Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012


Γεροντας ασκητης γνωστος σε μας, που ζει σε τοπο που δεν τον ανευρισκει ευκολα ανθρωπος και ζει ως στρουθιον, δηλωνει:




Σταματηστε να πληρωνετε φορους. 

Αλλα ολοι σας. 
Ολοι οι Ελληνες.
Ετοιμαζουν να φορτωσουν στις πλατες σας ΤΣΟΥΝΑΜΙ απο ΦΟΡΟΥΣ.
Παψτε να τους πληρωνετε οσοι βρισκεσθε σε οικονομικη αδυναμια και αποτελειτε μεγαλο ποσοστο του Ελληνικου λαου.
"Ουκ αν λαβοις παρα του μη εχοντος".
Αντισταθειτε.
Σταματηστε να τους πληρωνετε. 
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΔΥΝΑΤΟΙ.

οι κακοί σαμαρίτες…




Κάποιος δοκησίσοφος νομικός θέλησε να παγιδεύσει το Χριστό.
Και τον ανάγκασε να πει την παραβολή του «Καλού Σαμαρείτη», που αποτελεί την ευστοχότερη ανατομία της πανανθρώπινης κοινωνίας:
«Κάποιος άνθρωπος, είπε ο Χριστός, κατέβαινε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ και έπεσε σε ενέδρα ληστών Οι οποίοι αφού τον χτύπησαν και τον λήστεψαν, τον εγκατέλειψαν μισoπεθαμένο. Πέρασε, από κει ένας ιερέας. Κι, ενώ τον είδε, τον εγκατέλειψε αβοήθητο. Το ίδιο κι ένας λευίτης. Όμως κάποιος Σαμαρείτης, που περνούσε από κει, τον σπλαχνίστηκε και τον περιέθαλψε….».
Τι μας λέει η παραβολή αυτή, στην κοινωνική της διάσταση;
Από το ένα μέρος μας μιλάει για το λαό κι από το άλλο για τους ληστές.
Και δεν έχει καμιά σημασία, αν οι ληστές αυτοί εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κοινού ποινικού κώδικα, ή πρόκειται για νόμιμους κακούργους:
Βασιλιάδες, δηλαδή, πρωθυπουργούς, βουλευτές και πάσης φύσεως εκπροσώπους της άρχουσας αναρχίας, που καταδυναστεύουν και καταληστεύουν τους λαούς.

Κι ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα, ανάμεσα στους ληστές και το λαό, είναι οι εκπρόσωποι της θρησκείας και του νόμου:
Οι ιερείς και οι λευίτες, σύμφωνα με την παραβολή. Που ενσαρκώνουν-υποτίθεται- την αγάπη και τη δικαιοσύνη. Και έχουν ως έργο τους να προστατεύουν το λαό απ’ τους ληστές.
Κι όμως, όταν έρχεται η ώρα του καθήκοντος, λιποτακτούν.
Και πολύ συχνά, όχι μόνο δεν συμπαραστέκονται στους κατατρεγμένους, αλλά και συμπράττουν και διαπλέκονται κιόλας με τους διώκτες τους.
Και φτάνουν στο άθλιο κατάντημα ακόμη και να παρασημοφορούν τους διώκτες του λαού.

Ευλογώντας την τυραννία και τη ληστεία. Και διδάσκοντας στους λαούς την τυφλή υποταγή, στο έγκλημα και την κακουργία. Των «εντιμότατων», πάντα, και «εξοχότατων» λήσταρχων και απατεώνων….

Αν δεν γίνονται και οι ίδιοι, τύραννοι και εκμεταλλευτές χειρότεροι κι απ’ τους διώκτες και υπονομευτές του κοινωνικού συνόλου…
Και γιατί λιποτακτούν οι άνθρωποι της θρησκείας και του νόμου;
Γιατί δεν έχουν, λέει η παραβολή, σπλάχνα.
Αν θυμάμαι καλά, όταν ταριχεύουν τα πτώματα, τους αφαιρούν τα σπλάχνα.
Κατά παρόμοιο τρόπο, και οι λυκάνθρωποι της εξουσίας αφαιρούν τα σπλάχνα των ανθρώπων της θρησκείας και του νόμου. Δίνοντάς τους, ως αντιπαροχές, ηγεμονικές αποδοχές και σκανδαλώδη προνόμια.
Γι’ αυτό και συμπεριφέρονται, συχνά, σαν ταριχευμένα πτώματα.

Γι’ αυτό οι θρησκείες τους είναι νεκρές και τα νομικά τους κατασκευάσματα αποπνέουν πτωμαΐνη.

Γι’ αυτό οι θρησκείες τους κάνουν «σταυροφορίες» και «ιερούς» πολέμους και «ιεραποστολικές» εκκαθαρίσεις.
Και τα νομικά τους καθεστώτα σταυρώνουν αθώους και χτίζουν Βαστίλλες και εφευρίσκουν γκέτο βασανιστηρίων, όπως το Γκουαντανάμο!
Για όσους διαθέτουν ελεύθερη συνείδηση, τους οποίους φροντίζουν να βαφτίζουν «τρομοκράτες».
Για να πνίγουν, έτσι, κάθε φωνή και εστία αντίστασης στην αυθαιρεσία τους…
Με αποτέλεσμα η σφαγή των προβάτων να γίνεται ανεμπόδιστα και ανεξέλεγκτα. Και με τέτοιο, μάλιστα, τρόπο, ώστε να θεωρείται και έργο… θεάρεστο!
Όπου όμως οι εκπρόσωποι της θρησκείας και του νόμου λιποτακτούν, οι άνθρωποι, που έχουν σπλάχνα, τολμούν. 

Ο Σαμαρείτης, που είδε και σπλαχνίστηκε το μισοπεθαμένο άνθρωπο, δεν περιορίστηκε να προσφέρει μόνο τις «πρώτες βοήθειες». Τον μετέφερε στο πανδοχείο, που, όπως φαίνεται, πρόσφερε, την εποχή εκείνη, και νοσοκομειακές υπηρεσίες. Και ανέλαβε τα έξοδά του, μέχρι την τελειωτική θεραπεία…

Και θα το έκανε αυτό, έστω κι αν είχε εναντίον του-όπως συχνά συμβαίνει-και τους ανθρώπους της θρησκείας και του νόμου. Ακόμη-ακόμη και αυτά τα θύματα της ληστείας…

Όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Χριστού. Όπου ο πολύπλευρα ευεργετημένος απ’ το Χριστό λαός ήταν, που φώναζε το «άρον-άρον, σταύρωσον αυτόν»!

Που σημαίνει ότι, όσο η ασπλαχνία δεν έχει όρια, τόσο και περισσότερο η ευσπλαχνία είναι απεριόριστη και ανεξάντλητη. Και δεν σταματάει ποτέ και πουθενά. Και φτάνει ακόμη και μέχρι το…Σταυρό!…
Δεν επέλεξε, τυχαία, ο Χριστός το Σαμαρείτη. Τον επέλεξε, γιατί ο Σαμαρείτης για τους ανθρώπους της θρησκείας και του νόμου εθεωρείτο απόβλητος, παράνομος, σχισματικός, αιρετικός…
Το παράδειγμα του Σαμαρείτη ήταν η γροθιά του Χριστού στη βιτρίνα του κατεστημένου.
Θέλησε να συντρίψει τους τύπους, τις ετικέτες και τις πάσης φύσεως ταμπέλες των «παναγιότατων» και «μακαριότατων» και «εξοχότατων», γραμματέων και φαρισαίων, της κάθε εποχής.
Πίσω απ’ τις οποίες κρύβεται και ελλοχεύει η νωθρότητα, η αδιαφορία, η λιποταξία, η συμπαιγνία, η προδοσία και το έγκλημα.
Κι από το άλλο μέρος θέλησε να αναδείξει τη μοναδική μεγαλειότητα και σεβασμιότητα και εξοχότητα, που εκπροσωπεί το Θεό της αγάπης και της δικαιοσύνης.
Και που είναι ο άνθρωπος, που έχει σπλάχνα και υπηρετεί το συνάνθρωπό του:
Τον άρρωστο, τον πεινασμένο. Και τον καθένα, που καταδυναστεύεται και καταληστεύεται.
Γιατί μόνο αυτός, ο συμπαραστάτης, σύμφωνα με την παραβολή, είναι ο «πλησίον». Και κανένας άλλος!…

Όλοι οι άλλοι είναι συνεργάτες και συνεταίροι της ληστοσυμμορίας.
Κι ας έχουν βαρύγδουπους τίτλους…
Κι ας φορούνε επιβλητικές τηβέννους και χρυσοποίκιλτα άμφια!….
Και πολύ περισσότερο, αν φιγουράρουν, ως «σωτήρες».

Όπως οι 153 κακοί Σαμαρείτες, που υπερψήφισαν, στη Βουλή, το ληστρικό και δολοφονικό πολυνομοσχέδιο.
Και χειροκρότησαν, ενθουσιωδώς, το «θρίαμβο» του ξεπουλήματος της πατρίδας και της δολοφονίας του λαού της.
Κι ακόμη πιο πέρα οι αμετανόητοι ψηφοφόροι τους.
Που, όχι μόνο δεν είναι «πλησίον» στους συνανθρώπους τους. Αλλά τους χωρίζουν άβυσσοι μίσους και κακουργίας.
Κι ακόμη μεγαλύτεροι άβυσσοι απ’ το Θεό και τη δικαιοσύνη του.

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

ΤΡΕΙΣ ...αεικινητοι ....ΑΕΤΙΔΕΙΣ .....

Μετα την δοξα (φιλοδοξια), 

καλη ζωη (φιλοζωϊα  = καλοφαγια)......,

σειρα εχει αλλη φιεστα 

και αλλο πανηγυρι....

Ευλογητος ο Θεος ....διοτι τα εχουμε ολα και δεν μας λειπει τιποτα ....

Ευλογητος ο Θεος και ....πεπλουτηκαμεν....
TΑ ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ 

ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ "ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ" 


ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ





Απάντηση στην πρόσφατη Επιστολή του Αρχιμ. Βασιλείου Ιβηρίτου (Γοντικάκη) προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία αναφέρεται στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά, δίνουν με επιστολή τους προς την ΔΙΣ οι κκ Παναγιώτης Αρ. Υφαντής, καθηγητής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ, Γεώργιος Ε. Στριλιγκάς, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων ( ο γνωστος φιλοκαζαντζακικος Κρης) και Αθανάσιος Ι. Νευροκοπλής, Θεολογός καθηγητής, μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για την εκπόνηση Νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου.

Όπως υποστηρίζουν την επιστολή του Αρχιμανδρίτη Βασιλείου Ιβηρίτη την πληροφορήθηκαν από τα ΜΜΕ, "γεγονός που μας αναγκάζει, αν και δεν επιδιώκουμε οποιαδήποτε δημόσια αντιπαράθεση, να ακολουθήσουμε την ίδια οδό".



 
  ΜΑΖΕΥΤHΚΑΝ ΤΑ ΚOΡΑΚΙΑ ΤΗΣ "ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ" ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ!
Αυτοί πού αναγνώριζαν γιά Μάγιστρο τής θεολογίας τόν δαιμονισμένο Αγουρίδη. 
Αυτοί πού διαχωρίζουν πίστη καί επιστήμη. 
ΟΙ ΓΛΥΦΤΕΣ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ.
Είναι σέ όλους γνωστό το μίσος τού Ζηζιούλα πρός το Άγιον Όρος. 
Τό οποίο διακρίνεται καθαρά στόν τρόπο μέ τον οποίο χειρίζονται τόν έλεγχο πού πραγματοποίησε στα προγράμματά τους ο Αγιορείτης Γοντικάκης. 
Δέν μπορούν νά κατανοήσουν πνιγμένοι στόν ορθολογισμό τους , στό δίκηο τους, τόν τρόπο ενός χριστιανού. 
ΧΑΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ. 
Ερμηνεύουν τόν τρόπο τού Γοντικάκη σάν απόδειξη τού δικαίου τους. 
Ποιός φυσιολογικός άνθρωπος μπορεί νά διαβάσει τό πρόγραμμα θρησκευτικών τού παιδαγωγικού ινστιτούτου χωρίς νά πάρει χάπια; 
Ο Γοντικάκης ρώτησε τούς δικούς του, αυτούς πού εμπιστεύεται. 
Πραγματοποίησε τήν κοινωνία τήν οποία οραματίζονται. 
Δέν διακατέχεται από ατομικότητα. 
Κάι ο Γρηγόριος Παλαμάς έγραψε τούς πρώτους λόγους "Υπέρ Ησυχαζόντων" χωρίς νά διαβάσει τά κέιμενα εναντίον τους.
Σιγά τα νοήματα πού περιέχει τό πρόγραμμα.
 Απλώς ο συρφέτός υπερβάλλει τήν σπουδαιότητά του από κενοδοξία.
Εμείς, παρότι δέν μετράμε, αποδείξαμε μέ πολλούς τρόπους τήν θεολογική ανυπαρξία τού Γιαγκάζογλου καί τού συρφετού πού τρώει στό τραπέζι τού Ζηζιούλα.
Έχουμε νά κάνουμε μία καί μόνο παρατήρηση γιά την εσχατολογική τους θεολογία η οποία διέλυσε τήν ορθοδοξία. 
Γιά τα υποκειμενικά τους φαντασιοκοπήματα.
Τό Πρόγραμμα Σπουδών το οποίο «Δεν βλέπει εχθρούς αλλά μόνο φίλους. 
Δεν αμύνεται για να σωθή. 
Αλλά θυσιάζεται για να σώση όλους. 
Θεωρεί φίλους και αυτούς που το σταυρώνουν. 
Δεν καταργεί εχθρούς γιατί δεν έχει. 
Καταργεί την έχθρα. (...) 
Γιατί η αλήθεια της αγάπης δεν χωρίζει, αλλά ενώνει».
Είναι ένα πρόγραμμα τό οποίο αντιπαιδαγωγικά , προσπαθεί στήν πρώτη δημοτικού νά διδάξει τήν σχετικότητα τού Αϊνστάϊν καί στήν δευτέρα τήν κβαντική επανάσταση.
Πράγματα τά οποία αποκτώνται μέ αίμα, υποδύονται ότι τά διαθέτουν εκ κοιλίας μητρός.
Καί προσπαθούν νά οδηγήσουν τίς νεαρές ψυχές στόν ίδιο γκρεμό πού έπεσαν κι οι ίδιοι.
Η ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΣΑΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑ.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ.

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Αυτη ειναι ολη η αληθεια

ΤΑ 300 ΣΑΜΑΡΙΑ παιρνουν 

8.744,23 ΜΗΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟ.

Και αυτον τον μισθο δεν τον μειωσαν καθολου μεχρι σημερα.

Ενω μειωσαν μισθους και συνταξεις του λαου, σχεδον στο μισο τους.

Αυτοι ειναι οι ΑΠΛΗΣΤΟΙ βρυκολακες της Ψευτοδημοκρατιας μας.


 

Η κυρια που προεδρευει, μας διαφευγει το ονομα της, διαμαρτυρεται και λεει ψεμματα οτι δεν παιρνουν τοσα οι ...Σαμαραδες. 
Και σε αλλη της εμφανισι ειπε οτι δεν τους φτανουν αυτα που παιρνουν. 
Ανηκει στους Ανεξαρτητους Ελληνες του Καμμενου. 
Οσοι την ψηφιζεττε ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΗΝ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΠΡΟΧΕΙΡΗ ΑΝΑΛΥΣΙ 

ΤΗΣ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΑΜΑΡΙΩΝ



Βουλευτικη αποζημιωσι               5.780,00
Επιδομα οργανωσης γραφειου    1.169,90
Οικογενειακη παροχη                        50,00
Ταχυδρομικα τελη                        1.136,64
Εξοδα κινησεως                               607,00

ΣΥΝΟΛΙΚΑ                                    8.744,23     

Ασφαλιστικες κρατησεις συμφωνα με το νομο 3670 αρ.3 &4

Υγειονομικη περιθαλψι                      148,68
Υπερ κοματος                                  1.156,12
Κλαδος συνταξης                               365,67
Φορος εισοδηματος                            208,35
ΤΑΠ                                                       50


ΣΥΝΟΛΟ ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ                      2.290,68


ΜΗΝ. ΚΑΘΑΡΟ ΠΛΗΡΩΤΕΟ ΠΟΣΟ       6.444,55
 
Και δεν ειναι μονο αυτα. Τα 1.156,12 ευρω τα πληρωνουν οι βουλευτες της χρυσης αυγης στο κομα. 
Οι αλλοι δεν τα πληρωνουν επομενως τα παιρνουν οι ιδιοι. 
Λαμβανουν και αλλα πολλα απο τις επιτροπες που συνεδριαζουν.

Δηλαδη τα 8.000 ευρω ειναι ΚΑΘΑΡΑ στην τσεπη τους.
ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ πλην της Χρυσης Αυγης ΛΕΝΕ στο λαο ΨΕΜΜΑΤΑ.
Πραγματικα λοιπον ΣΑΜΑΡΙΑ και ΧΟΙΡΙΝΕΣ ΠΕΤΣΕΣ.
 

 H αφηνιασμενη πνευματικη κορη του Αμβροσιου αισχρη συκοφαντισσα του εγκαυχηματος της Αγωνιζομενης Ορθοδοξιας, πασιγνωστου ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ και ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ Θεολογου κ. Παν. ΣΗΜΑΤΗ, εσπευσε και τον κηρυξε ΑΘΩΟ. 

Αυτην την κυρα, ποιος αλλος την γνωριζει εκτος απο τη μαννα της;

Εμεις γνωριζουμε οτι η νικη Αμβροσιου ειναι ΠΥΡΡΕΙΑ. 

Η ανακοινωσι της προεδρου ηταν "αθωος της συκοφαντικης δυσφημησεως που την μετατρεπει σε εξυβρισι. Αθωος λογω παραγραφης". 

Ποιος νομικος θα μας πη αν ειναι αυτο ΑΘΩΩΣΙ ενος μητροπολιτου;

 

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ 

 

ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ





ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

ΕΚ ΣΤΟΜΑΤΟΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ 

ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΤΟΥ



Τὰ νομικίστικα  τεχνάσματα καὶ ἡ παραπληροφόρηση
τοῦ Δικαστηρίου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων


 Κατάθεση τῶν πραγματικῶν γεγονότων




  του Αποτειχισμενου απο της Παναιρεσεως της Πανθρησκειας του Οικουμενισμου και τους Οικουμενιστες Επισκοπους, τους χειροτερους προδοτες της Ορθοδοξου Πιστεως και υπονομευτες της Εκκλησιας, εγκαυχηματος της Ορθοδοξιας ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ και ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ Θεολογου κ. Παν. ΣΗΜΑΤΗ






Εἰσαγωγικά:


Ὑπάρχουν πολλὲς αἰτίες γιὰ τὸν ἐθνικὸ καὶ πολιτικὸ κατήφορο, ἀλλὰ καὶ τὴν κλιμακούμενη οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση τῆς Ἑλλάδος, τὴν οἰκονομικὴ γενοκτονία, ποὺ ἔγκυροι μελετητὲς ἔχουν ἀναλύσει. Μία ἀπὸ τὶς κυριότερες αἰτίες, ἂν καὶ παραθεωρεῖται, εἶναι ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάπτωση, κυρίως τοῦ ἀνωτάτου κλήρου, καὶ ἡ ἅλωσή του ἀπὸ τὴν οἰκουμενιστικὴ ἰδεολογία καὶ τὴν ἐκκοσμίκευση, ποὺ διάβρωσε καὶ ἀπονεύρωσε τὸν ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμό.
Αὐτὴ ἡ πνευματικὴ ἀδρανοποίηση τῶν ἐκκλησιαστικῶν ποιμένων, συνέβαλε ἔτι περαιτέρω στὴν ὑποβάθμιση τῆς κοινωνικῆς καὶ θρησκευτικῆς ζωῆς. Κι αὐτὸ διότι οἱ ποιμένες ἔπαυσαν  νὰ ἐργάζονται ἐμπράκτως καὶ ἁγιοπνευματικῶς γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς διόγκωσης τῆς ἀνθρώπινης ἐγωκεντρικότητας· ἔπαυσαν νὰ ἀποτελοῦν τὸν κυματοθραύστη τοῦ ποικίλου κακοῦ· ἔπαυσαν νὰ βοηθοῦν στὴν περιστολὴ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν καὶ τὴν θεραπεία τους· ἔπαυσαν νὰ ἐμπνέουν τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν ἄλλον· ἔπαυσαν νὰ εἶναι ὁ παρηγορητὴς τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖο ἐγκατέλειψαν στὴν ἀπελπισία του· ἔπαυσαν νὰ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως, καὶ μᾶλλον ἀγωνίζονται κατὰ τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Πίστεως· συμβιβάστηκαν τελικὰ μὲ τὸν ἄρχοντα τοῦ αἰῶνος τούτου, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. Εἴδαμε πραγματοποιούμενο κι ἐδῶ τὸ θεῖο λόγο: «πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης».



Τὰ παραπάνω ἔχουν ἐπαρκῶς ἀναλυθεῖ. Μὲ τὸ ἄρθρο αὐτὸ θὰ καταθέσω τὴ δική μου προσωπικὴ μαρτυρία γιὰ τὸν συγκεκριμένο ἐπίσκοπο, τοῦ ὁποίου ἡ νοοτροπία κατεγράφη στὴν ἀπολογία του, ὅταν ὡς κατηγορούμενος κατέθεσε στὸ ἐφετεῖο Πατρῶν πρὶν δέκα μέρες.
Εἶναι γνωστὸ γιὰ ποιό λόγο ὁδηγήθηκε ὁ κ. Ἀμβρόσιος στὸ Δικαστήριο. Τὸ σημειώνω ἐδῶ τηλεγραφικά. Ἐπειδὴ ὁ Μητροπολίτης ἔδωσε προσωρινὰ ἐκκλησιαστικὴ αἴθουσα σὲ Παπικοὺς γιὰ νὰ τελοῦν τὴν Θ. Λειτουργία τους, καὶ πραγματοποίησε Ἱερατικὴ Σύναξη γιὰ νὰ «ὁλοκληρώσει αὐτὴ τὴν τακτοποίηση» (πρωτοπρ. π. Δαμιανός) μὲ τὴν παραχώρηση μόνιμης αἴθουσας ἢ Ὀρθόδοξου Ναοῦ, ἀντιδράσαμε μὲ πρωτοβουλίες τοῦ πνευματικοῦ μας π. Κων/νου Παλαιολογόπουλου. Τοῦτο ἐξόργισε τὸν Μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος τὴν Μ. Τετάρτη τοῦ 2006 μὲ ἀφόρισε. Κατόπιν μὲ κατήγγειλε στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, ζητώντας νὰ τιμωρηθῶ. Δὲν σταμάτησε ἐδῶ, ἀλλὰ στὴ συνέχεια ἐξαπέλυσε ἀπειλὴ διὰ τοῦ Τύπου: «τὰ χειρότερα ἕπονται» γιὰ τὸ Σημάτη.



Μὲ ἐξώδικο ζήτησα ἀπὸ τὸ Μητροπολίτη νὰ ἀνακαλέσει τὸν παράνομο ἀφορισμὸ καὶ τοὺς συκοφαντικοὺς ἰσχυρισμοὺς καὶ αἰτιάσεις ἐναντίον μου πού, λόγῳ καὶ τοῦ θεσμικοῦ ρόλου ποὺ εἶχε, συντελοῦσαν στὴν καταρράκωση τῆς προσωπικότητάς μου καὶ ἐμπόδιζαν τὸ ἔργο μου, ἀφοῦ οἱ μαθητές μου στὸ Γυμνάσιο ἔβλεπαν νὰ τοὺς διδάσκει ἕνας ἀφορισμένος θεολόγος! Ὁ κ. Ἀμβρόσιος ὄχι μόνο δὲν ἀνακάλεσε, ἀλλὰ καὶ συνέχισε τὴν ἴδια τακτική. Ὁπότε, ἕνας ἐκ τῶν δικηγόρων μου μὲ προέτρεψε νὰ μηνύσω τὸν Μητροπολίτη, γιὰ νὰ σταματήσει αὐτὴ ἡ «καταδιωκτικὴ μανία» ἐναντίον μου, ὅπως τὴν χαρακτήρισε ὁ Τύπος.
* * *
Δυστυχῶς στὴν δίκη τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Ἀμβροσίου, ποὺ μὲ δική του εὐθύνη καθυστέρησε δύο χρόνια νὰ πραγματοποιηθεῖ, ἀφοῦ δὲν προσῆλθε στὴν πρώτη δικάσιμο, κατεδείχθη καὶ κατὰ τὴν δίκη, πέραν τῆς συνεχιζόμενης ἐμπαθείας καὶ τῶν ὕβρεων ἐναντίον μου, ἐκεῖνο ποὺ σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο θέλω ἰδιαιτέρως νὰ καταδείξω.



Ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς δὲν εἶναι πρὸ τῶν θυρῶν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ τετελεσμένο γεγονὸς πλέον στὴν τοπικὴ Μητρόπολη καὶ γενικότερα στὴν Ἐκκλησία.
Ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων, οἱ ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως ποὺ τὸν χειροκρότησαν στὸ τέλος τῆς δίκης, καθὼς ἀθωώθηκε, κάποιοι θεολόγοι τοῦ Αἰγίου, ὁ καθηγητὴς Κανονικοῦ Δικαίου κ. Χριστινάκης ποὺ ἦρθε ὡς μάρτυρας ὑπερασπίσεως τοῦ Μητροπολίτη, οἱ συνεπίσκοποι ποὺ ἔχουν ἀποδεχθεῖ τὶς οἰκουμενιστικὲς θέσεις του (θέσεις ποὺ στὸ Δικαστήριο ἐπιβεβαιώθηκαν), ἀποδεικνύουν ὅτι, τὰ δρομολογηθέντα ἀπὸ τὴν Β΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ περὶ ἑνώσεως τῶν «ἐκκλησιῶν» ὑπὸ τὸν Πάπα διὰ τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ φρονήματος τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, πραγματοποιοῦνται σὲ τοπικὸ καὶ παγκόσμιο ἐπίπεδο, κατὰ τὰ βατικάνεια σχέδια καὶ εὐρύτερα τὰ Νεοταξικά. Ἤδη ὁ κύριος στόχος ἐπετεύχθη. Ὁ ἐχθρὸς εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν τειχῶν. Ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη βάλλεται ἐκ τῶν ἔσω, ἀφοῦ διὰ τοῦ Δούρειου ἵππου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐγκαταστάθηκαν στὶς ἀνώτατες ἐπιτελικὲς θέσεις τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας οὐνιτίζοντες ἐπισκόποι.
Ὁ Μητροπολίτης στὸ Δικαστήριο, ἀντὶ νὰ διορθώσει τὶς αἱρετίζουσες ἰδέες του, ποὺ ἀποτέλεσαν τὴν γενεσιουργὸ αἰτία τῆς ἀντιπαραθέσεως, ἐπανέλαβε τὶς ἀντίθετες μὲ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας θέσεις του καὶ τὶς ἐμπλούτισε μὲ νέες. Καὶ γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὸν ἑαυτό του, ἐπέρριψε τὴν εὐθύνη, γιὰ τὸν παράνομο ἀφορισμὸ ποὺ εἶχε ἐπιβάλει, στὸν ἀφορισθέντα, ἀλλὰ καὶ τὴν εὐθύνη ὅλων τῶν κατηγοριῶν γιὰ τὶς ὁποῖες δικαζόταν, δηλώνοντας ὅτι δὲν αἰσθάνεται καμία τύψη γιὰ ὅ,τι ἔκανε· ἐπιπροσθέτως δέ, ἐξαπέλυσε νέα «δεσποτικὰ» κοσμητικὰ ἐπίθετα. Καὶ καλά, στὰ ἄλλα, ἔτσι τὰ κατάλαβε. Εἶναι δυνατόν, ὅμως, νὰ μὴ νιώθει τύψεις γιὰ τὸν ἀφορισμό, ποὺ παρανόμως, ἀδίκως καὶ παρατύπως ἐπέβαλε;



Ἀλλὰ τὴν ἴδια τακτικὴ τήρησαν καὶ οἱ συνήγοροί του, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀναπόδεικτες κατηγορίες (τὶς ὁποῖες ἄκουσε ὁ Μητροπολίτης καὶ τὶς ἀποδέχθηκε, ἂν δὲν τὶς ὑπέβαλε), ἔφτασαν στὸ σημεῖο νὰ μᾶς συκοφαντήσουν ὡς «προτεστάντες», ὅσους ἀγωνιζόμαστε κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς δεσποτοκρατίας, καταθέτοντας κείμενα ποὺ ἀναρτήθηκαν στὸ panayiotistelevantos.blogspot.gr.
 Στὸ τέλος, βέβαια, ὁ Μητροπολίτης ἀθωώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, στηριζόμενος σὲ δικές του δυνάμεις, τὶς ἐντὸς τοῦ Δικαστηρίου δηλαδὴ διαστρεβλώσεις τῆς πραγματικότητος καὶ νομικίστικα  τεχνάσματα, καὶ ἐπηρεάζοντας μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο τὸ Δικαστήριο, ὅπως φάνηκε ἀπὸ τὶς εὐνοϊκὲς γιὰ τὸν Μητροπολίτη ἐρωτήσεις τῆς Προέδρου· ὅπως φάνηκε ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι κάλυψε τὴν φανερὴ ἀνακολουθία τοῦ κ. Χριστινάκη, ὁ ὁποῖος καταθέτοντας στὸ Δικαστήριο ὡς μάρτυρας τοῦ κ. Ἀμβρόσιου, ...ἀνασκεύασε, ὅσα ἀντίθετα εἶχε γράψει σὲ προηγούμενη ἐπίσημη Γνωμάτευσή του!!! (Ἔτσι, καθηγητὴς Κανονικοῦ Δικαίου αὐτός, ἐξέθεσε ἐν δικαστηρίῳ τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀφοῦ εἶναι μέλος τῆς Νομοκανονικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἱ. Συνόδου).



Γιὰ τὴν ἱστορία: «Ἡ εἰσαγγελέας τῆς ἕδρας ζήτησε νὰ κηρυχθεῖ ἔνοχος ὁ Μητροπολίτης καὶ νὰ μετατραπεῖ τὸ κατηγορητήριο ἀπὸ συκοφαντικὴ δυσφήμηση σὲ ἐξύβριση, θεωρώντας ὅτι ἡ ἀναφορὰ πρὸς τὴν Ὑπουργὸ εἶχε ὑβριστικό χαρακτῆρα» (Γ. Ἡλιόπουλος, http://www.pelop.gr).
Εἶναι δὲ γνωστὸ ὅτι λόγῳ φόρτου τῶν δικαστηρίων, ἡ ἐξύβριση παραγράφεται.
Παραθέτω ἀπὸ τὴν πολυήμερη καὶ πολύωρη διαδικασία ἐξετάσεως μαρτύρων στὸ Δικαστήριο, ἐκεῖνα κυρίως τὰ ἀποσπάσματα, ἀπὸ Καταθέσεις μαρτύρων καὶ ἀπὸ τὴν Κατάθεση τοῦ κ. Ἀμβροσίου, ποὺ ἀποδεικνύουν πόσο ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ἐπηρεάσει μέλη τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ὥστε θεολόγοι νὰ ὑπερασπίζονται τὴν παραχώρηση χώρου στοὺς Παπικούς (ἔτσι ὅπως ἔγινε ἢ ἐπιχειρήθηκε), ὁ ἴδιος δὲ νὰ ἐπαναλαμβάνει τὴν θέση ὅτι ὁ Παπισμὸς δὲν εἶναι αἵρεση (ἄρα εἶναι Ἐκκλησία καὶ ἔχει μυστήρια).
Μάλιστα στὸ Δικαστήριο μᾶς δίδαξε, πλαστογραφώντας καὶ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ἡ θέση αὐτὴ «εἶναι θέση τῆς Ἐκκλησίας»!!!



Παραθέτοντας τὸ κείμενο τῆς Καταθέσεως τοῦ Μητροπολίτου, διακόπτω τὴ συνέχειά του, ὅπου χρειάζεται καὶ κατὰ διαστήματα, καὶ παρεμβάλλω, χάριν ἀμεσότητος, κάποιους Σχολιασμοὺς καὶ Ἀναίρεση τῆς διαστρεβλώσεως τῶν πραγματικῶν γεγονότων καὶ ὅσων ψευδῶν ἀκούστηκαν μέσα στὸ Δικαστήριο.
Τὰ «ἐντὸς εἰσαγωγικῶν» εἶναι λόγια, ὅπως ἀκριβῶς ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸ κ. Ἀμβρόσιο στὸ Δικαστήριο, τὰ ὑπόλοιπα δὲ παρατίθενται κατὰ νόημα. Οἱ ὑπογραμμίσεις εἶναι δικές μου.




Κατάθεση τοῦ πρωτοπρεσβύτερου-θεολόγου καὶ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου
π. Χρήστου Τσάκαλου



Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Χ.Τ. εἶπε, πὼς στὴ Σύναξη ἱερέων συνεκάλεσε καὶ διηύθυνε ὁ μητροπολίτης κ. Ἀμβρόσιος, ἀλλὰ ἦταν ἀντικειμενικὸς καὶ δὲν ἔλαβε θέση ὑπὲρ ἢ κατὰ τῆς παραχωρήσεως. Βέβαια, τέθηκε καὶ ἡ πρόταση ἀπὸ ἕνα ἱερέα νὰ δοθῆ Ναός στοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, πλειοψήφισε, ὅμως, ἡ πρόταση νὰ δοθεῖ αἴθουσα. Τὴν ἀπόφαση αὐτὴ ὁ Μητροπολίτης δὲν ὑλοποίησε. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ὅλη διαδικασία ποὺ ἐφάρμοσε ὁ κ. Σημάτης δὲν ἦταν καλόπιστη.
Ἐγὼ πιστεύω, εἶπε ὁ Χ.Τ., ὅτι ἦταν πάρα πολὺ λογικὸ καὶ φυσικὸ νὰ δοθεῖ χῶρος νὰ κάνουν τὴν λατρεία τους οἱ Καθολικοί. Καὶ ἀπευθύνθηκαν στὸν τοπικὸ ἡγέτη τῆς Ἐκκλησίας. Προσωπικὰ ἔχω λειτουργήσει σὲ Καθολικὸ Ναό στὸ ἐξωτερικό, ποὺ εἶχε παραχωρηθεῖ σὲ ὀρθοδόξους. Εἶναι μιὰ τακτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖται στὸ ἐξωτερικό.



Ἀλλὰ τὸ νὰ δώσουμε κι ἐδῶ ἕνα χῶρο νὰ κάνουν οἱ Καθολικοὶ τὴν λατρεία τους, δὲν εἶναι θανάσιμο ἁμάρτημα. Ποῦ εἶναι τὸ πρόβλημα; Ποῦ εἶναι τὸ πρόβλημα; (ἐπανέλαβε μὲ ἔμφαση). Χῶρο ζητοῦσαν νὰ προσεύχονται, κι ὄχι Ναό. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι αὐτὸ τόσο βαρὺ δογματικὸ λάθος. Ἡ Ἐκκλησία ἡ δική μας εἶναι Ἐκκλησία τῆς ἀγάπης, ἀγκαλιάζει τοὺς ἀνθρώπους, τὶς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων. Ποῦ εἶναι τὸ πρόβλημα; Δὲν πουλήσαμε τὴν πίστη.
Ἐδῶ ἡ πρόεδρος ἐξέφρασε τὴ συμφωνία της, λέγοντας: «Ἔτσι, ὅπως τὸ λέτε εἶναι. Δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὰ δογματικὰ καὶ τὶς διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Καθολικῶν. Ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι Ἐκκλησία τῆς ἀγάπης καὶ δίπλα στὸν ἄνθρωπο. Ἔτσι τὸ εἶδε ὁ Μητροπολίτης».
Γιὰ τὸν ἀφορισμό ποὺ ἐπέβαλε ὁ μητροπολίτης τὴν Μεγάλη Βδομάδα, κι ἂν ὁ ἀφορισμὸς ἦταν μικρὸς ἢ μεγάλος, ἀπάντησε: ἡ Μητρόπολη ἔβγαλε τὴν ἀνακοίνωση καὶ ὁ κ. Σημάτης μὲ τὶς συγγραφές του διέσυρε τὸν Μητροπολίτη καὶ διήγειρε τὸ ποίμνιό του. Ἔτσι, ἦταν ἐπιβαλλόμενο ὁ Μητροπολίτης νὰ προχωρήσει  στὸν ἀφορισμό γιὰ λόγους παιδαγωγικούς.



Ἡ Εἰσαγγελέας εἶπε στὸ μάρτυρα πώς, ἀπὸ τὰ ὅσα γνωρίσαμε ἀπὸ τὶς καταθέσεις, εἶχε ἀποφασισθεῖ νὰ δοθεῖ χῶρος ἐκκλησιαστικὸς πρὶν γίνει ἡ Σύναξη τῶν ἱερέων. Ἡ Σύναξη ἔγινε γιὰ νὰ νομιμοποιηθεῖ  ἡ παραχώρηση. Καὶ τὸν ρώτησε ἂν τὸ ἐπιβεβαιώνει.
Ὁ Χ.Τ. εἶπε, ὅτι ναί μὲν εἶχε δοθεῖ χῶρος στοὺς Καθολικοὺς σὲ ὑπόγεια αἴθουσα τοῦ γηροκομείου «Ἅγιος Χαράλαμπος», ἀλλὰ γιὰ μία μόνο φορά. Τελικά, ὅμως, δὲν ἔδωσε τίποτα ὁ Μητροπολίτης!
Εἰσαγγελέας ρώτησε, ἂν τὸ γεγονός, ὅτι εἶχε ἤδη δώσει αἴθουσα ὁ Μητροπολίτης, καὶ ὅτι στόχευε στὴν μονιμοποίηση τῆς κατάστασης (ὅπως ἱερέας τῆς Μητροπόλεως ἔγραψε σὲ ἐφημερίδα), ἂν αὐτὰ ἐνεργοποίησαν τὸν π. Κων/νο Παλαιολογόπουλο καὶ τὸν κ. Σημάτη γιὰ νὰ ἀντιδράσουν. Καὶ ἐπίσης, πῶς γίνεται, τὴν μιὰ φορὰ νὰ δώσει ὁ Μητροπολίτης χῶρο χωρὶς νὰ ρωτήσει κανένα, καὶ τὴν ἄλλη, γιὰ νὰ δώσει χῶρο, ἔκανε Σύναξη ἱερέων.



Ὁ Χ.Τ. εἶπε. «Ὁ Μητροπολίτης ἔτσι ἔκρινε».
Ἐδῶ εἴχαμε μιὰ παρέμβαση τῆς Προέδρου, ἡ ὁποία εἶπε, «πὼς ὁ Μητροπολίτης γιὰ μιὰ φορὰ μόνο εἶχε δώσει χῶρο», ἐνῶ ἄλλος μάρτυρας εἶχε ἀναφέρει ὅτι περισσότερες φορὲς εἶχε δοθεῖ χῶρος, καὶ ὁ Μητροπολίτης στὴν κατάθεσή του εἶχε πεῖ ὅτι δυό φορές λειτούργησαν σὲ ἐκκλησιαστικὸ χῶρο οἱ Παπικοί.
Στὴ συνέχεια ὁ συνήγορος ὑπεράσπισης ρώτησε τὸν μάρτυρα: «Εἴπατε ὅτι τὸ νὰ δοθεῖ ἕνας χῶρος γιὰ τὶς λατρευτικὲς ἀνάγκες τῶν Καθολικῶν δὲν εἶναι κακό. Ὅταν σὲ μία ἐπίσκεψη στὴν Ἀμερική, ἕνας Πατριάρχης, καὶ μάλιστα ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, δίνει τὸ “Κοράνιο”, τὸ θεωρεῖτε πράξη ἐνάντια στὴν Ὀρθοδοξία αὐτό;».



Ὁ Χ.Τ. ἀπάντησε πὼς δὲν εἶναι ἡ πράξη, ἀλλὰ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἐδόθηκε τὸ Κοράνιο. Εἶπε ὁ Πατριάρχης χαρακτηριστικά: «σᾶς παραδίδω τὸ Ἱερὸ καὶ Ἅγιο Κοράνιο».
Τότε ὁ Συνήγορος ὑπεράσπισης τοῦ διάβασε τὸ ἑξῆς κείμενο τοῦ μητροπολίτη Καλαβρύτων: «Στὶς Η.Π.Α πρὸ μηνῶν συνετελέσθη μία, ἂς τὴν ποῦμε, ἱεροσυλία! Ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μας κ. κ. Βαρθολομαῖος, εὑρισκόμενος στὴν Ἀτλάντα, ἐπισκέφθηκε τὶς ἐκεῖ κεντρικὲς Ὑπηρεσίες τῆς Coca Cola, καὶ προσέφερε ὡς δῶρο ἕνα ἀντίτυπο τοῦ Κορανίου!». Οἱ ἄλλοι Επίσκοποι «ἀποδέχθηκαν σιγηλοὶ τὴν πατριαρχικὴ βλασφημία. Καὶ βλέπω ἐδῶ, νὰ μιλάει γιὰ δουλοπρέπεια κ.λπ. Αὐτὰ πῶς τὰ θεωρεῖτε ἐσεῖς;
Ὁ μάρτυρας Χ.Τ. ἀπάντησε πὼς ὁ Μητροπολίτης νομιμοποιεῖται ἀπὸ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἀπαντάει, ὅταν τίθεται πρόβλημα καὶ βλέπει ὅτι θίγεται ἡ Ἐκκλησία καὶ θεσμικὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας· ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντάει ὅπως θέλει.



Ὁ Συνήγορος ὑπεράσπισης, συνεχίζοντας τὴν ἐξέταση, ρώτησε. Ὅταν ἡ Ἐκκλησία παραδίδει χῶρο λατρείας σὲ ἑτερόδοξους εἶναι μέσα στὰ πλαίσια τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως; Γιὰ νὰ πάρει τὴν ἀπάντηση: Ἐδέχθη ἕνα αἴτημα ὁ Μητροπολίτης καὶ ἀφοῦ ἐδέχθη τὸ αἴτημα τοὺς ἔδωσε ἕνα χῶρο νὰ κάνουν τὴν προσευχή τους.
Στὴ συνέχεια ρωτήθηκε: Ἕνας μάρτυρας κατέθεσε, (παρουσιάζοντας καὶ τὸ ἐπιβεβαιωτικὸ Fax στὸ Δικαστήριο), ὅτι τὸ 2007 στὴ Φλώρινα ὁ Μητροπολίτης εἶπε σὲ ἱερεῖς: «ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι ἔπρεπε νὰ παραχωρήσουμε ναό, διότι κ’ ἐμεῖς στὶς ξένες χῶρες χρησιμοποιοῦμε ναοὺς τῶν παπικῶν». Τί ξέρετε γι’ αὐτό;



Ὁ Χ.Τ. ἀπάντησε: Ἐγὼ δὲν ἤμουν ἐκεῖ, ἀλλὰ κάποιο ἱερέα ποὺ ρώτησα, μοῦ εἶπε ὅτι τὰ ὀνόματα ποὺ ἀναφέρθησαν εἶναι ἐντελῶς ἄγνωστα, δὲν τὰ συνάντησε στὴ Φλώρινα ὁ Μητροπολίτης.
__________________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 1η: Γιὰ αὐτὰ ποὺ καταθέτει ὁ π. Χρῆστος Τσάκαλος, δὲν θὰ κάνω ἄλλον σχολιασμό, πέραν ὅσων σχολιάζω στὶς καταθέσεις τῶν ἄλλων μαρτύρων καὶ στὴν ἀπολογία τοῦ Μητροπολίτη. Μόνο θὰ θυμίσω ὅτι ὁ π. Χρῆστος ἐπὶ δεκαετίες ἦταν ὑπὸ τὴν δυσμένεια τοῦ κ. Ἀμβρόσιου καὶ ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ ἐν δικαστηρίῳ ὑβρισθέντος ἀναιτίως π. Κωνσταντίνου. Ὅσοι ἐγνώριζαν αὐτὴν τὴν κατάσταση ἐξεπλάγησαν καὶ ἀπόρησαν, ὅταν εἶδαν τὸν π. Χρῆστο νὰ χρίεται Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας.
__________________________________________________________________________




Ἀπό τὴν κατάθεση τοῦ θεολόγου κ. Βαλιανάτου Παράσχου.



Ἐρωτώμενος ἀπὸ τὴν Πρόεδρο ὁ μάρτυρας Π.Β., δήλωσε ὅτι ἀπὸ μικροὶ ἔβλεπαν στὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία τὸν στολισμὸ τῆς Φάτνης ποὺ πραγματοποιοῦσαν οἱ μεγαλύτεροι ἢ καὶ συμμετεῖχαν στὴν χορωδία τῶν Καθολικῶν. Πὼς στὴ Πάτρα, ἔβλεπε στὴν ὁδό Ἁγ. Νικολάου νὰ κάνουν τὴν «βόλτα» μαζί, ὁ ἱερέας τῶν Ὀρθοδόξων μὲ τὸν ἱερέα τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας Πατρῶν καὶ ὅλοι οἱ Πατρινοὶ τοὺς ἔκαναν τὴν ὑπόκλιση. Πὼς ἔχει παραστεῖ σὲ μυστήρια Καθολικῶν, ὅπως γάμο καὶ σὲ κηδεία. Καὶ πὼς στὸ οἰκογενειακό του περιβάλλον ὑπάρχει ἄνθρωπος τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτὴ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἐπικοινωνία καὶ ἡ παρουσία του σὲ μυστήρια τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας, δήλωσε πὼς δὲν ἐπηρέασαν σὲ τίποτα τὴν πίστη του· «ποτὲ δὲν παρουσιάστηκε κανένα πρόβλημα» ἐξ  αὐτῶν.
Ἐρωτώμενος ἀπὸ τὴν Πρόεδρο, ἂν ἡ ἐπαφή του μὲ Καθολικοὺς ἔδρασε προσηλυτιστικά, ἀπάντησε ὅτι «ἀσφαλῶς οὔτε μὲ προσηλύτισε κανείς, οὔτε μὲ ἐπηρέασε τίποτε ἀπὸ αὐτά. Δὲν λέω μ’ αὐτὰ ὅτι ἀπεμπολῶ τὴν δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας».



Ἡ Πρόεδρος, ἐπιδοκίμασε τὴ θέση του αὐτή, λέγοντας, ὅτι ἔτσι εἶναι, μὲ τὸ νὰ πᾶς στὴν κηδεία, ἢ στὸ μυστήριο τοῦ γάμου Καθολικῶν, μ’ αὐτὸ δὲν γίνεται προσηλυτισμός.
Ἐρωτώμενος ὁ Π.Β. ἀπὸ τὴν Πρόεδρο γιὰ τὸ θέμα παραχώρησης χώρου στοὺς Καθολικούς ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων, εἶπε ὅτι μιὰ συζήτηση στὴ Σύναξη ἱερέων γιὰ παραχώρηση χώρου δὲν εἶναι κάτι κακό. Αὐτὰ τὰ θέματα, συνέχισε, ὅπως εἶπε ὁ καθηγητὴς  Χριστινάκης στὴν κατάθεσή του, ἑρμηνεύονται σήμερα μὲ κάποια ἐλαστικότητα. Ὁ Χριστὸς εἶπε καὶ «μία κεραία οὐ μὴ παρέλθη ἀπὸ τοῦ νόμου...». Ἄρα, ἀπὸ τὴν Κ. Διαθήκη δὲν θ’ ἀλλάξουμε τίποτα. Ἀλλὰ «κάποια πράγματα μποροῦν ν’ ἀλλάξουν, χωρὶς νὰ γίνει καμιὰ ἀλλαγὴ στὰ δογματικὰ» ποὺ μένουν ἀναλλοίωτα.
__________________________________________________________________________________
 Σχολιασμός–Ἀναίρεση 2α: Μὲ τὴν κατάθεσή του καὶ τὰ παραδείγματα ὁ μάρτυρας δικαιολογεῖ τὴν πράξη παραχώρησης αἴθουσας ἀπὸ τὸ Μητροπολίτη στοὺς Παπικούς. Δείχνει νὰ ἀγνοεῖ τὴν διαχρονικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας ὅπως ἀποκρυσταλλώθηκε στοὺς Ἱ. Κανόνες, οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν νὰ δίδεται χῶρος λατρείας στοὺς αἱρετικοὺς ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία, ὥστε νὰ ἑδραιώνουν οἱ αἱρετικοὶ τὴν αἵρεσή τους καὶ νὰ τὴν ἐπεκτείνουν. Ἔτσι, ἀντὶ ὁ Ἐπίσκοπος νὰ ἀναιρεῖ τὶς κακοδοξίες τους τὶς ἐνισχύει. Στὰ καθημερινά, βέβαια, πράγματα, οἱ Πατέρες μᾶς συμβουλεύουν νὰ συμπεριφερόμαστε μὲ ἀγάπη πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ τοὺς βοηθοῦμε στὶς ἀνάγκες τους, ὅπως γράφει χαρακτηριστικὰ  καὶ ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, τοῦ ὁποίου τὴν μνήμη τελοῦμε αὔριο.
__________________________________________________________________________



Ἀπό τὴν κατάθεση τοῦ θεολόγου κ. Ἀχιλλιᾶ Παναγιώτη.



Κατέθεσε ὅτι ἔχει στενὸ συγγενὴ ποὺ εἶναι ὀρθόδοξος ἱερέας στὸ Βέλγιο καὶ λειτουργεῖ σὲ παρεκκλήσιο Ρωμαιοκαθολικῶν. Γι’ αὐτό, εἶπε, νιώθουμε ὑποχρεωμένοι ποὺ διέθεσαν Ναὸ στοὺς ἐκεῖ μετανάστες ὀρθοδόξους. Εἶναι ἐξάλλου αἴτημα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀπευθύνθηκε στὴν τοπικὴ Καθολικὴ Ἐκκλησία τοῦ Βελγίου καὶ παραχώρησε τὸ παρεκκλήσιο, καὶ ἔχουν οἱ ὀρθόδοξοι ἐκεῖ, τὴν αἴσθηση τῆς ἐξυπηρέτησης, τῆς ἀνθρωπιᾶς.
Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς Κανόνες. Κάποιοι μιλᾶνε γιὰ τὰ λάθη τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ κι ἐδῶ στὴν Ἐκκλησία κάνουμε πολλὰ λάθη. Κι ἂν ἀρχίσουμε καὶ τὰ παραδεχόμαστε πᾶμε μπροστά. Ὑπάρχει καὶ ἡ μετάνοια.
_______________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 3η: Ἀκριβῶς, τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔκανε αὐτὸ τὸ αἴτημα, ἀποδεικνύει ὅτι καὶ μὲ αὐτὴ τὴν κίνηση, ὑπηρετεῖ τοὺς στόχους τῆς Β΄ Βατικάνειας Συνόδου. Μᾶς ὑποχρεώνουν οἱ Παπικοί, δηλαδή, μὲ τὶς παραχωρήσεις Ναῶν, ὥστε νὰ ἀνταποδώσουμε τὴν ὑποχρέωση, παρόλο ποὺ ἐμεῖς δεσμευόμαστε μὲ Ἱ. Κανόνες ποὺ ἀπαγορεύουν, αὐτὰ ποὺ τὸ αἱρετικὸ Βατικανὸ ἐπιτρέπει, ἀφοῦ μὲ ἀποφάσεις τοῦ Πάπα ἔχουν καταργηθεῖ ἑκατοντάδες Ἱ. Κανόνων. Ἀλλὰ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ ὁ Πατριάρχης ἔχει ἀποδείξει μὲ σοβαρότερες παραβάσεις ὅτι ὑπηρετεῖ τοὺς Βατικάνειους στόχους: π.χ. συμπροσευχόμενος μὲ αἱρετικούς, διδάσκοντας τὶς κακοδοξίες περὶ «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν», περὶ «βαπτισματικῆς θεολογίας», περὶ τῆς «θεωρίας τῶν δύο πνευμόνων» κ. ἄ.
_______________________________________________________________________________





Κατάθεση Μητροπολίτη κ. Ἀμβρόσιου



Μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ὁ Μητροπολίτης εἶπε:
Θέλω νὰ ἐξωτερικεύσω τὴ θλίψη μου στὸν κ. Σημάτη, διότι δὲν ἐπιτρέπεται σὲ θρησκευόμενο ἄνθρωπο ...νὰ ἔχει μία κακία, ἕξι χρόνια μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτά· σὰν χριστιανὸς θάπρεπε νὰ εἶναι πιὸ συγκαταβατικός· ἔβλεπα καὶ «τὴν ἀγριότητα τοῦ προσώπου του ὅταν κατέθετε καὶ σκεπτόμουν. Εἶναι δυνατὸν αὐτὸς νὰ ἔχει χάρη Θεοῦ; Θαρρῶ πὼς ἔχει ἐγκαταλειφθεῖ ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ διότι ὁ καρπὸς τοῦ Πνεύματος εἶναι ἡ χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης καὶ ἄλλα πράγματα ποὺ στολίζουν τὸν χριστιανό». Διαπίστωσα στὸ Δικαστήριο ὅτι «ὁ κ. Σημάτης φορεῖ, δυστυχῶς, παραμορφωτικοὺς φακούς. Βλέπει τὰ γεγονότα μὲ διαφορετικὸ τρόπο ἀπ’ ὅ,τι εἶναι, κι αὐτὸ ἐνοχλεῖ τὸν ἴδιον καὶ τὸν βασανίζει. Ἐγὼ δὲν ἔχω τύψεις στὴ συνείδησή μου διότι ἔκανα αὐτά, ἀλλὰ φοβᾶμαι ὅτι αὐτὸς βράζει μέσα του ταλαιπωρεῖται, αὐτοτιμωρεῖται καὶ βασανίζεται», διότι βλέπει τὰ πράγματα λανθασμένα.
__________________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 4η: Ἀσφαλῶς, δὲν ἐπιτρέπεται στὸ Μητροπολίτη Καλαβρύτων νὰ προβαίνει σὲ ἀξιολογικὴ κρίση καὶ νὰ ἀποφαίνεται δημοσίως γιὰ τὴν ψυχολογικὴ καὶ πνευματική μου κατάσταση, μετὰ μάλιστα, ὅσα ἐμπαθῆ καὶ ὑβριστικὰ ἔχει ἐκστομίσει ἐναντίον μου. Οὔτε εἶναι κατάλληλος νὰ μιλᾶ γι’ αὐτὰ τὰ θέματα αὐτός, ποὺ –κατὰ τὸν καθηγητὴ Πανεπιστημίου π. Θεόδωρο Ζήση– «πρὸ ἐτῶν ἐβλασφήμησε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ἀγνόησε τὴν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, πράττει δὲ εὐκαίρως ἀκαίρως τὸ πᾶν γιὰ τὴν ἐκκλησιολογικὴ νομιμοποίηση τοῦ Παπισμοῦ». Αὐτὸς δηλαδή, ποὺ εἶπε πὼς τὸ Filioque δὲν ἀποτελεῖ αἵρεση, ἀλλ’ εἶναι θεολογούμενο καὶ διετύπωσε τὴ φράση: «ἂν  τὸ  στέλλει  τὸ Ἅγιο  Πνεῦμα ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱός, ἐγὼ δὲν ἤμουνα σύμβουλος ἐκεῖ γιὰ νὰ δῶ τί ἔγινε»! Ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ Θεσσαλονίκης λέγει: «Πῶς τολμᾶς, ὦ ὑπερήφανε, καὶ καινοτομεῖς; Ποιός ξέρει πιὸ πολλὰ γιὰ τὴν ἄναρχο ἐκπόρευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σὺ ἢ ὁ Χριστός;» (Ἅπαντα, σ. 417). Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς λέγει: «Ὅποιος ἀπορρίπτει καὶ περιπαίζει τὴν ἀλήθεια, ἀρνεῖται καὶ περιπαίζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀρνεῖται καὶ περιπαίζει τὸ Θεό». Κάποιος θεολόγος λέγει: «Ὅποιος ἀρνεῖται τὸ χάρισμα ἑνὸς ἄλλου μέλους τῆς Ἐκκλησίας πέφτει στὸ ἁμάρτημα τῆς βλασφημίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ Ὁποῖο δίδει τὸ χάρισμα αὐτό»... Ἂς σκεφθεῖ ὁ Μητροπολίτης αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέση μὲ τὴ σωτηρία μας.
__________________________________________________________________________________




«Κυρία Πρόεδρε, ἀρχὲς τοῦ 2005 δέχομαι μιὰ ἐπιστολὴ ἀπὸ 35 Ρωμαιοκαθολικοὺς μετανάστες. Ζητοῦν νὰ τοὺς δώσω ἕνα χῶρο γιὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὰ λειτουργικά τους καθήκοντα καὶ νὰ μὴ πηγαίνουν στὴν Πάτρα. Ἐπειδὴ ζοῦμε, ὅμως, σὲ μιὰ πλουραλιστικὴ κοινωνία, ἀποφασίζω, μόνο γιὰ δύο Κυριακές, νὰ τοὺς δώσω ἕνα χῶρο» στὸ Ἵδρυμα Ἅγιος Χαράλαμπος νὰ κάνουν ἐκεῖ τὴ λειτουργία τους. Αὐτὸ ἦταν. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ μὲ εὐχαρίστησαν. Ἔληξε τὸ θέμα για μένα. Γι’ αὐτοὺς ὅμως δὲν εἶχε λήξει.
Στὶς 17/9/2005, ἔρχεται ὁ ἱερέας τῶν Καθολικῶν ἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ μοῦ φέρνει ἕνα γράμμα γιὰ τὴν ἴδια ὑπόθεση. Τοῦ ἀπάντησα: Πάτερ, δὲν μπορῶ νὰ τὸ κάνω. Ὅμως, αὐτὸς ἐπιμένει. Γιὰ μῆνες δὲν ἀπάντησα. Τὸ Φεβρουάριο 2006, ἐπειδὴ ἔχω πολλὲς πιέσεις, θέτω τὸ θέμα στὴ Σύναξη τῶν ἱερέων γιὰ νὰ δῶ τί θὰ κάνω. Ἐν τῷ μεταξύ, ὅμως, ὁ ἱερεὺς αὐτός, ἔχει κάνει ἐνέργειες γιὰ νὰ βρεῖ αἴθουσα σὲ ἄλλους φορεῖς καὶ στὸν Αἰγιώτη ἐπιχειρηματία κ. Κουνινιώτη.
ἱερεὺς τῶν Καθολικῶν μοῦ δίνει μία ἐφημερίδα, τὶς «Ἐνοριακὲς Καμπάνες» ποὺ λέει «ὅτι στὴν Κρήτη ἔχουν παραχωρήσει Ναό».
Στὸν ἱερέα ἀπάντησα πὼς δὲν μπορῶ νὰ παραχωρήσω Ναό, ἀλλὰ ἀφοῦ ἐπέμενε, καλῶ σὲ Σύναξη τοὺς ἱερεῖς τῆς Αἰγιάλειας καὶ τὸν Καθολικὸ ἱερέα νὰ παρίσταται. Ἡ Σύναξη ἀποφαίνεται νὰ δώσουμε αἴθουσα. «Ἐγώ, ὅμως, δὲν θέλω νά δώσω αἴθουσα, διότι ὑπολογίζω κάποιες ἀντιδράσεις, ἤξερα ὅτι ὁ κ. Σημάτης εἶναι ὑπερορθόδοξος», ἀλλὰ τὸ κουβεντιάζω. Ἐλήφθη, λοιπόν, ἡ ἀπόφασις ἀλλὰ δὲν τὴν πραγματοποιῶ. «Εἶδα, λοιπόν, ἐδῶ, τί νὰ πῶ, μία στρέβλωση, μία τύφλωση».



Ὁ κ. Παλαιολογόπουλος, εἶναι ἕνας ἀρχιμανδρίτης, μὲ τὸν ὁποῖο σπουδάσαμε μαζί, φτωχόπαιδα εἴμαστε καὶ δουλεύαμε μαζί. Ὅταν ἦρθα στὴ Μητρόπολη τοῦ ἔδειξα τὴν πιὸ καλή μου ἀγάπη. Τὸν πῆρα καὶ τοῦ ἔδωσε καὶ ἐξουσίες, καὶ διακονήματα. Αὐτός, ὅμως, δὲν μπόρεσε νὰ σταθεῖ στὸ ὕψος ποὺ τοῦ ἔδωσα, «διότι εἶναι ἕνα προβληματικὸ ἄτομο, ἕνας ταλαίπωρος ἄνθρωπος». Πῆρε διαφορετικὸ δρόμο καὶ ἦταν μὲ τὸν κ. Σημάτη, τοῦ ὁποίου ἦταν ὁ πνευματικὸς πατέρας, καὶ πολλοὶ λένε ὅτι τὰ κείμενα τοῦ π. Κων/νου εἶναι τοῦ κ. Σημάτη.
_______________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 5η: Τὸ ἦθος τοῦ κ. Ἀμβρόσιου ἀναδεικνύεται ἐδῶ καὶ σὲ ἑπόμενες φράσεις του. Προέβη σὲ μειωτικοὺς χαρακτηρισμοὺς γιὰ ἱερωμένο ποὺ δὲν ἦταν παρὼν στὴ δίκη καὶ ταυτόχρονα εἶναι ἀσθενής. Γιὰ ἱερωμένο ποὺ (ὅπως ὁμολογεῖ) δουλεύανε μαζί, σπουδάσανε μαζί, ποὺ ὑπηρέτησε –ἂν καὶ ἔγγαμος– ἀνιδιοτελῶς ἐπὶ δεκαετίες στὴν Μητρόπολη, ἦταν ὁ «πνευματικὸς» τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, ἔχει ἱδρύσει Ἱεραποστολικὸ Γραφεῖο στὸ Αἴγιο, βάσταξε ἐπὶ δεκαετίες τὸν σταυρὸ τῆς χηρείας ἀνατρέφοντας παράλληλα πέντε παιδιά, καὶ  γιὰ ὅλα αὐτὰ ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης τὸν ἐτίμησε μὲ τὸ ὀφφίκιο τοῦ Ἀρχιμανδρίτη. Τὸν ταπεινώνει, ἐπίσης, λέγοντας στὸ Δικαστήριο, ὅτι ἐγὼ γράφω τὰ κείμενα τοῦ π. Κωνσταντίνου, παρόλο ποὺ στὴν κατάθεσή μου, ὅταν σκόπιμα μὲ ρώτησαν γι’ αὐτὸ οἱ συνήγοροί του, τὸ διέψευσα. Καὶ ὅμως, ὁ Μητροπολίτης τὸ ἐπαναλαμβάνει γιὰ νὰ ἐκθέσει αὐτόν (ἐπειδὴ τόλμησε νὰ ἀντισταθεῖ στὴ νοοτροπία του) καὶ παράλληλα νὰ ἐπιρρίψει σὲ μένα εὐθύνες. Ἐπαναλαμβάνω. Τοῦτο εἶναι ψευδέστατο. Δὲν συνέγραφα ἐγὼ τὰ κείμενά του. Ἀντίθετα, ἐγὼ κατέφευγα σ’ αὐτὸν γιὰ νὰ τὸν συμβουλευτῶ καὶ αὐτὸς διόρθωνε τὰ δικά μου κείμενα! Ἐξάλλου ὁ π. Κωνσταντῖνος ἔχει τὸ δικό του ἰδιαίτερο ὕφος καὶ τὴ δική του ὀρθογραφία.
_______________________________________________________________________________




«Ὁ κ. Σημάτης μὲ κατηγορεῖ ὡς φιλοπαπικὸ καὶ αἱρετικό. Οἱ ἄλλοι μὲ πολεμοῦν ὡς ἀντιπατριαρχικό. Ἐγὼ ἔχω βούτυρο στὸ στόμα, στὴν καρδιά, ἀλλὰ ὑπηρετῶ τὴν ἀλήθεια. Εἶμαι ἐλεύθερος νὰ μιλῶ κατὰ συνείδηση. Αὐτὸς εἶμαι. Δὲν ὑπολογίζω. Δὲν θέλω φιλίες μὲ τοὺς ἀνθρώπους, θέλω νὰ εἶμαι φίλος μὲ τὸ Θεό».
«Τί κάνει τώρα ὁ κ. Σημάτης; Στὶς 2 Ἀπριλίου, Κυριακή διοργανώνεται μιὰ Ἡμερίδα στὸ Αἴγιο», μοιράζονται φεϊβολάν, ἀφίσες. «Κάνει Ἡμερίδα Θεολογική: Σύγχρονες προσπάθειες γιὰ τὴν ἕνωση μεταξὺ Ὀρθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ τῶν λοιπῶν ἑτεροδόξων Χριστιανῶν. Εἶναι σύμφωνες οἱ ἐνέργειες αὐτὲς μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πατερικὴ Παράδοση; Ἐὰν ὄχι, πῶς ἀντιμετωπίζονται; Μὲ ξευτιλίζει δηλαδή».
_______________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 6η: Ὁποία διαστρέβλωση τῆς πραγματικότητος! Ἡ ἀλήθεια ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὴν Ἡμερίδα πραγματοποίησε ὁ «Σύλλογος Πολιτισμὸς καὶ Παράδοσις» (Διεύθ.: Ἀλεξ. Μωραϊτίδου 30–26443 ΠΑΤΡΑ), καὶ οἱ διοργανωτὲς πρόσκεινται στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο. Ἐπειδὴ εἶχε προκύψει τὸ θέμα μὲ τὴν Παραχώρηση αἴθουσας ἢ Ναοῦ στοὺς Παπικούς, μὲ ἐπισκέφτηκαν καὶ ἐπέμεναν φορτικὰ νὰ λάβω μέρος ὡς ὁμιλητής. Ἀρνήθηκα. Μὲ κάλεσαν νὰ εἶμαι ἔστω παρών. Κι αὐτὸ τὸ ἀρνήθηκα, γιατὶ ὡς τότε μὲ τὸ χῶρο αὐτὸ δὲν εἶχα ἐπικοινωνία. Δὲν προέτρεψα κανέναν νὰ πάει, ἀντίθετα δυὸ-τρεῖς φίλους ποὺ μὲ ρώτησαν τοὺς ἀπέτρεψα νὰ πᾶνε, ἐξηγώντας τους ὅτι, ἂν πᾶμε, α) θὰ φορτώσουν σὲ μᾶς αὐτὴν τὴν ἐνέργεια καὶ β) γιατί νὰ πᾶμε ἀφοῦ δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὸν τρόπο σκέψεως, μὲ τὶς ἰδέες τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. (Ὑπόψιν ὅτι ὁ π. Νικόλαος Δημαρᾶς θεωρεῖ ὅτι ἡ παράταξη τῶν Παλαιοημερολογιτῶν στὴν ὁποία ἀνήκει, εἶναι  ἡ μοναδικὴ Ἐκκλησία!). Στὴν ἀφίσα, δὲν ὑπῆρχε καμιὰ ἀναφορὰ στὸ ὄνομα τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, δὲν ὑπῆρχε καμιὰ ἀναφορὰ στὸ θέμα τῆς παραχώρησης Ναοῦ. Ὑπῆρχαν: τὸ ὄνομα τοῦ Συλλόγου ποὺ τὴν διοργάνωσε καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ὁμιλητῶν. Οἱ τέσσερις ἀπὸ αὐτοὺς ἀνήκουν στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο καὶ δύο στὸ Νέο. Εἶναι: 1. Ὁ Παπαγεωργίου Ἀθανάσιος, ὁ Σωτηρόπουλος Νικόλαος, ὁ Κουτσοῦκος Πέτρος, ὁ Τρικαμηνᾶς Εὐθύμιος (ἱερομόναχος), ὁ Δημαρᾶς Νικόλαος (ἱερέας) καὶ ὁ Ἡλιόπουλος Παναγιώτης. Καὶ ἐδῶ, ἀλλὰ καὶ παρακάτω, πρέπει νὰ θυμηθοῦμε τὸ ρητό, πὼς «χείλη Ἀρχιερέως δὲν ψεύδονται»!
_______________________________________________________________________________



Συνεχίζει ὁ Μητροπολίτης: «Στὶς 24 Ἰανουαρίου 2008 σ’ ἕνα ἱστολόγιο ποὺ λέγεται “Ναταποῦμε” μὲ ἀποκαλεῖ χωροφύλακα». Γράφει τὸ ἱστολόγιο, πὼς ὁ Σημάτης ἀπαντᾶ στὸ χωροφύλακα Μητροπολίτη.
_______________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 7η: Γιὰ νὰ δοῦμε α) Ποιά εὐθύνη ἔχω ἐγώ, ἂν ὁ ἱστολόγος τοῦ «Ναταποῦμε» ἀποκάλεσε χωροφύλακα τὸν κ. Ἀμβρόσιο; Γιατί τὸ χρεώνει σὲ μένα; β) Στὸ δικαστήριο ἀπέδωσε σὲ μένα τὸ γεγονὸς αὐτό. Δυστυχῶς, ὅμως, γιὰ  αὐτόν. Ἄλλα ἔγραφε τὸ 2008. Ἐκεῖ ἀλλιῶς μᾶς τὰ ἐξηγοῦσε ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀμβρόσιος. Πότε ἔλεγε τὴν ἀλήθεια. Τότε ἢ τώρα; Στο ἱστολόγιό του, λοιπόν, ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων, τὸ Σάββατο, 26 Ἰανουαρίου 2008, καταχωρεῖ τὸ ἑξῆς κείμενο:
«Ἀπὸ τὸ blog τοῦ κ. Παν. Μιχαλόπουλου ἁλιεύσαμε καὶ ἀναδημοσιεύουμε τὴν ἀπάντηση τοῦ κ. Σημάτη στὴν ἄρση τοῦ ἐπιτιμίου. Ὁ κ. Σημάτης δὲν καταδέχθηκε νὰ μᾶς ἀποστείλει τὴν ἀπάντησή του! Προτιμάει τὰ διάφορα μέσα τοῦ Διαδικτύου. Ὁ κ. Μιχαλόπουλος, δημοσιεύοντας τὴν ἐπιστολὴ τοῦ κ. Σημάτη, ἔθεσε σὰν τίτλο: Ὁ θεολόγος κ. Σημάτης ἀπαντᾶ στὸν "Χωροφύλακα" Μητροπολίτη. Δίπλα μάλιστα ἔβαλε καὶ τὴν φωτογραφία τοῦ ἠθοποιοῦ Luis de Finees!». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ποὺ τότε ἔγραψε ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων στὸ δικό του ἱστολόγιο http://mkka.blogspot.gr/2008/01/blog-post_26.html. Γιατί τώρα, στὸ Δικαστήριο δίδει διαφορετικὴ εἰκόνα, ὅτι τάχα ἐγὼ τὸν ἀποκάλεσα χωροφύλακα;
_______________________________________________________________________________




«Ὁ κ. Σημάτης βγάζει ἐνημερωτικὸ φυλλάδιο, “Περὶ Παραχωρήσεως ἱ. Ναοῦ σὲ ἑτερόδοξους”. Ψέμα, συκοφαντία. Γράφει: “Καὶ τώρα σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο προχωροῦμε ἀπὸ γκρεμὸ σ’ ἄλλο γκρεμό... Ἡ παραχώρηση ναοῦ σὲ αἱρετικούς»...
Ὑπάρχουν κι ἄλλες ἐνέργειες, ποὺ δείχνουν τὴν ἐπιθετικότητα τοῦ κ. Σημάτη στὸ ταπεινό μου πρόσωπο. «Ἡ κακοπιστία του ὅμως δεν ἔχει ὅρια, διότι ἀναφέρθηκε ἐδῶ τὸ Συνέδριο τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε τὸ 2006», στὴν ὁποία ἐπάρθη μία ἀπόφαση. Τὴν ἀπόφαση αὐτὴ οὔτε τὴν γνώριζα,   οὔτε  μὲ  ἐνδιέφερε.   Ἀλλὰ ὁ κ. Σημάτης στὸ περιοδικὸ «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος» λέει: τὸ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟΔΕΚΤΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΗΝ 9η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ “ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ”» κι ἔχει τὴ φωτογραφία μου καὶ τὴ φωτογραφία τοῦ Μητρ. Δημητριάδος καὶ μὲ κατηγορεῖ γιὰ αἱρετικό.
__________________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 8η: Ὁ κ. Ἀμβρόσιος παραπλάνησε κι ἐδῶ τὸ Δικαστήριο, χρησιμοποιώντας τὸ Πόρτο Ἀλέγκρε. Τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς Δίκης (8/10/2012) θέλοντας νὰ  δικαιολογήσει τὴν ἀστήρικτη καταγγελία ἐναντίον μου στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, ὅτι τάχα δηλαδὴ «διέβαλα τὸ ὄνομά του ὡς πονηρόν», χρησιμοποίησε ὡς σανίδα σωτηρίας τὸν ἰσχυρισμὸ ὅτι τὸν ἀποκάλεσα αἱρετικό. Ἐπέδειξε πρὸς τοῦτο στὸ Δικαστήριο ἕνα κείμενο τῆς  «Φιλορθοδόξου Ἑνώσεως “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”», τῆς ὁποίας εἶμαι μέλος καὶ Γραμματέας ἀπὸ τὸ 2009, καὶ εἶπε ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ κείμενο μὲ ἀποκαλεῖ (ὁ Σημάτης) αἱρετικό. Τὰ ἴδια δηλαδή, ποὺ εἶπε καὶ στὴν κατάθεσή του.
Νά, ὅμως, ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια, τὴν ὁποία παρουσιάζω καὶ στὸ βιβλίο «Καταστρατήγηση Ἱ. Κανόνων ἀπὸ Ἐπισκόπους (ἔκδ. 2007, σελ. 11). «Κατ’ ἀρχήν: Σὲ κανένα κείμενό μου δὲν τὸν ὀνομάζω αἱρετικό. Ὑποδεικνύω βέβαια τὰ ἀντορθόδοξα λόγια του, ἀλλὰ δὲν τὸν χαρακτηρίζω, γιατὶ γνωρίζω ὅτι αἱρετικὸς καθίσταται ὁ ἐπιμένων -παρὰ τὶς προσπάθειες τῆς Ἐκκλησίας- νὰ κηρύττει τὶς ἐσφαλμένες ἀπόψεις του». Οὐδέποτε μέχρι τὸ 2006 τὸν εἶχα πεῖ αἱρετικό, δηλαδή τὸ διάστημα ποὺ τὸ δικαστήριο ἐξέταζε (γιὰ νὰ ἀξιολογήσει ἂν εἶχε διαπράξει τὰ ἀδικήματα γιὰ τὰ ὁποῖα ἐδικάζετο).
Γιὰ νὰ ἀποδείξει, ὅμως, ὅτι τὸν εἶπα αἱρετικό, καὶ ἔτσι νὰ δικαιολογήσει τὶς διώξεις, χρησιμοποίησε τὸ Πόρτο Ἀλέγκρε, νομίζοντας ὅτι κανεὶς δὲν θὰ καταλάβει ὅτι το κείμενο τοῦ «Κοσμᾶ Φλαμιάτου» ποὺ ἐπέδειξε ὁ Μητρολίτης στὸ Δικαστήριο, εἶχε  γραφεῖ...  δυὸ χρόνια  μετ  τὴν καταγγελία του ἐναντίον μου στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας!!! Δηλαδὴ τὸν Μάρτιο τοῦ 2008! Καὶ ἀκόμα, τότε δὲν ἤμουν κἂν μέλος τοῦ «Κοσμᾶ Φλαμιάτου», τὸ δὲ κείμενο ποὺ ἐπέδειξε, δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴ Σημάτης, ἀλλὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ τότε Γραμματέα τοῦ «Φλαμιάτου» κ. Β.Κ.!!! Μὲ τέτοιες μεθόδους προσπάθησε ὁ Μητροπολίτης νὰ ἐξαπατήσει τὸ Δικαστήριο, τὸ ὁποῖο καὶ τελικὰ ἐξηπατήθη, ἂν καὶ τὴν τελευταία ἡμέρα τῆς Δίκης προσκόμισα ἔγγραφο ποὺ ἀποδείκνυε τὴν ἀπάτη! Μᾶλλον οἱ κ.κ. Δικαστές, δὲν πρόλαβαν νὰ τὸ ἀναγνώσουν.
__________________________________________________________________________________




Στὶς 28 Μαρτίου 2011 μοῦ ἔστειλε ὁ κ. Σημάτης μὲ δικαστικὸ ἐπιμελητὴ μία Δήλωση  Ἀποτειχίσεως: «Δήλωση Ἀποτειχίσεως Ὀρθοδόξων Πιστῶν ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες ἐπισκόπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ἂν τὸ ἔστελνε στὸν Μητροπολίτη Πατρῶν δὲν μὲ ἐνδιέφερε. Ἀλλὰ τὸ ἔστειλε σὲ μένα καὶ λέει, ἐγὼ φεύγω ἀπὸ τὴ μάνδρα σου, «γιατὶ σὲ θεωρῶ αἱρετικὸ καὶ κάνω τὴν Ἀποτείχιση». Αὐτὸς εἶναι ὅρος τῶν Ἱ. Κανόνων, ποὺ σημαίνει ὅτι βγαίνει κανεὶς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση.
Ἔτσι, λοιπόν, ὁ κ. Σημάτης δὲν εἶναι δικός μας, καὶ δὲν ξέρω τίνος εἶναι, ὅταν ἐδῶ στὴν κατάθεσή του ὁμιλεῖ καὶ λέει ὅτι «ἐὰν πεθάνω, δὲν θέλω ἐκκλησιαστικὴ κηδεία, ἂς μὲ κηδέψουν πολιτικά». Γιὰ σκεφτεῖτε το, «εἶναι αὐτὸ συμβατὸ μ’ ἕνα θεολόγο ὑπερζηλωτή»; Ἐπίσης, δὲν ὁρκίστηκε στὸ Εὐαγγέλιο. Ἔδωσε πολιτικὸ ὅρκο. Ὁμολόγησε ἐπίσης, ὅτι δὲν ἐκκλησιάζεται, δὲν κοινωνεῖ.
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 9η: Παρόλο ποὺ αὐτὲς οἱ ἀναφορὲς δὲν εἶχαν καμιὰ ἄμεση σχέση μὲ τὴ Δίκη ποὺ ἐξέταζε τὰ γεγονότα τοῦ 2006, τὴν χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν στάση του ἐναντίον μου κατὰ τὸ 2006. Μὲ προσβάλλει καὶ πάλι μὲ τὰ κατωτέρω: α) Λέγει ὅτι ἀποτειχίστηκα ἀπὸ αὐτὸν τὸ 2011. Πράγματι, εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ἀλλ’ ἔγινε πέντε χρόνια μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα ποὺ ἐξέταζε τὸ δικαστήριο, καὶ  ἀφοῦ ἐπέμενε πεισματικὰ στὶς αἱρετίζουσες θέσεις του ἐπὶ χρόνια. β) Οὐδέποτε εἶπα ὅτι δὲν θέλω νὰ κηδευτῶ μὲ θρησκευτικὴ κηδεία, ὅπως ἀναληθῶς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ἀμβρόσιος, συνεχίζοντας τὴν κακόβουλη ἐρώτηση τῶν δικηγόρων του, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀνάγκασαν νὰ μιλήσω ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν κηδεία μου! Μοῦ ἔκαναν δηλαδή, ἐρώτηση, ὅταν κατέθετα, γιὰ ἕνα τόσο εὐαίσθητο θέμα (προσωπικὸ δεδομένο): Ποιός θὰ σᾶς κηδέψει ὅταν πεθάνετε, ἀφοῦ ἀποτειχιστήκατε καὶ δὲν ἀνήκετε πλέον στὴν τοπικὴ Ἐκκλησία; Καὶ ἀπάντησα στὴν σκόπιμη καὶ μακάβρια αὐτὴ ἐρώτησή τους. Θὰ μοῦ κάνουν πολιτικὴ κηδεία, καὶ πιστεύω πὼς κάποιος ἱερέας ποὺ θὰ εἶναι ὀρθόδοξος θὰ μοῦ διαβάσει μιὰ εὐχὴ καὶ ὅσα προβλέπονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Οἱ ἐρωτήσεις αὐτὲς τῶν συνηγόρων τοῦ κ. Ἀμβρόσιου προκάλεσαν τὴν διαμαρτυρία τῶν δικηγόρων μου πρὸς τὴν Πρόεδρο, ἡ ὁποία ἐπέτρεψε νὰ γίνουν μιὰ σειρὰ ἀπὸ προσωπικὲς ἐρωτήσεις. γ) Μὲ κατηγορεῖ ὅτι δὲν ὁρκίστηκα στὸ Εὐαγγέλιο! Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοπραξία τοῦ Μητροπολίτη! Ἀντὶ νὰ μὲ ἐπαινέσει γιατὶ ἐφήρμοσα  τὸν λόγον τοῦ Κυρίου «ἔστω δὲ ὑμῖν τὸ ναί, ναί. Καὶ τὸ οὐ, οὐ»· καὶ τὸ «ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὁμῶσαι ὅλως», [ὅπως ἔκανα κι ὅταν ἤμουν ἔνορκος ἐδῶ καὶ δεκαπέντε περίπου χρόνια, πρὶν ἀποτειχιστῶ], μὲ ψέγει στὸ Δικαστήριο, ἀμφισβητώντας καὶ τὴν ὀρθότητα θείας Ἐντολῆς, ἀλλὰ καὶ νόμιμο δικαίωμά μου! δ) Ψεύδεται, ἐπίσης, γιατὶ δὲν ὁμολόγησα πὼς δὲν κοινωνῶ, ἀλλ’ εἶπα ἐνώπιον Δικαστῶν καὶ ἀκροατηρίου (ὅταν πάλι ἐκ σκοπιμότητος μὲ ρώτησαν οἱ συνήγοροί του), ὅτι ἐξομολογοῦμαι καὶ κοινωνῶ ἀπὸ ὀρθόδοξους, ἀλλὰ ἀποτειχισμένους ἱερεῖς. Καὶ τέλος, ἐκτελῶ μὲ συνέπεια τὰ ἐκπαιδευτικά μου καθήκοντα ὡς ὀρθόδοξος θεολόγος καθηγητής.
__________________________________________________________________________




Στὴ συνέχεια ὁ Μητροπολίτης εἶπε: «Ἔκανε τὸν ἀγῶνα αὐτὸ γιὰ νὰ δρέψει δάφνες. Γι’ αὐτὸ καταθέτω ταπεινὰ καὶ μὲ πόνο: Ὁ κ. Σημάτης δὲν εἶναι οὔτε καλῆς πίστεως ἄνθρωπος, ἀλλὰ οὔτε καλὸς χριστιανός».
Ἄλλη στρέβλωση τοῦ κ. Σημάτη. Μιλᾶ περὶ Παραχωρήσεως Ναοῦ. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ δίδεται αἴθουσα, κι ἄλλο ἐκκλησιαστικὸς χῶρος, κι ἄλλο Ναός. «Ποτέ, μὰ ποτὲ δὲν ἐτέθη θέμα παραχωρήσεως ναοῦ. Ἄλλο εἶναι ἂν κάποιος ἱερέας στὴ Σύναξη τὸ εἶπε».
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 10η: Στὴν μία φράση λέει ὅτι «ποτὲ δὲν ἐτέθη θέμα παραχωρήσεως ναοῦ» καὶ  στὴν ἀμέσως ἑπόμενη φράση, ὁ ἴδιος καταρρίπτει τὸν ἰσχυρισμό του. Καὶ τοῦτο γιατὶ στὴν Σύναξη ἱερέων ποὺ ὁ κ. Ἀμβρόσιος συνεκάλεσε, ἔθεσε (ὅπως ὁμολογεῖ) τὸ θέμα παραχωρήσεως Ναοῦ ἕνας ἱερέας τῆς Μητροπόλεως. Ὁ κ. Ἀμβρόσιος, ἂν καὶ ἦταν παρών, ὄχι μόνο δὲν ἐπέπληξε τὸν ἱερέα γι’ αὐτὴν τὴν πρόταση, λέγοντάς του ὅτι, αὐτὸ «ποτὲ δὲν τὸ ἐσκέφθην», δὲν θέλω λοιπόν, νὰ τεθεῖ καὶ νὰ συζητηθεῖ, γιατὶ οἱ Ἱ. Κανόνες τὸ ἀπαγορεύουν, ἀλλὰ ἐπέτρεψε νὰ μπεῖ σὲ ψηφοφορία τὸ θέμα περὶ παραχωρήσεως Ναοῦ (ἄρα δὲν τὸ θεωροῦσε ἀντίθετο μὲ τοὺς Ἱ. Κανόνες) καὶ μάλιστα ἡ πρόταση τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου τῆς Μητροπόλεως π. Δαμιανοῦ, πῆρε τὸ 10% περίπου τῶν ψήφων τῶ παρόντων ἱερέων!
__________________________________________________________________________




Εἶπε ὁ κ. Σημάτης νὰ τοῦ ζητήσω συγγνώμη δημόσια. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι βαρύ. Αὐτὸ τὸ ἀναπαρήγαγε κι ἕνα ἱστολόγιο (panayiotistelevantos.blogspot.gr). Ἔγραψε ὁ ἱστολόγος στὶς 9 Ὀκτωβρίου τοῦ 2012:  «Ποιός ἔχασε τὴν ντροπὴ καὶ τὴ συναίσθηση τοῦ βάρους τῆς εὐθύνης τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος γιὰ νὰ τὴν βρεῖ ὁ Ἅγιος Καλαβρύτων; Ἐμβρόντητοι πληροφορηθήκαμε κατὰ τὴν ἀκροαματικὴ διαδικασία τῆς ἀγωγῆς τοῦ κ. Σημάτη ἐναντίον τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὅτι ὁ Σεβ. ἀρνήθηκε νὰ ζητήσει συγγνώμη γιὰ νὰ ἀποσύρει ὁ κ. Σημάτης τὴν ἀγωγή». Καὶ στὸ τέλος γράφει ὁ ἱστολόγος, ὅτι ἔπρεπε νὰ πέσω στὰ πόδια τοῦ Σημάτη στὸ δικαστήριο καὶ νὰ τοῦ πῶ: «Παιδί μου σὲ παρακαλῶ συγχώρα με. Συγχώρεσέ με ἀπὸ καρδιᾶς. Εἶσαι παιδί μου καὶ εἶμαι ὁ πατέρας σου». Κι ἐρωτῶ. Ἐγὼ νὰ «τὸ κάνω, θὰ τὸ καταδεχθεῖ αὐτὸ ὁ κ. Σημάτης; Θὰ καταδεχθεῖ νὰ δεῖ τὸ Μητροπολίτη, ἕνα Μητροπολίτη, νὰ εὐτελίζεται τόσο πολύ;».



Στὴν πρώτη δικάσιμο ἦταν μάρτυς ὑπερασπίσεώς μου ὁ κ. Χριστινάκης. Ἀκοῦστε τὴν στρέβλωση καὶ τὴν παραπληροφόρηση. «Ὁ Σεβ. Καλαβρύτων, κάλεσε τὸν κ. Χριστινάκη μάρτυρα ὑπερασπίσεως». Κι ἔχουν καὶ τὴν φωτογραφία του. Εἶναι πληροφόρηση αὐτό;  Ποιός τὰ ἔδωσε αὐτά; Φυσικὰ ἡ ἄλλη πλευρά.
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 11η: Δὲν ἀναφέρει, ὅμως, τίποτε ἀπὸ τὸ κείμενο γιὰ τὸν κ. Χριστινάκη ποὺ ἐπικαλεῖται, γιατὶ δὲν τὸν συνέφερε νὰ ἀποκαλύψει ὅτι ὁ κ. Χριστινάκης τὸν «ἔκαψε». Ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ δικαστηρίου, ποὺ δὲν ἐπέμεινε νὰ διαβάσει τὸ τάχα κακόβουλο δημοσίευμα γιὰ τὸ κ. Χριστινάκη, τὸν ἀφήνει νὰ δώσει τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι συκοφαντικὸ ἐναντίον του. Ἀντίθετα ἡ ἀναφορά του στὴν περίπτωση Χριστινάκη, τὸν ἐκθέτει ἀνεπανόρθωτα, ἀφοῦ ὁ μάρτυρας ὑπερασπίσεως κ. Χριστινάκης, ἀπεδείχθη μάρτυρας κατηγορίας, γιατὶ ὁ καθηγητὴς Κανονικοῦ Δικαίου ἀπέδειξε ὅτι ἦταν ἀνακόλουθος(!!!).  Καὶ αὐτὸ διότι, ἡ κατάθεσή του στὸ δικαστήριο ἦταν ἀντίθετη ἀπὸ τὴν Γνωμοδότηση ποὺ ἔκανε ὡς μέλος τῆς Νομοκανονικῆς Ἐπιτροπῆς, στὴν προσπάθειά του νὰ ὑποστηρίξει τὸν κ. Ἀμβρόσιο!!! Καὶ ὁ κ. Ἀμβρόσιος, τὸν κάλυψε!!! Γράφει στὴν Γνωμοδότηση ὁ κ. Χριστινάκης: «Πράγματι ἐνῶ τὸ ἐπιτίμιο χαρακτηρίζεται ὡς “Μικρὸς ἀφορισμός”, στὴ συνέχεια καὶ ἐντὸς κειμένου περιγράφεται καὶ ἐξειδικεύεται ὡς μεγάλος ἀφορισμὸς ἢνάθεμα. ...Τὸ ἐπιβληθὲν ἐπιτίμιο δὲν περιορίζεται μόνο σὲ ἀποχὴ ἀπὸ τὴ Θεία Εὐχαριστία, ποὺ καὶ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε γιὰ τὴ συγκεκριμένη συμπεριφορὰ τοῦ κ. Σημάτη, νὰ εἶναι ὁρισμένης διαρκείας, ἀλλὰ περιέχει καὶ στοιχεῖα ποὺ προσιδιάζουν μόνο στὸ Μεγάλο ἀφορισμό». Αὐτὰ ἔγραψε στὴν Γνωμάτευση, ἀλλὰ στὴν ἔνορκη κατάθεσή του καὶ ὅταν κατέθεσε στὸ Δικαστήριο, εἶπε τὰ ἀντίθετα ὁ κ. Χριστινάκης. Εἶπε ὅτι δὲν ἦταν μεγάλος ἀφορισμός: «Δὲν προκύπτει ἀπὸ τὰ γραφόμενα, κατὰ τὴν γνώμη μου, ὅτι τὸν ἀπέκοψε καὶ ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος»!!!
__________________________________________________________________________




Καὶ ἐρχόμαστε στὸ θέμα τῶν ὑπογραφῶν. Ἀνεφέρθη ἐδῶ, ὅτι ἔχουν 1200 ὑπογραφές. Κυρία Πρόεδρε, ἀμφιβάλλω ἂν ὑπάρχουν καὶ παρακαλῶ τὸ δικαστήριο «νὰ ἀπαιτήσει νὰ δοθοῦν οἱ ὑπογραφές, γιὰ νὰ τὶς πάρω κι ἐγὼ μετὰ νὰ κάνω τὴ δουλειά μου». Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν.
Καὶ παρακάτω ὁ κ. Ἀμβρόσιος καταθέτει: Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ δώσω αἴθουσα, κι ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ δώσει ὁ Πατριάρχης «Ἅγιο Κοράνιο» στὸν μουσουλμᾶνο διευθυντῆ τῆς Coca-Cola, κι ἄλλο νὰ πῶ στοὺς Καθολικούς, “πᾶτε στὸν Ἅγιο Χαράλαμπο νὰ κάνετε μιὰ Θ. Λειτουργία”. Εἶναι πράγματα ἀνισομερῆ. Εἶναι στρέβλωση. Κι ἂν ἡ παραχώρηση χώρου κρίνεται ἔτσι, ἔχω μιὰ αἴθουσα στὸ Κέντρο Νεότητος, ποὺ λειτουργεῖ ὡς Internet café... Ἂν τοὺς ἔδινα αὐτὴ τὴν αἴθουσα τοῦ Internet café, τί θὰ λέγανε, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε; Εἶναι αὐθαίρετο. Μία αἴθουσα μοῦ ζήτησαν. «Ὅλα ὅσα διέδωσαν εἶναι σκόπιμα. Ποτέ, μὰ ποτὲ δὲν ἐτέθη θέμα παραχωρήσεως ναοῦ. Ἕνας ἱερέας στὴ Σύναξη ἔθεσε τὸ θέμα».



Ὁ Μεγάλος ἀφορισμὸς ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία. Ὁ μικρὸς ἀφορισμὸς ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο. Εἶναι ὅπως ὅταν ἕνας πιστὸς πηγαίνει νὰ ἐξομολογηθεῖ καὶ τοῦ λέει ὁ πνευματικός του: παιδί μου, ἐπὶ ἕνα μῆνα, ἕνα χρόνο δὲν θὰ κοινωνήσεις. Αὐτὸ εἶναι, ὁ ἀποκλεισμὸς ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς Θ. Κοινωνίας. Ὁ Μεγάλος ἀφορισμὸς ἐπιβάλλεται ἄνευ χρονικοῦ περιορισμοῦ. Ὁ μικρὸς ἔχει ἕνα περιορισμό. Καλῶ τὸν κ. Σημάτη νὰ ἔρθει νὰ μιλήσουμε, καὶ μὲ γράφει στὰ παλιά του τὰ παπούτσια. Καὶ λέει νὰ ἀπαντήσει ὁ ἐπίσκοπος δημόσια. «Ἔ, δὲν εἴμαστε ἴσια κι ὅμοια, παρακαλῶ». Κάτι εἶμαι, μιὰ θέση ἔχω. Καὶ ποῦ θέλω νὰ καταλήξω. Μεγάλη Τετάρτη ἔχουμε τὴν ἀκολουθία τοῦ Εὐχελαίου καὶ συνήθως πηγαίνω στὸ Μοναστήρι τοῦ Βερίνου. Ποῦ θὰ ἤμουνα;
Πᾶμε τώρα στὸ Μεγάλο ἀφορισμό. «Μεγάλος ἀφορισμὸς ἢ ἀνάθεμα εἶναι ἡ ὁλοσχερὴς ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία». Ἂν κάποιος θέλει νὰ μάθει νὰ ἀνοίξει τὴ Μ. Θρησκευτικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια, ἐκεῖ φαίνεται τί εἶναι ὁ Μικρὸς καὶ ὁ Μεγάλος ἀφορισμός.
__________________________________________________________________________
 Σχολιασμός–Ἀναίρεση 12η: Λέει ὅλα αὐτὰ τὰ φιλολογικὰ περὶ ἀφορισμοῦ, χωρὶς τελικὰ νὰ πεῖ ἂν ὁ ἀφορισμὸς ποὺ ἔβαλε εἶναι μικρὸς ἢ μεγάλος!  Τὰ λέει ἁπλῶς γιὰ νὰ δείξει ὅτι μίλησε γιὰ τὸ θέμα, ὅτι τὸ ἐξήντλησε. Ἀπέφυγε, λοιπόν, μὲ ὅλα αὐτὰ νὰ ἀπολογηθεῖ γιὰ τὴν ἐξαπάτηση ποὺ ἔκανε, βαπτίζοντας τὸ Μεγάλο ἀφορισμό ὡς μικρό. Καὶ ἡ κα Πρόεδρος τοῦ Δικαστηρίου, ἄφησε αὐτὴν τὴν παραπλάνηση νὰ ὑφέρπει. Ἀρνήθηκε νὰ ἐρωτήσει. Διότι ἂν προχωροῦσε τὸ Δικαστήριο σὲ διεξοδικὴ ἐξέταση, θὰ ἀποδεικνυόταν ἡ ἀπάτη, τὴν ὁποία χωρὶς νὰ καταλάβει, ἀποκάλυψε ὁ μάρτυρας ὑπερασπίσεώς του, ὁ κ. Χριστινάκης, μὲ τὴν ἀντιφατικὴ κατάθεση. Μὲ τὸ νὰ γράει δηλαδὴ ἄλλα στὴν Γνωμοδότηση καὶ ἄλλα νὰ πεῖ στὴν κατάθεσή του στὸ Δικαστήριο.
__________________________________________________________________________




Ὡς πρὸς τὴν φράση ποὺ ἔγραψα γιὰ τὸν κ. Σημάτη, «Τὰ χειρότερα ἕπονται»: Τί ἐννοοῦσα γράφοντας τὰ χειρότερα; Ποιά εἶναι τὰ χειρότερα; Εἶναι αὐτὰ ποὺ ἀκολούθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Σημάτη. «Εἶναι ἡ ἀποτείχιση, ἡ στέρηση τῆς Θ. Εὐχαριστίας. Ἐστερήθη τῆς Θείας Χάριτος. Δὲν πάει στὴν Ἐκκλησία, θὰ κάνει πολιτικὴ κηδεία, ἔχασε τὴ χάρη. Νὰ “τὰ χειρότερα ἕπονται”· δὲν ἦταν ἀπειλή, ἦταν ὅμως μία πρόβλεψη».
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 13η: Ἐδῶ πλέον, τὸ μυαλὸ τοῦ ἀνθρώπου σταματᾶ, μπροστὰ σ’ αὐτὴν τὴν διαστρέβλωση. Κι ὅμως, κι αὐτὰ τὸ Δικαστήριο τὰ ἀντιπαρῆλθε!
__________________________________________________________________________

Θὰ μποροῦσα νὰ κάνω μήνυση κατὰ τοῦ κ. Σημάτη γιὰ τὶς συκοφαντίες... Δὲν μοῦ ἐπιτρέπει ὅμως ἡ συνείδησή μου καὶ ἡ θέση μου. Ἐγὼ δὲν ἤθελα νὰ κάνω μήνυση, νὰ τοῦ κάνω ἀγωγή, νὰ τοῦ ζητήσω ἀποζημίωση. Δὲν τὸ ἔκανα.




Στὸ θέμα: Τί εἶναι οἱ Παπικοί; Εἶναι σχισματικοὶ ἢ αἱρετικοί;.
«Ἂν μὲ ρωτήσετε ὡς ἄτομο, θὰ πῶ: εἶναι αἱρετικοί.  Ὡς ἐπίσκοπος δὲν μπορῶ νὰ τὸ πῶ ὅτι εἶναι αἱρετικοί, γιατὶ αὐτὸ δὲν εἶναι τῆς Ἐκκλησία μου».
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 14η: Πῶς μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ἀπὸ τὴν ψυχολογία τῆς θρησκείας καὶ τὴν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου κάποιος Ἐπίσκοπος ποὺ λέει ὅτι ἄλλο πιστεύει σὰν ἐπίσκοπος κι ἄλλο ὡς ἄτομο γιὰ θέματα Πίστεως; Ποῦ στηρίζεται ὡς ἄτομο καὶ τοὺς χαρακτηρίζει ὡς αἱρετικούς, ἂν ὄχι στοὺς Ἱ. Κανόνες καὶ στοὺς Ἁγίους Πατέρες; Κι ἂν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τοὺς χαρακτηρίζουν ὡς αἱρετικούς, ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ «Ἐκκλησία» στὴν ὁποία ὑπακούει ὁ κ. Ἀμβρόσιος; Μήπως ὑπάρχει κάποιο ἄλλο Εὐαγγέλιο στὸ ὁποῖο στηρίζεται αὐτὴ ἡ δικιά του «Ἐκκλησία»;
__________________________________________________________________________




Ἕνας καθολικὸς γιὰ νὰ γίνει ὀρθόδοξος, χρίεται καὶ ὑποβάλλει ἕνα λίβελλο, ἀρνεῖται τὶς κακοδοξίες του. «Δὲν εἶναι ὅμως αἱρετικός. Ὁ Χιλιαστὴς θὰ βαπτιστεῖ, ὁ Βουδιστὴς θὰ βαπτισθεῖ, ὁ Μουσουλμᾶνος θὰ βαπτισθεῖ. Πρέπει νὰ ἀκολουθῶ τὴ γραμμὴ τῆς Ἐκκλησίας, δὲν μπορῶ νὰ κάνω τὰ δικά μου».
__________________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 15η:  Ὑπάρχει χειρότερη παραπληροφόρηση; Κι ὅμως μέσα στὴ δικογραφία, ὑπάρχει μιὰ δεκασέλιδη πραγματεία ποὺ κατέθεσα, στὴν ὁποία ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση. Τὸ Δικαστήριο, ὅμως, κι ἐδῶ δὲν τὴν ἀξιοποίησε, τὴν ἀντιπαρῆλθε, ἴσως λόγῳ ἄγνοιας τῶν θεολογικῶν θεμάτων, ἴσως ἐπειδὴ παραπλανήθηκε ἀπὸ τὸν κ. Ἀμβρόσιο! Ἀκριβῶς, ἐπειδὴ εἶναι αἱρετικοί οἱ Παπικοί, κ. Ἀμβρόσιε, ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ ὑποβάλλουν λίβελλο. Μὲ τὸ λίβελλο, τί ἄλλο ἀποκηρύσσουν, παρὰ τὶς αἱρέσεις τους; Ἐκτὸς αὐτοῦ, αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐπιστροφῆς τῶν αἱρετικῶν Παπικῶν, ἂν καὶ ἀμφισβητούμενη, γίνεται κατ’ οἰκονομία. Ἡ ἀκρίβεια ἐπιβάλλει τὸν ἀναβαπτισμό.
____________________________________________________________________




Ρωτᾶ μὲ ἔμφαση ὁ κ. Ἀμβρόσιος τὸ Δικαστήριο: Λοιπόν, εἶμαι  αἱρετικός; Αὐτὴ ἡ κατηγορία εἶναι μεγάλη γιὰ μένα, εἶναι βαριὰ κατηγορία. Μὰ δὲν εἶμαι αἱρετικός. Ὅμως ὁ κ. Σημάτης μὲ κατηγορεῖ. Ἀπὸ 23 ἐτῶν ἔδωσα τὸν ἑαυτόν μου στὴν Ἐκκλησία, μὲ ἕνα ὅραμα, νὰ ὑπηρετήσω τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ. Ἁμαρτωλὸς εἶμαι, λάθη κάνω, ἀλλὰ «δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ προδώσω τὴν πίστη μου».
Ὅταν ρωτήθηκε ὁ κ. Σημάτης, εἶπε: “πότε τὸν εἶπα αἱρετικό;”. Μὲ εἶπε ὅμως αἱρετικό, καὶ δὲν εἶμαι αἱρετικός. «Δύο πράγματα ἔχω. Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα. Τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτὰ δίνω τὰ πάντα. Δὲν εἶμαι ἀντιρρησίας». Ἀλλὰ λέγω αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ πῶ. Ὅταν ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ἦρθε μὲ τὸ ἀεροπλάνο καὶ ἔφερε μιὰ φιλενάδα, ἐγὼ τὸν «στιγμάτισα, ὁ μόνος ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδο γιατὶ δὲν θέλω τὴν ἀνηθικότητα. Αὐτὸς εἶμαι».



Γιὰ τὴν ἱστοσελίδα μου. Εἶπε ὁ κ. Σημάτης ὅτι καταχωρίζω σχόλια ἐναντίον του. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ κατ’ ἐμοῦ σχόλια.
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 16η: Τὰ ἀρνητικὰ γιὰ τὸν ἑαυτό του σχόλια, εἶχε ὅλο τὸ δικαίωμα νὰ τὰ ἀναρτήσει καὶ νὰ τὰ ἀφήσει ὅσο χρόνο ἤθελε. Τὰ ὑβριστικὰ σχόλια γιὰ τοὺς ἄλλους, ὅμως, μὲ ποιό δικαίωμα τὰ ἄφηνε ἀναρτημένα, παρόλες τὶς διαμαρτυρίες μου καὶ τὶς τρεῖς ἀναφορές μου στὴν Ἱ. Σύνοδο; Αὐτὸ τὸ ἦθος διδάσκει; Δίνω δεῖγμα τῶν σχολίων, ἀποφεύγοντας ὅμως νὰ ἀναφέρω καὶ πρόστυχα σχόλια (μὲ ἀνήθικες λέξεις) ποὺ ἀναρτοῦσε στὸ ἐπισκοπικὸ ἱστολόγιό του ὁ κ. Ἀμβρόσιος: «Μετανόησε Παναγιώτη ἠλίθιε βλάκα σατανά …Πρὸς τὸν ...θεολόγο Σημάτη ἐγὼ εἶμαι ὁ σατανάς καθήκια Ἠρώδιδες τὸ αἷμα σας ...θὰ βάψει τὸ κέντρο τῆς Ὁμόνοιας... ὅπως σφάζετε τὸ Χριστό, ἔτσι θὰ εἶναι στὸ τέλος καὶ ὁ θερισμὸς τῆς σποράς σας. Θὰ σὲ βάλλω μέσα στὸ καζάνι ποὺ εἶχες ἀνάψει γιὰ μένα. Γονεῖς φυλᾶχτε τὰ παιδιά σας ἀπὸ θεολόγους τύπου Σημάτη. Εἶναι ἐπικίνδυνοι!!!».
__________________________________________________________________________




Πῆγα στὸ Ξινὸ νερό, στὴ Φλώρινα. «Εἶναι μυθεύματα αὐτὰ ποὺ ἰσχυρίστηκε ὅτι εἶπα ἐκεῖ περὶ παραχωρήσεως Ναοῦ».
__________________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 17η:  Καταχωρῶ τὴν διάψευση τοῦ κ. Ἀμβρόσιου, ἀλλ’ ὅμως ὑπάρχει ἡ κατάθεση μάρτυρα, ὑπάρχει τὸ ἐπιβεβαιωτικὸ Fax στὸ Δικαστήριο, μὲ τὸ ὁποῖο φαίνεται ὅτι τὸ 2007 στὴ Φλώρινα ὁ Μητροπολίτης εἶπε σὲ ἱερεῖς: «ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι ἔπρεπε νὰ παραχωρήσουμε ναό, διότι κ’ ἐμεῖς στὶς ξένες χῶρες χρησιμοποιοῦμε ναοὺς τῶν παπικῶν». Καὶ ὅλα αὐτὰ συμπλέουν νοηματικὰ μὲ ὅσα ὁ ἴδιος ἔχει πεῖ στὴν Ἀνωμοτί κατάθεσή του, ἀλλὰ καὶ ὅσα κατέθεσε ὁ π. Χρῆστος Τσάκαλος.
__________________________________________________________________________

Ὡς πνευματικὸς πατέρας «προσπάθησα πολλὲς φορὲς νὰ ἐπαναφέρω στὴν τάξη» τὸν κ. Σημάτη μὲ πολλοὺς τρόπους, μὲ μεσολάβηση ἄλλων ἀνθρώπων, ἀλλὰ δὲν δέχτηκε.
Ἕνας θεολόγος ἀπὸ τὴ Θράκη, κοινὸς φίλος, στὶς 8/10/2008 μοῦ γράφει ἕνα γράμμα καὶ λέει. Θὰ ἔλεγα ὅτι μὲ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ὁ κ. Σημάτης «δὲν εἶναι εἰλικρινής, ὅτι δὲν εἶναι καλοπροαίρετος, ...πάσχει ἀπὸ φιλοδοξία».
Παρόμοια γράφει καὶ ἡ κα Σαββοπούλου.




Ὁ κ. Σημάτης μὲ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ἐδῶ, ὁμολόγησε, ὅτι πρωτοστάτησε στὸν ἀγῶνα μὲ τὸν πνευματικό του π. Κωνσταντῖνο Παλαιολογόπουλο ποὺ ἀναστάτωσε τὴν κοινωνία, μετέφερε τὸ κλίμα αὐτὸ μέσα στὸ σχολεῖο του καὶ στοὺς μαθητές του. Ἐγὼ δὲν μετέφερα αὐτὰ στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ νὰ μὴν τὸν θίξω περισσότερο, παρόλο ποὺ τὸ ἐγνώριζα. Ἀλλ’ ἦταν βεβήλωση νὰ μεταφέρει ὅλα αὐτὰ γιὰ τὸ Μητροπολίτη του στοὺς μαθητές του.
__________________________________________________________________________
 Σχολιασμός–Ἀναίρεση 18η: Ἐδῶ, τὴν κατάθεση τῆς ἀλήθειας, ὁ κ. Ἀμβρόσιος ὀνομάζει βεβήλωση. Ἐπαναλαμβάνει τὴν παραπληροφόρηση ὅτι ἐγὼ μετέφερα στοὺς μαθητές μου τὸ κλίμα τῆς ἀντιπαραθέσεως μαζί του, τὴ στιγμὴ ποὺ δὲν κατέθεσε στὸ Δικαστήριο καμιὰ μαρτυρία μαθητὴ ἢ γονιοῦ, παρόλο ποὺ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔχω διαψεύσει στὸ Πανελλήνιο Συνέδριο 800 Θεολόγων στὴν Ἀθήνα, στὸ ὁποῖο συζητήθηκε τότε τὸ θέμα· ὅτι δηλαδή, δὲν μετέφερα ἐγὼ στοὺς μαθητὲς τὰ γεγονότα, ἀλλὰ αὐτὸς μὲ τὸν ἀφορισμὸ ποὺ μοῦ ἐπέβαλε, ὁ ὁποῖος προβλήθηκε ἀπὸ πολλὰ τοπικά, ἀκόμα καὶ Ἀθηναϊκὰ κανάλια καὶ ἐφημερίδες. Τὸ κλίμα λοιπόν, δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸν ἴδιο, ὁ ὁποῖος μὲ ἀφόρισε Μεγάλη Τετάρτη, προκαλώντας τὴν ἀγανάκτηση τῶν Αἰγιωτῶν ἐναντίον τοῦ Μητροπολίτη. Κι αὐτὸ φάνηκε τότε, ἀπὸ τοὺς τίτλους τῶν ἐφημερίδων, ἀπὸ τὶς συζητήσεις τῶν γονιῶν τους κ.λπ. Ὅταν δηλαδή, εἶχαν μάθει οἱ μαθητὲς μου γιὰ τὸν ἀφορισμό, καὶ μὲ ἔβλεπαν σὰν ἕνα ἀφορισμένο, καὶ μὲ ρωτοῦσαν γι’ αὐτὸ τὸ γεγονός, ἐγὼ (κατὰ τὸν Μητροπολίτη) θὰ ἔπρεπε νὰ μὴν ἀπαντῶ σὲ γεγονὸς πασίγνωστο; Ἔπρεπε νὰ ἀφήνω τὰ παιδιά, ὡς μὴ ἀπολογούμενος, νὰ νομίζουν, ὅτι καλῶς ἀφορίστηκα, καὶ ἄρα εἶμαι ἕνα μίασμα ποὺ πρέπει νὰ ἀποφεύγουν;
__________________________________________________________________________




Τὸ μεγαλύτερο στὴν Ἐκκλησία εἶναι τὸ σχίσμα. Αὐτὸ ἔκανε ὁ κ. Σημάτης. Μὲ τὶς ἐνέργειές μου πρόλαβα τὰ χειρότερα. Αὐτὰ ποὺ ἐξέθρεψε ἕνα φαντασιόπληκτο πρόσωπο.
Ὑπάρχουν στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ἀντι-οικουμενιστῶν ὑπερθορθόδοξων, ὅπως οἱ τοῦ «Κ. Φλαμιάτου». Ὁ κ. Σημάτης δὲν μπορεῖ νὰ φύγει ἀπ’ ἐκεῖ. Κάνει ὅ,τι τοῦ ποῦνε. Γράφουν ἐναντίον Ἐπισκόπων. Εἶναι ἡ κίνηση ποὺ πιστεύει ὅτι οἱ καθολικοὶ πρέπει νὰ ἀναβαπτίζονται.
Ὡς ἐπίσκοπος ἔλαβα τὸ μπαστοῦνι γιὰ νὰ στηρίζω τοὺς πιστούς, ἀλλὰ ἔχω καὶ τὸ καθῆκον νὰ προστατέψω τὸ ποίμνιο  ἀπὸ τὰ κακοποιὰ αὐτὰ στοιχεῖα.
__________________________________________________________________________
Σχολιασμός–Ἀναίρεση 19η: Δὲν ἄκουσε ποτὲ ὁ Μητροπολίτης ὅτι τὸ «μπαστοῦνι» τὸ ἔχουν λάβει οἱ Ἐπίσκοποι γιὰ νὰ διώχνουν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ προστατεύουν ἀπ’ αὐτοὺς τὸ ποίμνιο, καὶ ὄχι τοὺς ὀρθόδοξους θεολόγους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ὑποδεικνύουν τὰ θεολογικὰ λάθη τους; Εἶναι, λοιπόν, «κακοποιὸ» στοιχεῖο κατὰ τὸν κ. Ἀμβρόσιο, ὅποιος χριστιανὸς ἀγωνίζεται γιὰ νὰ μὴ λέει ὁ Ἐπίσκοπος ὅτι οἱ Παπικοὶ δὲν εἶναι αἱρετικοί, ἀλλὰ ὅτι εἶναι κι αὐτοὶ Ἐκκλησία; Ὅποιος ἀντιδρᾶ στὴν παραχώρηση αἴθουσας σὲ αἱρετικοὺς (ποὺ ὁ κ. Ἀμβρόσιος ὁμολόγησε στὸ Δικαστήριο πὼς ἔδωσε στοὺς Παπικούς) ἢ καὶ Ναοῦ, ποὺ ἐμποδίστηκε νὰ δώσει (ἀφοῦ –ὅπως πάλι ὁμολόγησε– ὑπολόγιζε τὶς ἀντιδράσεις τῶν ὑπερορθοδόξων), αὐτοὶ λοιπὸν εἶναι «κακοποιὰ» στοιχεῖα; Ἀλήθεια, γιατί τόση χολή, τόσο  δεσποτικὸ πάθος ἐναντίον τοῦ προσώπου μου; Ἐπειδὴ ἀμύνομαι  ὡς θεολόγος ἀσυμβίβαστα (παρὰ τὶς ἐλλείψεις μου) ὑπὲρ τῆς Ὀρθόδοξου πατερικῆς παραδόσεως;
________________________________________________________________________

* * *



Πολλοὶ ἀναρωτήθηκαν, πρὸς τί αὐτὴ ἡ διαμάχη μεταξὺ ἐπισκόπου καὶ θεολόγου. Δὲν ἐκτίθεται ἔτσι ἡ Ἐκκλησία;
Ἔγραψα πολλὲς φορές, καὶ ἀπεδείχθη αὐτὸ καὶ στὴ Δίκη, ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ προσωπικὴ διαφορά. Ἔτσι ὅπως ἐξελίχθηκαν τὰ πράγματα, ἐπρόκειτο γιὰ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως. Τὴν Ἐκκλησία δὲν τὴν ἐκθέτουν ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ὑπερασπίζονται ἔναντι τῶν αἱρετικῶν, ἀλλ’ ὅσοι αἱρετίζουν κι ὅσοι σιωποῦν, γιὰ νὰ μὴ ἐκτεθεῖ τάχα ἡ Ἐκκλησία.
Λίγες ἑβδομάδες πρὶν τὴν δίκη, σὲ ἄρθρο ποὺ δημοσίευσα μὲ τίτλο «Πρακτικὸς Οἰκουμενισμὸς Ἐπισκόπων», ἄφηνα νὰ διαφανοῦν οἱ προθέσεις μου καὶ καλοῦσα ἔμμεσα, πλὴν σαφῶς, τὸ Μητροπολίτη νὰ ἀπαντήσει: ἐμμένει στὶς κατακριτέες θέσεις του, ἢ ἀποδέχεται καὶ πιστεύει ὅσα καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πιστεύει; Τὸν ρωτοῦσα, δηλαδή:


«α) ἂν δέχεται ὅτι ὁ Παπισμός, ὁ Προτεσταντισμὸς καὶ ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι αἱρέσεις· ἂν ἔπαψε πλέον νὰ θεωρεῖ ὅτι οἱ Παπικοὶ ἔχουν μυστήρια· ἂν ἔπαψε νὰ θεωρεῖ ὅτι τὸ Βατικανὸ εἶναι «Ἐκκλησία» καὶ μάλιστα «προκαθημένη»(!)·


β) ἂν ἔπαψε νὰ θεωρεῖ ὅτι τὸ Filioque εἶναι θεολογούμενο, ἂν δέχεται τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἑκατοντάδων Συνόδων, ὅτι εἶναι αἵρεση καὶ φοβερὴ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τῆς Ἁγίας Τριάδος·


γ) ἂν ἄλλαξε γνώμη γιὰ τὴν πανοικουμενιστικὴ καὶ πανθρησκειακὴ ταυτότητα τοῦ Σηλυβρίας Αἰμιλιανοῦ μὲ τὸν ὁποῖο, ὅσο ἦτο ἐν ζωῇ, ταυτίστηκε καὶ σχεδὸν ἁγιοποίησε ἕνα ἀναγνωρισμένο οἰκουμενιστή·


δ) ἂν συνειδητοποίησε τὰ ἄλλα δημόσια ἐκκλησιαστικὰ λάθη του».
Δυστυχῶς, ὅλες αὐτὲς οἱ ἐρωτήσεις ἔμειναν ἀναπάντητες ἀπὸ τὸν Καλαβρύτων.
Κατακλείω τὸ παρὸν μὲ τροπάριο ἀπὸ τὴν «ε΄ ᾠδὴ» καὶ τὸν «Οἶκο» ἀπὸ τὴν σημερινὴ ἀκολουθία τῆς  Συνάξεως τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καί τῶν λοιπῶν ἁγίων ἀσωμάτων καὶ οὐρανίων Ταγμάτων. Μιλοῦν γιὰ «λύση τῶν σκανδάλων καὶ τῶν αἱρέσεων» καὶ γιὰ «μετάνοια». Πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση εἶναι καὶ τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ περιέχει τοὺς γνωστοὺς ἐλεγκτικοὺς λόγους τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν͵ πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;».



Τροπάριο ἀπὸ τὴν ε΄ ᾠδή:
«Τῶν πολέμων τὰς στάσεις, Ἄγγελοι Ἀρχάγγελοι θεῖαι Δυνάμεις Θεοῦ, καὶ τῆς Ἐκκλησίας, τὰς αἱρέσεις καὶ πάντα τὰ σκάνδαλα, ταῖς ὑμῶν λύσατε, πρὸς τὸν Θεόν ἀεὶ πρεσβείαις, καὶ ἡμᾶς ἐν εἰρήνῃ φρουρήσατε».

Ὁ Οἶκος:
«Ἔφης φιλάνθρωπε ἐν Γραφαῖς σου, πλήθη χαίρειν Ἀγγέλων ἐν οὐρανῷ, ἐπ' ἀνθρώπω ἑνὶ μετανοοῦντι, Ἀθάνατε, ὅθεν ἡμεῖς οἱ ἐν ἀνομίαις, ἀναμάρτητε, μόνε καρδιογνῶστα, σὲ δυσωπεῖν καθ' ἑκάστην τολμῶμεν ὡς εὔσπλαγχνον, οἰκτεῖραι καὶ καταπέμψαι ἀναξίοις κατάνυξιν, Δέσποτα, παρέχων ἡμῖν συγχώρησιν, ὑπὲρ πάντων γὰρ ἡμῶν πρεσβεύουσιν, οἱ τῶν Ἀσωμάτων Ἀρχιστράτηγοι».