Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Aποτειχισι: Ειναι δυνατον οι "γενναιοι" χριστιανουληδες της "Κατανυξις" του πατρος Νικολαου Μανωλη και ολοι οι αλλοι Σιγονταροοικουμενιστες, να θεωρουν αυτον τον υποχθονιο ρασοφορο, Πατριαρχη ΤΟΥΣ; Και να το γραφουν και να καυχωνται; ΚΥΡΙΟΙ Σιγονταροοικουμενιστες, ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ ΜΑΖΙ ΣΑΣ, ΑΒΥΣΣΟΣ. Ναι, ΑΒΥΣΣΟΣ.

 

 

Είναι δειλός ο "πράσινος" πατριάρχης; Η καρδιά του παγόβουνο, σαν αυτά που αγωνίζεται να μη λιώσουν;

Ανησυχεί άραγε, μήπως οι τόνοι κοχλάζοντος Χριστιανικού αίματος που χύνεται από τις σφαγές των τζιχαντιστών  συμβάλει  στην …υπερθέρμανση του πλανήτη;!!!

Γράφει: Ο Ασκληπιάδης

Η ερώτηση ακούστηκε στην ολομέλεια της βουλής και μούδωσε την αφορμή να θυμηθώ κάποια γεγονότα που με λύπησαν και με προβλημάτισαν μέχρι ανησυχίας.
Στην απελευθέρωση Τούρκων πολιτών από τους Τζιχαντιστές, έτρεξε και τους υποδέχτηκε ο ίδιος ο  Τούρκος πρωθυπουργός εναγκαλιζόμενος έναν προς έναν.
Η εκτέλεση Αμερικανού πολίτη και Βρετανού ,προκάλεσε την έντονη αντίδραση των κρατών τους μέχρι την κήρυξη πολέμου, μη φειδόμενοι χρημάτων και πιθανών θυμάτων.
Ακούμε και βλέπουμε για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χριστιανών, που υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο αρνούμενοι να αλλαξοπιστήσουν , να ασπαστούν το Ισλάμ.
 Σύγχρονοι μάρτυρες της πίστεώς μας.
Ακόμη χιλιάδες φεύγουν προς τα σύνορα άλλων χωρών ή κρύβονται στα βουνά καταδιωκόμενοι να αποφύγουν τον σφαγιασμό προσευχόμενοι…
Και ο «Οικουμενικός»ποιμένας  τους τι έκανε;
Έθεσε την ζωή του για την σωτηρία των λογικών προβάτων;
Έτρεξε να βρει το «απολωλός» πρόβατο;
Βγήκε να τα αναζητήσει, να τα  αγκαλιάσει, να τα προφυλάξει, ως «η όρνις τα νοσσία της»;
Ο ίδιος διακηρύσσει πως έχουμε τον ίδιο θεό ,το κοράνι (που τους καθοδηγεί σ αυτές τις θηριωδίες) είναι ιερό, γιατί δεν πήγε να τους συναντήσει, να τους δώσει να καταλάβουν ότι είμαστε παιδιά του ίδιου Θεού;!!!!
Πιο πολλές φορές τον βλέπω (σε φωτογραφίες) να κρατά το «ιερό κοράνι» παρά το Ευαγγέλιο!!!
Δεν είναι σικ ,του τύπου του να τρέχει σε ερημιές να υποδέχεται και να αγκαλιάζει και να περιποιείται εξαθλιωμένους σκονισμένους  κυνηγημένους άπλυτους μετανάστες (τι κι αν είναι χριστιανοί!)
Ο παχυδερμισμός, η προκλητική ξετσιπωσιά  προκαλεί ναυτία.
Ο «οικουμενικός» την ίδια ώρα σβήνει την αγωνία του και την έντονη ανησυχία του για το χειμαζόμενο ποίμνιό του συμμετέχοντας σε…φιέστες υποδοχής με κόκκινα χαλιά, λουκούλια γεύματα, να τον ραίνουν σε ρούγες με ροδοπέταλα, να παίζουν οι μπάντες και να χτυπούν χαρμόσυνα(;) οι καμπάνες…να βολτάρει και να χαριεντίζεται με αιρετικούς!!!
Τι θάλεγαν οι χωριανοί αν έβλεπαν τον τσοπάνη να βολτάρει αμέριμνος στην πλατεία του χωριού ,να συμμετέχει στο πανηγύρι, ενώ λύκοι κατασπαράζουν τα πρόβατά του ;!!!
Το ρίχνει έξω θα πει κάποιος , ως εδώ καλά(;), αλλά να κουνά απειλητικά το χέρι και θρασύτατα να υπενθυμίζει πως τα Σταυροπηγιακά μοναστήρια είναι δικά του, όπως και οι μητροπόλεις της Β. Ελλάδος..!!!
Απειλεί και προειδοποιεί πως είναι στο χέρι του να διαμελίσει εκκλησιαστικά την Ελλάδα μεταφέροντας την διοίκηση στην Πόλη.
Τότε θα είναι πιο εύκολο ,θάναι το πρώτο βήμα, να υπαχθεί και πολιτικά  στην …Άγκυρα.!!!
Δεν είναι όρνις αλλά  όρνιο, ιέραξ που εφορμά. Δεν είναι δειλός αλλά συμπεριφέρεται επικίνδυνα σαν Τούρκος πράκτορας.
Η καρδιά του ,παγόβουνο σαν αυτά που αγωνίζεται να μη λιώσουν.
Ανησυχεί για τα πιράνχας του Αμαζονίου και την εκκόλαψη των αυγών των πιγκουΐνων λόγω της κλιματικής αλλαγής!!!
Λες να ανησυχήσει, μήπως οι τόνοι κοχλάζοντος χριστιανικού αίματος που χύνεται από τις σφαγές των τζιχαντιστών  συμβάλει  στην …υπερθέρμανση του πλανήτη;!!!
Πάντως να είναι επιφυλακτικός όταν πάει στον κουρέα του για «σβερκάκι»  (να περιποιηθεί τα κοντά του μαλλιά) γιατί μπορεί κι αυτός να πιστεύει στο «ιερό»κοράνι, λίγο παραπάνω, και να βυθίσει λίγο πιο βαθειά το ξυράφι στο σβέρκο ώστε να εξασφαλίσει τον Ισλαμικό παράδεισο…
Ασκληπιάδης

ΑΠΟ ΤΟ 100% ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΟ 0,5% ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ, ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ. ΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΜΑ.ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΜΑΣ.


ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ...ΔΙΟΡΙΣΕ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ Ν. ΙΩΝΙΑΣ  ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟ ...ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΗΣ ΚΛΙΚΑΣ ΤΟΥ;

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΣΧΗΜΟΝΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΔΗΜΟΣΙΑ;

ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ.

ΤΗΝ ΜΑΝΔΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΗΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΟΥΣ. 


...Aμπαριζα ...με την ....μεγαλη ντιβα της πολιτικης διαφθορας...

Ειναι δυνατον;;; 



Οταν συναντουν οποιους πολιτικους, ακομα και διεφθαρμενους ή και τους καταστροφεις της Πατριδος, πλεουν σε πελαγη ευτυχιας γιατι παιρνουν απο αυτους ...μαθηματα....



Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός, Θεόδωρος Ν. Γάλλος



Μιὰ πολὺ καλὴ εἰσήγηση, ἐκλαϊκευμένη, σφαιρική. Ἀναφέρεται στὴν Παγκοσμιοποίηση, στὸν Οἰκουμενισμό, τὶς δραστηριότητες τῶν ἡγετῶν τῆς Ὀρθοδοξίας παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, μὲ ἀφορμὴ τὸ θαυμάσιο βιβλίο τοῦ κ. Ἰω. Ρίζου. Θέτει τὸ ὀδυνηρὸ πρόβλημα τοῦ διχασμοῦ τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, ἐξ αἰτίας τῶν προδοτικῶν ἐνεργειῶν κυρίως τῆς αἱρετικῆς σφηκοφωλιᾶς τοῦ Φαναρίου. Μνημονεύει τοὺς πρωταγωνιστὲς τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν. Ἀναφέρεται καὶ στὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς, καὶ τὴν κακόδοξη θεωρία του περὶ τοῦ «κοινοῦ ποτηρίου» (ὡς τοῦ κόκκινου ὁρίου ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ δικαιολογήσει τὴν Ἀποτείχιση).
Ἕνα σημεῖο, πρὸς τὸ παρόν, πρέπει νὰ σχολιάσουμε, γιὰ τὸ ὁποῖο φαίνεται δὲν ἔχει καλὴ ἐνημέρωση. Τὸ ὅτι δηλαδή, τὴν δικαιολογημένη «Διακοπὴ Μνημοσύνου» (ποὺ κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες προστατεύει τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ σχίσματα), τὴν θεωρεῖ ὡς ἀφετηρία σχίσματος: «Δεν πρέπει (γράφει) με κανένα τρόπο να εγκαταλείψουμε το σκάφος της Εκκλησίας μας».
Μὰ τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ τὴν Ἀλήθεια Χριστός, τὴν ἐγκαταλείπουν, τὴν διαφθείρουν καὶ τὴν τορπιλίζουν οἱ αἱρετίζοντες, κι ὄχι ὅσοι ἀνθίστανται διὰ τῆς ἀποτειχίσεως. Οἱ τελευταῖοι εἶναι ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας (ἀφοῦ –καὶ ἐφ’ ὅσον–ἐφαρμόζουν τοὺς Ἱ. Κανόνες της καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων της)· ἐκτὸς τῆς Ἀληθείας εἶναι οἱ αἱρετίζοντες.



Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός
Θεόδωρος Ν. Γάλλος

Εισήγηση στη Σύναξη Θεολόγων Νομού Ιωαννίνων
(25/09/2014)

Βασική πηγή άντλησης στοιχείων
 «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», του Ιωάννη Ρίζου

Αφορμή, γι’ αυτή την παρέμβασή μου, αποτέλεσε η ανθρώπινη διαίσθησή μου –όχι αβάσιμα θέλω να πιστεύω– ότι άγριες θύελλες απειλούν να πλήξουν και την Εκκλησία μας, όπως ήδη πλήττουν το έθνος μας. Μόνο ο Θεός μπορεί να αποτρέψει το να ζήσουμε στον εκκλησιαστικό μας χώρο, τραγικές καταστάσεις, όπως αυτές των πρωτοχριστιανικών χρόνων, εξαιτίας των αιρέσεων. Και αυτό, λόγω της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης και της παναίρεσης του Οικουμενισμού.
Βασική πηγή πληροφοριών μου, για όσα εν συνεχεία θα εκθέσω, αποτέλεσε το αποκαλυπτικότατο βιβλίο του κ. Ιωάννη Ρίζου, με τίτλο: «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», το οποίο προλογίζει ο π. Θεόδωρος Ζήσης. Το βιβλίο αυτό έρχεται να ενισχύσει, να επιβεβαιώσει, αλλά και να θεμελιώσει, αγιογραφικά και πατερικά, τα περιεχόμενα των δύο δημοσιευμάτων μου στο περιοδικό «ΚΟΙΝΩΝΙΑ». Το πρώτο, στο τεύχος 4, του 1992 με τίτλο: «Βατικανό–παπιστές, διαρκής κίνδυνος της Ορθοδοξίας» και το δεύτερο, στο τ. 3 του 2007, με τίτλο: «Ποιοι, πως και γιατί επιχειρούν την απορθοδοξοποίηση των Ορθοδόξων μαθητών».
Όταν μιλούσε κάποιος για «παγκοσμιοποίηση» πριν λίγα χρόνια, άλλοι αδιαφορούσαν, θεωρώντας πως αφορά μόνο τους άλλους ανθρώπους και λαούς και όχι εμάς  άλλοι αγνοούσαν και τη σημασία της λέξης  άλλοι υποτιμούσαν το γεγονός  και άλλοι χλεύαζαν τους ενασχολούμενους με το θέμα αυτό.
Σήμερα όλοι μας βιώνουμε με τραγικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής και οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Είναι πλέον πασιφανές ότι μια μικρή παγκόσμια ελίτ έχει συσσωρεύσει –και συνεχίζει να συσσωρεύει στα χέρια της– τον παγκόσμιο πλούτο  και ασχολείται πλέον με τη διαδικασία ελέγχου της ζωής και της μοίρας μας. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί και οι εθνικές κυβερνήσεις, απανταχού της γης, έχουν μεταβληθεί σε όργανα υλοποίησης των σχεδίων αυτής της παγκόσμιας ελίτ.
Μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο εξελίχτηκαν τα πράγματα στη χώρα μας δημιουργεί τη βεβαιότητα ότι εφαρμόστηκε ένα οργανωμένο σχέδιο, με τη συμμετοχή των εθνικών πολιτικών δυνάμεων, το οποίο οδήγησε στη σημερινή αιχμαλωσία της πατρίδας μας σε αλλότριες δυνάμεις. Ζούμε, λοιπόν, σε ένα κράτος που αποδυναμώνεται η πολιτιστική του ταυτότητα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  η γλώσσα, η ιστορία, η ορθόδοξη πίστη, πλήττονται συστηματικά και συνειδητά από οργανωμένες ορατές και αόρατες δυνάμεις.
Προσέξτε όμως τούτο!
Αποτελεί πλέον τραγική βεβαιότητα πως στο όραμα και συνάμα στο άρμα της παγκοσμιοποίησης είναι προσδεδεμένες και οι θρησκείες, με πρωταγωνιστή την παρασυναγωγή του Βατικανού και τον επωνομαζόμενο «Πάπα των φτωχών», «Πάπα των φτωχών στο μυαλό», θα πρόσθετα εγώ. Έτσι, στις 31-10-2011, ο Πάπας, αυτός ο ακάματος εργάτης του οράματος της νέας τάξης, θα δηλώσει ότι: «η παγκοσμιοποίηση ενώνει τους λαούς και είναι θέλημα Θεού»…
Οι ανησυχίες για το μέλλον το δικό μας θα μετριάζονταν εάν, προς επίτευξη της παγκοσμιοποίησης, αναμειγνύονταν όλες οι θρησκείες εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δυστυχώς όμως  στο ίδιο μήκος κύματος με το Λύκο του Βατικανού συντονίζει τα λόγια και τα έργα του και ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, καθώς και όλοι οι «Ορθόδοξοι» Πατριάρχες και οι περισσότεροι αρχιερείς και ακαδημαϊκοί θεολόγοι, όπως προκύπτει σαφέστατα από κείμενα και δηλώσεις τους χιλιοδημοσιευμένες και αδιαμφισβήτητες. Στις 9-10-’11 θα δηλώσει ο Πατριάρχης μας: «το χριστιανικόν όραμα της ενότητος της ανθρωπότητος εκφράζεται διά της τάσεως προς παγκοσμιοποίησιν». Το αναγκαίο περιβάλλον για να ριζώσει και να καρπίσει το δέντρο της παγκοσμιοποίησης –με δηλητηριώδεις καρπούς για τους λαούς και χρυσοφόρους για την παγκόσμια ελίτ– είναι η εξάλειψη και ο αφανισμός κάθε εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας των λαών. Αυτό ομολογεί κυνικά και ο David Rothkopf, διευθυντής management του δολοφόνου H. Kissinger, στα χνάρια βέβαια του αφεντικού του. Προσέξτε όμως, συνάδελφοι. Η νέα τάξη δεν επιθυμεί να καταργήσει τη χριστιανική θρησκεία αλλά να την μεταλλάξει. Να κάνει όλες τις θρησκείες έναν αχταρμά. Μια πολτοποιημένη θρησκευτική Βαβυλωνία. Μια «παγκόσμια Λέσχη θρησκευομένων ανθρώπων», κάτω από το Μασονικό Μ.Α.Τ.Σ.
Έτσι το όνομα της πολυπολιτισμικότητας, της θρησκευτικής ομοιομορφίας –και όλων αυτών των αηδιαστικών νεοορολογιών– οι θρησκείες θα αποτελούν το «όπιο των λαών» που θα καταλαγιάσουν τις αντιδράσεις των λαών προς δόξα της παγκοσμιοποίησης και των συμφερόντων της παγκόσμιας ελίτ.
Και εδώ είναι η συμφορά του γένους και της Ορθοδοξίας μας. Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. Όλες οι μέχρι τώρα αιρέσεις, που αναστάτωσαν επί αιώνες την Εκκλησία μας, ωχριούν μπρος στις συμφορές που θα επιφέρει στο γένος και την Ορθοδοξία μας ο οικουμενισμός. Ο Γέροντας Παΐσιος έλεγε: «Ο διάβολος έχει τρία πλοκάμια. Για τους φτωχούς τον κομμουνισμό  για τους πλούσιους τη Μασονία και για τους πιστούς τον Οικουμενισμό».
Σήμερα, σ’ αυτή τη Mega θρησκεία που ευαγγελίζεται ο Οικουμενισμός, έχουν ενταχθεί 348 θρησκείες, παραθρησκείες, ψευτοομολογίες, κ.α. που αποτελούν το λεγόμενο Π.Σ.Ε. Ανάμεσά τους ακούγεται η ίδια φωνή, τα ίδια συνθήματα, όπως: Ετοιμάζουμε μια νέα θρησκεία της «αγάπης», της «ειρήνης», της «αδελφοσύνης». «Όλοι πιστεύουμε στον ίδιο Θεό» και πολλές άλλες αηδιαστικές θολομπούρδες. Έτσι κατά τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας «Ρωμαιοκαθολικοί, Ορθόδοξοι, Προτεστάντες, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Ινδουϊστές, Βουδιστές κ.α. θα πρέπει όλοι μας να συντελέσωμεν στην προώθηση των πνευματικών αρχών του Οικουμενισμού. Τούτο όμως θα πραγματοποιηθεί εάν είμεθα ηνωμένοι εν τω πνεύματι του ενός Θεού». Ποίου Θεού; Στην παγκόσμια συνάντηση θρησκειών, την 4-1-’94, το διευκρινίζει ο Πατριάρχης μας. «Αυτού του Θεού που ταιριάζει στον καθένα». Θεός φυλάξει!  Φαίνεται πως τα φρένα του οικουμενιστικού οχήματος έχουν σπάσει και απειλεί να συνθλίψει το χριστεπώνυμο πλήρωμα που βαδίζει στο δρόμο του. Τι και αν ο Χριστός είπε: α) «Εγώ ειμί η οδός και η Αλήθεια και η Ζωή» (Ιω. ιδ΄, 6). β) «Εγώ ειμί η θύρα, δι’ εμού αν τις εισέλθη σωθήσεται» (Ιω. ι΄, 9)  και αλλού, γ) «ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιω. στ΄, 47). Τι και αν ο Χριστός ήταν σαφέστατος ως προς το ποιος είναι ο Σωτήρας του κόσμου! Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης μας τον διορθώνει λέγοντάς του: «Χριστέ, μην τα θέλεις όλα δικά σου. Σώσε και Εσύ, αλλά όσους εσύ δεν μπορείς ή δεν θέλεις να σώσεις άσε να τους σώσει ο Βούδας, ο Αλλάχ, ο Σίβα, η Κάλι, ο Κομφούκιος, ο Λάμα, και …γιατί όχι; Ο Πάπας και εγώ».
Προσέξτε τώρα συνάδελφοι κάτι σημαντικό! Δεν υπάρχει καμία ορθόδοξη θεολογία που να δικαιώνει τις θέσεις των οικουμενιστών. Έφτιαξαν, λοιπόν, τη δική τους θεολογία που την ονομάζουν ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ, δηλαδή Α-ΠΑΤΕΡΙΚΗ. Αφού οι Πατέρες της Εκκλησίας μας είναι ενοχλητικοί και οι θέσεις τους και οι ενέργειές τους εμποδίζουν τα οικουμενιστικά τους ανοσιουργήματα, τι κάνουμε; Απλούστατα  καταργούμε τους Πατέρες και ησυχάζουμε. Άλλωστε:  «ότι είχαν να δώσουν οι Πατέρες το έδωσαν» ομολογούν αναίσχυντα. Και ο κατήφορός τους δεν έχει τέλος. Ασμένως επιστρατεύουν τα «φωτισμένα» «θεολογικά» μυαλά τους για να δώσουν διέξοδο στα θεολογικά τους αδιέξοδα και να προσεγγίσουν, χωρίς σοβαρούς κραδασμούς για το ορθόδοξο πλήρωμα, τις διάφορες αιρέσεις, που τις μετονομάζουν «ομολογίες» ή «αρχαίες εκκλησίες». Έρχεται, λοιπόν, το δεξί χέρι του κ. Βαρθολομαίου, ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας και εισηγείται την αιρετικότατη θέση περί «βαπτισματικής θεολογίας» αλλά και αυτήν της «διευρυμένης Εκκλησίας», σε συγχορδία με τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο Σαββάτο. Σύμφωνα μ’ αυτές τις αιρετικοδιδαχές: «Η Εκκλησία είναι ΜΙΑ, αλλά περιλαμβάνει τους χριστιανούς κάθε ομολογίας που –απ’ όλα τα μυστήρια–  δέχονται απλά και μόνο το Βάπτισμα». Συνέρχονται, λοιπόν, όλες οι λεγόμενες Εκκλησίες που αποτελούν το Π.Σ.Ε. στο Balamand και, το 2006, στο Porto Alegre. Και εκεί διαπράττεται η πιο αναίσχυντη και η πιο προδοτική ενέργεια των Οικουμενιστών σε βάρος της Ορθοδοξίας. Εκεί αποφασίζεται ότι:  και οι 348 εκκλησίες που είναι μέλη του Π.Σ.Ε. «είναι όλες γνήσιες Εκκλησίες». Μια απ’ αυτές τις 348 γνήσιες Εκκλησίες είναι και η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Έτσι
1ο. Τον Παπισμό οι οικουμενιστές τον ονομάζουν «αδελφή Εκκλησία» και τον, κατά τον άγιο Πολύκαρπο «πρωτότοκο του Σατανά, Πάπα» τον αποκαλούν «άγιο αδελφό». Και ας στερείται τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και ας βρίσκεται κάτω από τα αναθέματα των αγίων Πατέρων και τις καταδικαστικές αποφάσεις τόσων Συνόδων (π.χ. 879).
2ο. Σε ότι αφορά τώρα τον Προτεσταντισμό αυτός αποτελεί, κατά τους Οικουμενιστές, ισόκυρη, με την Ορθοδοξία, Εκκλησία. Και ας είναι αρνητές της ιερής Παράδοσης, εικονομάχοι, αρνητές των αγίων, αρνητές της αειπαρθενίας της Θεοτόκου, αρνητές των 5 εκ των 7 μυστηρίων. Ας δηλώνει ο 1 στους 6 λεγόμενος επίσκοπός τους άθεος και ομοφυλόφιλος (Αγγλικανός).
3ο. Σε ότι αφορά τους Μονοφυσίτες τους αναγνωρίζουν ως Ορθόδοξους. Και έρχεται να απαντήσει ο Γέροντας Παΐσιος με απορία και θλίψη  «Τους αιρεσιάρχες των αντιχαλκηδονίων Μονοφυσιτών τόσοι Άγιοι Πατέρες που είχαν θείο φωτισμό και ήταν σύγχρονοί τους δεν τους κατάλαβαν, τους παρεξήγησαν και ερχόμαστε εμείς μετά από τόσους αιώνες να διορθώσουμε τους Αγίους Πατέρες; Αλλά και το θαύμα της Αγίας Ευφημίας δεν το υπολογίζουν; Και αυτή παρεξήγησε τον τόμο των αιρετικών;». Και καταλήγει ο σύγχρονος άγιος μας: «Η Εκκλησία δεν είναι καράβι του κάθε επισκόπου να κάνει ότι θέλει».
Θα αναρωτηθήκατε ίσως! Μα ολόκληρη η Ορθόδοξη Εκκλησία προσδέθηκε στο άρμα του Οικουμενισμού; Όλοι οι επίσκοποι γίνανε «ληστές της θείας διδασκαλίας» και φερέφωνα της οικουμενιστικής αλητείας; Η αλήθεια είναι πως, 5-6 επίσκοποι και λίγοι ακόμη λόγιοι ιερωμένοι και λαϊκοί, είναι αυτοί που σταθερά στηλιτεύουν τις παρεκτροπές των Οικουμενιστών και αποτελούν γνησίους διαδόχους των Πατέρων των Οικουμενικών Συνόδων. Αυτοί, όμως χαρακτηρίζονται από τους Οικουμενιστές ως: «γραφικοί», «φανατικοί», «ψυχικά διαταραγμένοι», κ.α. Απαξιώνονται και διώκονται ποικιλοτρόπως. Αρκεί να αναφέρω το όνομα του Ρωμανίδη, του πατέρα Μεταλληνού, του παπα Θόδωρου Ζήση και του γιού του μοναχού. Μα κυρίως το όνομα του Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Και θα ξαναρωτήσετε εύλογα: Ποια πρέπει να είναι η στάση όλων ημών των αντι-οικουμενιστών απέναντι στους Οικουμενιστές Πατριάρχες, επισκόπους, ιερείς, ακαδημαϊκούς θεολόγους, κ.α.; 
 

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ; Νίκος Χειλαδάκης




 «Αν δεν αντιδράσουμε θα σηκωθούν οι πρόγονοι μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι’ αυτή; Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία με την παράδοση της, τους Αγίους και τους ήρωες της, να πολεμείται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μην μιλάμε! Είναι φοβερό! Ένα πολιτικό τον έφτυσα. Πες του λέω, δεν συμφωνώ με αυτό. Τίμια πράγματα. Θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ και να ρημάξουν όλα;».
Πάτερ Παΐσιος ο αγιορείτης, «Πνευματική Αφύπνιση», τομ. Β΄.
Περπατώντας σήμερα σε κεντρικούς δρόμους ελληνικής μεγαλούπολης, έχεις συχνά την αίσθηση ότι οι άνθρωποι έχουν βουλιάξει στον μικρό ατομικό τους συχνά δυστυχισμένο κόσμο και παρά τα μεγάλα προβλήματα τους έχουν απομονωθεί και στέκονται ανίκανοι να αντιδράσουν. Ανάμεσα τους υπάρχουν και οι «προκλητικοί», αυτοί που  δεν τους καίγεται καρφί αν καεί ο διπλανός τους, αν καεί και καταστραφεί η χώρα, άλλωστε συνήθως τα συμφέροντα τους είναι «αλλού».  Είναι αυτοί που στηρίζουν το προδοτικό και ανθελληνικό πολιτικό σύστημα που υπακούοντας στους διεθνείς πάτρωνες του, έχει βαλθεί να σβήσει από τον χάρτη τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.
 Πριν από λίγο καιρό είχε έρθει στην χώρα μας ένας Γάλλος φίλος μας. Είχε μια αγωνία καθότι μεγάλος φιλέλληνας και μάλιστα τελευταία είχε βαπτιστεί Ορθόδοξος και είχε αρχίσει να διαβάζει ελληνορθόδοξα πατερικά κείμενα, να έρθει να προσκυνήσει την Ορθόδοξη Ελλάδα και  κυρίως να δει από κοντά με τα ίδια του τα μάτια πως περνά η χώρα μας αυτή την εποχή των μνημονίων, της σκληρής λιτότητας και της κοινωνικής κρίσης που έχει οδηγήσει χιλιάδες Έλληνες στην αυτοκτονία.
 Την πρώτη Κυριακή πρωί πήγαμε τον Γάλλο φίλος μας να παρακολουθήσει την Θεια λειτουργία στον ενοριακό μας ναό του Αγίου Νικολάου. Είχε μεγάλη λαχτάρα να ακούσει τις ψαλμωδίες και να κοινωνήσει ορθόδοξα. Προσευχήθηκε με πραγματική κατάνυξη και αισθάνονταν ευτυχισμένος  μέσα σε μια ελληνορθόδοξη εκκλησία με βυζαντινές ψαλμωδίες. Ο κόσμος έρχονταν την τελευταία μισή ώρα και λίγο πριν από το «Δι ευχών», κάτι που του έκανε μια πρώτη κακή εντύπωση.
 

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Οι "Αντι-Οικουμενιστές" αρνούνται να πάρουν θέση!



 
 
Τα οικουμενιστικα δρώμενα καταιγιστικά. Οι Οικουμενιστές δραιώνουν τν αρεση δουλεύοντας μ λιγγιώδεις ρυθμούς, ν ο ντι-Οκουμενιστς ντιδρον μ ρυθμος χελώνας. κόμα ν δηλώσουν παρουσία, μετὰ τν καλοκαιριν ἀντι-Οἰκουμενιστικὴ τους ραστώνη, νὰ δώσουν τὸ παρὸν ἔστω καὶ μὲ κάποιο νέο χαρτοπόλεμο.
 
 
Γι λλη μι φορά ρνονται ν παντήσουν κα ν πάρουν πίσημη θεολογικ θέση γι τ κρίσιμο θέμα τς Διακοπς τς Μνημονεύσεως τν αρετικν Οκουμενιστν –παρὰ τὶς παρακλήσεις καὶ τὶς προκλήσεις– ἔχοντας διὰ τῆς σιωπῆς ἀποφασίσει, γιὰ ἄλλη μι φορά, χωρς θεολογικ λόγο νὰ καταδικάζουν ἀδελφοὺς καὶ πνευματικά τους τέκνα.
 
 
γωνίζονται μάλιστα ( ὅπως ἐγκύρως πληροφορηθήκαμε) ν προσεταιριστον τν μόλις ποτειχισθέντα ερομόναχο, κα το πόσχονται τι θ τν ντάξουν σ ντι-Οκουμενιστικ τάχα Μητρόπολη ἢ μονή, μὲ σκοπὸ ν κυρώσουν τν ποτείχισή του, φο θ ντειχισθεῖ καὶ θὰ μνημονεύει καὶ πάλι Οἰκουμενιστὲς καὶ "ντι-Οκουμενιστς" πισκόπους, πο δείχνουν τν ντι-Οκουμενισμό τους ...κοινωνοντες μ τος παναιρετικος Οκουμενιστές.
 
 
Ἔτσι νομίζουν πὼς θὰ ξεπεράσουν τὸν σκόπελο τῆς ἀποτειχίσεως, ἔτσι θὰ ἀποφύγουν νὰ τὰ ...βάλουν μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες ποὺ διὰ πράξεων, λόγων καὶ θεσπίσεως Ἱερῶν Κανόνων ἐντέλλονται τὴν μὴ κοινωνία μὲ αύτοὺς ποὺ οἱ ἴδιοι κατονομάζουν ὡς Παν-αἱρετικούς.
 
 
Τὸν Διάλογο γιὰ θέματα Πίστεως μὲ τοὺς ἔχοντας ἄλλη (ἔστω καὶ λανθασμένη) θέση ἀδελφούς τους, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως ἐπιχειρημάτων, ἀποκλείουν, λόγῳ τῆς ἐπάρσεως ὅτι ἔχουν τὸ ἀλάθητο. Ἡ ταπείνωση, ὅμως, προσελκύει τὴ Θ. Χάρη καὶ λύνει τὰ προβλήματα.Κι ἂν οἱ ἄλλοι δὲν τὴν ἔχουν, ἡ δική τους στάση θὰ τοὺς παραδειγματίσει.
 
 
Χάραξαν ἕνα ἀγῶνα ἀντι-Οἰκουμενιστικὸ στὰ μέτρα τους, καὶ ἀποκλείουν τὸ ἁγιοπατερικὸ δρόμο ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Οὔτε αὐτοὶ «εἰσέρχονται, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους» ἀφήνουν νὰ εἰσέλθουν.
 
Παρουσιάζουμε κάποια ἀπὸ τὰ πανάθλια κατορθώματα τῶν Οἰκουμενιστῶν, μὲ τὰ προλογικὰ σχόλια ἑνὸς ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ ἱστολογίου, ποὺ παρὰ ταῦτα... καὶ ἄλλα πολλά, κοινωνεῖ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές.

 

 

  1. Ο Πατριάρχης της Σερβικής Εκκλησίας, ενδεδυμένος με άμφια της αιρέσεως, τιμά μονοφυσίτες επισκόπους 

 

22-600x337.jpg
Ο Πατριάρχης της Σερβίας Ειρηναίος και ο διάδοχος του θρόνου της Σερβίας  Αλέξανδρος, επισκέφθηκαν την συριακή αντιχαλκηδόνια εκκλησία στη Σουηδία. Οι μονοφυσίτες επίσκοποι Mor Julius Abdelahad Shabo και Dioscoros Mor Benjamin Atas έλαβαν ένα μετάλλιο από του Πατριάρχη της Σερβίας για την ανθρωπιστική συμβολή τους στους Σέρβους στη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων.
 
Στον πατριάρχη δόθηκε ως δώρο ένας Σταυρός και μία ποιμαντική ράβδο τα οποία έφερε μαζί του ενδεδυμένος με άμφια των Μονοφυσιτών!
Επίσημη υποδοχή διοργανώθηκε από την αιρετική συριακή εκκλησία των αγ. Πέτρου και Παύλου στο Norsborg προς τιμήν του πατριάρχου και του διαδόχου του θρόνου την οποία παρακολούθησε μια μεγάλη ομάδα με διαφορετικές ορθόδοξες και χριστιανικές ομολογίες.
Έλεος πια με τις Οικουμενιστικές συμπεριφορές των προκαθημένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Έδωσαν συγχωροχάρτι στους αιρετικούς Μονοφυσίτες, όχι μόνον όπως είδαμε τον τελευταίο καιρό, ο οικουμενικός πατριάρχης, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Δυστυχώς από αυτούς λίγο πολύ το περιμέναμε. Όμως η άλωση της σερβικής Εκκλησίας από την παναίρεση, είναι πρόσφατη και μας ξενίζει πάρα πολύ… Ακόμα να την συνηθίσουμε! Αυτό λοιπόν δεν το έχουμε ξαναδεί. Ορθόδοξος ιεράρχης να περιφέρεται ενδεδυμένος με άμφια μονοφυσιτών!!!
 (Ἡ συνέχεια τοῦ ἄρθρου μὲ φωτογραφίες ἐδῶ)
 

2. Ποιό είναι το πιο βαρύ πιόνι στη μασωνική σκακιέρα;

Άρθρο - βόμβα του Ν. Χειλαδάκη
Ο ιστορικά πρωτοφανής κατήφορος του Οικουμενικού Πατριάρχη μας, έχει ψύξει τις καρδιές μας με τα οικουμενιστικά του ολισθήματα.
Αποδείχτηκε στη συνέχεια πως η χρήση της λέξεως “ολισθήματα” υπήρξε στάχτη στα μάτια του πιστού λαού. 
Πρόκειται για απόψεις, για θέσεις και για πεποιθήσεις βαθιά ριζωμένες στην ψυχή του, τις οποίες υπηρετεί με ακρίβεια και συνέπεια.
Με συνοπτικές διαδικασίες, με σχέδιο οργανωμένο, ακυρώνει αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και κηρύσσει γυμνή την κεφαλή την αίρεση του οικουμενισμού. 

Συνοδοιπόροι του στην “πατερομαχία” που εκκολάπτεται στο Φανάρι, μητροπολίτες της ελλαδικής Εκκλησίας, πάτρωνες και προωθητές της μεταπατερικής θεολογίας.
Φυσικά εμπροσθοφυλακή και πρωτοπαλλήκαρα, όλοι οι αρχιερείς του οικουμενικού θρόνου, που του οφείλουν αιώνια αγάπη και τυφλή υπακοή ώστε να ξεπληρώσουν την τιμή της Αρχιερωσύνης τους.
Ετούτοι οι "φορείς" της Ορθοδοξίας, σκορπίστηκαν στα πέρατα της οικουμένης και αντί να κυρρήξουν Χριστό και Ορθοδοξία μπερδεύουν και σκανδαλίζουν τους πιστούς ορθοδόξους της διασποράς. 
Παράγουν τον πιο ακραιφνή οικουμενιστικό αχταρμά με τη δικαιολογία οτι “..μας δίνουν τις εκκλησιές τους..” ή “..μας φιλοξενούν στις αίθουσές τους..”, ή τάχα πως “..είμαστε γείτονές τους..”.
Ποιός δεν τρέμει σύγκορμος από την αφόρητη αλήθεια των λόγων του Αγίου Σεραφείμ Ρόουζ που μας παραθέτει ο κ. Χειλαδάκης:
«Ορθόδοξοι θεολόγοι και άλλα επίσημα Ορθόδοξα σώματεία διεξάγουν “διαλόγους” με Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες και εκδίδουν “κοινά ανακοινωθέντα” με θέματα όπως η Θεία Ευχαριστία, η πνευματικότητα και τα παρόμοια, χωρίς καν να πληροφορούν τους ετεροδόξους ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία του Χριστού στην οποία όλοι είναι προσκεκλημένοι, ότι μόνο τα δικά Της Μυστήρια είναι χορηγοί Χάριτος, Δεν υπάρχει όριο στην προδοσία, την νόθευση και την αυτοκαταστροφή της Ορθοδοξίας ; ».
Από «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», του Αγίου Ιερομόναχου, Σεραφείμ Ρόουζ.
Όποιος από εμάς τολμούσε να εκφραστεί όπως ο κ. Χειλαδάκης, αμέσως θα πέφτανε οι σύμμαχοι της απωλείας να μας χαρακτηρίσουν κινδυνολόγους. 
Πως δήθεν αγνοούμε την πραγματικότητα και πως ο Οικουμενικός μας πατριάρχης είναι Μάρτυρας. Ποιός όμως δύναται να ψέξει τον κ Χειλαδάκη; 
Τολμάνε οι νεοφανείς αυτόκλητοι Θρακοσωτήρες, αναλυτές  και ισλαμολάγνοι, μέλη της πατριαρχικής κουστωδίας, να σταθούν απέναντι σε ένα ηρωϊκά μαχόμενο δημοσιογράφο;
Αυτός ελέγχεται μόνο από τη φωνή της συνειδήσεώς του, και όχι από εβραιομασωνοκίνητους δημοσιογραφικούς κολοσσούς που χαϊδεύουν τον... υπάκουο. 
Το πιο βαρύ πιόνι στη σκακιέρα της εβραιωμασονίας, όσο βαρύ και να είναι, δεν είναι παρά ένα πιόνι, ούτε συμπαίχτης ούτε νικητής.
Προσοχή το παρακάτω άρθρο διαβάζεται με τα μάτια ανοιχτά.

Ναι στο πατριαρχείο όχι στην αποστασία
«Ορθόδοξοι θεολόγοι και άλλα επίσημα Ορθόδοξα σώματεία διεξάγουν “διαλόγους” με Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες και εκδίδουν “κοινά

 (Ἡ συνέχεια τοῦ ἄρθρου ἐδῶ)

  Η σεπτή Ιεραρχία δοκιμάζει τις αντοχές του πιστού λαού, οι ευθύνες της μεγάλες και η εκκοσμίκευσή της ολοκληρωτική.

ierar_1.jpg

Η πολυαναμενόμενη σύγκλιση της σεπτής Ιεραρχίας ανάδειξε το πολύ μεγάλο θέμα των ευθυνών της, για τα δεινά του πιστού λαού. Τεράστιες ευθύνες που δεν κρύβονται με τη μετριοπάθεια και τη συναίνεση. 
Η λαίλαπα της εκκοσμίκευσης στους κόλπους της, δηλητηριάζει όλα τα ζωτικά της μέλη και χρησιμοποιεί το Χριστό κατά το δοκούν. Το μεγαλύτερο αμάρτημα που τεκμηριώνει την ευθύνη της σεπτής Ιεραρχίας είναι η σιωπή της.


Το δημοσίευμα του έγκριτου δημοσιογράφου κ. Παπαθανασόπουλου αγγίζει αυτό το θέμα. Μπορεί να θάβεται η είδηση, μπορεί να εκδίδονται λιτά, προσβλητικά για την προσωπικότητά μας ανακοινωθέντα. 
Μπορεί οι συμβουλάτορες της Αρχιεπισκοπής να θέλουν να παρουσιάσουν το θέμα σαν σταγόνα στον ωκεανό, είναι όμως και η τελευταία σταγόνα στο ποτήρι της υπομονής του απλού λαού.
Ο κ. Παπαθανασόπουλος κτυπάει ένα τόσο δα μικρό καμπανάκι, είμαστε εδώ και σας παρακολουθούμε, είμαστε εδώ και έχουμε μνήμη για όσα λέγατε και στο παρελθόν. Το καμπανάκι που με διάκριση έκρουσε ο αρθρογράφος, εκτιμώ πως ηχεί σε ώτα μη ακουόντων.
Παραθέτουμε ακροθιγώς λίγα μόνο από τα ζητήματα που η σεπτή Ιεραρχία πήρε θέση με τη σιωπή της:  
Μνημόνιο, εξαθλίωση, εγκληματικότητα και αυτοκτονίες. Η τετραετής κατοχή της χώρας μας από τους ωλετήρες της νέας εποχής, οι εκατομμύρια άνεργοι, η ηθική εξαθλίωση του απλού λαού, δεν αγγίζει τα αισθητήρια της Ιεραρχίας. Μόνο κάποτε, τον Δεκέμβριο του 2010, με μια ανακοίνωση που χαρακτηρίστηκε από πολλούς "ψόφια". Άντε και καμιά ακόμα...
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κηρύσσει γυμνή τη κεφαλή την αίρεση του οικουμενισμού. Ο Ιστορικά πρωτοφανής κατήφορος του Οικουμενικού μας Πατριάρχη έχει ψύξει τις καρδιές μας με τα οικουμενιστικά του ολισθήματα. Πρόκειται για απόψεις, για θέσεις και για πεποιθήσεις βαθιά ριζωμένες στην ψυχή του, τις οποίες υπηρετεί με ακρίβεια και συνέπεια.
Ο διωγμός των Χριστιανών ανά τον κόσμο. Η Εξάπλωση του ακραίου Ισλαμισμού, των Τζιχαντιστών, η ανέγερση του Τζαμιού στην Αθήνα και η ίδρυση τμήματος Ισλαμικών σπουδών, δεν αποτελούν κορυφαίο ζήτημα συνείδησης για την σεπτή Ιεραρχία.
Η στρεβλή στάση της Ιεραρχίας στο ζήτημα της προβολής του πάθους της ομοφυλοφιλίας. Μήπως διαμορφώνεται από την έκταση του πάθους αυτού στο εσωτερικό της Διοικούσης Εκκλησίας; Ως πότε θα κουκουλώνεται ένα τόσο σοβαρό ζήτημα; Είναι τυχαίο πως τα νεοεποχίτικα gay pride δεν άγγιξαν στο ελάχιστο τη συνείδηση της Ιεραρχίας;
Ο τυφώνας που σαρώνει το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία και οι απίθανοι Γιαγκάζο-Καλατζήδες που βρήκαν και κάνουν χωρίς ίχνος σεβασμού στα όσια και τα ιερά της πατριδάς μας. Πως τους αντιμετωπίζει η Ιεραρχία; Πάλι ένοχη σιωπή; Και συνεργασίες μαζί τους...
Η εβραιομασωνική ταφόπλακα στην ελευθερία μας, με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο στο όνομα του νεοεποχίτικου προκρούστειου γενήματος, του ρατσισμού. Στο εξής θα δούμε φρικτές συνέπειες στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Η σεπτή Ιεραρχία εδώ φέρει την ακέραια την ιστορική ευθύνη για την στάση της στο ζήτημα αυτό.
Η ιστορική προδοσία στο θέμα των λοιπών θρησκειών και οργανώσεων στην Ελλάδα. Με το Λοβέρδειο έσχατο αποκύημα της πιο ανθελληνικής και αντίχριστης φαντασίας για τις θρησκευτικές οργανώσεις στην Ελλάδα. Συνετάχθη εψηφίσθη και πλασσάρεται σαν ομόφωνα αποδεκτό, “εν κρυπτώ και παραβύστω”. 
Όλα τούτα δεν αγγίζουν την Ιεραρχία, δεν είπε τίποτα τέσσερα χρόνια τώρα και σήμερα κωφεύει επίσης. Συνάζονται με σπουδή, σκέφτονται, συσκέφτονται και με ύφος πεισπούδαστο αποφαίνονται: “ Μηδέν από μηδέν μηδέν”.   
Δημοσιεύουμε το άρθρο του κ. Παπαθανασόπουλου με την δέσμευση πως με τη δική σας στήριξη και συμμετοχή θα συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε και να αναλύουμε θέματα για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα που όλοι πρέπει να γνωρίζουν.
Ιεραρχία 2014: Μία από  τα ίδια…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

        Μια από τα ίδια είναι η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, της οποίας οι εργασίες άρχισαν χθες. Τον χαρακτήρα της δείχνει βεβαίως η....

(Ἡ συνέχεια ἐδῶ).