Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013





O XAΣΑΠΗΣ ΚΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΟΣ ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΚΟΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, αυτην την στιγμη (Κυριακη ωρα 7,30μ.μ.) προπαγανδιζει στην Κρατικη τηλεορασι, υπερ των ΚΑΝΙΒΑΛΙΚΩΝ μεταμοσχευσεων.


"Ειμεθα αλληλων μελη ολοι οι ανθρωποι και ο ενας μπορει και πρεπει να κομματιαζει τον εαυτο του και να τον δινει στον αλλο", ειπε.

ΑΙΣΧΟΣ. ΑΙΣΧΟΣ. ΑΙΣΧΟΣ.

Με ποιο δικαιωμα, ο αφηνιασμενος αυτος ρασοφορος και χωρις να εχη αποφανθη καποια Συνοδος υφαρπαζει την εγκρισι της και βγαινει στα καναλια και προπαγανδιζει υπερ των Μεταμοσχευσεων;
 
Δεν υπαρχει καποια αρχη και καποια εξουσια να τον σταματηση, τον ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ;

Υπαρχει διοικουσα κκλησια";


ΤΙΠΟΤΑ δεν ΥΠΑΡΧΕΙ.


Μουμιες και μονον υπαρχουν.


Εγκληματιες ρασοφοροι και μονον υπαρχουν.


Δολοφονοι ασθενων ανθρωπων που πεφτουν επανω τους σαν ζομπι και σαν κανιβαλοι και τους κατακρεουργουν και τους κατακομματιαζουν.

Δεν υπαρχει εγκεφαλικος θανατος.

Υπαρχει ΜΟΝΟ ΚΑΡΔΙΑΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ. 


ΑΙΣΧΟΣ. ΑΙΣΧΟΣ. ΑΙΣΧΟΣ.

Ξυπνηστε Ελληνες και Ελληνιδες.

Μας πηραν τους μισθους και τις συνταξεις μας.

Μας παιρνουν τις περιουσιες μας.

Τωρα αποφασισαν να μας παρουν και τα σωματα μας και τα σωματα των παιδιων μας.

Ξ Ε Σ Η Κ Ω Θ Ε Ι Τ Ε.

Γεμισαμε ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ.  
Πολιτικους ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ.  
Ιατρικους ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ.
Εκκλησιαστικους ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ..

ΟΛΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ, 
ΟΛΑ ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ,  
ΟΛΑ ΚΑΤΑΚΟΜΜΑΤΙΑΖΟΝΤΑΙ, 
ΟΛΑ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ.


Ε Π Α Ν Α Σ Τ Α Τ Η Σ Τ Ε.    

 ==================

Η ταχεία βιοψία 

και η ταχεία διάγνωση 

του εγκεφαλικού θανάτου

όσο περνά η ώρα τα όργανα αρχίζουν να χαλάνε λόγω "νευροτρόπων ορμονών"



του ιατρου κ. Κυπριανου Χριστοδουλιδη



Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013, και η κρατική ΝΕΤ παρουσιάζει σε επανάληψη εκπομπή για τις Μεταμοσχεύσεις. 


Καλεσμένοι ο ιατρός πρόεδρος του ΕΟΜ κύριος Χατζής, ο μητροπολίτης Μεσογαίας/Λαυρεωτικής Νικόλαος Χατζηνικολάου και μια νεαρά, λήπτρια οργάνου καρδιάς. 
Την εκπομπή συντονίζουν δυο γυναίκες δημοσιογράφοι. 


Η διαφωτιστική προπαγάνδα των Μεταμοσχεύσεων σε επανάληψη και σε όλο το μεγαλείο. 


Η κρατική ΝΕΤ ουδέποτε θα διανοείτο να εκθέσει απόψεις εντελώς διαφορετικές. 


 Ίσως, επειδή εκθέτουν ανεπανόρθωτα το ευλογούμενο υπό της εκκλησίας έργο της επιστήμης.

Η ενημέρωση μονόπλευρη όπως πάντα, αφήνει στην άκρη ερωτήματα που μόνο ένας γνώστης του αντικειμένου από επιστημονικής, αλλά και θεολογικής, πλευράς θα μπορούσε να θέσει. 


Τα κρίσιμα ερωτήματα ελαχιστοποιούνται από τις δυο δημοσιογράφους και μειώνονται ακόμη περισσότερο, με τις κατευθύνσεις - το λιγότερο αδέξιες και απαράδεκτες - που δίνουν οι καλεσμένοι ομιλητές. 


Όλα όμως παρακάμπτονται και διαγράφονται με την παρουσία της νεαρής λήπτριας του οργάνου. 


Που έζησε, ενώ κάποιος άλλος πέθανε λίγο πριν της ώρας του. 


Τα μηχανήματα χρησιμοποιήθηκαν για να τον σώσουν ταχέως, αν και η κατάσταση του ασθενή μόνο ταχύτητα δεν χρειαζόταν.

 

Όπως ακριβώς συμβαίνει με την ταχεία βιοψία, σήμερα έχουμε και την ταχεία διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου. 


Βέβαια, ουδεμία η ομοιότης της ταχείας βιοψίας με την ταχεία διάγνωση του νεοθανάτου. 


Η πρώτη αποσκοπεί μεν στην άμεση διάγνωση, για να γνωρίζει όμως ο χειρουργός αν πρέπει να προβεί σε μείζονα χειρουργική επέμβαση ή όχι. 


Στη δεύτερη περίπτωση, δηλαδή του εγκεφαλικού θανάτου, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. 


Είναι πολύ πιο σύνθετα και περίπλοκα. 


Διότι έχουμε στα μηχανήματα έναν άρρωστο διασωληνωμένο, τον οποίο προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε θεραπευτικά (με ό,τι διαθέτουμε), παράλληλα όμως βρίσκεται σε κατάσταση νωτιαίας καταπληξίας ή άλλου είδους τραυματικής αιτιολογίας shock (εγκεφαλική θλάση).

 

Η διάγνωση στις περιπτώσεις αυτές δεν μπορεί να είναι ταχεία. 


Χρειάζεται χρόνος για να εκτιμηθεί η θεραπευτική αγωγή, αλλά και η διάγνωση, ως προς το μέγεθος και την έκταση της βλάβης. 


Αυτός όμως ο χρόνος δεν παρέχεται στους ασθενείς με τραυματικό shock. 


Επείγει οι εντατικολόγοι γιατροί να θέσουν γρήγορα και άμεσα, αν και αυτό είναι λίαν δύσκολο, τη διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου.  


Για να μην μακραίνει ο λόγος, δεν θα εκθέσω τις αιτίες που καθιστούν δύσκολο το έργο της άμεσης διάγνωσης του νέου είδους θανάτου. 


Θα γράψω μόνο ότι, τα διαγνωστικά τεστ στα οποία υποβάλλονται οι ασθενείς αυτοί, πιστοποιούν με έμμεσο τρόπο - συγκριτικά με τη βιοψία - και όχι άμεσο, την έκταση της εγκεφαλικής βλάβης. 


Ειδικότερα του στελέχους και δεν αναφέρομαι στις περιπτώσεις όπου έχουμε έκχυση της εγκεφαλικής ουσίας ή τραύμα δια πυροβόλου. 


Ασφαλώς, εδώ, η μονάδα εντατικής δεν έχει κανένα λόγο.  


Συνεπώς, ουδεμία σχέση μπορεί να υπάρξει μεταξύ της ταχείας βιοψίας και της ταχείας διάγνωσης του εγκεφαλικού θανάτου.

 

Προφανές λοιπόν είναι ότι οι ασθενείς με τραυματικό shock πρέπει να διαγνωστούν ταχύτατα ως πάσχοντες από εγκεφαλικό θάνατο. 


Διότι όσο περνά η ώρα τα όργανα αρχίζουν να χαλάνε λόγω "νευροτρόπων ορμονών", όπως ομολόγησε ο πρόεδρος του ΕΟΜ κ. Χατζής.

 ΣΧΟΛΙΟ  : 

ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ; 
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΕΞ; 
ΔΕΝ ΤΡΩΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ;
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΑΠΤΙΣΜΕΝΟΣ; 

ΔΕΝ ΚΟΙΝΩΝΕΙ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ; 
ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΔΕΝ ΜΕΤΕΧΕΙ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ, ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΟΥ ΚΑΘ'ΕΝΟΣ;
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΕΝΑΣ ΑΒΑΠΤΙΣΤΟΣ; 

ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΕΙΩΤΑΤΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. 
ΙΣΩΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ!
ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΧΑΝ ΒΡΕΙ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΕΥΚΟΛΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΩΝΑ. 

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΘΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ. 
ΩΣΠΟΥ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ : 
 "ΑΘΑΝΑΣΙΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΑΚΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΕΠΑΝΩ;
ΜΕΓΑΛΕΙΩΤΑΤΕ ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΗ Η ΘΥΣΙΑ ΣΑΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ;
ΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ.


 
Αμέθυστος


30 Μαρτίου, Ιωάννου της Κλίμακος, Μθ 11,27-30


Πράος και ταπεινός



                 
                  του αρχιμ. Αθανασ. Σιαμακη



Η ευαγγελική περικοπή της σημερινής εορτής1 είναι μια θερμή και αποκαλυπτική προσευχή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Έχει γι’ αυτό υψηλό ενδιαφέρον. Τί λέει σ’ αυτήν;  



Σ’ ευχαριστώ, Πατέρα, λέει, που είσαι Κύριος του ουρανού και της γης, διότι απέκρυψες αυτές τις ουράνιες αλήθειες (ότι είσαι Κύριος του ουρανού και της γης) από τους κατά κόσμον σοφούς και συνετούς, και τις αποκάλυψες σε απλούς ανθρώπους που έχουν καρδιά νηπίου. Ναι, Πατέρα, σ’ ευχαριστώ, διότι αυτό ήταν αρεστό σ’ εσένα. Και συνεχίζει·




 ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ,

            
   ΣΕ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ  

                  ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

 



      ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ 



        ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ      
 
της Ι. ΜΗΤΡ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ  

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ 


π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

                      
 
                  
                          IΔ ΄ΜΕΡΟΣ
 
 

 Θά ἔλθω ἐν συνεχείᾳ εἰς τήν κριτική μελέτη σας εἰς τό θέμα τοῦ ἁγ. Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ. Ἐδῶ πατέρες, προκειμένου νά ἀποδείξετε ὀρθές τίς θεωρίες σας, καί εἰδικά τήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος, καί νά παρουσιάσετε βεβαίως καί τόν ἅγ. Μάξιμο ὑπέρμαχο αὐτῶν τῶν θεωριῶν, μεταχειρίζεσθε ὅλα τά μέσα τά ὁποῖα δέν τολμοῦν νά χρησιμοποιήσουν (τουλάχιστον ὅλα) ἀκόμη καί αὐτοί οἱ αἱρετικοί. Τά μέσα αὐτά εἶναι: ἡ ἀπομόνωσις ὁρισμένων χωρίων καί ἡ ἐξέτασις αὐτῶν χωρίς νά λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας τήν ὅλη συνάφεια τοῦ νοήματος· ἡ τοποθέτησις ὡς ἐκ τούτου τοῦ νοήματος ὅτι δῆθεν ἀναφέρεται σέ ἄλλη περίπτωσι· ἡ ἀποσιώπησις ὅλων αὐτῶν τῶν χωρίων, τά ὁποῖα δέν σᾶς ἐξυπηρετοῦν στά συμπεράσματα πού θέλετε νά βγάλετε· ἡ ἐπιλεκτική ἀναφορά σας σέ ὅσα σημεῖα τοῦ βιβλίου (τό ὁποῖο κρίνετε) νομίζετε ὅτι μπορεῖτε νά ἀπαντήσετε σύμφωνα μέ τίς θεωρίες σας καί ἡ ἀποσιώπησις ὅλων τῶν ὑπολοίπων, καί βεβαίως, ἡ ἑρμηνευτική παραποίησις ὅλων αὐτῶν πού ἀναφέρετε, σέ σημεῖο πού νά σᾶς ζηλεύουν ἀκόμη καί οἱ  Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ.
 
 
 
Γράφετε συγκεκριμένα στήν σελ. 31 τῆς μελέτης σας τά ἑξῆς: «Ἑπομένως ὁ Ἅγιος σ' ὅλες τίς διαδοχικές ἀνακρίσεις καί πιέσεις, πού ἐδέχθη, εἶχε πρό ὀφθαλμῶν του ὅλες τίς ἀποφάσεις ὅλων τῶν παραπάνω Συνόδων καί μάλιστα αὐτῆς τοῦ Λατερανοῦ (449), στὴν ὁποία, ὅπως ἐλέχθη, καταδικάστηκε ὄχι μόνον ἡ αἵρεση, ἀλλά ἐπιπλέον ἀναθεματίστηκαν οἱ αἱρετικοί Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Σέργιος, Πύρρος καί Παῦλος. Ὁ Ἅγιος διέκοψε τήν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς Πατριάρχες, βασιζόμενος στίς παραπάνω Συνοδικὲς ἀποφάσεις καί ἀναθεματισμούς».

 
 
 
Ἐδῶ, προσπαθεῖτε νά ἀποδείξετε ὅτι ὁ ἅγιος δέν ἀποτειχίστηκε ἔχοντας προσωπική ἀντίληψι καί εὐθύνη περί τῆς αἱρέσεως, ἀλλά βασιζόμενος στίς ἀποφάσεις τῶν τοπικῶν αὐτῶν Συνόδων. Ὑπάρχουν, ὅμως, τόσες συζητήσεις τοῦ ἁγίου μέ τούς ἀντιπροσώπους τοῦ αὐτοκράτορος καί τοῦ Πατριάρχου, στίς ὁποῖες φαίνεται ὅτι ὁ ἅγιος, ἀντιθέτως, δέν ἐστηρίζετο ὡς πρός τήν ἀποτείχισι του σέ ἀποφάσεις Συνόδων ἀλλά στήν ἁγ. Γραφή καί στήν ὀρθόδοξο Παράδοσι, ἡ ὁποία διδάσκει ἐκκλησιαστική ἀπομάκρυνσι ἀπό τίς αἱρέσεις καί τούς αἱρετικούς. Ἐσεῖς ὅμως, πατέρες, τά ἀποσιωπεῖτε ὅλα αὐτά, ἐπειδή διδάσκετε τήν συνύπαρξι σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο μέ τίς αἱρέσεις καί τούς αἱρετικούς.  Αὐτό ἀκριβῶς διδάσκει καί ἡ δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος τήν ὁποία μέ πάθος ὑπερασπίζεσθε.

 
 
 
Ἄν λοιπόν, ὁ ἅγιος ἐρρύθμιζε τήν στάσι του αὐτή βασιζόμενος στίς ἀποφάσεις κάποιας Συνόδου, θά ἔπρεπε, ὅταν ὑπάρξη μία ἄλλη μεγαλυτέρα Σύνοδος, νά ὑποταχθῆ εἰς αὐτήν, καί τρόπον τινά νά προσαρμόση τήν ἐκκλησιαστική του ἐπικοινωνία μέ τίς ἀποφάσεις τῆς μεγαλυτέρας Συνόδου. Ὁ ἅγιος ὅμως δέν εἶχε τέτοιες ἀντιλήψεις, ὅπως τόν παρουσιάζετε.  Αὐτό φαίνεται πολύ καθαρά καί ἀπό τήν ἑξῆς συζήτησι, τήν ὁποία ἀναφέρει σέ ἐπιστολή του πρός τόν μοναχό Ἀναστάσιο: «Χθές ὀκτωκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἥτις ἦν ἡ ἁγία Πεντηκοστή, ὁ πατριάρχης ἐδήλωσέ μοι λέγων·







            Ποίας Ἐκκλησίας εἶ; Βυζαντίου; Ρώμης; Ἀντιοχείας; Ἀλεξανδρείας;  Ἱεροσολύμων; Ἰδού πᾶσαι μετά τῶν ὑπ’ αὐτάς ἐπαρχιῶν ἡνώθησαν.  Εἰ τοίνυν εἶ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἑνώθητι, μήπως, ξένην ὁδόν τῷ βίῳ καινοτομῶν, πάθῃς ὅπερ οὐ προσδοκᾷς.

     
 
 
       Πρός οὕς εἶπον· Καθολικήν Ἐκκλησίαν, τήν ὀρθήν καί σωτήριον τῆς εἰς αὐτόν πίστεως ὁμολογίαν, Πέτρον μακαρίσας ἐφ’ οἷς αὐτόν καλῶς ὡμολόγησεν, ὁ τῶν ὅλων εἶναι Θεός ἀπεφήνατο... Οὐκοῦν ἄκουσον, ἔφησαν· Ἔδοξε τῷ δεσπότῃ καί τῷ πατριάρχῃ, διά πραικέτου τοῦ πάππα Ρώμης, ἀναθεματισθῆναί σε μή πειθόμενον,  καί  τόν  ὁριζόμενον  αὐτοῖς  ἀπενέγκασθαι   θάνατον.            Τό τῷ Θεῷ πρό παντός αἰῶνος ὁρισθέν ἐν ἐμοί δέξοιτο πέρας, φέρον αὐτῷ δόξαν πρό παντός ἐγνωσμένην αἰῶνος, αὐτοῖς τοῦτο ἀκούσας ἀπεκρινάμην» (Φιλοκαλία ΕΠΕ 15 Β, σελ. 450).

 

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

  Αποτειχισι: Γιατι, σεβασμιωτατε, γιατι; Σεβασμιωτατε, οι ανθρωποι σας, δεν ορθοδοξουν και τελικα θα σας εξευτελισουν.

Και μεχρι ενα σημειο τα εγκωμια στον Αρχιαιρεσιαρχη και Πανθρησκειαστη Βαρθολομαιο. Δεν υποφερονται οι εγκωμιασμοι, σε εναν υμνητη του Ισλαμ. Δεν το καταλαβαινετε;

 

Απάντηση στο Ανακοινωθέν 

 

του μητρ. Πειραιώς



                ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΑΤΗ 


ΚΑΙ ΕΜΠΑΘΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ


        ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ



του Θεολογου κ. Παναγιωτη ΣΗΜΑΤΗ









ς ἔχουμε καθῆκον, κατὰ διαστήματα ἐπισημαίνουμε τὶς ἀνακολουθίες, τὶς ἀντιφάσεις, τὶς ἀποπροσανατολιστικὲς κινήσεις τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται ὡς ἀγωνιζόμενος κατὰ τῶν σημερινῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, δηλαδὴ κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ δὲν τολμᾶ νὰ κατονομάσει (παρὰ τὶς συχνὲς παρακλήσεις καὶ προκλήσεις) τοὺς ἡγέτες τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.



Τοῦ γράψαμε (παρόλο ποὺ τὸ γνωρίζει), ὅτι πάντα οἱ Ἅγιοι Πατέρες κατονόμαζαν τοὺς αἱρετικούς, γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο, ὅτι ἔτσι θὰ τοὺς γνωρίσουν οἱ πιστοὶ καὶ θὰ προφυλαχθοῦν ἀπὸ αὐτούς. 



Αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ ποιμαντικὴ διδασκαλία ποὺ μᾶς ἄφησαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ Πατέρες, ὥστε νὰ μὴν ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὶς ὕπουλες καὶ φθοροποιὲς αἱρετικὲς διδασκαλίες, νὰ μὴν πηγαίνουν οἱ πιστοὶ νὰ φιλοῦν τὸ χέρι τῶν ψευδεπισκόπων καὶ νὰ παίρνουν «εὐλογία» καὶ νὰ κοινωνοῦν ἀπ’ αὐτούς, γιατὶ «ἡ κοινωνία τῶν αἱρετικῶν μαυρίζει τὴν ψυχή καὶ δὲν τὴν καθαρίζει» κατὰ τὸν ἅγιο Θεόδωρο τὸν Στουδίτη.



Σήμερα, εἴδαμε μὲ ἔκπληξη, νὰ διαπράττει ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς ἄλλη μιὰ ἀπρέπεια ἐναντίον μας.



1) Ἀπέστειλε στὰ ἱστολόγια κείμενο, τὸ ὁποῖο ὅμως, δὲν ἔστειλε καὶ στὸ δικό μας ἱστολόγιο ποὺ δημοσιεύουμε τὸ κρινόμενο ἀπὸ τὸ Ἀνακοινωθέν του βιβλίο(!), σὲ μᾶς δηλαδή, οἱ ὁποῖοι τοῦ ...ἀποστείλαμε τὸ ὑλικὸ ποὺ κρίνει!



2) Τὸ Ἀνακοινωθὲν με τίτλο «Ἕτοιμοι πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι» τὸ ὑπογράφει ὁ κ. Σεραφείμ. 
Ὅμως εἶναι τὸ ἴδιο κείμενο ποὺ εἶχε ἀποστείλει καὶ εἶχαν δημοσιεύσει τὰ ἱστολόγια στὶς 15 Μαρτίου μὲ ἄλλες ὑπογραφές! 
Πράγματι, ἐκεῖνο τὸ Ἀνακοινωθὲν τὸ ὑπέγραφαν ἄλλα πρόσωπα!!! 
Συγκεκριμένα τότε ὑπέγραφαν τὸ ἄρθρο ὁ ἀρχιμ. Παῦλος Δημητρακόπουλος καὶ ὁ κ. Λάμπρος Σκόντζος. Ἰδοὺ καὶ ἡ διεύθυνση:

http://aktines.blogspot.gr/2013/03/blog-post_9390.html




Πῶς τώρα ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ὑπογράφει ΑΚΡΙΒΩΣ τὸ ἴδιο κείμενο, ποὺ τότε εἶχαν ὑπογράψει ἄλλοι, βάζοντας κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὴ δική του ὑπογραφή; Αὐτό, μήπως μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθεῖ πλαστογραφία;

Μήπως ἔχει συμβεῖ κι ἄλλη φορά; 

Διότι σὲ βιβλιοθήκη εὑρέθη βιβλίο ἐκδόσεως τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, τὸ ὁποῖο διαπραγματεύεται τὸ θέμα τῶν αἱρέσεων τοῦ Παπισμοῦ, καὶ περιέχει τὸ ἴδιο περιεχόμενο, ποὺ περιέχει καὶ τὸ προσφάτως ἐκδοθὲν βιβλίο τοῦ κ. Σεραφεὶμ μὲ τίτλο: «Αἱ Αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ».



3. Ὁ Σεβασμιώτατος, στὸ σημερινὸ Ἀνακοινωθέν του,  γράφει ΨΕΥΔΩΣ ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος ἀπάντησε μόνο στὴν εἰσαγωγὴ τοῦ βιβλίου τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς, χωρὶς ἐπιχειρήματα, χωρὶς πατερικὰ κείμενα κ.λπ. 
Γράφει συγκεκριμένα:


 
«Ὁ π. Εὐθύμιος ἀγνοεῖ καὶ προσπερνᾶ χωρὶς κανένα σχολιασμὸ ὅλο το κύριο μέρος τοῦ βιβλίου (55 σελίδων) καὶ περιορίζεται, νὰ ἀσκήσει κριτικὴ σὲ ὁρισμένες μόνον φράσεις τῆς εἰσαγωγῆς. 
Αὐτὸ σημαίνει δύο τινά:  Ἢ ὅτι ἀποδέχεται ὅλα ὅσα ἀναγράφονται ἐκεῖ, ἢ ὅτι δὲν τὰ ἀποδέχεται μέν, ἀδυνατεῖ ὅμως νὰ τὰ ἀνατρέψει, μὲ βάση πάντοτε τὴν ἁγία Γραφή, τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες καὶ τοὺς ἁγίους Πατέρες. 
Εἶναι πέρα γιὰ πέρα ἀντιδεοντολογικὸ καὶ δημοσιογραφικὰ ἀπαράδεκτο, νὰ κρίνεται μιὰ ἐργασία μὲ βάση μόνο τὰ ἀναγραφόμενα στὴν εἰσαγωγή».




Ἡ χρησιμοποίηση ψευδῶν, ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ μὲ ἐπιχειρήματα νὰ ἀπαντήσει στὸν π. Εὐθύμιο, δὲν περιποιεῖ τιμὴ στὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς.

Νά, ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τοῦ προκειμένου.




Ὁ π. Εὐθύμιος δέχθηκε μιὰ ἀναπάντεχη ἐπίθεση ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Πειραιῶς, γιὰ τὸ βιβλίο ποὺ ἔγραψε σχετικὰ μὲ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων. 



Καὶ λέμε ἀναπάντεχη, διότι ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, ὅταν τοῦ εἶχε σταλεῖ τὸ ὡς ἄνω βιβλίο, εἶχε στείλει ἐπαινετικὴ ἐπιστολὴ στὸν π. Εὐθύμιο (ἐκφράζοντας τὶς ἐπιφυλάξεις του ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς διακοπῆς μνημοσύνου), στὴν ὁποία μεταξὺ ἄλλων ἔγραφε:

«...ἐκφράζω Ὑμῖν τὴν ἀπέραντον εὐγνωμοσύνην μου καὶ τὰς θερμοτάτας συγχαρητηρίους προσρήσεις διὰ τὴν ἐξαίρετον, ἐκπληκτικὴν καὶ πολυδάπανον ἐξ ὀρθοδόξου ἐπόψεως Ὑμετέραν ἐργασίαν. Μετὰ βαθυτάτου αἰσθήματος συγκινήσεως διὰ τὸν Ὑμέτερον πνευματικὸν κόπον καὶ τὴν ὀτρηρὰν καὶ ἐργώδη Ὑμετέραν ὑπεράσπισιν τῆς κανονικῆς ἀληθείας δέομαι τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου, ὅπως καταστέφῃ τὴν Ὑμετέραν Ὁσιολογιότητα καὶ πλουσίως εὐλογεῖ αὐτήν» (Ἀριθ. Πρωτ. 202, 14ῃ Φεβρουαρίου 2012).




Ὅμως, ἀργότερα, ὁ Πειραιῶς ἄλλαξε πορεία. Μὲ συγγραφεῖς τοὺς κληρικοὺς τῆς Μητροπόλεώς του (π. Παῦλο Δημητρακόπουλο καὶ π. Ἄγγελο Ἀγγελακόπουλο) ἐξέδωσε ἕνα βιβλίο κατὰ τοῦ π. Εὐθύμιου, εἰς τὸ ὁποῖο (λίγο ἢ πολύ), τὴν ἐφαρμογὴ Ἱεροῦ Κανόνα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἢ καλύτερα τὴν διαχρονικὴ ἐκκλησιαστικὴ Παράδοση καὶ Πατερικὴ πρακτικὴ τὴν ἐκλαμβάνει ὡς αἱρετική! 


Καὶ ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ καταρρίψει τοὺς Ἁγίους Πατέρες, χρέωνε τὶς θέσεις αὐτὲς τῆς Ἐκκλησίας στὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ!!!




Ὅπως ἦταν λογικό, ὁ π. Εὐθύμιος ἄρχισε νὰ ἀπαντᾶ λεπτομερῶς σὲ ὅλο τὸ βιβλίο τῆς μητροπόλεως Πειραιῶς, ὑπερασπιζόμενος τὶς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀποδεικνύων μὲ ἑκατοντάδες πατερικὰ κείμενα τὴν διαχρονικὴ Παράδοσή της, τὴν ὁποία κατακρεουργοῦσαν μὲ τὸ λογικοκρατούμενο βιβλίο τους οἱ τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς.




Καὶ ἐνῶ ἡ ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθύμιου (ἡ ὁποία καταλαμβάνει πλέον τῶν 150 σελίδων Α4) εἶχε ἀρχίσει νὰ δημοσιεύεται ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «Πατερική Παράδοση», καὶ ἐνῶ εἶχαν δημοσιευθεῖ πέντε συνέχειες, ὁ π. Παῦλος Δημητρακόπουλος ἔστειλε  πρὸς δημοσίευση μία ἀνταπάντηση, ἡ ὁποία ἐλάμβανε ὑπ’ ὄψιν μόνο τὴν πρώτη συνέχεια τοῦ π. Εὐθυμίου, ποὺ ἀναφερόταν στὴν εἰσαγωγὴ τοῦ βιβλίου τους.




Ὅταν ὁ ὑπεύθυνος ἄλλου ἱστολογίου (ποὺ ἀναδημοσίευε τὶς συνέχειες τῶν ἀπαντήσεων τοῦ π. Εὐθυμίου)  πληροφόρησε τὸν π. Παῦλο (στὶς 16 Μαρτίου 2013), ὅτι ὁ π. Εὐθ. ἀπαντᾶ σὲ συνέχειες σὲ ὅλο τὸ βιβλίο τους κι ὄχι μόνο στὴν εἰσαγωγή, ὁ π. Παῦλος, ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμην γιὰ τὴν «βιασύνη» του, νὰ ἀποσύρει τὸ ἀπαντητικὸ κείμενο, νὰ περιμένει νὰ ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου καὶ μετὰ νὰ ἀπαντήσει, ἐπέμενε νὰ δημοσιευθεῖ, ἐν γνώσει του πλέον, ὅτι –ὅσα ἔγραφε ἐκεῖ– ἦσαν ἀνακριβῆ καὶ ψευδέστατα. 



Εἶπε ὁ π. Παῦλος: "ἀφοῦ τὴν ἀπάντησή μας τὴν δημοσίευσαν ἄλλα ἱστολόγια, καλὸ εἶναι νὰ τὴν δημοσιεύσετε κι ἐσεῖς!".




Ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεῖς συνεχίσαμε νὰ δημοσιεύουμε τὶς ἀπαντήσεις τοῦ π. Εὐθυμίου καὶ ἤδη εἴχαμε δημοσιεύσει τὶς ἐννέα (9) συνέχειές της, τὶς ὁποῖες στέλναμε κατὰ ὁμάδες στὴν Ἱ. Μ. Πειραιῶς. 


Χθὲς τὸ μεσημέρι, ὅμως, μᾶς εἰδοποίησαν καὶ πάλι ὅτι ὁ π. Παῦλος Δημητρακόπουλος ἐζήτησε μὲ e-mail νὰ τοῦ σταλοῦν –συνολικά– ὅλες οἱ ἕως τώρα συνέχειες τῶν ἀπαντήσεων, ὥστε νὰ ἀπαντήσουν  συνολικά
Ἔτσι, χθὲς τὸ μεσημέρι ἀπεστάλη στὴν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς ὅλη ἡ σειρὰ τῶν ἕως τώρα ἀπαντήσεων τοῦ π. Εὐθυμίου, μὲ τὴν σημείωση ὅτι οἱ ἀπαντήσεις ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ!




Καταλαβαίνετε τὴν ἔκπληξή μας, τὴν ἀγανάκτησή μας, ἀλλὰ καὶ τὴν λύπη μας, ὅταν εἴδαμε σήμερα νὰ δημοσιεύεται στὸ ἱστολόγιο «Ἀκτῖνες» τὸ Ἀνακοινωθὲν ποὺ ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Πειραιῶς ἐναντίον τοῦ π. Εὐθύμιου, καὶ διαπιστώνοντες, ὅτι εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο μὲ ἐκεῖνο ποὺ εἶχε δημοσιεύσει στὶς 15 Μαρτίου ἡ Μητρόπολις Πειραιῶς, μὲ ἄλλες ὑπογραφές, τὶς ὑπογραφὲς τῶν κληρικῶν του; 



Ὅταν, ἀντὶ τῆς συνολικῆς ἀπαντήσεως ποὺ θὰ ἔδιναν (κατὰ τὴν ὑπόσχεση τοῦ π. Παύλου), καὶ ἐνῶ πλέον ἐγνώριζαν ὅτι τὸ ἀπαντητικὸ κείμενο συνεχίζεται, δημοσίευσαν κριτική, μὲ τὴν ὁποία κατηγοροῦν τὸν π. Εὐθύμιο, ὅτι δὲν ἀπαντᾶ μὲ πατερικὰ κείμενα;




Λυπόμαστε, γιατὶ οἱ λεγόμενοι ἀντι-οικουμενιστές, χρησιμοποιοῦν τέτοιες φτηνὲς μεθόδους γιὰ νὰ χτυπήσουν τὸν π. Εὐθύμιο, ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ ἀνατρέψουν τὶς ἁγιοπατερικὲς του θέσεις. 



Μήπως τὶς κατευθύνσεις τὶς παίρνουν ἀπὸ τὸν ἀρχηγέτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, τὸν ὁποῖον μόλις προχθὲς ὁ κ. Σεραφείμ, παρόλο ποὺ ὁ Πατριάρχης παρέστη στὴν ἐνθρόνιση τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα, τὸν ὀνόμασε ὡς «τόν μόνον ἀληθῆ Ἐπίσκοπο καὶ «Πάνσεπτο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο»;




Μιὰ πιὸ χριστιανικὴ μεταχείριση, Σεβασμιώτατε, καὶ πατέρες –ἔστω καὶ γιὰ τὰ μάτια– κατ’ αὐτῶν ποὺ ἔχετε γράψει στὰ μαῦρα κατάστιχα, θὰ σᾶς ὠφελήσει, εἰδικὰ τώρα ποὺ διερχόμαστε τὶς ἅγιες ἡμέρες τῆς Μ. Σαρακοστῆς.



Συμπληρωματικά:


Τὴν ἀνάρτηση τοῦ Ἀνακοινωθέντος τοῦ Πειραιῶς τὴν εἴχαμε δεῖ στὸ ἱστολόγιο «Ἀκτῖνες» (καὶ τὸ ἀναφέρουμε στὸ κείμενό μας). 
Ὅταν ἐπισκεφτήκαμε πάλι τὸ ἱστολόγιο Ἀκτῖνες, τὸ Ἀνακοινωθὲν τοῦ Πειραιῶς δὲν ὑπῆρχε. Ἴσως οἱ τῶν «Ἀκτίνων» τὸ ἀνάρτησαν χωρὶς νὰ τὸ διαβάσουν, γιατὶ ὁ Πειραιῶς εἶναι ὑπεράνω ὑποψίας καὶ δὲν λογοκρίνεται. (Ἀντίθετα, κείμενα ἄλλων, οἱ ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, τὰ λογοκρίνουν ἢ τὰ ρίχνουν στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων). 
Ὅταν, ὅμως, κατάλαβαν ὅτι ἀποτελεῖ ἐπανάληψη ἄρθρου ποὺ εἶχαν δημοσιεύσει στὶς 15 Μαρτίου, ἀφαίρεσαν τὸ Ἀνακοινωθὲν τοῦ κ. Σεραφείμ.


Γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχει καμία ἀμφιβολία γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές, δημοσιεύουμε ΦΩΤΟ ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο “palo” ποὺ δημοσίευσε τὸ κείμενο τῶν «Ἀκτίνων»:









ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ,

Ω ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕ ΜΑΣ ΓΙΓΑΝΤΑ, 

ΑΘΑΝΑΤΕ ΝΕΟΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ,

ΕΠΙΣΚΟΠΕ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ;

Διακοπή Μνημοσύνου και Καντιώτης



 
Μπροστάρης

των αντι-οικουμενιστικών αγώνων


  ο μακαριστός π. Αυγουστίνος

 

   
του ιατρου κ. Λυκουργου ΝΑΝΗ




Ο μακαριστός π. Αυγουστίνος υπήρξε μπροστάρης του αντιοικουμενιστικού αγώνα. 
Με κηρύγματα, δημοσιεύματα, αναφορές, υπομνήματα, τηλεγραφήματα και ποικίλες παρεμβάσεις, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση καταλαμβάνει η διακοπή του μνημοσύνου του πυραυλοκινήτως φερομένου προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών και κηρύσσοντος και φρονούντος αιρετικά μακαριστού Αθηναγόρα στην οποία προέβη μαζί με τους μακαριστούς Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο και Παραμυθίας Παύλο το 1970, πολέμησε τον οικουμενιστικό ιό που έχει καθώς φαίνεται προσβάλλει ικανό αριθμό εκκλησιαστικών αξιωματούχων



Αξίζει να παρατεθεί η κατακλείδα της έμπονης και αγωνιώδους επιστολής την οποία απηύθυνε το 1985 προς τον τότε πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Δημήτριο με αφορμή διάφορες εκτρωματικές  οικουμενιστικές ενέργειες που σημειώνονταν τότε και που δυστυχώς εξακολουθούν να σημειώνονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση και στις χαλεπές μας μέρες:
 
"Κρούων λοιπόν τον κώδωνα του κινδύνου εκ της εσχατιάς αυτής της Ελληνικής Πατρίδος εκφράζω την αγωνίαν ου μόνον του ποιμνίου μου, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΑΛΛΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ.
Ακούσατε τας φωνάς αυτάς ως φωνήν υδάτων πολλών και μη μας φέρετε ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΟΝ ΘΕΣΙΝ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΩΜΕΝ ΕΚ ΝΕΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ.

Ας μη θεωρηθεί τούτο ως απειλή, αλλ ως κραυγή πόνου και αγωνίας και ως υστάτη έκκλησις προς την υμετέραν Παναγιότητα διά την άμεσον επάνοδον της μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως εις την τροχιάν εκείνην, η οποία εν Πνεύματι Αγίω εχαράχθη εις οικουμενικάς και Τοπικάς Συνόδους και εκ της οποίας αείμνηστοι πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας, πρότυπα αληθών ποιμένων, ουδ επ ελάχιστον παρεξέκλιναν, αλλ εθυσίασαν και αυτήν την ζωήν των υπέρ της Ορθοδοξίας".

Τέτοιου είδους γλώσσα χρησιμοποιούσε ο φλογερός και ασυμβίβαστος ποιμένας της Φλώρινας, το εξαίσιο αυτό θρησκευτικό και εθνικό σύμβολο, ο μικρός το δέμας αλλά γίγας το πνεύμα και το ομολογιακό φρόνημα μακαριστός και πολύκλαυστος π.Αυγουστίνος! 

Αλήθεια τι θα σκεπτόταν, τι θα έλεγε και έγραφε και προ πάντων τι θα έπραττε ο αείμνηστος αντικρύζοντας τις σημερινές ασχήμιες και την προδοσία που συντελείται γύρω μας;

Ο "....Ακτιστοφωτισμενος" μητροπολιτης Ναυπακτου Ιεροθεος Βλαχος, συνεχιζει να ασχημονη;

 

ΑΚΥΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ  

ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 

ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ







 Καταπέλτης, κατά πράξης του Μητροπολιτικού Συμβουλίου Ναυπάκτου, είναι η δημοσίευση της υπ’ αριθμ. 0160/ 2013 απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που:
«Ακυρώνει την1/ 26-1-2011 καταλογιστική πράξη του Μητροπολιτικού Συμβουλίου της Ιεράς Μητρόπολης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου». (Δείτε την εδώ)
 
Ο Αρχιμ. κ. Νεκτάριος Γκολιόπουλος, με έφεσή του, επεδίωξε και επέτυχε την ακύρωση της, ως άνω, πράξης του Μητρ. Συμβ. της Ι. Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.

 

Με αυτή την άκρως «δυσμενή για το διοικούμενο εκτελεστή διοικητική πράξη», «καταλογίστηκε υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου», το ποσό των21.417,87 ευρώ (!), το οποίο κατά τον παρελθόντα χρόνο (2008-9) εισέπραξε, νομίμως, ως αποδοχές έκτακτου εφημέριου –ιεροκήρυκα.
 

Ο σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος Βλάχος, σκέφτηκε (;), ως Πρόεδρος,  και,  αποφάσισε εν συμβουλίω, (συλλογικό όργανο), όχι μόνο να "απολύσει" τον δραστήριο κληρικό - ιεροκήρυκα, από τη θέση του (χωρίς δικαστήριο), αλλά και να τον «χρεώσει»/ του καταλογίσει, το να επιστρέψει στο δημόσιο τους μισθούς του παρελθόντος!
 
Το Ελεγκτικό Συνέδριο όμως στην σχετική Απόφασή του είπε:

- «…η καταλογιστική αυτή απόφαση, όταν εκδίδεται από διοικητικό όργανο, το οποίο δεν έχει εκ του νόμου την αρμοδιότητα αυτή, είναι νομικώς πλημμελής και, ως εκ τούτου, ακυρωτέα…» και ότι «…από καμία διάταξη δεν παρέχεται στο εν λόγω συλλογικό όργανο (Μητροπ. Συμβούλιο) αρμοδιότητα καταλογισμού αχρεωστήτως ληφθεισών αποδοχών, εξουσία άλλωστε… ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του εκκαθαριστή των ίδιων αποδοχών…».

- «… αναρμοδίως η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε από το Μητροπολιτικό Συμβούλιο της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, το οποίο έχει την ιδιότητα του εκκαθαριστή… χωρίς, παράλληλα, από καμία διάταξη να του παρέχεται και αρμοδιότητα καταλογισμού των αποδοχών αυτών».

 

Σημειώνεται, ότι για άλλη, παρόμοια παράνομη πράξη, των μελών του Μητροπολιτικού Συμβουλίου Ναυπάκτου, ήδη διενεργούνται ανακρίσεις, (προανακριτικό στάδιο), σε ποινικό επίπεδο, διότι εκκρεμεί σχετική μήνυση, για παράβαση καθήκοντος, ενώπιον του Εισαγγελέα Μεσολογγίου του αρχιμ. Ιγνατιου Σταυροπουλου, για παραβασι καθηκοντος κατ' εξακολουθησι, ψευδη βεβαιωσι κατ' εξακολουθησι.

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

 
 
 ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ,

               ΣΕ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ  

                  ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

 


 


      ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ 



        ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ      
 
της Ι. ΜΗΤΡ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ  

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ 


π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

                      
 
                  
                          IΓ ΄ΜΕΡΟΣ
 
 
 
Θά συνεχίσω σχολιάζοντας τήν ἀναφορά σας στόν ἅγ. Κύριλλο Ἀλεξανδρείας. Ἐδῶ πατέρες εἶναι ἔκδηλη ἡ διάθεσί σας νά πολεμήσετε τόν π. Εὐθύμιο. Δι’ αὐτό, ὅσα ἀναφέρουν οἱ Ἅγιοι ἤ τά γεγονότα πού διεδραματίστηκαν τήν ἐποχή ἐκείνη, ἀπό τά ὁποῖα ἐξάγουμε τά συμπεράσματα, τά ἀποδίδετε εἰς τόν π. Εὐθύμιο. Γράφετε συγκεκριμένα τά ἑξῆς: «Δέν διακόπτει δηλαδή ὁ Ἅγιος ἀμέσως τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μαζί του, ὅπως θά ἐνεργοῦσε ὁ π. Εὐθύμιος, ἄν ἦταν στή θέση του, ἄν λάβουμε ὑπ' ὄψιν μας τά ὅσα περί “ἐξ ἐνστικτου ἀποτειχίσεως” (σελ. 84-85) ἀναφέρει, ἤ ὅσα σέ ἄλλο σημεῖο τοῦ βιβλίου του ἀναφέρει: “ὁ πραγματικά Ὀρθόδοξος ἐνεργεῖ εἰς τά θέματα τῆς πίστεως ἐμπειρικά καί δέν χρειάζεται κανόνας διά νά ὁριοθετήσει τήν γραμμή του, ἀλλά ἀπομακρύνεται ἀπό τήν αἵρεση καί τούς αἱρετικούς πάραυτα”».
 
 
 
Μέ αὐτό, πατέρες, πού γράφετε ὅτι δηλαδή ὁ ἅγιος Κύριλλος «δέν διακόπτει ἀμέσως τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μαζί του (μέ τόν Νεστόριο)» τί ἀκριβῶς ἐννοεῖτε; Ὅτι περιμένει ἑκατό χρόνια, ὅπως κάνουν  σήμερα οἱ Ὀρθόδοξοι ἀντιοικουμενιστές μέ τήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Μήπως δηλαδή θέλετε νά συγκαλύψετε τά πράγματα καί νά θολώσετε κοινῶς τά νερά; Ἐσεῖς, ἄν θέλετε νά ἀκολουθήσετε τόν ἅγ. Κύριλλο καί τόν Κελεστῖνο Ρώμης, δῶστε στούς Οἰκουμενιστές διωρία δέκα ἡμερῶν ἤ, ἄν εἶστε εὐσπλαχνικώτεροι τῶν Πατέρων αὐτῶν, δῶστε τους διωρία εἴκοσι ἡμερῶν ἤ ἑνός μηνός. Ἐάν ὅμως, δέν ἔχετε τήν προαίρεσι νά πράξετε ὅσα ἔπραξαν οἱ Ἅγιοι, τότε πρός τί ἡ συζήτησις; Γιατί ἰσχυρίζεσθε ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος ἀναφέρει αὐτά καί δέν ὁμολογεῖτε ὅτι ἐχαράξατε ἄλλη γραμμή ἐν καιρῷ αἱρέσεως ἀπό αὐτή τῶν Πατέρων;
 
 
 
Αὐτήν τήν διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μέ τούς αἱρετικούς τήν διδάσκουν οἱ Ἅγιοι καί ὄχι ὁ π. Εὐθύμιος.  Τήν διδάσκει ἐν προκειμένῳ ὁ ἅγ. Κύριλλος, ὁ ὁποῖος ἐπαινεῖ τούς Κωνσταντινουπολῖτες κλῆρο καί λαό, οἱ ὁποῖοι ἀμέσως, ὡς ἐξ ἐνστίκτου, ἀποτειχίστηκαν ἀπό τόν Νεστόριο, μόλις ἄρχισε νά κηρύττη τίς κακοδοξίες του, χωρίς κἄν νά τοῦ δώσουν διωρία καί, βεβαίως, χωρίς νά περιμένουν τήν ἀπόφασι Συνόδου, ἡ ὁποία σύμφωνα μέ τίς ἰατρικές θεωρίες σας θά ἔπρεπε νά κάνη τήν διάγνωσι τῆς ἀσθενείας καί νά καταδικάση τήν αἵρεσι.
 
 
 
Εἰς τό σημεῖο αὐτό πρέπει νά γίνουν κάποιες διευκρινήσεις, σύμφωνα μέ αὐτά πού ἐπί τοῦ θέματος τούτου διδάσκουν οἱ Ἅγιοι καί σύμφωνα μέ τήν τακτική καί τήν πρακτική πλευρά, τήν ὁποία ἐν καιρῷ αἱρέσεως ἐτήρησαν.
 
 
 
Δηλαδή εἶναι λίγο διαφορετική ἡ τακτική καί ἡ πορεία πού διδάσκουν α) οἱ Ἅγιοι προκειμένου νά ἀσφαλίσουν τόν λαό ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο καί β) ἄλλη αὐτή πού ἀκολουθεῖ ὡς γραμμή ἡ Ἐκκλησία ἐπισήμως διά τῶν ποιμένων της καί δή τῶν Ἐπισκόπων, προκειμένου νά δώση κάποια εὐκαιρία διορθώσεως καί μετανοίας στόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο ἤ καί μέ τήν ὑποψία μήπως, δηλαδή ἀπό ἄγνοια ἤ ἀμέλεια, ἔπεσε ἤ ἀκολούθησε τήν αἵρεσι.
 
 

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου