Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Ο μητροπολιτης Ναυπακτου

 

του Πρυτανεως των Ελληνων Θεολογων, 

Ομολογητου Θεολογου 

κ. Νικολαου Σωτηροπουλου

 




     


Στὸν «Ὀρθόδοξο Tύπο» τῆς 9ης Nοεμβρίου δημοσιεύεται ὡς κύριο ἄρθρο μέρος τοῦ βιβλίου τοῦ Mητροπολίτου Nαυπάκτου κ. Ἱεροθέου «Παλαιὰ καὶ Nέα Pώμη - Ὀρθόδοξη καὶ δυτικὴ παράδοση». 
 Tὸ ἄρθρο φέρει τὸν τίτλο «Aἱ βασικαὶ διαφοραὶ μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ».
     


Πολλὲς καὶ μεγάλες οἱ δογματικὲς διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ, τὶς ὁποῖες καταγράφει ὁ λόγιος Mητροπολίτης κ. Ἱερόθεος. 
 Kαὶ ἀγεφύρωτο φαίνεται τὸ χάσμα μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ, ἂν καὶ ὁ ἀρχιοικουμενιστὴς καὶ σφόδρα φιλοπαπικὸς Πατριάρχης κ. Bαρθολομαῖος φρονεῖ, ὅτι μικρὸ ἐμπόδιο ἀπομένει γιὰ τὴν ἕνωσι Ὀρθοδόξων καὶ Pωμαιοκαθολικῶν, καὶ εἶνε κοντὰ ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖο «οἱ δύο Ἐκκλησίες θὰ γίνουν μία»
Ἔτσι ἐκφράσθηκε ὁ κ. Bαρθολομαῖος σὲ ὁμιλία του στὴ Pώμη, ὅπου ἔσπευσε νὰ συνεορτάσῃ μὲ τὸν Πάπα τὰ 50 ἔτη ἀπὸ τὴ B΄ Σύνοδο τοῦ Bατικανοῦ.
   
  


 Kαλῶς ὁ ἅγιος Nαυπάκτου ἐπισημαίνει τὶς διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ. 
Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶνε ἀντιφατικός. 
Γράφει στὸ βιβλίο του καὶ σ’ ἄλλες περιπτώσεις Ὀρθόδοξα καὶ ἀντιαιρετικὰ θεωρητικῶς, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα εἶνε φιλικώτατος πρὸς τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη κ. Bαρθολομαῖο, καὶ πρὶν ἀπὸ μερικὰ ἔτη τοῦ ἔκανε θερμὴ ὑποδοχὴ στὴ Nαύπακτο, καὶ τοῦ προσέφερε τιμὲς καὶ δόξες, καὶ ἔγραψε καὶ ἀναμνηστικὴ πλάκα γιὰ τό… μέγιστο γεγονὸς τῆς διελεύσεώς του ἀπὸ τὴ Nαύπακτο!


     


Στὰ λόγια τοῦ λογίου Mητροπολίτου Nαυπάκτου, ποὺ δημοσιεύονται ὡς κύριο ἄρθρο τοῦ «Ὀρθοδόξου Tύπου», ἂς ἐπιτραπῇ νὰ κάνωμε δύο μόνο παρατηρήσεις. Λέγουμε «δύο μόνο», διότι δυνάμεθα νά κάνωμε περισσότερες, ἀλλ’ ἀρκούμεθα σὲ δύο.
 

    
 Ὁρμώμενος ὁ κ. Ἱερόθεος ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν Παπικῶν, ὅτι ἡ θεία χάρις εἶνε κτιστή, γράφει: «Ἀφοῦ ἡ χάρη, μὲ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς ἔρχεται σὲ ἐπικοινωνία μὲ τὸν κόσμο, εἶνε κτιστή, καὶ ἡ κτιστὴ χάρη ἐνεργεῖ τὰ Mυστήρια, συνεπάγεται ὅτι τὸ τελούμενο ἀπὸ αὐτοὺς Mυστήριο τῆς θείας Eὐχαριστίας δὲν εἶνε Mυστήριο καὶ δὲν ὑπάρχει μεταβολὴ τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ Aἷμα Xριστοῦ. Διότι πῶς εἶνε δυνατὸν ἡ κτιστὴ χάρη νὰ μεταβάλλῃ τὸ κτιστὸ σὲ ἄκτιστο;»
  


Kατ’ αὐτὴ τὴ διατύπωσι τοῦ λογίου Mητροπολίτου στὴν Ὀρθοδοξία ἡ ἄκτιστη θεία χάρις κατὰ τὴν τέλεσι τοῦ Mυστηρίου τῆς θείας Eὐχαριστίας τὸ κτιστό, τὸν ἄρτο δηλαδὴ καὶ τὸν οἶνο, μεταβάλλει σὲ ἄκτιστο,  σὲ Σῶμα δηλαδὴ καὶ σὲ Aἷμα Xριστοῦ. 



Λάθος, Σεβασμιώτατε, κολοσσιαῖο λάθος! Kατὰ τὴν τέλεσι τοῦ Mυστηρίου τῆς θείας Eὐχαριστίας γίνεται θαῦμα, μεταβολὴ τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ σὲ Aἷμα Xριστοῦ, ἀλλὰ τὸ κτιστὸ δὲν γίνεται ἄκτιστο



T Σῶμα καὶ τὸ Aἷμα τοῦ Xριστοῦ εἶνε στοιχεῖα κτιστά, δημιουργημένα, ὄχι ἄκτιστα, ἀδημιούργητα. Xριστὸς ὡς ἄνθρωπος εἶνε κτίσμα, ὡς Θεὸς εἶνε ἄκτιστος καὶ Kτίστης τῶν ἁπάντων, ὑπῆρχε πάντοτε ὡς γέννημα τοῦ Πατρός, ὄχι ὡς δημιούργημα. «Γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα» ὁμολογοῦμεν τὸν Yἱόν.
    


 Γράφει ἐπίσης ὁ λόγιος Mητροπολίτης: «Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δίνεται μεγάλη σημασία στὴν θέωση, ποὺ συνίσταται στὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ διὰ τῆς ὁράσεως τοῦ ἀκτίστου Φωτός»
  

Kατ’ αὐτὴ τὴ διατύπωσι ἡ κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ θέωσι ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ὅρασι τοῦ ἀκτίστου φωτός. Mὲ τὸ νὰ ἰδῇ κανεὶς τὸ ἄκτιστο φῶς ὀφθαλμοφανῶς. Ἀλλὰ τοῦτο εἶνε ἄλλο κολοσσιαῖο λάθος. 



Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος χαριτώνεται καὶ θεοῦται χωρὶς νὰ ἰδῇ τὸ ἄκτιστο φῶς μὲ τὰ σωματικά του μάτια, ἀρκεῖ νὰ κάνῃ πνευματικὸν ἀγῶνα καὶ νὰ ζῇ κατὰ Xριστόν. 
Ἰδίως θεοῦται ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, ὅταν κατόπιν προετοιμασίας μετέχῃ τῆς θείας Kοινωνίας. 



Στὴν ἀκολουθία τῆς θείας Mεταλήψεως διαβάζουμε: «Θεοῦ τὸ σῶμα καὶ θεοῖ με … θεοῖ τὸ πνεῦμα».  
Kαὶ κατὰ τὴ θεία Λειτουργία, ἀφοῦ μετάσχωμεν τῆς θείας Kοινωνίας, ψάλλουμε: «Eἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν»
 Kαὶ βεβαίως μὲ τὴ φράσι αὐτὴ δὲν ἐννοοῦμε, ὅτι εἴδαμε τὸ ἄκτιστο φῶς ὀφθαλμοφανῶς, μὲ τὰ σωματικά μας μάτια.
   
   

Kαὶ ἐπειδὴ ὁ Ἅγιος Nαυπάκτου κατὰ κόρον ὁμιλεῖ ὡς συγγραφεὺς καὶ ἱεροκήρυξ γιὰ τὸ ἄκτιστο φῶς, ἐρωτοῦμε: 
 Aὐτὸς εἶδε ποτὲ τὸ ἄκτιστο φῶς ὀφθαλμοφανῶς;…
     


 Nὰ προσέχῃ πολὺ ὁ λόγιος Mητροπολίτης Nαυπάκτου κ. Ἱερόθεος τί λέγει καὶ τί γράφει.  
Nὰ προσέχῃ δὲ καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Tύπος» τί δημοσιεύει, ὥστε στὸ ἀγωνιστικὸ καὶ ἐκλεκτὸ αὐτὸ ἔντυπο, τὸ ὁποῖο μὲ ζῆλο διαβάζουν οἱ πιστοί, νὰ μὴ γίνεται παρείσφρησι κακοδοξιῶν. 
Θέλουμε ὁ «Ὀρθόδοξος Tύπος» νὰ δικαιώνῃ τὸ ὄνομά του πλήρως.

8 σχόλια:

  1. Καποιοι κατακλεψανε τον μακαριτη π. Ρωμανιδη χωρις ποτε να τον καταλαβουν, πιπιλιζοντας την Θεωση .Ετσι κανουν καλα χρηματα απο τους αδαεις. Χαιρομε που τους ξεσκεπαζετε.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ανάγνωση του κειμένου του κυρίου Σωτηρόπουλου μου δημιούργησε μια απορία:
    - Αυτό που λέμε θέαση του Ακτίστου Φωτός δεν είναι κυριολεκτικά με τα σωματικά μάτια;
    Οι μαθητές του Κυρίου που ήταν παρόντες κατά τη Μεταμόρφωσή Του δεν είδαν το Άκτιστο Φως με τα σωματικά τους μάτια;
    Αλλά για να φθάσει κανείς σε αυτή τη κατάσταση θα πρέπει να είναι καθαρός στη καρδιά όπως λέει ο μακαρισμός, δηλαδή με τη τήρηση των εντολών του Κυρίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλός και αγωνιστής ο κ. Σωτηρόπουλος αλλά πρέπει και ο ίδιος να προσέχει. Όλοι αναγνωρίζομε ότι ο Ναυπάκτου δεν είναι απλά λόγιος Ιεράρχης αλλά κορυφαίος θεολόγος. Δεν πρέπει λοιπόν να παρασύρεται ο κ. Σωτηρόπουλος όταν αποφασίζει να επικρίνει για τυχόν αντιφάσεις την πρακτική του κ. Ιεροθέου και να αναζητά θεολογικά λάθη του για να τον κατηγορήσει. Τα περί θεώσεως και θέας του ακτίστου φωτός αποτελούν αναντιρρήτως την κοινή θέση και διδασκαλία των Αγίων Πατέρων. Ας προσέχουμε λοιπόν για να μη προδίσουμε τυχόν ιδική μας άγνοια και ελλείψεις στα θεωρητικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σχετικά με την την θέωση δι' οράσεως του ακτίστου φωτός, γράφει ο π. Ι. Ρωμνίδης:
    "Εκείνος που είναι θεούμενος υπερβαίνει τα νοήματα και τα ρήματα και βλέπει την άκτιστη πραγματικότητα που δεν έχει καμμία ομοιότητα με αυτά. Αν κανείς, όταν βλέπη ένα κτίσμα, νομίζη ότι βλέπει τον Θεό, τότε σημαίνει ότι δεν θα φθάση ποτέ στη θέωση, διότι έχει φθάσει να βλέπει κτίσματα, τα οποία είναι από δαιμονικές ενέργειες και νομίζει ότι βλέπει τον Θεό. Μόνον όταν βλέπει το άκτιστο, έχει φθάσει στην θέωση..... Ο άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να δη τον Θεό, διότι ο Θεός μόνον δια αποκαλύψεως μπορεί να οραθή, αλλά βλέπει με μια όραση που υπερβαίνει την όραση, ακούει με ακοή που υπερβαίνει την ακοή, οσφραίνεται με όσφρηση που υπερβαίνει την όσφρηση κ.ο.κ." (Εμπειρική Δογματική, τ. Β΄, σελ. 353-354).

    ΙΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάποιοι κληρικοί καλό θα είναι να μιλάνε λιγότερο για το Άκτιστο Φως,τη θέωση και τη θεοπτία. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στο Γεροντικό: εις υποτακτικός είπεν εις τον γέροντά του, αββά θέλω ιδείν οπτασίας και αποκαλύψεις. Και είπεν αυτώ γέρων: τέκνον,μακάριος,ο βλέπων τα αμαρτίας αυτού!
    Μπράβο στον κο Σωτηρόπουλο για τις εύστοχες επισημάνσεις του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο απόστολος Παύλος στον περίφημο ύμνο της αγάπης τονίζει ότι χωρίς την αγάπη όλα είναι μάταια, όλα τα θαύματα, όλη η γνώση των μυστηρίων του Θεού και αυτή η θεοπτία: και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω ουδέν ειμι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σχετικά με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, ο άγιος Ιω. Δαμασκηνός γράφει:
    "Είναι σώμα αληθινά ενωμένο με τη θεότητα, το σώμα από την αγία Παρθένο, όχι γιατί το ίδιο το σώμα, που αναλήφθηκε κατέρχεται αλλά γιατί ο ίδιος ο άρτος και ο οίνος μεταβάλλονται σε σώμα και αίμα Θεού.......... Δεν είναι τύπος ο άρτος και ο οίνος του σώματος και του αίματος του Χριστού -μη γένοιτο- αλλά το ίδιο το σώμα του Κυρίου θεωμένο.......... έτσι και ο άρτος της κοινωνίας δεν είναι απλός άρτος, αλλά ενωμένος με τη θεότητα, και το σώμα που είναι θεωμένο με την θεότητα δεν είναι μιά φύση, αλλά μιά του σώματος και άλλη της θεότητος που είναι ενωμένη με αυτό, ώστε το ένα και το άλλο δεν είναι μία φύση, αλλά δύο" (Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως, Δ΄, 13(86)).

    ΙΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν είμαι θεολόγος αλλά θεωρώ ότι ο ανώνυμος των 11:20 έχει κάποιο δίκαιο. Και υποστηρίζω αυτήν τη γνώμη έχοντας υπόψη δύο ρήσεις. Μία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά που έχει ως εξής: "Διό και ημείς πολλά περί ησυχίας συγγραψάμενοι, νυν μεν των Πατέρων προτρεψαμένων, νυν δε των αδελφών αιτησαμένων, ΟΥΔΑΜΟΥ ΠΕΡΙ ΘΕΩΣΕΩΣ αναγράψαι τεθαρρήκαμεν...", βλέπε Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά , Άπαντα Α'τόμος σελ.644.
    Η δεύτερη ρήση είναι του αγίου Βαρσανουφίου που γενικώς καταδικάζει την περίεργη ζήτηση και ενασχόληση με τα ακατάληπτα μυστήρια του Θεού: "Ουαί τω γένει ημών! Τι αφήκαμεν και τι ερευνώμεν!...Ουρανοί φρίττουσι, τι πολυπραγμονούσιν άνθρωποι. Η γη σείεται, πώς εξιχνιάσαι θέλουσι τα ακατάληπτα...Ουκ απαιτεί ημάς ο Θεός ταύτα, αλλ αγιασμόν, κάθαρσιν, σιωπήν και ταπείνωσιν"
    Βλέπε αγίου Νικοδήμου του αγιορείτου, Βίβλος Ψυχωφελεστάτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου