Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Μια πρωτη τοποθετησι του ιστολογου της ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ, σχετικα με την Καρτα του Πολιτη.


         ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Λαβαμε το παρακατω κειμενο του ιατρου κ. Φωτιου Μιχαηλ κατοικου Λαγκαδα σχετικα με την καρτα του πολιτη.
Ο αποστολεας, μας ειναι αγνωστος.
Δημοσιευουμε το κειμενο, αλλα και καποια απαντησι ειδικου στο ζητημα.
Οσον αφορα την δικη μας προσωπικη τοποθετησι: 

Επειδη το ζητημα αυτο εχει κακοποιηθει αφρονως και βαναυσως απο κληρικους και λαϊκους και στο παρελθον και ιδιαιτερα απο ανευθυνους φονταμελιστες κυριως ασχετους και αφηνιασμενους ρασοφορους μοναχους και αλλους κληρικους, εμεις πιστευουμε οτι θα πρεπει να απαιτησουμε απο την Πολιτεια: 

α) να μας δωση ΟΛΕΣ τις πληροφοριες λειτουργιας και δυνατοτητας της υπο εκδοσιν Καρτας του Πολιτη, τις οποιες θα ερευνησουμε και θα ερευνουμε συνεχως απο ειδικους, διοτι δεν ζουμε σε κοινωνια αγγελων αλλα σε κοινωνιες ...λυκανθρωπων!!! Και homo hominis lupus est.

και β) ΤΟ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ, να εχουμε την δυνατοτητα να λαμβανουμε ΠΑΝΤΟΤΕ, ΟΛΕΣ τις πληροφοριες που περιεχονται στην Καρτα του Πολιτη, αφου αφορα εμας τους ιδιους και ολα τα προσωπικα στοιχεια μας.

Αλλοιως να μην την παραλαβουμε.

Νομιζουμε, επαναλαμβανουμε, οτι αυτο ειναι το σημαντικοτερο απο ολα και να μην παρασυρομεθα απο τα ανευθυνα φονταμελιστικα και Συνωμοσιολογικα κειμενα που αρχισαν ηδη να 
δημοσιευονται απο κληρικους και λαΪκους.
 
Και κατι ακομα που ειναι και ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΟΛΩΝ. 
...Καρτα του Πολιτη, την οποια οφειλετε να απεκδυθειτε και να αποδοκιμασετε και να αποταξετε, απο επανω σας, κυριες και κυριοι θορυβοποιοι, χριστιανοι ή χριστιανουληδες, ειναι το παμφαγο  ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ με το οποιο συμπλεετε και συγκοινωνειτε και κοινωνειτε και ...δροσιζεσθε απο τον πολυετη και συνεχη ...ΜΟΛΥΣΜΟΝ ΤΟΥ.


Και την Παναιρεσι αυτην την εναγκαλισθηκαν και την προωθουν οι κληρικοι σας και εσεις σιωπηλα την αποδεχθηκατε και την αποδεχεσθε ευχαριστα.  

Τους ακουτε να ομιλουν και να καταφερονται και να  ενημερωνουν τον λαο, για την Υπουλη και Φρικαλεα αυτη Παναιρεσι των ημερων μας;

Εχει καλως, ειναι εχθροι της.

Δεν τους ακουτε να ομιλουν;

Ειναι Κρυπτοοικουμενιστες και οφειλετε να απομακρυνθητε ΠΑΡΑΥΤΑ απο αυτους, ως απο ΟΦΕΩΣ.



Αυτη ειναι η χειροτερα και απαισιωτερα ...Καρτα του Πολιτη, την οποια οφειλετε να απεκδυθειτε και να αποδοκιμασετε.


Και με αυτην την ...Καρτα ...αγεσθε οικειοθελως προς την Κολασι.
 

Το κειμενο του κ. Μιχαηλ εχει ως ακολουθως:
1. Κάθε είδους τσιπ στην “κάρτα του πολίτη” –που λειτουργεί , δηλαδή, είτε εξ’ επαφής είτε εξ’ αποστάσεως- συνιστά έναν κινητό φάκελο ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Μάλιστα το εξ’ αποστάσεως ελεγχόμενο τσιπ μπορεί να λειτουργήσει και ως καταδότης. Γι’ αυτό και αρνούμαστε να το δεχθούμε ως μέσον καταγραφής και συλλογής προσωπικών πληροφοριών.

2. Η ασφάλεια λειτουργίας αυτού του είδους της τεχνολογίας έχει αποδειχθεί, επιστημονικώς, ότι είναι ανεπαρκής, γι’ αυτό και δεν την αποδεχόμαστε.

3. Το ευάλωτον της προτεινόμενης τεχνολογίας θέτει σε κίνδυνο την προσωπική μας ασφάλεια, ως πολιτών, αλλά και την Εθνική μας Ασφάλεια, γι’ αυτό και την απορρίπτουμε.


4. Στην Γερμανία, το λογισμικό ανάγνωσης των καρτών αποδείχθηκε επισήμως ως ανασφαλές και αποσύρθηκε αμέσως, γι’ αυτό κι εμείς διατηρούμε ακόμα πιο σοβαρές επιφυλάξεις για την Ελληνική εκδοχή του εγχειρήματος.

5. Κάρτες με πλινθίο (τσιπ), που περιέχουν άκρως ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, περασμένες στα χέρια του οποιοδήποτε κακοπροαίρετου χάκερ, θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε σωρεία κοινωνικών, ηθικών και νομικών προβλημάτων. Γι’ αυτό και τις απορρίπτουμε.

6. Δεν είμαστε κατά της πληροφορικής και της τεχνολογικής εξέλιξης. Είμαστε εναντίον της παράδοσης, μέσω των ανασφαλών και ευάλωτων καρτών, ολόκληρης της ζωής μας, σε χέρια ενδεχομένως διεφθαρμένων ή διεστραμμένων ανθρώπων. Γι’ αυτό και δεν τις δεχόμαστε.

7. Δεν έχουν δοθεί όλες οι απαιτούμενες διαβεβαιώσεις για τον αποκλεισμό του δυσώνυμου αριθμού 666 από τις κάρτες, γι’ αυτό, για λόγους δηλαδή θρησκευτικής συνείδησης, τις απορρίπτουμε.

8. Για τους παραπάνω λόγους, αλλά και για άλλους τόσους, που δεν είναι δυνατόν να εκτεθούν σε μια ηλεκτρονική διαβούλευση, σας παρακαλώ να μην προχωρήσετε στην ψήφιση του συγκεκριμένου άρθρου και να αποφασίσετε πάραυτα την απόσυρσή του, όπως ακριβώς έπραξαν και οι Άγγλοι.
-------------------------
Και η απαντησι ειδικου στο κειμενο του κ. Μιχαηλ, εχει ως ακολουθως:



1/ Η κάρτα του Πολίτη με τσιπ περιέχει τέσσερις φακέλλους:
α/ αστυνομική ταυτότητα
β/ ασφαλιστική ταυτότητα
γ/ φορολογική ταυτότητα
δ/ δημοτολόγιο
2/ Με την κάρτα του Πολίτη, ο κάθε φορέας από τους 4 δεν μπορεί να εισέλθει σε δεδομένα άλλου φορέα.
3/ Καμία ασφάλεια δεν παρέχεται από κανένα μέσο, χειρόγραφο ή ηλεκτρονικό. Τα κινητά, που δουλεύουν με τσιπάκια κατασκοπεύονται ακόμη και από δορυφόρους, στους δε υπολογιστές που δουλεύουν με τσιπάκια ανιχνεύονται αρχεία ακόμη και μετά το σβήσιμό τους. Πετάξτε λοιπόν πρώτα κινητά και υπολογιστές και μετά τα λέμε.
4/ Δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην Γερμανία, αν δεν μας δοθούν σχετικά επίσημα έγγραφα, που να πιστοποιούν ανωμαλίες.
5/ Πετάξτε πρώτα τους υπολογιστές σας, στους οποίους μπορούν να μπουν πανεύκολα χάκερς, όπως και στα ντουλάπια με τους φακέλλους και μετά μιλάμε.
6/ Τώρα με τους φακέλλους δεν παραδίδουμε ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα σε υπαλλήλους, για διάφορες διεκπεραιώσεις; Διαρροές από αυτούς δν φοβόμαστε;
7/ Δυσώνυμοι αριθμοί δεν υπάρχουν, ούτε ακόμη και ο 666. Αντίθετα υπάρχει ο χξς΄. Εκεί να ψάξετε να βρείτε αν υπάρχει. Αν πιστεύετε ακόμη, ότι το τσιπάκι δουλεύει με αριθμό του δεκαδικού συστήματος (τον οποιονδήποτε) τότε είσαστε βαθειά νυκτωμένοι.
8/ Στην Αγγλία το έπραξαν, γιατί δεν έχουν ούτε καν την κλασσική ταυτότητα. Αλλά επίσης, στην Αγγλία δεν έχουν ούτε καν Σύνταγμα. Μήπως θέλετε να καταργήσουμε και το Ελλήνικό Σύνταγμα, που γράφτηκε με το αίμα των προγόνων μας; Στην δε Αγγλία, που επικαλείσθε, υπάρχει ισχυρό το εθιμικό δίκαιο. Παράδειγμα: Δεν επιτρέπετε να κυνηγήσεις σε τοποθεσία ή να περάσεις από ένα λιβάδι από το οποίον πέρασε ο Εδουάρδος ο 3ος ή δεν μπορείς να κατουρήσεις σε μέρος, που κατούρησε ο Κάρολος 1ος. Αν σας αρέσουν αυτά τότε ευχαρίστως να τους αντιγράψουμε.
ΤΕΛΟΣ: Αν δεν συμφωνείτε με την κάρτα του Πολίτη, τότε να μην την πάρετε και να συναλλάσεσθε με την εφορία, χωρίς ΑΦΜ, όπως κάνουν κάποιοι χοντροκέφαλοι συμπολίτες μας ή μην δίνετε τα φάρμακα (μια και είστε ιατρός), που έχουν γραμμωτό κωδικό, που έχει τον δυσώνυμο αριθμό, κ.λπ. κ.λπ. Ή μήπως δεν τον έχει; Για να απορρίψεις κάτι πρέπει να το ξέρεις. Αν δεν το ξέρεις, κάνε μόκο, γιατί αλλιώς αυτο δεν σου περιποιεί τιμή, αλλά μόνον εντροπή.

Εξω απο την ηρωικη πατριδα μας οι προδοτες των Μεγαλων μας Αγιων και εξωμοτες της Πιστεως των Ορθοδοξων.

 Ο Προδοτης του Αρχοντογεροντος της Ορθοδοξιας πατρος Ιουστινου Ποποβιτς, ΧΑΝΟΥΚΑΣ και ενθερμος Σερβος Οικουμενιστης Μπατσκας Ειρηναιος Μπουλοβιτς, θα τολμηση να μιληση στην Αιματοβαμμενη Λαρισα.

Τι δουλεια εχει στην πονεμενη και κατακρεουργημενη Λαρισα του Αγιου ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ο προδοτης αυτος του Αγιου Ιουστινου και σφαγεας του Κανονικου μητροπολιτου Ρασκας και Πριζρενης ΑΡΤΕΜΙΟΥ;

Τι δουλεια εχει αυτο το οργανετο των δολοφονων των λαων Αμερικανων στα ιερα χωματα της πατριδας μας;

Ποιοι ειναι αυτοι που τον καλεσαν και θα τον υποδεχθουν; 

Τι εχει σαν αποθεμα ψυχης αυτος ο ΧΑΝΟΥΚΑΣ που αναβει την επταφωτη λυχνια στις γιορτες των Ανιχριστων Εβραιων για να διδαξη σε εμας τους Ορθοδοξους Ελληνες;

Αυτο το Οικουμενιστικο μιασμα που κατεστησε το πατριαρχειο της Σερβιας, ΣΠΗΛΑΙΟ ΛΗΣΤΩΝ και ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ;

Εξω απο τα ιερα χωματα της πατριδος μας αυτο το ξενοκινητο και Προσκυνημενο Σερβοανδρεικελο.

ΕΞΩ.

Αν υπαρχουν ακομα Ορθοδοξοι στην Αιματοβαμμενη Λαρισα να βρισκονται σε επιφυλακη.

Εφ' οπλου λογχη, Αγωνιζομενοι Λαρισαιοι Χριστιανοι.

 



Ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος επισκέφτηκε στο Βελιγράδι (8-12-2010) , την εβραϊκή συναγωγή Sukat salom για την εβραϊκή εορτή Hanuka –εβραϊκή γιορτή ελευθερίας και φωτός
Κατά την τελετή ο Πατριάρχης Ειρηναίος έλαβε ενεργό µέρος ανάβοντας τελετουργικά ένα από τα οχτώ κεριά. Εκτός από τον Πατριάρχη τα κεριά άναψαν ακόμη και : ο Πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς, ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο Μουφτής της Σερβίας Хаџи Мухамед Ефендија, ο Αποστολικός Νούντσιος Orlando Antonini, ο Υπουργός Θρησκευµάτων της Σερβίας Bogoljub Sijakovic, ο πρόεδρος της Εβραϊκής νεολαίας Σερβίας Danijel Bogunović και επίτιμος πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Εβραϊκών Κοινοτήτων στη Σερβία ο κ. ACA Singer. 

 Το Σάββατο 21 Μαρτίου 2015 το βράδυ στις 8 θα ευρίσκεται στη Λάρισα, ο Ελληνομαθής Ιεράρχης Μητροπολίτης Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο οποίος έρχεται από το Νόβισαντ της Σερβίας.

ΤΟ «ΤΡΙΓΩΝΟ» ΣΤΟ Α. ΑΙΓΑΙΟ 

ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΜΕΣΑ 

ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδακης



Υπάρχει μια θαλάσσια περιοχή στο ανατολικό Αιγαίο που έχει προκαλέσει το έντονη προσοχή των Τούρκων εξ αιτίας του μεγάλου αρχαιολογικού και ιστορικού της ενδιαφέροντος, αλλά και των ευρημάτων που υπάρχουν στο βυθό της.
Η περιοχή αυτή βρίσκεται ανάμεσα στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας και της Τουρκίας και ορίζεται από το τουρκικό λιμάνι του Τσεσμέ, τον κόλπο Σιγατζίκ και την θαλάσσια περιοχή της Χίου όπως αποκαλύπτει ο τουρκικός τύπος. Στην περιοχή αυτή έχουν κατά καιρούς βυθιστεί δεκάδες πλοία, από την αρχαία εποχή, τότε που είχε αναπτυχθεί το εμπόριο και η θαλάσσια συγκοινωνία μεταξύ της κυρίως Ελλάδας και των αποικιών της Μικράς Ασίας. Τα ναυάγια συνεχίστηκαν και κατά την βυζαντινή εποχή, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι της περιοχής να ονομάσουν την περιοχή αυτή σαν «Τρίγωνο του Διάβολου» και τα πλοία να προσπαθούν να αποφεύγουν την διέλευση από το «καταραμένο» αυτό μέρος όπου πάντα υπήρχε ο κίνδυνος να βυθιστούν. Έτσι στη Οθωμανική εποχή η περιοχή αυτή ήταν το «κόκκινο πανί» για τους ναυτικούς που την απέφευγαν συστηματικά έχοντας το προηγούμενο των αλλεπάλληλων ναυαγίων.

Πριν από λίγο καιρό βρέθηκε στην περιοχή αυτή μια ειδική ερευνητική ομάδα του «Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Βυθού Θαλάσσης» της Τουρκίας και πραγματοποίησε κάποιες έρευνες με την βοήθεια του ειδικού ερευνητικού πλοίου, «Millawanda», από το Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών και υπό την αιγίδα του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού. Σύμφωνα με τις πρώτες διαπιστώσεις των ερευνών στον βυθό της περιοχής υπάρχουν τουλάχιστον 12 ναυάγια, τα οποία έχουν τεραστία αρχαιολογική άξια και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής για να αξιολογηθεί σωστά ο αρχαιολογικός πλούτος, που είναι ένα πολύτιμο δείγμα της ναυσιπλοΐας, αλλά και του εμπορίου της αρχαίοελληικής και της βυζαντινής εποχής.
Όπως αναφέρθηκε σχετικά στην ανακοίνωση του Ερευνητικού Ινστιτούτου, τα ναυάγια αυτά χρονολογούνται από τον έβδομο μ. Χ. αιώνα, αλλά υπάρχουν δείγματα και από ναυάγια του τέταρτου αιώνα και ίσως ακόμα παλαιοτέρα, που ανάγονται στην καθαρά αρχαία ελληνική εποχή. Το βάθος που βρίσκονται τα ναυάγια φτάνει τα 36 μέτρα και από τις πρώτες έρευνες διαπιστώθηκε πως τα περισσότερα πλοία που έχουν ναυαγήσει σε αυτό το «Τρίγωνο του Διαβόλου», ήταν εμπορικά, γι” αυτό και το περιεχόμενο τους ήταν κυρίως αντικείμενα εμπορικών συναλλαγών μεταξύ της ακτής της Μικράς Ασίας και της ελλαδικής ακτής

Στην ίδια περιοχή έχει ανεβρεθεί επίσης μεγάλος αριθμός από αμφορείς της αρχαίας εποχής και πιθάρια που μετέφεραν κυρίως τρόφιμα, ενώ υπάρχουν και νομίσματα προβυζαντινής εποχής, αλλά και από την εποχή του Βυζαντίου. Το πιο πρόσφατο ναυάγιο, σύμφωνα με τους Τούρκους ερευνητές, χρονολογείται από τον δέκατο ένατο αιώνα και όπως τονίστηκε θα προσπαθήσουν να ανακαλυφτούν οι λόγοι του τελευταίου αυτού ναυαγίου, για να μπορέσουν ίσως να εξηγήσουν τον μεγάλο αριθμό των ναυαγίων στην συγκεκριμένη περιοχή, κάτι που ίσως θα διαφωτίσει τον λόγο για τον οποίο είχε ονομαστεί το μέρος εκείνο σαν «Τρίγωνο του Διαβόλου».

Η ερευνητική ομάδα που έκανε τις πρώτες έρευνες αποτελούνταν από εννέα Τούρκους, ειδικούς οι οποίοι είχαν ζητήσει την βοήθεια σύγχρονης αμερικανικής τεχνολογίας, καθώς το έργο τους ήταν δύσκολο γιατί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μην προκαλέσουνε κάποια καταστροφή στον ειδικό αυτό θαλάσσιο πλούτο, που έχει ξεχωριστή αρχαιολογική άξια. Όπως αναφέρεται τις έρευνες δυσκόλεψαν κατά την πρώτη φάση και οι ισχυροί άνεμοι που έπνεαν στην περιοχή, αλλά η ερευνητική ομάδα ελπίζει ότι οι καλύτερες καιρικές συνθήκες θα βοηθήσουν την προσπάθεια καταγραφής των πολλών ναυαγίων, κυρίως ελληνικών πλοίων, τα οποία έχουν όπως αναφέρεται ξεχωριστή ιστορική και αρχαιολογική αξία. Έρευνες για ναυάγια θα γίνουν και στην τουρκική περιοχή Τσακίρμπουρνού, απέναντι από την Χίο, όπου και εκεί σύμφωνα με τις ενδείξεις θα πρέπει να υπάρχει αριθμός ναυαγίων πάνω από πέντε αιώνες.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

ΔΥΣΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ 

 

ΠΡΟΚΑΛΕΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ

210320150106458228409_2Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης



Η επίσκεψη με ιδιαίτερη σημασία του Τούρκου πρόεδρου Ταΐπ Ερντογάν στο Κίεβο και οι επαφές του εκεί με την ουκρανική ηγεσία έχει προκαλέσει την έντονη δυσφορία της Μόσχας, καθώς βλέπουν πως ο τουρκικός οπορτουνισμός προκαλεί ήδη μεγάλα ρήγματα στην τελευταία προσέγγιση Ρωσίας Τουρκίας με πολλαπλές συνέπειες.
Ο Τούρκος πρόεδρος επισκέφτηκε στις 21 Μαρτίου το Κίεβο όπου είχε επίσημες συνομιλίες με τον Ουκρανό συνάδελφο του Petro Porosenko, σχετικά με τις εξελίξεις στο φλέγον ζήτημα της ουκρανικής κρίσης. Ο Τούρκος πρόεδρος συμμετείχε στην συνάντηση του Ανωτάτου Επιπέδου Συμβούλιου Στρατηγικής Συνεργασίας όπου συζητήθηκε και το θέμα την αντιμετώπιση του εμφυλίου και της «ανταρσίας» της ανατολικής Ουκρανίας.
Ο Ταΐπ Ερντογάν εκτός από τον Ουκρανό πρόεδρο συναντήθηκε και με τον πρόεδρο της ουκρανικής βουλής, Volodymyr Groisman, ενώ επισκέφτηκε και το πρωθυπουργικό μέγαρο όπου είχε συνάντηση και με τον Ουκρανό πρωθυπουργό γνωστό για τα φασιστικά του φρονήματα, Arseniy Yatsenyuk.
  Ηκίνηση αυτή του Τούρκου προέδρου που για άλλη μια φορά με κίνητρο τις νεοοθωμανικές του φιλοδοξίες να παίξει και στο θέμα της Ουκρανίας κάποιο σημαντικό ρόλο, έχουν ήδη εξοργίσει τους Ρώσους ο οποίοι ήταν ήδη χολωμένοι με την Άγκυρα εξ αιτίας της άδειας που έχει δώσει κατά παράβαση της συνθήκης του Μοντρέ, σύμφωνα με την Μόσχα, στα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ να περνούν ανενόχλητα τον Βόσπορο και να διεξάγουν γυμνάσια στην Μαύρη Θάλασσα με την συμμέτοχη και της Τουρκίας.
Για όλα αυτά αναμένονται εξελίξεις καθώς ήδη εκκρεμεί η υλοποίηση της σημαντικής συμφωνίας για τον ενεργειακό αγωγό που θα μεταφέρει μέσω Τουρκίας και Ελλάδας το ρωσικό φυσικό αέριο την Δύση.


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Αποτειχισι:Μια ΑΠΑΝΤΗΣΙ στους Συνωμοσιολογους Σωτηρικους που θα περιμενει ανταπαντησι. Το ιστολογιο μας ειναι πληρως διαθεσιμο στους συνδιαλεγομενους για την Αληθεια.



ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΚΟΥΣ




Αγαπητοί Σωτηρικοί



Επειδή, όπως λέτε, επηρεάζετε πολύ κόσμο, γι’ αυτό θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με τα barcodes, ώστε να τους επηρεάζετε σωστά, μιας και θεωρούμαστε οι πλέον ειδικοί πάνω στα θέματα αυτά:

Ομιλείτε για σχέδιο επιβολής συστήματος ελέγχου των πάντων, μέσω της κάρτας του Πολίτη, χωρίς να διευκρινίζετε, ποιοι είναι οι σχεδιαστές συγκεκριμένα, όχι γενικά και αόριστα, π.χ. ότι είναι η Νέα Εποχή.

Ομιλείτε, για θέμα παραβιάσεων της ιδιωτικής ζωής, χωρίς να αναφέρεστε σε πατερική τεκμηρίωση γύρω από το θέμα αυτό, δηλ. τι θα πρέπει να κάνει ο πιστός, όταν παραβιάζεται η ιδιωτική του ζωή, αν έχει ιδιωτική ζωή με τους διάφορους ρουφιάνους, που υπάρχουν σήμερα (κάρτες, B-C), μετεξέλιξη των rufi της εποχής του Χριστού.

Ομιλείτε για τη φοροκάρτα, η οποία θα λειτουργεί με bar code, το οποίον περιέχει τον αντίχριστο 666. Ποιος όμως ανεγκέφαλος σας το είπε αυτό; Ρωτήσατε τον κατασκευαστή ΕΑΝ (που έχει την κατασκευή και λειτουργία του κωδικού και στο Διαδίκτυο;). Ενημερωθήκατε από τη διεθνή βιβλιογραφία (Palmer, Erdei, κ.λπ.) πάνω στην κατασκευή και λειτουργία των κωδικών αυτών; Ενημερωθήκατε από ειδικούς επιστήμονες, που διδάχθηκαν το σύστημα αυτό και το χρησιμοποιούν; Σε ποιους απευθυνθήκατε για να πληροφορηθείτε, πριν βάλετε αυτή την ταμπέλα και τελικά ξεφτιλιστείτε; Μήπως οι πληροφορίες προέρχονται από τις διάφορες αηδείς και βλακώδεις «μελέτες», που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο;. Μήπως σας πληροφόρησαν Κληρικοί ή λαϊκοί φαντασιόπληκτοι; Μήπως επηρεαστήκατε από γεροντάδες, οι οποίοι με τη σειρά τους επηρεάστηκαν από Προτεστάντες τηλε-ευαγγελιστές; Από πού, τέλος πάντως έλκετε αυτές τις πληροφορίες, για να μπορέσουμε και εμείς να μάθουμε για τα νέα Μαθηματικά, που κυκλοφορούν, χωρίς αιδώ!

Αναφέρετε, για ένα μηχανικό της ΙΒΜ, έναν εκ των εργασθέντων για τη δημιουργία του αμερικάνικου κωδικού UPC και λέτε ότι αυτός υποστηρίζει, ότι υπάρχει το 666 στο b-c. Ουδέν ψευδέστερον. Άλλα λέγει αυτός, άλλα θέλετε να παρουσιάσετε εσείς.



Είναι όντως παράξενο, ότι ο G. Laurer ομολόγησε την ύπαρξη των τριών εξαριών στον γραμμωτό κώδικα, γιατί άλλα καταγράφει στο ιστολόγιό του, τα οποία παραθέτουμε αυτούσια:


The Universal Product Code has bit patterns at the beginning, middle and end of the barcode called "guard bars". Laurer is often asked about the resemblance of these guard bars to the coding of the numeral 6. Some people see the three sets of guard bars as encoding the number 666, which some fundamentalist Christians see as a sign of evil. From his website:


Answer- «Yes, they do RESEMBLE the code for a six. An even parity 6 is: 1 module wide black bar 1 module wide white space 1 module wide black bar 4 module wide white space. There is nothing sinister about this nor does it have anything to do with the Bible's "mark of the beast" (The New Testament, The Revelation, Chapter 13, paragraph 18). It is simply a coincidence like the fact that my first, middle, and last name all have 6 letters. There is no connection with an international money code either».

Αρχικά αναφέρεται, ότι ο UPC έχει οριοθέτες στην αρχή, τη μέση και το τέλος του b-c. Συχνά ερωτάται για την ομοιότητα αυτών των οριοθετών με τον κωδικό του 6, γιατί ορισμένοι βλέπουν ότι αυτοί οι οριοθέτες κωδικοποιούνται ως 666, το οποίον κάποιοι χριστιανοί φουνταμενταλιστές βλέπουν σαν το σημάδι του διαβόλου. Και η απάντηση:

«Ναι, ΟΜΟΙΑΖΟΥΝ με τον κωδικό του 6. Ένα δεξιό 6 αποτελείται από: 1 μαύρη γραμμή, 1 λευκή γραμμή, 1 μαύρη γραμμή και 4 λευκές γραμμές. Δεν υπάρχει τίποτε δυσώνυμο με αυτό, ούτε έχει να κάνει με το «σφράγισμα του θηρίου» της Βίβλου (Καινή Διαθήκη, Η Αποκάλυψη, Κεφάλαιο 13, παράγραφος 18). Είναι απλώς μια σύμπτωση, όπως το να έχει το όνομα, το πατρώνυμο και το επώνυμο, από 6 γράμματα. Ούτε έχει σχέση με τον διεθνή χρηματικό κωδικό».

Πού υπάρχει λοιπόν το πρόβλημα; Στο ότι οι οριοθέτες ΟΜΟΙΑΖΟΥΝ με τον κωδικό του 6; Ποιος είπε, ότι δεν ομοιάζουν; Βεβαίως και ομοιάζουν, αφού βλέπουμε 2 μαύρες γραμμές στους οριοθέτες, αλλά και στον 6. Δεν βλέπουμε όμως τις λευκές γραμμές, που είναι διαφορετικές σ’ αυτά και τις βλέπει μόνο το ηλεκτρονικό μάτι και όχι το ανθρώπινο, γιατί οι γραμμώσεις μαύρες και λευκές είναι για να τις βλέπει το ηλεκτρονικό μάτι και όχι το ανθρώπινο. Και βέβαια ομοιάζουν λοιπόν, αν αφαιρεθούν οι λευκές γραμμές, δηλ. αν κάνουμε λαθροχειρία. Αυτή την ομοιότητα επικαλείται και η Γρηγοριανή μελέτη, την οποία έχουμε καταρρίψει. Και τούτο γιατί στην Αριθμητική δεν υπάρχει ομοιότητα αριθμών, παρά μόνο στη Γεωμετρία (όμοια τρίγωνα, πολύγωνα κ.λπ.). Την ομοιότητα του 9 με το 6 επικαλείται η Relfe, ο π. Βίττης κ.ά. ότι δηλ. το 9 είναι ένα ανάποδο 6! Αλλά αυτά δεν είναι Μαθηματικά, είναι σκιτζίδικα.

Εξ άλλου και ο ίδιος ο Laurer αναγνωρίζει, ότι αυτά τα ομοιάζοντα –υποτίθεται- 6άρια (αφού τους αφαιρέσουμε αυθαίρετα τις λευκές γραμμές) δεν έχουν να κάνουν με το σφράγισμα του θηρίου. Ακόμη δε περισσότερο, αυτούς που επικαλούνται αυτά τα πράγματα, τους αποκαλεί φουνταμενταλιστές! Πως λοιπόν τον επικαλούμαστε και το διατυμπανίζουμε; Δεν φοβόσαστε τον αυτοεξευτελισμό;.



Ως προς τη σχέση του 666 με την αγοραπωλησία έχουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Το μέσον συναλλαγής εδώ και χιλιάδες χρόνια πέρασε από το είδος στο αντίτιμο του είδους, που είναι το χρήμα. Αυτό είχε αποκλειστικά τη μορφή του μετάλλου στα χρόνια του Χριστού, αργότερα πέρασε στη μορφή του χαρτιού με τα χαρτονομίσματα και τελευταία με τη χρήση του πλαστικού, στο οποίο ενσωματώνεται ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα με βάση το πυρίτιο και τριχοειδείς καλωδιώσεις, αυτό που ονομάζουμε τσιπ, το οποίον χρησιμοποιείται παντού και σε όλα τα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά μηχανήματα. Όπως το b-c, έτσι και το τσιπ εργάζονται με το δυαδικό σύστημα αρίθμησης, που έχει δυο μόνον αριθμούς, τον 0 και το 1 και ουδέποτε το 6 ή οποιοδήποτε άλλον αριθμό.



Λέτε λοιπόν, ότι αυτή η πλαστική κάρτα, για τις συναλλαγές περιέχει τον αριθμό 666. Πως όμως μπορεί να περιέχει τον αριθμό 666, όταν δεν περιέχει καθόλου τον αριθμό 6; Αυτό, αν θα μπορέσετε να μας το λύσετε τότε θα σας βγάλουμε το καπέλο! Ασφαλώς δε πρέπει να ξέρετε, ότι το νόμισμα που κράτησε ο Χριστός στα χέρια του δεν είχε το 666 του Αντιχρίστου, πλην όμως είχε τη μορφή του Αντιχρίστου (τη μορφή του Καίσαρα) και όπως λέει ο άγ. Ι. Δαμασκηνός, ότι δεν πέταξε το νόμισμα, αλλά το έδωσε σ’ αυτόν που ανήκε, ως φόρο τιμής. Αυτό λοιπόν που τότε δεν πείραζε που είχε τη μορφή του Αντιχρίστου, γιατί τώρα πειράζει που δεν έχει τίποτε, ούτε μορφή, ούτε όνομα, ούτε τον τρισκατάρατο αριθμό;


Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Με "επαγρύπνιση" και "ενημέρωση" ...χαρτοπολεμική ...ΘΑ νικήσει η ΟΡΘΟΔΟΞΙA την Παναίρεση του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!!! Και κυρίως χωρίς ...διωγμὸ καὶ θυσίες!

Με "επαγρύπνιση" και "ενημέρωση" ...χαρτοπολεμική ...ΘΑ νικήσει η ΟΡΘΟΔΟΞΙA την Παναίρεση του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!!! Και κυρίως χωρίς ...διωγμὸ καὶ θυσίες!



Μερικοὶ «ἀντι-Οἰκουμενιστὲς» ἐπιμένουν ἀντιπατερικὰ καὶ μᾶς προϊδεάζουν (ἐμμέσως πλὴν σαφῶς) πώς:

ἀκόμα κι ἂν ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει Πανορθόδοξος Σύνοδος, πάρει αἱρετικὲς ἀποφάσεις, ἐμεῖς δὲν θὰ διακόψουμε τὸ Μνημόσυνο τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ θὰ κοινωνοῦμε μαζί τους, γιατὶ αὐτὲς τὶς ἀποφάσεις θὰ τὶς κατατάξουμε στὸν «λαϊκό διαθρησκειακό Οικουμενισμό»!!!

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΤΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ
ΤΩΝ ΕΠΙΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ
ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
Οι επιδιωκόμενες αλλαγές στις διατάξεις του γάμου που επιδιώκει να θεσμοθετήσει η μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδος αποσκοπούν κυρίως στην υιοθέτηση εκ μέρους της Ορθοδόξου Εκκλησίας της κακοδοξίας του Β΄ Βατικάνειας Συνόδου για τις ούτω καλούμενες “Αβρααμικές θρησκείες” (Χριστιανισμό, Ισλάμ και Ιουδαισμό).
Η κακοδοξία αυτή διατείνεται ότι δήθεν οι τρεις θρησκείες έχουν κοινή θρησκευτική παράδοση - την Αβρααμική. 
Περιττόν να τονίσουμε ότι αυτή η κακοδοξία δεν έχει απολύτως κανένα έρεισμα στην παράδοση της Ορθοδοξίας.
Οι χριστιανοί πιστεύουν στο Χριστό ως το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, οι Μωαμεθανοί στον Αλλάχ και οι Ιουδαίοι στο μονοπρόσωπο Θεό της παράδοσής τους.
Επομένως από πού και ως πού οι τρεις θρησκείες πιστεύουν στον ίδιο Θεό;
Κύριος στόχος της επιδιωκόμενης υπό της Πανορθόδοξης Συνόδου αλλαγής των διατάξεων για το γάμο είναι η διευκόλυνση της ιερολογίας του γάμου μεταξύ χριστιανών και αλλοθρήσκων (Ιουδαίων και Μωαμεθανών). Μια εξέλιξη, η οποία αν ο μη γένοιτο τυχόν υιοθετηθεί, θα δώσει τρομερή ώθηση στο λαϊκό διαθρησκειακό Οικουμενισμό.
Είναι σαφές ότι οι αλλαγές στις διατάξεις για το γάμο που επιδιώκουν οι πρωταγωνιστές της Πανορθόδοξης Συνόδου συνιστούν πραγματική οικουμενιστική ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Ορθοδοξίας. Γι’ αυτό χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση, διαρκής ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων για να μη γίνουν πραγματικότητα οι καταχθόνιοι στόχοι των Οικουμενιστών.

Άλλοι εργάζονται πυρετωδώς για τα αντίχριστα σχέδιά τους, κι άλλοι, Συνοδικώς εφησυχάζουν, μακαρίως αμελούντες!

ΙΣΡΑΗΛ:

Κατασκεύασαν τον βωμό για τον
           Τρίτο Ναό στην Ιερουσαλήμ!

Κι ὅμως ὁ Κύριος προειδοποίησε:
«Βλέπετε (=προσέχετε), ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε·
οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν... Γρηγορεῖτε
καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν»!

 




Όπως αναφέρει το Breaking Israel News: Το Ινστιτούτο του Ναού στην Ιερουσαλήμ ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε την οικοδόμηση ενός βωμού κατάλληλου για την υπηρεσία στο ναό. Ο βωμός, για την κατασκευή του οποίου χρειάστηκαν αρκετά χρόνια, μπορεί να
λειτουργήσει άμεσα, ανέφερε το περιοδικό Matzav Haruach.
Το Ινστιτούτο του Ναού έχει δεσμευτεί να προετοιμάσει όλα τα απαραίτητα ρούχα και εργαλεία για την ανακατασκευή του Ιερού (3ου) Ναού στην Ιερουσαλήμ. Επιπλέον, στο Ινστιτούτο λειτουργεί ένα εκπαιδευτικό κέντρο για τους επισκέπτες και ένα προπαρασκευαστικό πρόγραμμα κατάρτισης για τα μέλη της ιερατικής οικογένειας που επιθυμούν να είναι έτοιμοι να υπηρετήσουν το συντομότερο μόλις ο ναός ανοικοδομηθεί.

Ο βωμός είναι ένα κεντρικό συστατικό για τη βιβλική θυσιαστική υπηρεσία. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν ξεχωριστοί βωμοί για το θυμίαμα και για άλλες θυσίες.
Ο μεγαλύτερος βωμός στεκόταν στην εξωτερική αυλή της Σκηνής του Μαρτυρίου, και αργότερα στο Ναό. Ήταν περίπου πέντε μέτρα (16 πόδια) ύψος και 16 μέτρα (52,5 πόδια) πλάτος, με τέσσερα «κέρατα», ή γωνίες και μια ράμπα.
Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο βωμός δεν μπορεί να γίνει από πέτρες λαξευμένες με μεταλλικά εργαλεία. Ο βωμός που παρασκευάζεται από το Ινστιτούτο του Ναού, υπό την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα ραβίνου Shmuel Balsam, ακολουθεί αυτή την απαίτηση.
Είναι κατασκευασμένος από τούβλα που έχουν ψηθεί σε περίπου 1.000 βαθμούς Κελσίου (1.832 βαθμούς Φαρενάιτ), για να αντέξουν την τεράστια θερμότητα της αιώνιας φλόγας του ναού και το βάρος των ζώων που θα θυσιάζονται. Οι μετρήσεις της είναι σύμφωνες με την ερμηνεία του ραβίνου Maimonides (Μαϊμωνίδης: 1138 – 1204. Οι απόψεις του θεωρούνται θεμέλιος λίθος της ιουδαϊκής σκέψης).


Αυτό που κάνει τον βωμό τόσο μοναδικό είναι ότι μπορεί να αποσυναρμολογηθεί και να συναρμολογηθεί εύκολα, ώστε να μπορεί να μεταφερθεί γρήγορα και αποτελεσματικά από την τρέχουσα θέση, που εκτίθεται στο ινστιτούτο, στο Όρος του Ναού, "όταν έρθει η ώρα". Εγκαινιάστηκε το Δεκέμβριο του 2014 και είναι τώρα έτοιμο για χρήση. Με (ιουδαϊκό) Πάσχα να πλησιάζει και την Πασχαλινή θυσία να είναι κεντρικό συστατικό της παραδοσιακής γιορτής, ίσως αυτός ο χρόνος να έρθει σύντομα!

ΚΟ: Το Ινστιτούτο του Ναού (The Temple Institute) είναι μια οργάνωση στο Ισραήλ που έχει ως επίκεντρο την προσπάθεια για το κτίσιμο του τρίτου Ιουδαϊκού Ναού στην Ιερουσαλήμ. Το Ινστιτούτο έχει καταφέρει να κατασκευάσει με γνήσια υλικά, (όπως αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη) αυθεντικά αντικείμενα για την λειτουργία του τρίτου Ναού. Ιδρυτής του Ινστιτούτου είναι ο ραββίνος Ariel Yisrael, πρώην αλεξιπτωτιστής του πολέμου "των 6 ημερών", στον οποίον το 2008, απονεμήθηκε από το Ισραηλινό Υπουργείο Παιδείας το "Βραβείο του Ιουδαϊκού Πολιτισμού.


Η "ανοχή" κοινή "αρετή" Οικουμενιστών και αντι-Οικουμενιστών!



Σὲ ὁμιλία του ὁ καθηγητὴς τς Δογματικς στὴ Θεολογικὴ Θεσσαλονίκης κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, μὲ θέμα «πάρχει γνήσια ἀγάπη χωρὶς ὀρθὴ πίστη; περίπτωση το Οκουμενισμοῦ» τόνισε καὶ τὰ ἐξῆς:
«Στόν Οκουμενισμό λοι χωρον, λα τά θρησκεύματα. Εναι μεγαλύτερη καί πικινδυνότερη πό λες τίς αρέσεις, διότι προκαλε σύγχυση γύρω πό τήν σώζουσα πίστη. Εναι πολυαίρεση. Δυστυχς ρθή πίστη νοθεύεται ντεχνα καί καθένας πού ντιτίθεται κατηγορεται ς φανατικός κλπ. ομανιστική ρχή τς νοχς δέν χει καμία σχέση μέ τήν κτιστη γάπη πού ναπτύσσεται μόνο στήν ρθόδοξη κκλησία»!

Πολὺ ὀρθὰ εἶπε ὁ κ. Τσελεγγίδης: «ἡ οὐμανιστική ἀρχή τῆς ἀνοχῆς δέν ἔχει καμία σχέση μέ τήν ἄκτιστη ἀγάπη» τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπίσης ὀρθότατα εἶπε· «ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἡ μεγαλύτερη καί ἡ ἐπικινδυνότερη ἀπό ὅλες τίς αἱρέσεις, διότι προκαλεῖ σύγχυση γύρω ἀπό τήν σώζουσα πίστη. Εἶναι πολυαίρεση. Δυστυχῶς ἡ ὀρθή πίστη νοθεύεται ἔντεχνα»!
Κι ὅμως, ὁ κ. Τσελεγγίδης, οἱ πλεῖστοι ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ποιμένες καὶ πιστοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Πατέρες τῆς «Συνάξεως Κληρικῶν» ἀρνοῦνται ἐγωϊστικὰ νὰ κατονομάσουν τοὺς αἱρετικούς, ὅπως ἔκαναν οἱ Ἅγιοι πατέρες! Γιατί, ἂν τοὺς κατονομάσουν α) θὰ διωχθοῦν καὶ β) θὰ εἶναι στὴ συνέχεια ὑποχρεωμένοι νὰ διακόψουν τὴ κοινωνία μαζί τους!
Ἔτσι βρῆκαν τὴν βολικὴ λύση: δὲν κατονομάζουν τοὺς αἱρετικούς, τοὺς ἀνέχονται καί, ἀφοῦ δὲν διευκρινίζουν ποιοί εἶναι οἱ αἱρετικοὶ Ἐπίσκοποι καὶ τί διδάσκουν οἱ Πατέρες γιὰ τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, ἐπιτρέπουν στὸν ἑαυτό τους καὶ στὸ ποίμνιό τους (καὶ ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τὸ ἐνθαρρύνουν) νὰ κοινωνοῦν μὲ τοὺς Ἐπισκόπους καὶ ποιμένες αὐτῆς τῆς σύγχρονης πολυαίρεσης.
Τί ἄλλο μαρτυρεῖ, λοιπόν, καὶ ἡ δική του στάση, ὅπως καὶ τῶν «ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, παρὰ ἐφαρμογὴ τῆς ἴδιας «οὐμανιστικῆς ἀρχῆς τῆς ἀνοχῆς» ποὺ καταγγέλλει; Καὶ πόσο μιὰ τέτοια στάση ἔχει σχέση μέ τήν «ἄκτιστη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ»;

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Αποτειχισι: Ω ΣΙΓΟΝΤΑΡΟΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, αν τολματε, απαντηστε. Ω ΠΟΝΗΡΟΙ ΚΑΙ ΓΟΗΤΕΣ, ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΙ ΘΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΠΡΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ;

Κριτική μελέτη της εισηγήσεως του π. Ιωάννη Φωτόπουλου Περί αποτειχίσεως από τον π. Ευθ. Τρικαμηνά





Εἶναι   γεγονός  ὅτι ὁ π. Ἰωάννης Φωτόπουλος εἰς τήν εἰσήγησί του ἦτο εἰλικρινέστερος  καί συνεπέστερος ἀπό τούς δύο προηγουμένους εἰσηγητές τῆς Ἡμερίδος αὐτῆς, παρ’ ὅτι καί αὐτός προσεπάθησε νά ὁδηγήση τά συμπεράσματά του, ὥστε  αὐτά νά ἐναρμονισθοῦν πλήρως μέ τήν γενική πορεία τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν καί βεβαίως τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς.
      Καί λέγομε ὅτι ἦταν εἰλικρινέστερος καί συνεπέστερος, διότι δέν ἐχρησιμοποίησε τήν μέθοδο τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς (ἐδῶ), ὁ ὁποῖος ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τό τέλος τῆς  εἰσηγήσεώς του δέν ἔκανε τίποτε ἄλλο, ἀπό τό νά διαστρέφη, νά ἀλλοιώνη καί κυριολεκτικά νά στραγγαλίζη τήν διδασκαλία καί τόν βίο τοῦ ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου· οὔτε ἐχρησιμοποίησε τήν μέθοδο τοῦ δευτέρου εἰσηγητοῦ π. Βασιλείου Παπαδάκη (ἐδῶ), ὁ ὁποῖος ἐπέταξε στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων τήν Ἁγία Γραφή καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί ἀσχολήθηκε μέ κάποια παραδείγματα  ἀπό τήν Ἱστορία, τά ὁποῖα, ὅταν ἀνεφέροντο σέ Ἁγίους, τά διέστρεφε ἀρκούντως,  ἐνῶ, ὅταν ἀνεφέροντο σέ διάφορα ἄλλα γεγονότα, ἦσαν ὄχι πρός μίμησι, ἀλλά πρός ἀποφυγή.

Ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος

    Ὁ π. Ἰωάννης Φωτόπουλος λοιπόν ἀνεφέρθη κατ’ ἀρχάς  εἰς τήν λειτουργική ἑνότητα καί τή θέσι τοῦ Ἐπισκόπου μέσα σ’ αὐτήν, ὅπως ἐπίσης καί σέ κάποιες διδασκαλίες τῶν ἁγίων Πατέρων, σχετικές μέ τό θέμα τό ὁποῖο διεπραγματεύετο καθώς καί κάποια παραδείγματα ἀπό τόν βίο τους. Ἔκανε ἀκόμη καί κάποια ἀναφορά στούς δύο Κανόνες (31ον Ἁγίων Ἀποστόλων καί 15ον Πρωτοδευτέρας Συνόδου) καί τελικά κατέληξε μέ τή μόνιμη ἐπωδό τῶν ἐφησυχαστῶν καί χαρτοπολεμιστῶν, δηλαδή μέ τήν τακτική τῶν συγχρόνων γερόντων.

Ὅλα αὐτά τά ὁποῖα ἀνέφερε, ἄν ἐλέγοντο χωρίς σκοπιμότητα καί κυρίως χωρίς τίς διπλωματικές ἐπεξηγήσεις, οἱ ὁποῖες ἀποσκοποῦσαν στήν ἀποπλάνησι ἀπό τήν ἀλήθεια καί στήν ἐξαγωγή τῶν συμπερασμάτων πού ἐνδιέφερε τούς διοργανωτές τῆς Ἡμερίδος, θά ἦσαν ὅλα ὑπέρ τῆς ἀμέσου ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους, πλήν βεβαίως τῆς κατακλεῖδος, δηλαδή τῆς τακτικῆς τῶν συγχρόνων γερόντων. Οἱ διπλωματικές ὅμως ἐπεξηγήσεις καί παρεμβάσεις τοῦ π. Ἰωάννου Φωτόπουλου στήν διδασκαλία καί τόν βίο τῶν Ἁγίων, ὡδηγοῦσαν στά συμπεράσματα τά ὁποῖα ἦσαν ἐπιθυμητά καί ἀποδεκτά ἀπό τούς Ἀντιοικουμενιστές.

Καί εἰς αὐτήν βεβαίως τήν εἰσήγησι δέν ἔλλειψαν οἱ ἀλλοιώσεις τῶν κειμένων, οἱ κατάλληλες περικοπές των καί ἀποσπασματικές ἀναφορές, καθώς καί ἡ ἀποσιώπησι ὅσων δέν ἐξυπηρετοῦσαν τόν στόχο τῶν διοργανωτῶν καί τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν. Πάντως, ἀκούστηκαν ἐκ μέρους του καί κάποιες ἀλήθειες, οἱ ὁποῖες εἰσῆλθαν στήν ἴδια χοάνη τῆς στρατηγικῆς τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν, ἀνεφέρθησαν ὡς ἐν παρόδῳ διά νά ἀλεσθοῦν κατόπιν στόν μύλο τῶν διπλωματικῶν ἐπεξηγήσεων καί παρουσιασθοῦν, τελικῶς, στόν γενικό πίνακα ὡς δῆθεν συνηγοροῦσες ἤ ἔστω μή ἀντιστρατευόμενες στήν ἐνσωμάτωσι καί παραμονή τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς.

Εἰς αὐτήν τήν κριτική μελέτη τῆς εἰσηγήσεως τοῦ π. Ἰωάννου Φωτόπουλου δέν θά ἀναφερθοῦμε λεπτομερῶς, διότι πολλά ἀπό αὐτά πού εἰσηγήθηκε τά σχολιάσαμε στήν κριτική μελέτη τῶν προηγουμένων εἰσηγήσεων, ἀλλά θά ἀσχοληθοῦμε ἀκροθιγῶς, ἁπλῶς καί μόνον γιά νά μή φανῆ στόν κάθε καλοπροαίρετο ἀναγνώστη, ὅτι ἀδικοῦμε τόν εἰσηγητή ἤ μεροληπτοῦμε ὑπέρ τῆς ἀποτειχίσεως.

Κατ’ ἀρχάς ξεκινώντας ὁ π. Ἰωάννης ἀνέφερε τά ἑξῆς: «Εὐχαριστῶ γιά τήν πρόσκληση νά ὁμιλήσω γι’ αὐτό τό ἀκανθῶδες θέμα τῆς ἀποτειχίσεως».

Πῶς ἀλήθεια τό θέμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀπομακρύνσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους, ἀπό ἁπλό καί ξεκάθαρο, ἔγινε ἀκανθῶδες; Ὅταν δηλαδή στήν Ἁγία Γραφή ὑπάρχουν περισσότερα ἀπό εἴκοσι (20) χωρία, στά ὁποῖα ὁ ἴδιος ὁ Θεός ὁμιλεῖ ξεκάθαρα δι’ αὐτήν τήν ἐκκλησιαστική ἀπομάκρυνσι, ὅταν ὅλη ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων ὁμιλεῖ δι’ αὐτήν, ὅταν τέλος οἱ ἱεροί Κανόνες τό κατοχυρώνουν, πῶς εἶναι ἀκανθῶδες, π. Ἰωάννη, αὐτό τό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους; Θά ἔπρεπε νά θεωρῆται ἀκανθῶδες τό θέμα τῆς ἐνσωματώσεως καί ἐκκλησιαστικῆς παραμονῆς εἰς αὐτούς, διότι αὐτό ἀντίκειται στήν Ἁγία Γραφή καί τή διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί θά ἔπρεπε, ἐπειγόντως, νά ἀσχοληθοῦμε μόνον μέ αὐτούς, διότι εἶναι παραβάτες τῶν εὐαγγελικῶν καί πατερικῶν ἐνταλμάτων καί παρακαταθηκῶν, θά ἔπρεπε δέ διαρκῶς νά προσπαθοῦμε νά τούς πείσουμε διά τό δέον γενέσθαι καί βεβαίως, ἄν χρειάζεται, νά τούς οἰκονομήσωμε γιά τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία των.

 Παρά ταῦτα ἐσεῖς θεωρεῖτε ἀκανθῶδες τό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως, δηλαδή τῆς Ὀρθοδόξου στάσεως καί πορείας ἐν καιρῷ αἱρέσεως, τήν δέ ἐνσωμάτωσι καί ἀλληλοπεριχώρησι μέ τούς αἱρετικούς, δηλαδή τήν παρανομία,  τήν θεωρεῖτε διάκρισι, σύνεσι, παραμονή ἐντός τῆς Ἐκκλησίας κλπ.

Εἶναι σάν νά ἐγίνετο αὐτή ἡ Ἡμερίδα τήν ἐποχή τῶν πρώτων χριστιανικῶν αἰώνων καί, κάποιος εἰσηγητής, νά διεκήρυττε ὅτι εἶναι ἀκανθῶδες τό θέμα τῶν διωγμῶν ἀπό τούς εἰδωλολάτρες καί πρέπει  νά συμβιβασθοῦμε,  κοινῶς «νά τά βροῦμε» μέ αὐτούς ἤ, ὅταν συλλαμβάνεται κάποιος Χριστιανός ἀπό αὐτούς, νά συμβιβάζεται διά νά γλυτώση τά μαρτύρια καί νά παραμένη συγχρόνως μέλος τῆς Ἐκκλησίας ἤ, τό χειρότερο, νά ἐδήλωνε ὁ εἰσηγητής ὅτι εἶναι ἀκανθῶδες τό θέμα καί δέν γνωρίζουμε τί πρέπει νά κάνωμε ἤ ὅτι χρειαζόμαστε κάποιους Ἁγίους νά μᾶς καθοδηγήσουν στήν πορεία μας ἤ δέν ἔχουμε τόν θεῖο φωτισμό καί τήν ἄσκησι τῶν Ἁγίων καί πρέπει νά συνοδοιπορήσωμε μέ  τούς ἀπίστους «ἄχρι καιροῦ».

Τό θέμα τελικῶς τῆς ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς εἶναι ὄντως ἀκανθῶδες, δι’ ἄλλο ὅμως λόγο· ἐπειδή δηλαδή τό ἐφέραμε, μέ τίς δολιχοδρομίες καί τούς συμβιβασμούς μας, στά μέτρα τῆς Ν. Ἐποχῆς καί ἐπειδή δέν ἐπιθυμοῦμε νά σηκώσωμε τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ στήν προκειμένη περίπτωσι, ὥστε νά ὑποστοῦμε τόν ὀνειδισμό Του. Δι’ αὐτόν τόν λόγο ἐφευρίσκουμε πονηρές δικαιολογίες, ὅπως τόν κίνδυνο τῆς δημιουργίας σχισμάτων, τήν ἀπομάκρυνσι ἀπό τήν Ἐκκλησία κλπ., γιά τά ὁποῖα οὔτε ἡ Ἁγία Γραφή ὡμίλησε, οὔτε οἱ Ἅγιοι, οὔτε οἱ ἱεροί Κανόνες, ἀπεναντίας μάλιστα, δηλώνεται ἀπερίφραστα ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τούς αἱρετικούς δέν δημιουργεῖ σχίσμα, διότι γίνεται ἀπό ψευδεπισκόπους, ψευδοδιδασκάλους καί λύκους.

 Τελικῶς συμβαίνει αὐτό τό ἐξωφρενικό καί ἀδιανόητο. Οἱ μέν Οἰκουμενιστές Ἐπίσκοποι  νά βαδίζουν μεθοδευμένα πρός τήν αἵρεσι, ἀδιαφορώντας γιά τά σχίσματα, οἱ δέ Ἀντιοικουμενιστές νά μήν ἀπομακρύνωνται ἀπό αὐτούς, γιά τόν φόβο δῆθεν τῶν σχισμάτων! Μέ τήν στάσι των αὐτή ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ σχίσματος ἔχει διαστραφῆ μέσα των, ὥστε νά θεωροῦν ὅτι σχίσμα δέν εἶναι ἡ ἀπόσχισις ἀπό τήν ἀλήθεια, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται διά τῆς ἐνσωματώσεως καί συμπορεύσεως μέ τούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές, ἀλλά ἡ ἀπόσχισις ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο, τό ὁποῖο συντελεῖ οὐσιαστικά στήν σωτηρία καί στήν ἀποφυγή τοῦ σχίσματος. Δηλαδή πρεσβεύουν οἱ Ἀντιοικουμενιστές τήν Ἐκκλησία τῆς Ν. Ἐποχῆς ἡ ὁποία εἶναι Ἐπισκοποκεντρική.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ π. Ἰωάννης ἐγκωμιάζοντας τόν Μητροπολίτη Πειραιῶς ὅτι δῆθεν σηκώνει τό βάρος καί τόν ὀνειδισμό τοῦ Χριστοῦ ἀνέφερε καί τά ἑξῆς:

«Ἐνθυμοῦμαι τόν μακαριστό π. Ἀντώνιο πού ἔλεγε ὅτι, ἐάν κάνουμε τό καλό καί δέν βρίσκουμε τόν μπελά μας, κάτι δέν πηγαίνει καλά».

Ἐδῶ φαίνεται π. Ἰωάννη, πέραν τῶν φιλοφρονήσεων δι’ εὐνοήτους λόγους πρός τόν Πειραιῶς, ὅτι κάτι δέν πάει καλά στήν συλλογιστική σας. Διότι αὐτός πού ἀγωνίζεται Ὀρθόδοξα βρίσκει ὄντως τόν μπελά του, ἀλλά ἀπό τούς αἱρετικούς καί τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι ἀπό τούς Ὀρθοδόξους. Ὅταν ὅμως ὁ Πειραιῶς συμπορεύεται, «τά πηγαίνει  καλά» καί «τά βρίσκει» κοινῶς μέ τούς αἱρετικούς καί βρίσκει τόν μπελά του ἀπό τούς Ὀρθοδόξους, τότε ὄντως κάτι δέν πηγαίνει καλά, ἀλλά μέ διαφορετική ἔννοια, δηλαδή ὑπάρχει πρόβλημα μέ τόν ἀγῶνα του καί τήν Ὀρθοδοξία του. Ὁ Χριστός «εὑρῆκε τόν μπελά Του» καί κυνηγήθηκε ἀπό τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, οἱ Ἅγιοι εὑρῆκαν τόν μπελά τους ἀπό τούς εἰδωλολάτρες καί τούς αἱρετικούς, οἱ Ὅσιοι ἀπό τούς πειρασμούς τοῦ διαβόλου καί τώρα, ἐσεῖς, διαστρέφετε πλήρως τήν ἔννοια τῶν λόγων καί τούς ἀποδίδετε ὅ,τι ἰσχύουν γιά τούς Ὀρθοδόξους!

Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτό ὡς ἐπουσιῶδες τό ἀντιπαρερχόμεθα, ἐπειδή ἀναφέρεται προσωπικῶς σέ Ἐπίσκοπο καί τέτοιους ἐπαίνους ὄχι μόνον τούς ἐπιθυμοῦν οἱ δεσποτάδες, ἀλλά εἶναι ἡ χαρά καί ἡ ζωή των. Σκεφθεῖτε μόνο π. Ἰωάννη, ὁ Μ. Ἀθανάσιος, γιά παράδειγμα, ἤ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καί ὅλοι οἱ ἅγιοι Ἐπίσκοποι νά ἐσήκωναν τό βάρος καί τόν ὀνειδισμό τοῦ Χριστοῦ, ὅπως τόν σηκώνει σήμερα ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, θά εἶχε ἀσφαλῶς ἐκλείψει ἡ πίστις καί ἡ σώζουσα ἀλήθεια ἀπό τήν γῆ.

ρχίζετε τόν λόγο σας μέ μία πολύ ὡραία λειτουργική ἀναφορά γιά νά δηλώσετε ὅτι στήν Θ. Λειτουργία ἐνσωματούμεθα ὅλοι μέ τόν Χριστό ὡς μέλη πρός τήν κεφαλή, καί μεταξύ μας ὡς μέλη ἐκ μέρους. Ἐδῶ, μεταξύ ἄλλων ἀναφέρετε καί τά ἑξῆς: «Ὁμολογεῖται κοινὴ πίστις ἡ Ὀρθόδοξος, μνημονεύεται τρεῖς φορὲς ὁ τοπικὸς Ἐπίσκοπος ὡς ἐγγυητὴς καὶ φύλαξ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας».

Αὐτή εἶναι ὄντως μία Ὀρθόδοξος διδασκαλία, τήν ὁποία ὅμως στήν πράξι τήν ἀναιρεῖτε καί τήν ἀκυρώνετε, ὄχι μόνον ἐσεῖς, ἀλλά καί οἱ ὑπόλοιποι Ἀντιοικουμενιστές, διότι μνημονεύετε ὄχι τόν ἐγγυητή καί φύλακα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἀλλά τόν ἐγγυητή καί φύλακα  τῆς πλάνης καί τῆς αἱρέσεως. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐνσωματώνετε καί συντάσσετε μέ τόν Χριστό δημοσίως καί ἐκκλησιαστικῶς ὄχι κάποιο τυχαῖο μέλος τοῦ σώματος (αὐτό θά ἦτο πολύ μικρότερο κακό), ἀλλά αὐτόν, πού εἶναι ἡ ὁρατή εἰκόνα τοῦ ἀοράτου Θεοῦ, τοῦ παρόντος ἀοράτως καί ὁρατοῦ μόνον διά τῶν μετουσιωμένων τιμίων δώρων. Διακηρύσσετε λοιπόν δημοσίως, ὅτι ὁ αἱρετικός Ἐπίσκοπος εἶναι ἡ ὁρατή εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ὅτι τελικῶς ὅ,τι εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι καί ὁ Χριστός, κατά τόν τύπο τῆς εἰκόνας καί τοῦ πρωτοτύπου καί κατά τόν τύπο τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι «εἰκών τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου» (Κολασ. 1,15).

Αὐτό θεωρῶ, π. Ἰωάννη, ὅταν μάλιστα γίνεται ἐν γνώσει, πώς ἐγγίζει τά ὅρια τῆς βλασφημίας, καί ὄχι αὐτά τά ὁποῖα προσάγετε γιά κάποιες θέσεις τῶν ἀποτειχισμένων, τίς ὁποῖες ἀναφέρετε ἀποσπασματικά καί ὅπως σᾶς ἐξυπηρετοῦν. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος πού ἀπαγορεύεται στήν Θ. Λειτουργία νά μνημονεύεται αἱρετικός Ἐπίσκοπος ὡς Ὀρθόδοξος.

Ὅταν ἐπιπλέον μνημονεύεται ὁ Οἰκουμενιστής Ἐπίσκοπος, ὁμολογεῖται πάλι κοινή πίστις, ὄχι ὅμως ἡ Ὀρθόδοξος, ἀλλά ἐκείνη τῶν Οἰκουμενιστῶν, διότι κατά τόν ὅσιο Θεόδωρο τόν  Στουδίτη: «οἵα ἡ κεφαλή τοιοῦτο καί τό σῶμα» καί ἀλλοῦ «οἷον τό ἄρχον τοιοῦτον καί τό ἀρχόμενον». Ὁ Ἐπίσκοπος τότε ὁμολογεῖται ὅτι εἶναι ἐγγυητής καί φύλαξ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δέν ὑπάρχει νομίζω ἐπισημότερη καί ἐγγυρότερη ἀναφορά γιά τήν ἔνταξί μας στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπό αὐτήν τήν λειτουργική μνημόνευσι τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου. Δι’ αὐτῆς ἀκυρώνεται ἡ ὁμολογία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὅπως δηλαδή δέν θά εἶχε ἰσχύ ἡ ὁμολογία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως σέ μία Θ. Λειτουργία πού θά ἐμνημονεύετο ἕνας εἰκονομάχος ἤ μονοφυσίτης Ἐπίσκοπος.

Τώρα τά περί καταδικασμένων καί μή καταδικασμένων αἱρετικῶν Ἐπισκόπων εἶναι ἐφευρέματα τῆς Ν. Ἐποχῆς πρός ἀποπλάνησι τῶν Ὀρθοδόξων καί ἔνταξί των «ἄχρι καιροῦ» στό μαντρί τῆς αἱρέσεως. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι, εἰς αὐτήν τήν περίπτωσι, τῶν μή καταδικασμένων αἱρετικῶν Ἐπισκόπων, οἱ Πατέρες καί οἱ ἱεροί Κανόνες μᾶς ἔδωσαν τήν λύσι καί τήν ὁδό τῆς ἀποτειχίσεως καί τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως, διά νά εἴμεθα ἐνσωματωμένοι διά τῆς  Ὀρθοδόξου πίστεως μέ τόν Χριστό ὡς μέλη τοῦ σώματός Του. Αὐτό βεβαίως τό καταντήσαμε «ἀκανθῶδες θέμα», διότι προφανῶς, ὅπως προανέφερα, ἔτσι ἐξυπηρετεῖ τήν προαίρεσί μας καί μέχρις ἐκεῖ μᾶς ἐπιτρέπουν νά σταθοῦμε οἱ Οἰκουμενιστές, δηλαδή προφορική καί γραπτή ὁμολογία καί πρακτικά συμπόρευσι μαζί των διά τῆς λειτουργικῆς των κυρίως ἀναγνωρίσεως καί μνημονεύσεως.

Κατωτέρω, μετά ἀπό κάποιες ἀσαφεῖς καί θολές ἀναφορές δι’ αὐτούς πού ἀκολουθοῦν τόν ζηλωτισμό καί δι’ αὐτούς πού ἀκολουθοῦν τόν Οἰκουμενισμό, ἀναφέρετε, π. Ἰωάννη, στήν εἰσήγησί σας, τά ἑξῆς ἀξιόλογα καί ἄξια σχολιασμοῦ:

«Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἡ Ἐκκλησία διὰ τῶν Συνόδων της ἀποκόπτει ἀπὸ τὸ σῶμα της, ἀπὸ τὴν κοινωνία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀδελφῶν, καθιστᾶ ἀκοινωνήτους ὅσους σφάλλουν περὶ τὴν πίστη καὶ τὴν ἐν Χριστῷ ζωή, ἀφοῦ διασποῦν τὴν ἑνότητά της. Εἶναι ἀδύνατον ἐκκλησιολογικῶς στὸ ἄμωμο σῶμα τοῦ Χριστοῦ νὰ συνυπάρξει ὁ αἱρετικὸς ἢ ὁ βαρέως ἁμαρτάνων μὲ τοὺς ἑνωμένους ἐν τῇ πίστει καὶ τῇ Εὐχαριστίᾳ Χριστιανούς. Πολὺ περισσότερο ἀποκόπτει ἡ Ἐκκλησία τοὺς αἱρετικοὺς ποιμένες, οἱ ὁποῖοι ἀντί νὰ φροντίζουν καὶ νὰ ἐγγυῶνται μὲ τὴν διδασκαλία, τὶς νουθεσίες, τὰ ἐπιτίμια καὶ τὶς πράξεις τους τὴν ἐν Χριστῷ ἑνότητα ποὺ φέρει στὴν σωτηρία, διασποῦν τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁδηγοῦν στὴν ἀπώλεια».

Ὄντως π. Ἰωάννη, δέν θά ὑπῆρχαν λόγια νά ἐκθειάσουμε τίς θέσεις σας, ἄν αὐτά δέν ἦταν μόνο λόγια καί πομφόλυγες (σαπουνόφουσκες) καί ἄν αὐτά συνοδεύοντο μέ τήν ἐν τῇ πράξει ἐφαρμογή των. Διότι ἐφ’ ὅσον, σύμφωνα μέ τά λόγια σας, «εἶναι ἀδύνατον ἐκκλησιολογικῶς στό ἄμωμο σῶμα τοῦ Χριστοῦ νά συνυπάρξη ὁ αἱρετικός», πῶς αὐτό τό ὁμολογουμένως ἀδύνατο τό καθιστᾶτε δυνατόν; Μέ ποιά ἐξουσία, μέ ποιά εὐλογία βεβηλώνετε τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἐσεῖς μάλιστα οἱ τόσο εὐαίσθητοι, οἱ ὁποῖοι θέλετε Ἁγίους γιά τήν κατάγνωσι τῆς αἱρέσεως, Ἁγίους γιά τήν Συνοδική καταδίκη της, ἐσεῖς, τέλος πάντων, πού θέλετε νά ἀκολουθῆτε τούς συγχρόνους γέροντες, προκειμένου νά μήν πλανηθῆτε; Ἐάν εἶναι ὄντως ἀδύνατη αὐτή ἡ συνύπαρξις στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τότε γιατί θέτετε ἐκτός Ἐκκλησίας τούς ἀποτειχισμένους, αὐτούς δηλαδή πού ὄντως θεωροῦν ἀδύνατη αὐτή τήν συνύπαρξι, καί ἐντός Ἐκκλησίας αὐτούς πού βεβηλώνουν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ; Ποιος σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα καί τό ἀξίωμα τοῦ θυρωροῦ στόν οἶκο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἀνοίγετε καί νά κλείνετε αὐτοβούλως, καί μάλιστα σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς αἱρέσεως, τήν θύρα στούς προσερχομένους;

Μέ τά λόγια σας αὐτά, π. Ἰωάννη, μπαίνω στόν πειρασμό νά θίξω καί κάποια ζητήματα πολύ ἐπίκαιρα στίς ἡμέρες μας. Εἴπατε ὅτι: «ἡ Ἐκκλησία διὰ τῶν Συνόδων της ἀποκόπτει ἀπὸ τὸ σῶμα της, ἀπὸ τὴν κοινωνία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀδελφῶν, καθιστᾶ ἀκοινωνήτους ὅσους σφάλλουν περὶ τὴν πίστη καὶ τὴν ἐν Χριστῷ ζωή, ἀφοῦ διασποῦν τὴν ἑνότητά της».

Ἐδῶ ἀποδεικνύετε ὅτι δέχεσθε τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὅτι ἡ ἑνότης δέν διασπᾶται μέ τήν ἀποτείχισι, ἀλλά μέ τήν αἵρεσι. Αὐτό ἄλλωστε διδάσκει καί ὁ πολυσυζητημένος 15ος ἱερός Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Ὅταν λοιπόν ἡ ὑπάρχουσα Σύνοδος, ὄχι μόνον δέν ἀποκόπτει τούς αἱρετικούς ἀπό τό σῶμα της, ὄχι μόνον τούς καλύπτει καί συμφωνεῖ μαζί των, ἀλλά ἐπί πλέον τούς ἀποστέλλει ὡς ἐκπροσώπους της στούς διαλόγους μέ τούς αἱρετικούς και στίς προπαρασκευαστικές ἐργασίες γιά τήν μελλοντική πανορθόδοξο Σύνοδο τοῦ 2016, ἐνῶ καθαιρεῖ καί ἀποκόπτει ἀπό τό σῶμα της ὅσους ἀντιδροῦν πρός τήν αἵρεσι καί ἀποτειχίζονται ἀπό αὐτούς τούς Ἐπισκόπους, τότε θέλουμε νά μᾶς διευκρινίσετε,  π. Ἰωάννη, ἡ Σύνοδος αὐτή, πέραν ὅλων τῶν ἄλλων, εἶναι Ὀρθόδοξος ἤ αἱρετική; Διότι ἐμεῖς γνωρίζομε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Σύνοδος καθαιρεῖ καί ἀποκόπτει, ὅπως εἴπατε κι ἐσεῖς ἐξάλλου, τούς αἱρετικούς, ἡ δέ αἱρετική Σύνοδος καθαιρεῖ καί ἀποκόπτει τούς Ὀρθοδόξους, ὅπως π.χ. ἡ Σύνοδος τῆς Τύρου καθήρεσε τόν Μ. Ἀθανάσιο, ἡ ληστρική Σύνοδος τῆς Ἐφέσου καθήρεσε τόν ἅγιο Φλαβιανό καί τόν ἐφόνευσε, ἡ Σύνοδος τῆς Δρυός καθήρεσε τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ἡ Σύνοδος τῆς Ἱέρειας καθήρεσε καί ἀναθεμάτισε τούς ἁγίους Γερμανό Κων/πόλεως καί Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό κλπ.

Τό χειρότερο ὅμως ἀπό ὅλα εἶναι ὅτι ἐσεῖς, αὐτήν τήν Σύνοδο, τήν ἀναγνωρίζετε ὡς Ὀρθόδοξο καί, τό πλέον ἀθλιότερο καί ἐξωφρενικό, ὅτι ἀναμένετε αὐτή ἡ Σύνοδος νά καταδικάση τήν αἵρεσι, ὥστε νά ἐγερθῆτε ὡς παληκάρια καί νά ξιφουλκίσετε κατά τῶν αἱρετικῶν. Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής διδάσκει ὅτι ἐκ τῶν πράξεών της κρίνεται ἡ Σύνοδος, ἄν εἶναι Ὀρθόδοξος ἤ αἱρετική καί ἐσεῖς, ἀντιθέτως, διδάσκετε ὅτι ἡ  Σύνοδος κρίνεται ὡς Ὀρθόδοξος ἐκ τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς.

Στό τέλος, αὐτοῦ τοῦ τμήματος τῆς εἰσηγήσεώς σας, ἀναφέρετε ὅτι οἱ αἱρετικοί ποιμένες ἀντί νά διασφαλίσουν τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητα, ἡ ὁποία φέρει τήν σωτηρία, «διασποῦν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί ὁδηγοῦν στήν ἀπώλεια». Παρ’ ὅλα αὐτά πού εἰσηγεῖστε, προτιμᾶτε τήν ἑνότητα πού ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια, ἀπό τήν ἀποτείχισι, ἐπειδή δῆθεν ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος νά προκληθῆ σχίσμα. Δέν εἶναι ὅμως ἀσυγκρίτως καλύτερο ἡ ὕπαρξι ὄχι ἑνός, ἀλλὰ πολλῶν σχισμάτων, μέ σκοπό κάποιοι νά γλυτώσουν ἀπό τό στόμα τοῦ λύκου, παρά μία τέτοιου εἴδους ἑνότητα, κατά τήν ὁποία χέρι–χέρι ὁδηγούμεθα στήν ἀπώλεια κατά τόν τύπο τοῦ χοροῦ τοῦ Ζαλόγγου;

Εἶναι ὄντως ἀδιανόητη ἡ λογική σας, ἀπό τήν μία νά ὁμολογῆτε τό ποῦ μᾶς ὁδηγοῦν οἱ αἱρετικοί ποιμένες καί ἀπό τήν ἄλλη νά διδάσκετε νά μήν ἀπομακρυνθῆ κανείς ἀπό αὐτούς, χάριν μάλιστα μιᾶς αἱρετικῆς καί ὄχι Ὀρθοδόξου ἑνότητος, πρός  ἀποφυγήν τῶν σχισμάτων.

Κατωτέρω δίδετε, π. Ἰωάννη, κάποιες ἑρμηνεῖες τοῦ «καθαιρείσθω» καί «ἀφοριζέσθω», ποινές τίς ὁποῖες ἐπιβάλλουν οἱ ἱεροί Κανόνες ὡς ἐπιτίμια διά τούς ἁμαρτάνοντας. Ἐδῶ προφανῶς συγχέετε τά πράγματα, διότι αὐτά τά ἐπιτίμια, τά ὁποῖα ἐπιβάλλουν οἱ ἱεροί Κανόνες δι’ ὅλα τά ἄλλα ἁμαρτήματα, καί πρέπει νά ἐνεργήση ἡ Σύνοδος τόν ἀφορισμό ἤ τήν καθαίρεσι γιά νά ἰσχύση, τόν ἐπεκτείνετε δολίως καί γιά τά θέματα τῆς πίστεως. Ἔτσι ταυτίζετε τά θέματα τῆς πίστεως, ὡς πρός τήν ἀντιμετώπισί των, μέ ὅλα τά ἄλλα ἁμαρτήματα τῶν Ἐπισκόπων, ὅπως δηλαδή πρεσβεύουν καί οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ Γραφείου ἐπί τῶν Αἱρέσεων τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς καί φυσικά ὅλοι οἱ Ἀντιοικουμενιστές.

Στό σημεῖο αὐτό μέ τήν διδασκαλία σας παραβαίνετε βασικές ἐντολές καί διδασκαλίες τοῦ Θεοῦ καί τῶν Ἁγίων. Διότι ὁ Θεός διά τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἐδίδαξε ὅτι ὁ αἱρετικός εἶναι  αὐτοκατάκριτος  (Τιτ. 3, 10-11) καί ἀναθεματισμένος (Γαλ. 1, 8-9)· ὁ δέ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής (ἐσεῖς ὁ ἴδιος ἀναφέρετε τήν διδασκαλία του αὐτή στήν εἰσήγησί σας) διδάσκει, ἐναρμονισμένος ἀπολύτως μέ τήν Ἁγία Γραφή, γιά τούς Μονοθελητές: «Οἱ τοίνυν ὑφ᾿ ἑαυτῶν κατακριθέντες καὶ ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων, καὶ τῆς μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς ὀγδόης ἰνδικτιῶνος γενομένης συνόδου καθαιρεθέντες, ποίαν ἐπιτελέσουσι μυσταγωγίαν· ἢ ποῖον πνεῦμα τοῖς παρὰ τῶν τοιούτων ἐπιτελουμένοις ἐπιφοιτᾷ;»· ὁ δέ 15ος, τέλος, Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου τούς ὀνομάζει ψευδεπισκόπους καί ψευδοδιδασκάλους.

Ἄν ὅμως χρειάζεται, ὅπως διδάσκετε, ἡ συνοδική καταδίκη γιά νά κατακριθῆ ὁ αἱρετικός Ἐπίσκοπος, τότε οὔτε αὐτοκατάκριτος εἶναι μέχρις ἀποφάσεως τῆς Συνόδου, οὔτε ἀναθεματισμένος, οὔτε ἀφ’ ἑαυτοῦ κατακεκριμένος, οὔτε τέλος ψευδεπίσκόπος καί ψευδοδιδάσκαλος καί, ὡς ἐκ τούτου, κάνουμε σχίσμα ἄν ἀποτειχισθοῦμε ἀπό αὐτόν. Τώρα ποιόν νά πιστεύσωμε, π. Ἰωάννη, τόν Θεό καί τούς Ἁγίους ἤ ἐσᾶς καί τούς ἄλλους Ἀντιοικουμενιστές, κρίνετέ το ἐσεῖς καί ἀπαντεῖστε μας.

Περαίνοντας τόν λόγο μου ἐπί τοῦ θέματος τούτου, σᾶς ἀναφέρω καί μία ἀκόμη σαφέστερη διδασκαλία τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι οἱ αἱρετικοί Ἐπίσκοποι εἶναι αὐτοκατάκριτοι καί ἀναθεματισμένοι καί πρό τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνόδου. Ἡ ἀπόφασις δηλαδή τῆς Συνόδου δέν ἐπιβάλλει εἰς αὐτήν τήν περίπτωσι τήν ποινή πρός τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο, ἀλλά τήν ἐπικυρώνει καί τήν ἀναγνωρίζει καί προστατεύει δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τό Ὀρθόδοξο ποίμνιο.

Ὅταν λοιπόν ἔφεραν τόν ἅγιο Μάξιμο ἀπό τήν ἐξορία πρός ἐξέτασι ἐνώπιον τῆς Συγκλήτου, μεταξύ τῶν ἄλλων τοῦ ἀνέφεραν ὅτι οἱ Ρωμαῖοι συνεφώνησαν μέ τούς Βυζαντινούς στήν αἱρετική διδασκαλία τοῦ Μονοθελητισμοῦ καί θά συλλειτουργοῦσαν τήν ἑπομένη Κυριακή. Ὁ ὅσιος δέν τό ἐπίστευσε αὐτό, καί τότε οἱ ἄρχοντες τοῦ θέτουν τό θέμα αὐτό ὑποθετικά καί ζητοῦν νά μάθουν τήν στάσι του σ’ αὐτήν τήν περίπτωσι. Ὁ ὅσιος τότε δέν ἀπάντησε μέ δικά του λόγια ἀλλά μέ τά λόγια τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τά ὁποῖα ἐδήλωσε σαφῶς ὅτι εἶναι τά λόγια τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ, ἐκφωνηθέντα ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο καί τά ὁποῖα ἔχουν ἰσχύ καί ἐνεργοῦν σέ κάθε αἱρετικό, χωρίς ἀποφάσεις Συνόδου:

«Καί τί ἔχεις ποιῆσαι, τῶν Ρωμαίων ἑνουμένων τοῖς Βυζαντίοις; Ἰδού γάρ χθές ἦλθον οἱ ἀποκρισιάριοι Ρώμης, καί αὔριον τῇ Κυριακῇ κοινωνοῦσι τῷ πατριάρχῃ, καί πᾶσι δῆλον γίνεται, ὅτι σύ διέστρεφες τούς Ρωμαίους· ἀμέλει, σοῦ ἀπαρθέντος ἐκεῖθεν, συνέθεντο τοῖς ἐνταῦθα. Καί εἶπε πρός αὐτούς· Οἱ ἐλθόντες, οἱονδήποτε πρόκριμα τῷ θρόνῳ Ρώμης, κἄν κοινωνήσωσιν, ἐπάν οὐκ ἤγαγον πρός τόν πατριάρχην ἐπιστολήν, οὐ ποιοῦσι, καί οὐ πείθομαι πάντως ὅτι οἱ Ρωμαῖοι ἑνοῦνται τοῖς ἐνταῦθα, εἰ μή ὁμολογήσωσι τόν Κύριον ἡμῶν καί Θεόν, καθ’ ἑκατέραν τῶν ἐξ ὧν, ἐν οἷς τε καί ἅπερ ἐστίν, εἶναι φύσει θελητικόν τε καί ἐνεργητικόν τῆς ἡμῶν σωτηρίας. Καί λέγουσιν· Εἰ δέ συμβιβασθῶσι τοῖς ἐνταῦθα οἱ Ρωμαῖοι, τί ποιεῖς; Καί εἶπε· Τό Πνεῦμα τό ἅγιον διά τοῦ Ἀποστόλου, καί ἀγγέλους ἀναθεματίζει παρά τό κήρυγμα τι νομοθετοῦντας» (ΕΠΕ 15,Γ, 92).

Τό Ἅγιον Πνεῦμα λοιπόν δέν δεσμεύεται ἀπό τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου, οὔτε προσαρμόζεται σύμφωνα μέ αὐτές διά τά θέματα τῆς πίστεως, ἀλλά ἡ Σύνοδος, διά νά εἶναι Ὀρθόδοξος, πρέπει νά προσαρμόζεται ἀπολύτως μέ τήν διδασκαλία τῶν Γραφῶν. Ἄν ἐπίσης διά τά θέματα τῆς πίστεως,  προκειμένου νά ἰσχύσουν οἱ ἀποφάσεις τοῦ Θεοῦ, χρειάζεται ἀπόφασις τῆς Συνόδου, τότε ἡ Σύνοδος προηγεῖται καί θεωρεῖται ἀνωτέρα τοῦ Θεοῦ καί, συνεπῶς, ὁ Θεός ὑποτάσσεται καί ὑπάκούει τρόπόν τινά στήν Σύνοδο καί ἀναμένει τίς ἀποφάσεις της διά νά ἰσχύσουν οἱ λόγοι Του. Τότε ἡ Ἐκκλησία καθίσταται ἕρμαιο τῶν ἀποφάσεων ἑκάστης Συνόδου, ἡ ὁποία γίνεται παντοδύναμος, καί ὁ Θεός ἀδύναμος, ἐφ’ ὅσον δέν ἰσχύουν οἱ ἀποφάσεις καί ἐντολές Του, χωρίς ἀπόφασι τῆς Συνόδου.  Δι’ αὐτό ὁ  ἅγιος Μάξιμος θεωρεῖ δεδομένο καί ἐν ἰσχύει τόν ἀναθεματισμό ἐκ μέρους  τοῦ Θεοῦ χωρίς ἀπόφασι Συνόδου.

Αὐτά διδάσκουν οἱ Ἅγιοι καί, προφανῶς, αὐτά τά ὁποῖα εἰσηγηθήκατε εἰς αὐτό τό σημεῖο, εἶναι ἀνθρώπινες διδασκαλίες καί μάλιστα προσαρμοσμένες στίς ἐπιταγές τῆς Ν. Ἐποχῆς. Θά συνέφερε ἀσφαλῶς στούς Οἰκουμενιστές διά τά θέματα τῆς πίστεως νά προηγεῖτο ἡ ἀπόφασις τῆς Συνόδου καί νά ἀκολουθοῦσε ἡ ἀπόφασις τοῦ Θεοῦ. Εἰς τήν περίπτωσι ὅμως αὐτή δέν θά εἴχαμε ἑνότητα πίστεως, ἀλλά ἑνότητα Συνοδική καί Ἐπισκοποκεντρική. Διότι ἡ ἑνότητα τῆς πίστεως, πέραν τῶν ἄλλων, σημαίνει ὅτι ἑνούμεθα γύρω ἀπό αὐτά τά ὁποῖα διδάσκει καί ἐντέλλεται ὁ ἴδιος ὁ Θεός.

Θά συνεχίσωμε μέ τήν ἀναφορά σας στήν ἐξ ἐνστίκτου ἀποτείχισι: «Ἀναδιφώντας τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἱστορία παρατηροῦμε πώς, ὅταν ἐμφανίζεται κάποια κακοδοξία στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, γίνεται ἕνας συναγερμὸς καὶ συντονισμὸς ὅλων τῶν δυνάμεων τῆς Ἐκκλησίας, ὄχι ἐξ ἐνστίκτου, ὅπως ἀτυχῶς εἰπώθηκε, ἀλλὰ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Σκοπὸς ὅλων γίνεται νὰ ἐξοστρακιστεῖ ὁ αἱρετικὸς ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ Σῶμα, ἢ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ ποιμένα οἱ πιστοί, εἰδικὰ ὅταν ὁ τελευταῖος, καταχρώμενος τῆς ἐξουσίας καὶ μὲ τὴν βοήθεια τῶν κοσμικῶν ἀρχόντων λυμαίνεται τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἀνεκτὴ ἡ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση καὶ τὸν αἱρετικό.  “Τίς κοινωνία φωτί πρός σκότος ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου;”».

Ἐδῶ προφανῶς, π. Ἰωάννη, τά ἁπλά καί αὐτονόητα θέλετε νά τά κάνετε δυσεπίλητα καί ἀκατανόητα. Δι’ αὐτό χωρίζετε προφανῶς τήν ἐξ ἐνστίκτου ἀποτείχισι ἀπό τήν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Ἡ ἐξ ἐνστίκτου ὅμως ἀποτείχισις εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί ὄχι αὐτή τήν ὁποία τεχνηέντως σερβίρετε ἐσεῖς. Διότι ἡ ἐξ ἐνστίκτου ἀποτείχισις συμφωνεῖ μέ ὅλη τήν Ἁγία Γραφή, μέ τούς ἱερούς Κανόνες καί μέ ὅλη τήν περί αἱρετικῶν ποιμένων διδασκαλία τῶν Ἁγίων. Αὐτή ὅμως τήν ὁποία ἐσεῖς εἰσάγετε εἶναι ἄγνωστη στίς Γραφές καί στούς Ἁγίους, ὁδηγεῖ στόν συναγελασμό καί στή συνύπαρξι μέ τούς αἱρετικούς, ὁδηγεῖ στήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ ἐν λόγῳ Κανόνος, ὁδηγεῖ ἀβίαστα στό σημερινό κατάντημα τῶν Οἰκουμενιστῶν καί τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνσωματωμένοι κατ’ οὐσίαν ἐκκλησιαστικῶς καί κατ’ ἐπίφασιν ἀντιμαχόμενοι.

Ὁ συναγερμός αὐτός ἐπίσης, γιά τόν ὁποῖο ὁμιλεῖτε, ἐνεργοποιεῖται ὅταν εἶναι δυνατόν νά ἐκδιωχθοῦν οἱ αἱρετικοί ἀπό τήν Ἐκκλησία. Ὅταν ὅμως οἱ ἴδιοι οἱ Ἐπίσκοποι καλύπτουν τήν αἵρεσι καί τούς αἱρετικούς συναδέλφους των ἐπί δεκαετίες, ὅταν προχωροῦν προσηλωμένοι σταθερά στίς ἀρχές καί τόν τελικό σκοπό τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμού, ὅταν ὑπάρχει τέτοιος ἐθισμός τῶν Ὀρθοδόξων στήν αἵρεσι, σέ σημεῖο νά βλέπωμε τόν Πατριάρχη μέ τόν Πάπα, νά συλλειτουργοῦν καί νά δίδουν τόν ἀσπασμό τῆς λειτουργικῆς ἀγάπης καί νά μᾶς φαίνεται πλέον ὡς κάτι φυσιολογικό, τότε, καταλάβετέ το ἐπιτέλους, τότε οἱ Ὁμολογίες Πίστεως καί οἱ διαμαρτυρίες εἶναι ἁπλός χαρτοπόλεμος (ὅσο καί ἄν σᾶς κακοφαίνεται αὐτός ὁ χαρακτηρισμός) καί ἀνάπαυσις τῆς συνειδήσεώς μας.

Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὁ ἀγῶνας δέν ἔχει καμμία σχέσι μέ τούς ἀντιρρητικούς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων, οἱ ὁποῖοι συνοδεύοντο πάντοτε μέ τήν ἐκκλησιαστική ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς αἱρετικούς, μέ τούς διωγμούς καί τά μαρτύρια.

Ἐσεῖς ἔχετε ἐφεύρει νέα μέθοδο καί τρόπο ἀγῶνος, ἀντιαγιογραφικό, ἀντικανονικό καί ἀντιπατερικό, διά τοῦ ὁποίου ἐπιδεικνύετε  θεωρητικά μία ἀντίδρασι, ἡ ὁποία δέν ἐμποδίζει  τήν προαγωγή τῆς αἱρέσεως καί, συγχρόνως, συνοδοιπορεῖτε μέ τήν αἵρεσι πρακτικά, εἶστε ἐνσωματωμένοι ἐκκλησιαστικά καί, τό χειρότερο, ἔχετε ἐφεύρει καινούριες θεωρίες γιά νά δικαιολογήσετε αὐτή τήν νεοεποχίτικη στάσι σας.

Ποία αἵρεσις κατεστάλη καί ἐνικήθη χωρίς μαρτύρια, διωγμούς καί θανάτους; Ἐσεῖς ἀπό τή μία ἐκθειάζετε τούς Ἁγίους δι’ αὐτούς τούς ἀγῶνες των καί συγχρόνως ὁδηγεῖτε στήν ἀπραξία καί τό βόλεμα τούς Ὀρθοδόξους, χάριν δῆθεν μίας σάπιας καί αἱρετικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος καί χάριν τῆς προλήψεως καί ἀποφυγῆς τῶν σχισμάτων.

Ἐσεῖς, πάτερ, ἐπικαλεῖσθε ἐπιτέλους ἕνα ἁγιογραφικό χωρίο, στό ὁποῖο ὁ Θεός διά τοῦ ἀποστόλου Παύλου διδάσκει ὅτι δέν ὑπάρχει κοινωνία φωτός καί σκότους, πιστοῦ καί ἀπίστου καί, συγχρόνως, πράττετε τά ἄκρως ἀντίθετα, ἑνώνοντας ἐκκλησιαστικά τούς αἱρετικούς μέ τούς Ὀρθοδόξους, δηλαδή τό φῶς μέ τό σκότος, τόν πιστό μέ τόν ἄπιστο καί δηλώνοντας ἐμπράκτως ὅτι ἡ ἰδική σας διδασκαλία ὑπερτερεῖ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, διότι προφανῶς προλαμβάνετε τή δημιουργία σχισμάτων.

Ἐρχόμενοι, τέλος, στήν ἐξ ἐνστίκτου ἀποτείχισι, θέλω νά ὑποβάλω τήν ἐρώτησι, πάτερ Ἰωάννη, γιατί δέν σᾶς ἀρέσει αὐτή ἡ ἔκφρασις; Μήπως ἀντιτίθεται στήν Ἁγία Γραφή ἤ στήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων; Ἤ μήπως σᾶς ἐνοχλεῖ, διότι ἀντιτίθεται στήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος, στόν χαρτοπόλεμο καί στό βόλεμα καί κυρίως στή νεοεποχίτικη συνύπαρξι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς;

Ὅταν οἱ Γραφές καί οἱ Πατέρες δηλώνουν ἀπερίφραστα ὅτι ὁ αἱρετικός εἶναι λύκος καί μάλιστα λύκος βαρύς καί λύκος ἀραβικός, θέλει ἄραγε νά ἔχη κάποιος εἰδικό φωτισμό καί ἰδιαίτερο χάρισμα ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα γιά νά ἀπομακρυνθῆ ἀπό αὐτόν;