίκη κατά των Οικουμενιστών 

οι αντι-Οικουμενιστές!

 
Ο ΡΩΣΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ, Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ


Δὲν ξέρουμε ποιές θὰ εἶναι οἱ ἐπιλογὲς καὶ οἱ ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν στὴν Πανορθόδοξο Σύνοδο ποὺ ἑτοιμάζουν, ἐὰν τελικὰ ὁ Θεὸς ἐπιτρέψει αὐτὴ νὰ πραγματοποιηθεῖ. Ἂν δηλαδή, οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι, θὰ προτιμήσουν τὴν ρήξη μὲ τὸ ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἤ, ἂν θὰ ἀναβάλουν τὴν ἐφαρμογὴ τῶν σχεδίων τους γιὰ λίγο, ὥσπου οἱ περιστάσεις νὰ εἶναι εὐνοϊκότερες γι’ αὐτούς. Ἐκεῖνο ποὺ διαφαίνεται, ὅμως, ἀπὸ τὶς τοποθετήσεις κάποιων ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, εἶναι ὅτι θὰ συνεχίσουν τὴν ἀντι-Πατερικὴ στάση τῆς συνυπάρξεως μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές.
Δηλαδή, οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς δίδουν τὴν ἐντύπωση ὅτι δὲν τοὺς ἀνησυχεῖ φθορὰ ποὺ ἐπισυμβαίνει στοὺς ἰδίους καὶ στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀπὸ τὴν συνύπαρξη μὲ τοὺς αἱρετικούς, παρὰ τὴν ἀντίθετη διδασκαλία καὶ τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων μας, ποὺ δήλωναν (καὶ τὸ ἐφάρμοζαν) ὅτι «δὲν θὰ παραμείνουμε οὔτε μιὰ ὥρα σὲ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς» (Μ. Βασίλειος). Ἔτσι, ἡ στάση ποὺ διαφαίνεται πὼς θὰ τηρήσουν (κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ κ. Τελεβάντου), ἂν ἡ Σύνοδος πάρει ἀποφάσεις ποὺ δὲν εἶναι «σύμφωνες μὲ τὴν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας, σύμφωνες μὲ τὴν πίστη τοῦ ὀρθόδοξου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας» (ἀντιλαμβανομένη ὅτι τέτοιες ἀποφάσεις θὰ ξεσηκώσουν θύελλα ἀντιδράσεων), θὰ εἶναι συνύπαρξη μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές! Θὰ συνεχίσουν δηλ. τὴν ἀντι-Πατερικὴ στάση τῆς συνυπάρξεως μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, ἔχοντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι νίκησαν, ὅτι τοὺς ὑποχρέωσαν σὲ ἀναδίπλωση! Θὰ συνεχίσουν νὰ κοινωνοῦν μαζί τους, μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι τοὺς ἔχουν στὸ χέρι!!!
Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ αἵρεση θὰ σέρνεται στὶς αὐλὲς καὶ τὶς ἐνορίες τῶν Μητροπόλεων, θὰ ἀδρανοποιεῖ ἔτι περαιτέρω τὰ ὀρθόδοξα ἀντανακλαστικά, θὰ συμπλέκεται μὲ τὴν προϊοῦσα ἐκκοσμίκευση καὶ θὰ ἀναμένει νὰ φύγουν οἱ «γέροι», γιὰ νὰ πετύχει τὸν σκοπό της μὲ τοὺς ἐκκοσμικευμένους «νέους» ὀρθοδόξους.
Αὐτὴ εἶναι ἡ «ὀρθοδοξία» τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν· ἀντιπατερικὴ ὣς τὸ κόκκαλο! Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅμως (ὅπως διὰ τῆς παραθέσεως πολλῶν κειμένων τους ἔχει ἀποδειχθεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια) δὲν περίμεναν νὰ ριζώσει καὶ νὰ ἑδραιωθεῖ ἡ αἵρεση καὶ μετὰ νὰ τὴν πολεμήσουν. Τὴν πολεμοῦσαν ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, γιὰ νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα στοὺς ἁπλοὺς πιστούς (ποὺ δὲν εἶχαν τὶς προϋποθέσεις νὰ ἀντιληφθοῦν τὶς δολιότητες καὶ τὶς λεπτεπίλεπτες ἀκροβασίες στὰ περὶ τὴν Πίστη τῶν αἱρετικῶν) νὰ ἀπομακρυνθοῦν κι ἐκεῖνοι ἀπὸ τὴν αἵρεση.
Μαθαίνουμε καθημερινῶς περιπτώσεις πιστῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἀγνοοῦν τὴν ὕπαρξη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς φθοροποιοῦ δράσης του, ἢ τὴν ὕπαρξη Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων, ἢ τὴν ὕπαρξη τῆς Πατερικῆς Παραδόσεως περὶ τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου τῶν αἱρετιζόντων Ἐπισκόπων. Καὶ τὸ ἀγνοοῦν, διότι οἱ Ἐπίσκοποι  ἀπαγορεύουν  στοὺς ἱερεῖς τους, κάθε τέτοια ἐνημέρωση τῶν πιστῶν, γιὰ νὰ μὴν δυσαρεστήσουν τοὺς Πρώτους τῆς Παναιρέσεως! Δηλαδή, σιγοντάρουν τὴν αἵρεση!
Δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε κάτι ἄλλο, παρὰ νὰ εὐχηθοῦμε ὁ Θεὸς νὰ φωτίσει τοὺς Ποιμένες, ὥστε ἐπὶ τέλους νὰ δράσουν Ὀρθόδοξα! Καὶ κυρίως νὰ κάνουν ἐκεῖνο ποὺ ἀποφεύγουν νὰ κάνουν (καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπόδειξη ὅτι εἶναι δεμένοι χειροπόδαρα ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ ἔχουν ὑποκύψει στοὺς πρωταίτιους τῆς αἱρέσεως): Καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἀποτελεῖ ἀποστολή τους καὶ πρέπει πρωτίστως να κάνουν, εἶναι νὰ ἐνημερώσουν τὸν λαό (ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ τραγικὴ ἄγνοια) γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν κακοδοξιῶν τους, ἀφοῦ αὐτὸ ἔχει σχέση μὲ τὴν σωτηρία τους. Τὸ νὰ κρατοῦν οἱ Ποιμένες τὸν λαὸ σὲ ἄγνοια, σημαίνει πὼς προδίδουν τὴν ἀποστολή τους! Κι αὐτή τους ἡ στάση ἰσοδυναμεῖ μὲ καταδίκη τοῦ ποιμνίου σὲ πνευματικὸ θάνατο. 
 
 
Ο ΡΩΣΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ, Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Τι κοινό έχουν οι τρεις: Ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλλος, ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος και ο Καθηγητής κ. Πέτρος Βασιλειάδης;

Αντιλαμβάνονται ότι η οποιαδήποτε απόφαση της Πανορθόδοξης Συνόδου μπορεί να ισχύσει μόνον αν είναι σύμφωνη με την πίστη της Εκκλησίας, σύμφωνη με την πίστη του ορθόδοξου πληρώματος της Εκκλησίας.

Είπε ο Πατριάρχης Κύριλλος για την ένωση Ορθοδοξίας και Παπισμού:

“Ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι διαφορές αυτές εξαφανίζονται ξαφνικά και οι θεολόγοι υπογράψουν τα πάντα,ακόμα και τότε είναι απίθανο να αλλάξει τίποτα, επειδή οι συμφωνίες αυτές θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές από όλους όσους θεωρούν τον εαυτό τους Ορθόδοξο Χριστιανό, και αυτό είναι εξαιρετικά απίθανο."

Είπε ο Σεβ. Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος:

“Μέ βάση τά προαναφερθέντα, θά θέλαμε νά καλέσουμε τόν πιστό λαό σέ διαρκῆ ἐγρήγορση καί προσευχή, ὥστε νά ἀποφευχθοῦν τυχόν ἀστοχίες, σύγχυση καί σχίσματα. Ἐπισημαίνουμε ὅτι ἄν ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος ἀποδειχθεῖ ὄντως Σύνοδος Ἁγίων Πατέρων, θά τήν ἀποδεχθοῦμε, ἄν ὅμως ἐπιχειρηθεῖ ἀναίρεση ἤ «διόρθωση» ἀποφάσεων προηγούμενων Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἤ Τοπικῶν Συνόδων καί Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖες ἔλαβαν οἰκουμενικό κύρος, τότε ἡ μόνη ἐπιλογή μας θά εἶναι νά τήν ἀπορρίψουμε.”

Αλλά και ο Καθηγητής κ. Πέτρος Βασιλειάδης στην ομιλία του στο Κέντρο Pro Unione ομολόγησε ότι ακόμη και μια Πανορθοδοξη Σύνοδος μπορεί να μην κατορθώσει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των διοργανωτών της επειδή στην Ορθοδοξία η πίστη του λαού του Θεού κρίνει τις συνόδους και ο θεσμικός-συνοδικός παράγοντας λειτουργεί παράλληλα με τον χαρισματικό. Σε απλά Ελληνικά οι Γέροντες που κατευθύνουν τους πιστούς μπορεί να αποδοκιμάσουν τις αποφάσεις της Συνόδου και να καταστήσουν έτσι προβληματική την αποδοχή της από το ποίμνιο της Εκκλησίας.



Ας κάνουμε, λοιπόν, όλοι κατά το μέτρο των δυνατοτήτων μας, ότι μπορούμε για να ακυρώσουμε τη σύγκληση της Συνόδου. Αν αυτό δεν γίνει εφικτό, ας προσπαθήσουμε να πάρει αποφάσεις όσον το δυνατό λιγότερο επώδυνες για την πίστη μας. Και αν αυτό ακόμη αποτύχει ας κάνουμε ότι μπορούμε και πριν συνέλθει και μετά το πέρας των εργασιών της για να υποσκάψουμε το κύρος της ώστε να απορριφθεί τελικά από τη συνείδηση της Εκκλησίας ως ληστρική ψευδοσύνοδος που παραχαράσσει την αμώμητη ορθόδοξη πίστη.


 

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου