Σάββατο, 10 Απριλίου 2010













ΑΤΥΧΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

Ατυχή (ατυχέστατη για να ακριβολογώ) εγκύκλιο εξαπέλυσε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος αναφορικά με το πενταετές μνημόσυνο του προκατόχου του Ιάκωβου.
Την παραθέτουμε όπως την διαβάσαμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο ειδήσεων “Αμήν” και τη σχολιάζουμε στη συνέχεια:
Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
__________________

“Το Σάββατο, 10 Απριλίου, σηματοδοτεί το τέλος ενός ευλογημένου κεφαλαίου στην ιστορία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, διότι είναι η 5η Επέτειος από την εκδημίαν του σεβασμίου και προσφιλούς προκατόχου μου, αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Ιακώβου.
Από την πρώτη στιγμή της αφίξεώς του στις ακτές αυτού του έθνους, την Άνοιξη του 1939, ο Σεβασμιώτατος ηργάσθη επί μακρόν και σκληρά, οδηγώντας την κοινότητά μας από τις μεταναστευτικές ρίζες της στην καθημερινή Αμερικανική πραγματικότητα.
Πρωτεργάτης των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών καθ’ όλη την διάρκεια της ποιμαντορίας του, υπηρέτησε πιστά με ανωτερότητα και παραδειγματική αφοσίωση ως Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής επί 37 και πλέον έτη, και πράγματι, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, ηγωνίσθη τον καλόν αγώνα, τον δρόμον τετέλεκε, την πίστιν τετήρηκε (Β΄ Τιμ. 4:7).
Σε αναγνώριση αυτής της Επετείου, παρακαλώ όλες τις ενορίες της καθ’ ημάς Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής να τελέσουν Μνημόσυνο 5 ετών στο πέρας της Θείας Λειτουργίας την Κυριακή, 18 Απριλίου, ικετεύοντας τον Παντοδύναμο Θεό να χαρίζη αιώνια ανάπαυση στην ψυχή του ακούραστου αυτού εργάτου του Αμπελώνος του Κυρίου μας.
Ας καταστή αυτή η ημέρα ευκαιρία όχι μόνον προσευχής για την αιώνια ανάπαυσή του, αλλά και δυνατότητα προσφοράς ευχαριστιών στον Θεό, ο Οποίος ευλόγησε την Εκκλησία μας με αυτόν τον διακεκριμένο κληρικό ο οποίος επηρέασε τις ζωές αμέτρητων ανθρώπων. Είθε η μνήμη του να είναι αιώνια!

Με αγάπη και εκτίμηση εν
Χριστώ Αναστάντι,

† ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος”

ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ
_____________________

Λυπάμαι πολύ αλλά δεν έχω καμιά διάθεση να συμφωνήσω με το Σεβασμιότατο Αμερικής. Οι επαινετικοί χαρακτηρισμοί που αποδίδει στον αείμνηστο Ιάκωβο (Κουκούζη) είναι με τον επιεικέστερο δυνατό χαρακτηρισμό ατυχέστατοι. Αδυνατώ να αποδεχθώ ότι πιστεύει ειλικρινά ότι ο Ιάκωβος “ηγωνίσθη τον καλόν αγώνα, τον δρόμον τετέλεκε, την πίστιν τετήρηκεν”. Οπως λέγουν οι Αμερικανοί ο κ. Δημήτριος “knows better than that”!

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ
____________

Βαμμένος οικουμενιστής ήταν ο αείμνηστος Ιάκωβος,
μάνατζερ ήταν,
επικοινωνιακός ήταν,
των λιμουζίνων ήταν,
των επαύλεων του Martha Vineyard ήταν,
των πρωτοκλισιών στα δείπνα των ισχυρών του κόσμου ήταν,
όλων των περίλαμπρων πατριαρχικών θρόνων μόνιμος εραστής ήταν
και σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση και για ΚΑΝΕΝΑ λόγο οδοδείκτης προς τον Ουρανό δεν ήταν.
Πύργωσε το εκπροτεσταντισμένο οικοδόμημα της Εκκλησίας της Αμερικής μέχρι τρίτου ουρανού.
Ενα οικοδόμημα που φύτευσε η δεξιά του Μελέτιου Μεταξάκη και πότισε η αριστερά του Αθηναγόρα.
Χειροτόνησε ότι χειρότερο για επισκόπους.
Περιβαλλόταν από υλιστές και συγκρητιστές.
Μόνο λιβάνι δεν μύριζε και μέχρι το τέλος της ζωής του έγραφε διθύραμβους για τον Αθηναγόρα.

ΑΤΥΧΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
___________

Δεν ξέρω ποια σκοπιμότητα οδήγησε το Σεβασμιότατο κ. Δημήτριο να αναλύεται σε κολακείες που δεν έχουν αντίκρυσμα στο χρηματιστήριο της Ιστορίας και της Ορθοδόξου θεολογίας. Σε κάθε περίπτωση λυπάμαι να παρατηρήσω ότι ούτε ευσταθούν όσα αναφέρονται στην εγκύκλιο, ούτε το Σεβασμιότατο Αμερικής τιμά η εγκύκλιος. Μνημόσυνο για την ψυχή του αείμνηστου Ιάκωβου μάλιστα! Αλλά όχι με αυτούς τους επαίνους. Σιγά τον Απόστολο Παύλο που “ηγωνίσθη τον καλόν αγώνα, τον δρόμον τετέλεκε, την πίστιν τετήρηκε”.



Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΣ ΓΙΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΗ ΝΟΜΙΜΗ

Γράφει ο Ρόντολιουμπ Λάζιτς, νομικός


Στην απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της ΣΟΕ (Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας) για την απόλυση του επισκοπου Αρτεμίου, υπάρχουν ορισμένες ανωμαλίες.
Δηλαδή, στην Ανακοίνωση της Συνόδου γράφει:

«Σήμερα στη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην οποία προέδρευε ο Σέρβος Πατριάρχης κ.κ. Ειρηναίος, αποφασίστηκε να ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ η διαδικασία διαπίστωσης της κανονικής ευθύνης του Σεβασμιοτάτου επισκόπου Ράσκας-Πριζρένης κ. Αρτεμίου στον πρώτο βαθμό....... (Καταστατικός Χάρτης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αρ. 70, παράγραφος 20 και 356), με την υποχρέωση του ιδίου να συνεργάζεται στη διαδικασία, και να ΑΠΟΛΥΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ της Μητρόπολης Ράσκας-Πριζρένης μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας, ήτοι μέχρι την επόμενη τακτική συνεδρίαση της Συνόδου της Ιεραρχίας».

Όμως, σύμφωνα με το άρθρο 111 του Καταστατικού Χάρτη της ΣΟΕ

«Η Σύνοδος της Ιεραρχίας μπορεί να απομακρύνει τον αρχιερέα της Μητρόπολης μόνο σύμφωνα με την κανονική καταδίκη, ή να τον απολύσει εάν αποδειχθεί η αδυναμία του”.

Άρα, τον επίσκοπο Αρτέμιο μπορεί να απομακρύνει ή απολύσει η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ, και όχι η ΔΙΑΡΚΗΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ, και αυτό μόνο για τους δυο αναφερόμενους λόγους.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δικάζει τον επίσκοπο στον πρώτο βαθμό, και η Σύνοδος της Ιεραρχίας στον δεύτερο βαθμό, και μόνο ύστερα μπορεί η Σύνοδος της Ιεραρχίας να απολύσει τον επίσκοπο από διοίκηση της Μητρόπολης.

Αλλά δεν πρόκειται για αυτή την περίπτωση, διότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος μόλις ΞΕΚΙΝΗΣΕ τη διαδικασία, η απόφαση περί της κανονικής του ευθύνης ακόμη δεν λήφθηκε ούτε στον πρώτο ούτε στον δεύτερο βαθμό, και ο επίσκοπος Αρτέμιος δεν μπορούσε να απολυθεί από την διοίκηση της Μητρόπολης.
Ειδικά δεν μπορούσε να τον απολύσει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, διότι αυτό είναι η αρμοδιότητα της Συνόδου της Ιεραρχίας.

Και δεν υπάρχει και η αποδεδειγμένη αδυναμία, οπότε ούτε βάση αυτού ο επ.ίσκοπος Αρτέμιος δεν θα μπορούσε να απολυθεί από τη διοίκηση της μητρόπολής του, και στην ίδια να διοριστεί ο τοποτηρητής.

Το μοναδικό άρθρο το οποίο ρυθμίζει την απομάκρυνση από τη διοίκηση είναι το άρθρο 111. Το δικαίωμα διοίκησης της μητρόπολης (και στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι ακριβώς αυτό έχει γίνει) μπορεί να του αφαιρεθεί μόνο βάση του άρθρου 111 του Καταστατικού Χάρτη, και αυτό από τη ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ (όχι της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου) αφού καταδικαστεί κανονικά.
Και ο ίδιος δεν καταδικάστικε κανονικά αλλά ξεκίνησε η διαδικασία εναντιόν του για τη διαπίστωση της ευθύνης.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν έχει δικαίωμα να απολύει από διοίκηση της Μητρόπολης.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δικάζει στον πρώτο βαθμό για τις κανονικές ευθύνες του αρχιερέα, και η Σύνοδος της Ιεραρχίας στον δεύτερο βαθμό, δια αίτησης, και μεταγενέστερα η Σύνοδος της Ιεραρχίας λαμβάνει απόφαση περί απομάκρυνσης του επίσκοπου από διοίκηση της μητρόπολης.

Το άρθρο 111 του Καταστατικού Χάρτη έχει ως εξής:

«Η Σύνοδος της Ιεραρχίας θα απομακρύνει ή θα απολύει αρχιερέα κατόπιν αποδεδειγμένης αδυναμίας, ή κατόπιν επιβεβαιωμένης διακοπής ενός από τους όρους του άρθρου 104, καθώς και βάση της δικαιολογημένης αίτησης για σύνταξη».

Άρα λοιπόν, μπορεί να τον απομακρύνει μόνο η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ για τους αναφερόμενους λόγους.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν μπορεί να το κάνει. Και δεν υπάρχει κανένα άλλο άρθρο του Καταστατικού Χάρτη το οποίο ρυθμίζει την απομάκρυνση από τη διοίκηση.

Ότι η απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου σχετίζεται με την κατάσταση αυτή φαίνεται και από το γεγονός ότι διορίστηκε τοποτηρητής στη Μητρόπολη, και αυτό πράττεται μόνο όταν η μητρόπολη είναι κενή, βάση του άρθρου 112 του Καταστατικού Χάρτη το οποίο έχει ως εξής:

«Η κενή μητρόπολη διαχειρίζεται από τοποτηρητή τον οποίο ορίζει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Η επιλογή του αρχιερέα της κενής μητρόπολης θα πραγματοποιηθεί εντός της περιόδου που προβλέφθηκε με τους κανόνες.»

Ο τοποτηρητής διορίζεται μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις οι οποίες περιγράφηκαν στο άρθρο 111. και σε καμία άλλη περίπτωση.

Εκτός αυτού ο επίσκοπος Αρτέμιος δεν μπορούσε, σύμφωνα με τον 19ο κανόνα της Συνόδου της Καρθαγέννης, να απομακρυνθεί πριν να ολοκληρωθεί η διαδικασία εναντίον του και ληφθεί η κανονική καταδίκη.

Ρόντολιουμπ Λάζιτς, νομικός

πηγή:http://www.novinar.de/2010/02/16/odluka-o-razresenju-vl-artemija-je-neustavna-i-neispravna.html










ΝΑ ΔΙΩΧΘΗ Ο ΠΑΠΑΣ

ΔΗΛΩΣΕ ΔΙΚΑΣΤΗΣ

ΤΟΥ Ο.Η.Ε


Yψηλόβαθμος νομικός των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), κάλεσε στο Λονδίνο την περασμένη Παρασκευή, την βρετανική κυβέρνηση να απαγορεύσει την επικείμενη επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ 'στη Βρετανία και να τον στείλει σε δίκη στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) για "εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας."

Ο Geoffrey Robertson με την ιδιότητά του ως δικαστής του ΟΗΕ σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα, στο οποίο υποστήριξε ότι οι νομικοί θα πρέπει να κινήσουν τις ίδιες διαδικασίες που έχουν χρησιμοποιηθεί για να κατηγορήσουν εγκληματίες πολέμου όπως ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, για να εξετάσουν τον Πάπα ως κεφαλή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο οποίος έχει, κατά τον Robertson, την τελική ευθύνη για τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από καθολικούς ιερείς......

Ο Robertson είναι ένας από τους πέντε επιλεγμένους νομικούς στο εσωτερικό σύστημα δικαιοσύνης του ΟΗΕ που είναι αρμόδιο για θέματα διαφθοράς και κακοδιαχείρισης από αξιωματούχους. Το άρθρο του δημοσιεύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία και δημοσιεύθηκε από το Associated Press.

Ο καθηγητής Hurst Hannum του Fletcher School του Πανεπιστημίου Tufts είπε την Παρασκευή ότι θα αποτελούσε σοβαρή ‘διεύρυνση’ το να χρησιμοποιηθεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, δεδομένου ότι η αρμοδιότητα του δικαστηρίου είναι κατά κύριο λόγο για εγκλήματα που γίνονται κατά τη διάρκεια ενός πολέμου.
Πιο πιθανό, είπε ο Hannum, είναι ότι Robertson και οι ομοϊδεάτες του εμπειρογνώμονες, θα επικαλεστούν την αρχή της «οικουμενικής δικαιοδοσίας», ούτως ώστε τα εθνικά δικαστήρια σε όλο τον κόσμο να μπορούν να απαγορεύουν τον απόπλου του Πάπα, σε περίπτωση που θα πατήσει το πόδι του στο έδαφος μίας χώρας.
Οι επικριτές λένε ότι η αρχή, που χρησιμοποιείται ήδη στην πράξη, αποτελεί παραβίαση της κυριαρχίας του κάθε κράτους, όπως αυτή κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Ωστόσο, ο Ρόμπερτσον επέμεινε ότι το ΔΠΔ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο βαθμό που η ασυλία που απολαμβάνει ο Πάπας μπορούσε να αρθεί για όσο διάστημα οι νομικοί ήταν ικανοί να αποδείξουν ότι το σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης διεξήχθη σε "εκτεταμένη ή συστηματική κλίμακα," με παρόμοιο τρόπο που τα παιδιά-στρατιώτες είχαν χρησιμοποιήθηκαν στους πολέμους στη Σιέρα Λεόνε και με τον τρόπο που οι ‘σκλάβοι του σεξ’ γίνονται αντικείμενο διεθνών συναλλαγών.

Ο Robertson, που γεννήθηκε στην Αυστραλία, αλλά ζει στο Λονδίνο, είναι δικηγόρος (είχε εκπροσωπήσει τον Σαλμαν Ρουσντί και για αυτό είχε δεχτεί απειλές από μουσουλμάνους), υποστήριξε ότι η δίωξη κατά ενός υψηλότερου επίπεδου της Εκκλησίας είναι αναγκαία προκειμένου να αποζημιωθούν με περισσότερα χρήματα τα θύματα της σεξουαλικής κακοποίησης από κληρικούς σε περιπτώσεις όπου οι ενορίες έχουν προχωρήσει σε πτώχευση. Έτσι επεσήμανε το γεγονός ότι η καθολική επισκοπή του Λος Άντζελες έχει ήδη καταβάλει $ 660 εκατομμύρια σε αποζημίωση και αυτή της Βοστώνης έχει πληρώσει $ 100 εκατομμύρια.

Εξέχων καθηγητής της νομικής είπε, "χωρίς να θέλω κατά κανένα τρόπο να ελαχιστοποιήσω τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προκλήθηκαν από καθολικούς ιερείς, θα ήταν σοβαρό λάθος για τη νομοθεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να επιτραπεί ο ευτελισμός της ευθύνης για προστασία και να περάσει στα χέρια αμερικανών δικηγόρων αστικών δικαστηρίων".


Ένας άλλος δικηγόρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δήλωσε ότι το άρθρο αυτό θα μπορούσε να είναι μέρος μιας ευρύτερης εκστρατείας.
Ο Robertson αγωνίζεται καιρό να απογυμνώσει την ‘Αγία Έδρα’ από το καθεστώς του μόνιμου παρατηρητή στον ΟΗΕ και έχει δημοσίως αναφερθεί στο Βατικανό χαρακτηρίζοντάς το ως "την μεγαλύτερη στον κόσμο ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση)».
http://www.lifesitenews.com/ldn/2010/apr/10040810.html
Α Ι Σ Χ Ο Σ - Α Ι Σ Χ Ο Σ ! ! !

Καταλάβατε τώρα, γιατί εξεδίωξαν τον Αντιφραγκολατίνο και Αντιοικουμενιστή μητροπολίτη Ράσκας και Κοσσόβου ΑΡΤΕΜΙΟ;
Αυτοί έλαβαν δακτυλίδια αραβώνος, από τον Φραγκολατινισμό.

Και εδώ κυριολεκτούμε.
Ο Αρχιαιρεσιάρχης Ράτσιγκερ τους έδωσε τα δακτυλίδια του.
Χρίσθηκαν δηλαδή, δυνάμει Καρδινάλιοι.
Πώς αυτοί θα ανέχονταν έναν άλλο, Αντιλατίνο Πόποβιτς;

Πώς θα ανέχονταν τον Αρτέμιο, το ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ, του Πόποβιτς;

Κύριοι Ζηζιουλικοί και Λατινόφρονες, μπορείτε να πάτε να γίνετε Καρδινάλιοι.
Δικαίωμά σας.
Με την Αγία Ορθοδοξία και με τους Ορθοδόξους Πατέρες, τι σχέσι έχετε εσείς;
Φύγετε, μαγαρισμένοι.
Πηγαίνετε στον προστάτη των παιδεραστών και των ομοφυλοφίλων, Πάπα ΣΑΣ.

ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΑΣ, ΠΡΟΔΟΤΕΣ.

Μύριες φορές, ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΑΣ.

Εξω από την Εκκλησία του Χριστού οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ της Ορθοδοξίας, Ειρηναίος Μπούλοβιτς, Αθανάσιος Γιέφτιτς, Αμφιλόχιος Ράντοβιτς.






















Αυτός είναι "η πέτρα του σκανδάλου".
Αυτός υπήρξε ο ιοβόλος όφις του Αρτεμίου.




Μητροπολίτης Αρτέμιος


προς βοηθό Επίσκοπο Θεοδόσιο

Δημοσιεύουμε επιστολή του Μητροπολίτου Κοσσόβου Αρτεμίου προς τον βοηθό Επίσκοπό του Θεοδόσιο Λιπλιάν, την οποία έγραψε στις αρχές Φεβρουαρίου, πρίν την παράνομη και αντικανονική απομάκρυνσή του από τη Μητρόπολη Ράσκας και Πριζρένης. Από την επιστολή μπορεί να γίνει αντιλιπτή η αντικανονική συμπεριφορά του "ιοβόλου όφι" βοηθού Επίσκοπου του Θεοδόσιου.

Ορθόδοξος Μητροπολίτης
Ιεράς Μητροπόλεως
Ράσκας-Πριζρένης
Αρ. Πρωτ. 40
04.02.2010
Πριζρένη – Γκρατσάνιτσα

ΤΩ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ ΤΟΥ ΛΙΠΛΙΑΝ
Κ. ΘΕΟΔΟΣΙΩ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΝΤΕΤΣΑΝΗ
Σεβασμιότατε,
Σεβόμενοι την δική Σας όπως είπατε «προσωπική εξομολόγηση» την οποία Μας γνωστοποιήσατε στην πρόσφατη επιστολή (αρ. πρωτ. 8, 28 Ιανουαρίου 2010), και εδώ και καιρό συνηγορώντας υπέρ της εκρίζωσης από τη Μητρόπολή Μας, όπως ειπάτε Εσείς, των απαράδεκτων συμπεριφορών, σας ανακοινώνουμε το εξής.
Βαθιά πεπεισμένοι ότι ο καθένας θα δώσει την καλύτερη συνεισφορά ακριβώς με την προσωπική του πράξη, στα συμφραζόμενα της σταλμένης επιστολής προς Εμάς, αναμένουμε από Εσάς απαντήσεις και όχι συμβουλές......
Δηλαδή, Εσείς δεν είστε στην θέση να μας Μας δίνετε συμβουλές αλλά πριν από όλα έχετε την υποχρέωση να Μας προσφέρετε απαντήσεις. Απαντήσεις στις ερωτήσεις που τέθηκαν πολλές φορές, Σεβασμιότατε, είναι εκείνο που θα αποτελεί τη μεγαλύτερη συμβολή Σας στην ειρήνη και αγάπη στην σταυρωμένη μας Μητρόπολη. Δίνοντας τις απαντήσεις αυτές είναι αναμφισβήτητο ότι θα δείξετε υιϊκή αφοσίωση, με την οποία ξεκινάτε την επιστολή, ανακουφίζοντας και την ανυσυχία και τον πόνο σας, τον οποίο, όπως είπατε, αισθάνεστε, διότι μόνο σεβόμενος τον αρμόδιο Αρχιέρεα σας θα αξίζετε και τον σεβασμό των άλλων προς εσάς.

Παραδείγματος χάρη, ζητήσαμε να Μας διαβιβάσετε για εξέταση όλη την τεκμηρίωση σχετικά με τα λαμβανόμενα από οποιονδήποτε κονδύλια και την κατανάλωση τους το 2008, το αργότερο μέχρι 31 Ιανουαρίου 2009 (αρ. πρωτ. 1161 από 20.12.2008) και Σας θυμίσαμε με τη δεύτερη επιστολή (αρ. πρωτ. 134 από 4.3.2009), αλλά καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ.
Όμως, υπάρχουν πολλές βεβαιώσεις ότι κάνετε συμφωνίες για μεγάλες επενδυτικές εργασίες στη μονή Ντέτσανη, άσχετα από την προειδοποίησή Μας ότι αυτό δεν μπορείτε να το κάνετε χωρίς την ευλογία Μας, πράγμα για το οποίο ζητήσαμε αιτιολογία από Εσάς (αρ. πρωτ. 134 από 4.3.2009), και για το οποίο καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ.
Ή, όπως ζητήσαμε να επιβάλλετε επιτίμιο, με στόχο την πνευματική αποκατάσταση και θεραπεία, στο μοναχό της μονής όπου διοριστήκατε για ηγούμενος, ο οποίος ενώ ήταν στα γραφεία της Μητροπόλεως ως βοηθός, κρυφά αντέγραφε και μετέφερε έγγραφα από το προσωπικό Μας Αρχείο, παραδίδοντάς τα σε Σας (αρ. πρωτ. 61 από 30.1.2009), καθώς και να μας ενημερώσετε για το επιβαλλόμενο επιτίμιο επισήμως, καμία απάντηση δεν ήρθε ποτέ.
Ή το γεγονός ότι στο μοναστήρι του οποίου είστε ηγούμενος, σωματικά κακοποιήθηκε από τρεις μοναχούς, ενώ ήσαστε παρών, και όλα δείχνουν και με την ευλογία Σας, ο αδελφός Σας και αξιοσέβαστος συνεργάτης Μας αρχιμανδρίτης Συμεών, (είδε την επίσημη Σημείωσή μας «Εξέγερση στην Ιερά Μονή Βίσοκι Ντέτσανη», Αύγουστος 2008), κι ότι ποτέ για κάτι τέτοιο δεν ζητήθηκε συγχώρεση, παρά τις πολλές προσπάθειές Μας να Σας παρακινήσουμε σε μετάνοια.
Να αναφέρουμε εξάλλου την ψυχρότητα, την υποκρισία και την προσποίηση στη συμπεριφορά Σας κατά τον εορτή του Αγίου Στεφάνου στη μονή Βίσοκι Ντέτσανη το 2008, παρά το γεγονός ότι Εμείς κάναμε εκείνο το πρώτο βήμα άφιξης για συλλείτουργο με στόχο το ξεπέρασμα των ανωμαλιών τις οποίες δημιουργήσατε στις σχέσεις μεταξύ της μονής Ντέτσανη με Εμάς ως αρμόδιο Αρχιερέα της Μητρόπολης.
Ειδική ευθύνη αποτελεί το γεγονός ότι παραβιάζετε την απόφαση της Συνόδου της Ιεραρχίας σχετικά με την αναστήλωση κατεστραμμένων εκκλησιών σύμφωνα με το Υπόμνημα (Memorandum), κατά την οποία είστε υποχρεωμένοι να μας ενημερώνετε για όλα εγκαίρως και πλήρως, και ξέρετε κι Εσείς ότι δεν το πράττετε, στερώντας πληροφορίες από Εμάς με τη θέλησή σας.
Θα ήταν εκτενές να αναφέρουμε όλες τις παραβιάσεις των ευλογιών Μας τις οποίες κάνετε, εξ άλλου, οι ίδιες είναι μόνιμα καταχωρημένες στο Αρχείο της Μητροπόλεως, αλλά και από αυτές τις ολίγες αναφορές φαίνεται ο βαθμός της υιικής Σας αφοσίωσης και της μοναχικής σας υπακοής.

Ακατανόητο είναι ότι με την δήθεν φροντίδα απευθύνεστε στον πνευματικό σας πατέρα, στον οποίο ήδη έχετε αρνηθεί υπακοή (Σύναξη με την αδελφότητα στο Ντέτσανη 22.12.2008). Όταν μπορέσετε να φθάσετε στο ελάχιστο επίπεδο της μετάνοιας για τις πραττόμενες παραβιάσεις, καθώς και να Μας σέβεστε ως πνευματικό πατέρα και αρμόδιο Αρχιερέα, μόνο τότε θα μπορέσετε να τολμήσετε να σχολιάσετε τη σχέση των άλλων κληρικών προς Εμάς.
Προσευχόμενος για την πνευματική σας αποκατάσταση,
Επίσκοπος Ράσκας-Πριζρένης και Κοσόβου-Μετοχίων
+ АРТЕΜΙΟΣ



Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010















Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου


Το επίσημο περιοδικό της Εκκλησίας της Κύπρου “Απόστολος Βαρνάβας” (τεύχος Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου 2009) περιέχει κείμενο που αναφέρεται στην ανακήρυξη τις Ιεράς Μονής του Αποστόλου Βαρνάβα σε Σταυροπηγιακή.


ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

_________________

Χαιρετίζουμε θερμά την έκδοση Αρχιεπισκοπικού και Συνοδικού Σιγίλιου με το οποίο η Μονή του Αποστόλου Βαρνάβα καθίσταται Σταυροπηγιακή. Μια αξιέπαινη απόφαση του Μακαριότατου και της Ιερά Συνόδου η οποία αποδίδει την οφειλόμενη τιμή στη Μονή που είναι αφιερωμένη στον Ιδρυτή και Προστάτη της Εκκλησίας της Κύπρου.


Ο ΝΕΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ

________________

Νέος ηγούμενος της Μονής εξελέγη ο γνωστός για τη βαθειά του ευσέβεια και το γνήσια ασκητικό και παραδοσικό του πνεύμα Αρχιμανδρίτης Γαβριήλ ο οποίος εμποδίζεται από τους Τούρκους κατακτητές να ασκείται στη Μονή της μετανοίας του και ζει πρόσφυγας στο νότο.


ΑΣ ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΣΗ

________________

Παρακαλώ θερμά όλους να “μη εισενέγκουν εις πειρασμόν” τον Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ αναφορικά με την επικείμενη επίσκεψη του Πάπα στην Κύπρο τον Ιούνιο. Αναφέρομαι ειδικά στην επιστολή του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσόστομου με την οποία ζήτησε από τον Πάπα να αποδώσει στην Εκκλησία της Κύπρου τα λείψανα του Αποστόλου Βαρνάβα που έχει στην κατοχή της. Ως ηγούμενος της Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής του Αποστόλου Βαρνάβα ο Πανοσιολογιότατος, Αρχιμανδρίτης Γαβριήλ θα εξαναγκαστεί εκ των πραγμάτων να μην απουσιάσει από την παραλαβή των λειψάνων του Αποστόλου που θα κομίσει ο Πάπας μαζί του κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο.


ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΝΑΡΕΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

__________________

Ο Αρχιμανδρίτητς Γαβριήλ είναι ένας γνήσια ταπεινός άνθρωπος της λαικής παράδοσης και ευσέβειας των ανθρώπων της Κύπρου. Συνδέθηκε με τις αγιασμένες μορφές του Γέρο Παναγή της Λύσης, του π. Αθανάσιου Σταυροβουνιώτη και άλλων αγιασμένων ανθρώπων. Θα ήταν πραγματικά κρίμα ενώ διανύει τα 87 χρόνια της τίμιας και ειλικρινά ευσεβούς ζωής του η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Κύπρου, με πρόφαση την υποδοχή των λειψάνων του Αποστόλου Βαρνάβα, να τον οδηγήσει έμμεσα στην υποδοχή του Πάπα με άμφια. Με τη δικαιολογία ότι παραλαμβάνει τα τίμια λείψανα του Αποστόλου Βαρνάβα τελικά θα παρουσιαστεί ότι υποδέχεται τον αιρεσιάρχη της Ρώμης λες και είναι ορθόδοξος επίσκοπος!!!


ΑΣ ΑΠΟΣΧΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ

__________________

Δεν έχω πολλές ελπίδες ότι ο Μακαριότατος Κύπρου θα έχει την ευαισθησία να προφυλάξει τον ταπεινό και αληθινά ευλαβή και ενάρετο Γέροντα Γαρβριήλ από τέτοιο εξευτελισμό. Απευθύνομαι προς όλους τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου να συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να απόσχουν από τη υποδοχή του Πάπα και ότι προπαντός δεν πρέπει να τον υποδεχθούν με ωμοφόρια και αρχιερατικές στολές λές και είναι ο επίσκοπος της “πρεσβυτέρας Ρώμης”, όπως ατυχέστατα τον απεκάλεσε στην επιστολή του ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόσοτμος, λες και δεν έγινε το σχίσμα πριν 1000 τόσα χρόνια.


Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

______________

Παρόλον ότι, δυστυχώς, ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας - Αμμοχώστου εμφορείται από οικουμενιστικές πεποιθήσεις ελπίζω ότι θα ενεργήσει σωστά στην προκειμένη περίπτωση. Προέρχεται άλλωστε από τη Μονή του Αποστόλου Βαρνάβα και ευλαβείται τον π. Γαβριήλ (όπως όλοι άλλωστε όσοι είχαν την ευτυχία να τον γνωρίσουν). Απευθύνω θερμή έκκληση στο Σεβασμιότατο Κωνσταντίας να προφυλάξει τον Γέροντα Γαβριήλ από την ατίμωση που του επιφυλάσσουν όσοι θα τον βάλουν στην εμπροσθοφυλακή της υποδοχής του Πάπα με άμφια. Ο βίος του Γέροντα Γαβριήλ υπήρξε ακηλίδωτος. Αψογου ήθους, αληθινής ταπείνωσης, πηγαίας ευσέβειας, παραδοσιακής πνευματικότητας και πραγματικής πίστης στο Χριστό. Ακατηγόρητος από φιλοχρηματία ή κάθε πάθος. Ο Πανοσιολογιότατος διάγει αισίως τον 87ον έτος της ηλικίας του. Παρακαλούμε θερμά τους Σεβασμιότατους Ταμασού (πνευματικό τέκνο του Επισκόπου Γαβριήλ) και Κωνσταντίας - Αμμοχώστου (πνευματικό αδελφό του π. Γαβριήλ στην Ιερά Μονή Αποστόλου Βαρνάβα) να προστατεύσουν ένα ακατηγόρητο άνθρωπο στα δυσμάς του βίου του από τον ψόγο της καταπάτησης των Ιερών Κανόνων που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς, σχισματικούς και αλλόθρησκους.


ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΩΝ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ

________________

Υπενθυμίζω ότι το ίδιο χέρι που θα παραδώσει το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα τον Ιούνιο είναι το ίδιο χέρι που προσπάθησε να σφραγίσει το στόμα των αθώων παιδιών που διαμαρτύρονταν επειδή τους μόλυναν οι παιδεραστές φραγκοπαπάδες. Ως Αρχιεπίσκοπος Μονάχου και αργότερα ως καρδινάλιος για την “ορθότητα της πίστης” ο σημερινός Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ΄σφράγιζε τις φωνούλες των αθώων παιδιών που φώναζαν για βοήθεια και κουκούλωνε τους παιδεραστές φραγκοπαπάδες να συνεχίσουν το ανόσιο έργο τους. Αν ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ΄πραγματοποιήσει το ταξίδι του στην Κύπρο και προηγουμένως στη Μάλτα θα το κάνει ως πλυντήριο των αισχροτήτων και των θεομπαιξιών που τον βαρύνουν. Αν οι ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου είναι έτοιμοι να συμπράξουν σε τέτοια ατιμία ας προφυλάξουν τουλάχιστον ένα ενάρετο άνθρωπο όπως τον π. Γαβριήλ από τέτοιο όνειδος.

η θεοποίηση της κακουργίας



του παπα-Ηλία


Το-σχετικό με τον «καλό υπόκοσμο»-μεγαλοβδομαδιάτικο κείμενό μου ήταν φυσικό να ενοχλήσει την «καθωσπρέπει» αυτή τάξη.

Όπως επίσης πολύ φυσικό είναι η περισπούδαστη αυτή τάξη να έχει και το περισπούδαστο πολυπληθές–απ’ την τσέπη και τον ιδρώτα του λαού εκτρεφόμενο -τεμπελχανείο της. Με τους περισπούδαστους υπερασπιστές και απολογητές της.

Παρότι θα περίμενε κανείς να είχαν σωπάσει και να είχαν λουφάξει ύστερα απ’ τον παροξυσμό και το παραλήρημα της τοκογλυφικής αλητείας, που, τον τελευταίο καιρό, εκδηλώνεται σε βάρος της Ελλάδας.

Θα ήθελα, λοιπόν, να πω στον ευυπόληπτο αυτόν «καλό υπόκοσμο» και στο αξιότιμο τεμπελχανείο του τα εξής πολύ απλά:

Οι πριν από δύο χιλιάδες (2.000) χρόνια αξιότιμοι ομοϊδεάτες τους, δεν σταύρωσαν το Χριστό, επειδή «βλασφήμησε», λέγοντας πως είναι γιος του Θεού. Γιατί το τελευταίο, που θα μπορούσε να τους ενδιαφέρει ήταν ο Θεός.

Ο Θεός ήταν το εύσχημο πρόσχημα για να «τον βγάλουν από τη μέση». Όπως παντού και πάντοτε συμβαίνει. Όπου, στο όνομα των θρησκευτικών και κοινωνικών φρονημάτων και της νομιμοφροσύνης, σταυρώνουν όσους καταγγέλλουν το όργιο της ασυδοσίας και της αυθαιρεσίας τους.

Τον σταύρωσαν, γιατί ο Χριστός, με τη διδασκαλία του, σημάδευε κατάστηθα τη μοναδική τους θεότητα, που ήταν ο Μαμωνάς. Του οποίου η θρησκεία παραμένει στο διηνεκές και ακούει άλλοτε και αλλού σε άλλα ονόματα.

Με κυρίαρχο, στις μέρες μας, όνομα, εκείνο του καπιταλισμού, που τείνει να γίνει και η παγκόσμια θρησκεία. Στο βωμό της οποίας θυσιάζονται και θα θυσιάζονται, ολοένα και περισσότερα, εκατομμύρια αθώων.

Και, παρότι, στις μέρες μας, ο καπιταλισμός ξετσιτσιδώθηκε, μέχρι και του «φύλλου της συκής», εντούτοις οι μίσθαρνοι απολογητές του δεν σταματούν να το λιβανίζουν και να λιθοβολούν τους επικριτές του. Όμως…

Εκτός απ’ την κατάστηθη, κατά του Μαμωνά, στόχευσή του ο Χριστός, θέλησε να κόψει και τα δυο πόδια, τα δυο ανήθικα ηθικά στηρίγματα, του ανθρωποφάγου αυτού τέρατος, που είναι το νομικό και το θρησκευτικό κατεστημένο.

Που σαν πρώτο βήμα της έχει τη μεγαλύτερη απάτη στην πανανθρώπινη ιστορία, που είναι η ταύτιση της νομιμότητας με τη δικαιοσύνη.
Απάτη, που στις μέρες μας, όπως θα ’λεγε και ο ο ποιητής, σε χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει».

Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι μικροπταισματίες άνθρωποι του λαού δικάζονται και καταδικάζονται για ασήμαντες αφορμές, ενώ μεγλοαπατεώνες απολαμβάνουν τα προνόμια της εγκληματικής ασυλίας.

-«Γιατί, είπαν σε κάποιον υπουργό, δεν αποκαλύπτονται και δεν αντιμετωπίζονται ανάλογα οι αρχιτέκτονες της καταβαράθρωσης της ελληνικής οικονομίας»;

-«Δεν είναι εύκολο»! είπε ο υπουργός.

Και ασφαλώς έχει δίκιο! Γιατί αυτοί, που νομοθέτησαν το τέλειο, «εκ προμελέτης έγκλημα», της βουλευτικής και υπουργικής ασυλίας, κι εκείνοι, που επωφελούνται απ’ αυτό, είναι ιδιοφυΐες του είδους…

Και ύστερα επιμένουμε να μιλούμε και για…Δικαιοσύνη!

Το νομικό, λοιπόν, κατεστημένο νομιμοποιεί την κακουργία και την απανθρωπιά. Και κηρύσσει παράνομη τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά.
Το θρησκευτικό κατεστημένο στο βήμα αυτό του νομικού κατεστημένου έρχεται να προσθέσει ένα άλμα: Προχωρεί στη θεοποίηση της απανθρωπιάς και της κακουργίας.

Γιατί μόνο με τη θεοποίηση της κακουργίας μπορεί να ερμηνευτεί η δολοφονία και η σταύρωση του Χριστού.

Αθλιότητα, που διαιωνίζεται, όπου Γης, νομιμοποιείται και θεοποιείται το έγκλημα. Σε βάρος των λαών και των αθώων. Και προς δόξαν του «καλού υπόκοσμου»!

Και αγαλλίαση, ασφαλώς, των υπερασπιστών, των ψηφοφόρων και των λιβανιστάδων του…









ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ

ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
================

Αναφέρει το πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων “Ρομφαία”:

“Η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και ο Εκδοτικός Οργανισμός Π. Κυριακίδη ανακοινώνουν την έκδοση και κυκλοφορία του 2ου Τόμου των έργων του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών & Πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου, του από Δημητριάδος.

Ο τόμος περιλαμβάνει τις Λειτουργικές και τελετουργικές Εγκυκλίους σύνολης της Αρχιερατικής του διακονίας (1974-1998 στην Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος και 1998-2008 στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών).

Στα κείμενα αυτά αποκαλύπτονται και ξεδιπλώνονται εναργέστατα το λειτουργικό ήθος και πάθος του Μακαριστού Πρωθιεράρχου, το ενδιαφέρον του για την διαρκή λειτουργική αγωγή των πιστών, την συνεχή λειτουργική εκπαίδευση του ιερού κλήρου, την καλλιέργεια της ιεροκηρυκτικής διακονίας, καθώς και την κατά τάξη και ακρίβεια τέλεση όλων των Εκκλησιαστικών ακολουθιών.

Καταγράφεται, επίσης και η αγωνία του για την παρατηρούμενη δυσκολία αποδοχής και κατανόησης των λειτουργικών δρωμένων από τους νέους, κυρίως, της εποχής μας, γεγονός που τον οδήγησε στην ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών, που υπήρξαν καρπός της αδιάλειπτης και αναμφισβήτητης ποιμαντικής του μέριμνας και φροντίδας”.

ΟΙ ΑΥΛΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
__________________________

Από ότι διαπιστώνω οι αυλικοί του αείμνηστου Χριστόδουλου συνεχίζουν απτόητοι το εργο τους με την προβολή του εκλεκτού της καρδιάς τους. Δεν ξέρουμε τι είναι αυτό που ενθουσιάζει ορισμένους με την προσωπικότητα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου. Για τους μεν αυλικούς του δεν δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τους λόγους. Η παράγραφος που παραθέτουμε με έντονα στοιχεία εξηγεί πολλά. Οχι όλα!

ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
___________________________

Οι υπόλοιποι, όμως, που αναπολούν ακόμη με νοσταλγία το Χριστόδουλο; Αν υπήρχε Νόμπελ αφέλειας θα μπορούσαν επάξια να το διεκδικήσουν! Κάποιοι ανώνυμοι οπαδοί του λ.χ. έγραψαν σχόλια στον ιστοχώρο ισχυριζόμενοι ότι ο Χριστόδουλος ήταν μέγας Αρχιεπίσκοπος επειδή αφύπνισε το λαό εναντίον του κινδύνου της παγκοσμιοποίησης με τους αγώνες που έκανε για το θέμα των ταυτοτήτων!!!

Δεν απευθυνόμαστε στους αυλικούς του βέβαια! Αυτοί ξέρουν από πρώτο χέρι - και μάλιστα χέρι γενναιόδωρο - τον αληθινό Χριστόδουλο. Ο διάλογος γίνεται με αυτούς που πίστεψαν στο Χριστόδουλο ως μέγα “αντιπαγκοσμιοποιημένο” ηγέτη. Για να βοηθήσουμε τους τελευταίους να μορφώσουν την αληθινή εικόνα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου παραθέτουμε απόσπασμα από τον κοσμικό τύπο με τα ευρήματα της πολυτελούς έπαυλής του, άμα τη εκδημία του:

ΤΑ “ΑΝΤΙΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΑ” ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
_______________________

“Μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου άνοιξαν το ιδιαίτερο δωμάτιο στο ανάκτορο-σπίτι του. Ένας Αρχιεπίσκοπος του οποίου "μέριμνα είναι η σωτηρία της ψυχής" διατηρούσε μεταξύ άλλων: 600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα. Απ' αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια. Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πένες ανεκτίμητης αξίας. Πάρα πολλούς χρυσούς και αργυρούς σταυρούς ευλογίας με πολύτιμα πετράδια. Έναν μεγάλο πολυτιμότατο πολυέλαιο Baccarat αξίας 50.000 ευρώ, η ανώτερη φίρμα στον κόσμο. Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani. Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλύτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο. Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερα μεταξωτά. Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών, όλα από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church's, απ' αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκιπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Τρεις δεκάδες σετ με καθημερινά δεσποτικά άμφια. 50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η καθεμία. Και πολλά άλλα που κανείς ποτέ δεν αμφισβήτησε. Όλα γι' αυτόν τον εδώ "μάταιο" κόσμο”. (“Πολίτης”).

Ο ΘΕΟΣ ΑΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙ
___________________

Ο Θεός ας του συγχωρήσει τα πολλά εκκλησιαστικά εγκλήματα που διέπραξε κατά της άμωμης μας πίστης. Τι να πρωτοθημηθούμε; Οτι μας κουβάλησε τον Πάπα στην Αθήνα; Οτι πήγε στο Βατικανό παρά την αντίθετη γνώμη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος; Οτι δημιούργησε την έριδα με το Πατριαρχείο; Οτι προώθησε κληρικούς όπως τους Μεσσηνίας, Δημητριάδος και Σύρου στο επισκοπικό αξίωμα; Οτι πλαστογράφησε τα ψηφοδέλτια για να μεταθέσει τον Μπεζενίτη στην Αττική; Οτι πρωτοστάτησε στη δημιουργία του κινήματος του Νεοβαρλααμισμού που ακόμη ταλανίζει την Εκκλησία; Οτι χαρακτήριζε “Ταλιμπάν της Ορθοδοξίας” τους παραδοσιακούς πιστούς; Οτι συγχρωτιζόταν με τους εφοπλιστές και διέμενε στα “αντιπαγκοσμιοποιημένα” "Four Seasons"; Οτι εξευτέλισε την Εκκλησία με το παραδικαστικό κύκλωμα; Οτι διαιώνισε το εκκλησιαστικό πρόβλημα αντί να το λύσει με την αποκατάσταση του κανονικού Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος στο Θρόνο του;
Οπως είπαμε, Θεός συγχωρέσει τον! Δεν τα έχουμε με ένα κεκοιμημένο, αλλά έκανε πολύ, πάρα πολύ κακό στην Εκκλησία.


Η ΧΑΒΟΥΖΑ

ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΟΛΑΤΙΝΩΝ


ΒΡΩΜΙΣΕ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΑΛΤΑ



Το νησί της Μάλτας, όπου ο Πάπας Βενέδικτος XVI θα μεταβεί στις 17 και 18 Απριλίου, έχει και αυτό κηλιδωθεί από υποθέσεις παιδεραστίας που αφορούν αρκετούς ιερείς τα τελευταία ένδεκα χρόνια, δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο μια εκπρόσωπος της εκκλησίας της Μάλτας.

"Από το 1999", ημερομηνία κατα την οποία σχηματίστηκε από την Εκκλησία της Μάλτας μια επιτροπή που θα χειρίζεται περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, "πολλές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται 45 ιερείς έχουν υποστεί επεξεργασία", δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Κέβιν Παπαγκιορκοτούλο, επιβεβαιώνοντας έτσι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στον τοπικό τύπο.

Ο εκπρόσωπος πάντως δεν μπόρεσε να δώσει άμεσα λεπτομέρειες σχετικά με τον αριθμό των ιερέων που έχουν κριθεί ένοχοι ή έχουν τιμωρηθεί.

Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα "La Repubblica", "κανένας από αυτούς δεν έχει ποτέ καταδικαστεί ή έχει περάσει μια μέρα στη φυλακή".

Ο Αρχιεπίσκοπος της Μάλτας Πολ Κρεμόνα και ο Επίσκοπος του κοντινού νησιού Γκόζο (τμήμα της Δημοκρατίας της Μάλτας), Μάριο Γκρέχ, εξέφρασαν σήμερα σε ανακοίνωση τους "τη θλίψη και τις τύψεις τους προς όλους εκείνους που έχουν κακοποιηθεί, προς όλους τους χριστιανούς αδελφούς μας, οι οποίοι πληγώθηκαν, και προς την κοινωνία της Μάλτας γενικά".

"Εκφράζουμε τη συμπάθειά μας προς τα θύματα (...). Αλλά υποφέρουμε επίσης από την ταπείνωση του να γνωρίζουμε ότι τα εγκλήματα αυτά διαπράχθηκαν από εκείνους οι οποίοι, εξ ονόματος της Εκκλησίας είχαν καθήκον να προστατεύσουν αυτούς τους νέους. Πρόκειται για μια περίοδο ταπείνωσης για όλη την Εκκλησία", τόνισαν οι δυο θρησκευτικοί ηγέτες.

Κάλεσαν όλους τους Χριστιανούς "να συνεργαστούν με τις αρμόδιες αρχές, περιλαμβανομένων των πολιτικών αρχών", στις έρευνές τους.

Από τη ΡΟΜΦΑΙΑ

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

















ΠΩΣ ΤΟΝ


ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΥΝ


ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΟΙ


Ο κ. Βαρθολομαίος από τα πιστά τέκνα της Εκκλησίας προσλαμβάνεται σαν ένας αιρετικός, ο οποίος λόγω της εξουσιαστικής θέσεώς του και του εγωκεντρικού χαρακτήρος του ισοπεδώνει και καταλύει συστηματικώς το Νόμο του Θεού και τους κανόνες της εκκλησίας, κάνοντας αυτά που του υπαγορεύει η φαντασιωτική ιδέα που έχει για τον αυτό του και επιδιώκοντας να επιβάλει πάση θυσία την υποταγή της Εκκλησία του Χριστού στον άκαρδο και ξοφλημένο παπισμό.


Από τους πολλούς «Χριστιανούς» που δεν έχουν ουσιαστική σχέση με την Εκκλησία προσλαμβάνεται σαν ένας ηγέτης με ευρύτητα αντιλήψεων και πρωτοβουλιών στον διεκκλησιαστικό, οικουμενικό και εθνικό χώρο.


Τέλος από τους κοσμικούς και πολιτικούς άρχοντες της Ελλάδος του εσωτερικού και του εξωτερικού θεωρείται σύμβολο ελληνισμού και ενσάρκωση της ιδέας του ελληνισμού.


Δείτε πως τον προσλαμβάνει αρχηγός μεγάλου κόμματος της Ελλάδος, όπως ο ίδιος ομολόγησε στους δημοσιογράφους μετά την πρόσφατη συνάντηση που είχε μαζί του.


«Με τον οικουμενικό πατριάρχη μας συνδέει μια παλιά φιλία. Και ήταν ιδιαίτερη σήμερα η συγκίνησή μου, η συγκίνηση όλων μας, να τον δούμε από κοντά και να τον ευχηθούμε δύναμη στο έργο του. Ένα έργο το οποίο είναι τεραστίας αξίας, ανεκτίμητης αξίας, για τον ελληνισμό και για την ορθοδοξία [σ.σ. ως τέτοια εννοεί, όπως οι πολλοί, ένα πλάσμα εθνοχριστιανισμού και ρατσιστικού ελληνικού χριστιανισμού, και όχι ενός πανφυλετικού χριστιανισμού όπως τον θέλει ο Χριστός (ουκ ένι άρσεν και θήλυ, βάρβαρος Έλλην, περιτομή και ακροβυστία)], της οποίας αποτελεί διαρκές σύμβολο. Του ευχηθήκαμε δύναμη στο έργο του και του δηλώσαμε άλλη μια φορά την πλήρη συμπαράταξή μας με τους αγώνες και τις ελπίδες του».


Δηλαδή κανένας δεν τον θεωρεί εκκλησιαστικό άρχοντα που κηρύττει το ευαγγέλιο του Χριστού απερίτμητο και συνιστά στα μέλη της Εκκλησίας την εφαρμογή του.


Με τους παπικούς παπικός, με τους κοσμικούς κοσμικός, με τους ηθοποιούς ηθοποιός, με τους μουσουλμάνους μουσουλμάνος, με τους αθέους οικολόγους άθεος.


Έχει καταλάβει ότι οι μάζες των ανθρώπων παγκοσμίως ενδιαφέρονται και ανησυχούν για την καταστροφή του οικοσυστήματος του πλανήτου και εμφανίζεται να τους κολακεύει, αναπτύσσοντας ένα άκαιρο και εκτός πάσης αρμοδιότητός του κοσμικό και αθεϊστικό ενδιαφέρον για τα ζητήματα αυτά, εισπράττοντας δημοφιλία από όλους τους ανθρώπους κάθε θρησκευτικής κοινωνικής και φιλοσοφικής αποκλίσεως.


Με τους ανθρώπους του κεφαλαίου συμπράττει στην παγκόσμια κονίστρα για την πραγματοποίηση των παγκοσμιοποιημένων κερδοφόρων απανθρώπων και αντικοινωνικών αντιλήψεών τους όχι χωρίς οφέλη.


Από τα άδηλα κονδύλια του ταμείου της Ελλάδος (άδηλα κονδύλια του υπουργείου εξωτερικών) λαμβάνει μεγάλο κομμάτι της πίτας.


Από το ταμείο της ενωμένης Ευρώπης έχει το μερίδιό του.


Από τις Εκκλησίες Αμερικής και Ευρώπης εισπράττει το ικανόν.


Από τους εφοπλιστάς εισπράττει έκτακτα μεγάλα ποσά για τις «ανάγκες» του πατριαρχείου.


Από μονές του αγίου Όρους δέχεται έκτακτες ενισχύσεις. Από τους προσκυνητάς δέχεται άλλα φιλοδωρήματα. Από τις μητροπόλεις της Ελλάδος λαμβάνει ουκ ολίγα.


Και έτσι με πολύ μόχθο εξασφαλίζει τα προς το ζην πριγκηπικώς και τριφυλώς εν τοις πατριαρχείοις και εν τοις ανά την Ελλάδα και τον κόσμο «κοπιαστικοίς» ταξιδίοις του.


Αλίμονο στην Εκκλησία του Χριστού που σε τόσο εμπερίστατα χρόνια, στα οποία χρειάζεται στο τιμόνι της έναν άνδρα μαρτυρικής πίστεως και άκρας αυταπαρνήσεως, έχει στο κεφάλι της έναν τόσο κοσμικό φιλόδοξο και αλλοτριωμένο πατριάρχη.


Αν αυτός τον αγνοεί και στήνει το αμαρτωλό ανθρώπινο εγώ του και συμπεριφέρεται με έναν τέτοιο ασεβή και θεατρινίστικο τρόπο, ο Θεός δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος στα καταπατούμενα δικαιώματα της Εκκλησίας του. Κάποια στιγμή θα λαλήσει.

Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ μηνός 1ης Απριλίου 2010

Δημοσιευουμε το παρακατω κειμενο του αγωνιστου Θεολογου κ. Παναγ. Τελεβαντου και διατυπωνουμε μια ευλογη απορια : Που ειναι εκεινοι οι επισκοποι της Κυπρου που εμφανιζονται κατα διαστηματα στις εκκλησιαστικες εφημεριδες με ...πυρινα αντιοικουμενιστικα και αντιφραγκολατινικα κειμενα; Εξαφανισθηκαν; Εγιναν λαγωοι; Βατραχοποιηθηκαν; Τοτε γιατι παριστανουν τους γενναιους; Οι γενναιοι εμφανιζονται , κυριως οταν εμφανιζονται οι εχθροι. Σε περιοδους ειρηνης δεν ειναι αναγκαιοι. Ειναι απλως φωνασκουντες. Εμφανιζονται και ως γραφικοι. Οπως και οι ψευτογενναιοι αυτοι "επισκοποι"της Κυπρου. Ολοι γνωριζουμε τα ονοματα τους.


ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ
ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=============

Τεράστιο σκάνδαλο σείει εκ θεμελίων τον Παπισμό εξαιτίας της σεξουαλικής κακοποίησης χιλιάδων παιδιών από κυκλώματα παιδόφιλων φραγκοπαπάδων με την πλήρη κάλυψη των επισκόπων τους.

Από αυτό το έγκλημα δεν εξαιρείται ούτε και ο ίδιος ο Πάπας. Ως Αρχιεπίσκοπος Μονάχου και αργότερα ως Καρδινάλιος για “την ορθότητα της πίστης” κουκούλωνε συστηματικά τα σκάνδαλα των φραγκοπαπάδων. Ας σημειωθεί μάλιστα ότι πολλά από τα θύματα ήταν κωφάλαλα και άλλα αθώα παιδάκια με διάφορες αναπηρίες!!!

Η ΚΥΠΡΟΣ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΓΑΛΗΝΗ ΤΗΣ
__________________

Ενώ τα ΜΜΕ, ανά την υφήλιο, οι Παπικοί πιστοί αλλά και κάθε άνθρωπος με στοιχειώδη αξιοπρέπεια ξεσηκώθηκαν και διαμαρτύρονται για τα απίστευτα αίσχη εναντίον των αθώων παιδικών ψυχών, στην Κύπρο επικρατεί οι Αρχιερείς της Κυπριακής Εκκλησίας και η Πολιτεία ετοιμάζονται πυρετωδώς να υποδεχθούν τον Πάπα Βένεδικτο ΙΣΤ΄το μέγα προστάτη των παιδεραστών φραγκοπαπάδων!!!

Ούτε ένας (επαναλαμβάνω ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ!) Κύπριος ιεράρχης μέχρι στιγμής δεν έχει εγερθεί εκ του ύπνου της ουράνιας γαλήνης του για να ζητήσει πάραυτα και αμελλητί την ακύρωση της επίσκεψης του Πάπα.
Συνειδητοποιούν άραγε ότι η Εκκλησιαστική Ιστορία θα καταγράψει με τα πιο μελανά χρώματα τη στάση τους;
Συνειδητοποιούν την ευθύνη τους έναντι του Θεού;
Δεν υπάρχει ούτε ένας αρχιερέας της Εκκλησίας της Κύπρου που να έχει τη στοιχειώδη ανθρωπιά να πει ότι ο Πάπας είναι persona non grata “στην νήσο των Αγίων και των ηρώων”;

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ
_________________

Απευθυνόμασε σε όλους ανεξαίρετα τους αρχιερείς της Κύπρου!
Και στους υπέρμαχους των εθνικών δικαίων της Κύπρου.
Και σε αυτούς που κατοικοεδρεύουν στο θείο γνόφο.
Και σε όσους έχουν δυσκολία να μιλήσουν επειδή τη μίτρα την ημέρα της χειροτονίας τους τη φόρεσαν στο στόμα αντί στο κεφάλι.
Και στους εκπρόσωπους της “Κυπριακής Ορθοδοξίας”.
Και στους Ηρακλείς του Οικουμενικού Θρόνου.
Ακόμη και στους συνειδητούς Οικουμενιστές.


ΓΙΑΤΙ ΟΜΟΦΩΝΕΙΤΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΘΕΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ;
______________________

Είστε όλοι απολύτως ομόφωνοι στην προώθηση αυτού του εγκλήματος, που προσβάλλει, όχι μόνον την αλήθεια του Ευαγγελίου, αλλά ακόμη και την πιο στοιχειώδη ανθρωπιά;
Γιατί θέλετε να φέρετε τον Πάπα στην Κύπρο;
Για να καταπατήσετε τους κανόνες της Εκκλησίας που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς;
Για να εμπεδώσετε το “λαικό Οικουμενισμό”;
Για να χαντακώσει το εθνικό μας θέμα με το καταρρακωμένο κύρος του αφού αποδεδειγμένα στη συνείδηση της ανθρωπότητας υπήρξε προστάτης των παιδόφιλων φραγκοπαπάδων για δεκαετίες;
Ή μήπως για να “ευλογήσει” με την κουστωδία του τα παιδιά μας όπως “ευλόγησε” και τα δικά του αθώα και ανυπεράσπιστα παιδιά;
Ούτε ένας Κύπριος Ιεράρχης δεν θα μιλήσει για το θέμα;
Κανείς δεν θα ζητήσει ακύρωση της επίσκεψης του Πάπα μια επίσκεψη που έτσι και αλλιώς δεν έπρεπε ποτέ να είχε απευθυνθεί στον αιρεσιάρχη της Ρώμης;

Το ερωτημα της δημοσιογραφου ειναι:

- Με την ιδιοτητα σας την επιστημονικη, τι λενε οι ιστορικοι για τον Ιησου; Ειναι απολυτως αποδεδειγμενο οτι ηταν ιστορικο προσωπο;

- Υπαρχουν ....καποιες ιστορικες μαρτυριες για τον Ιησου. Αλλα το σημαντικοτερο για τον Ιησου δεν ειναι η ιστορικη Του υπαρξι, ειναι η πιστι των ανθρωπων. Το ιδιο το πραγμα (η ιστορικοτητα Του δηλαδη) σε τελευταια αναλυσι ...χλωμιαζει!
Κατι που αποδεικνυεται, επιβαλλεται κιολας. Εαν η υπαρξι του Χριστου αποδεικνυοταν μαθηματικως, ιστορικως, θα ηταν υποχρεωτικη για τους ανθρωπους. Ενω τωρα ειναι στη διαθεσι των ανθρωπων, δεν ειναι υποχρεωτικη, δεν ειναι δεσμευτικη.

Δεν υπάρχει "πετρα" στην Παλαιστινη που να μην μιλαει για τον ιστορικό Ιησου, μαλιστα "μεσα στο στομα του λυκου", στα "χωραφια" των μεγαλυτερων εχθρων Του και τοτε και σημερα, στους Εβραιους.
Που και αυτοι, οι μεγαλυτεροι εχθροι Του οι Εβραίοι, αναγνωριζουν την ιστορικοτητα Του.
Καθε ανασκαφη που γινεται, ανακαλυπτεται και κατι νεο για τον ιστορικο Ιησου.
Και ερχεται ο εικονιζομενος "θολολογος καθηγητης" με τις βλακειες του και αμφισβητει την ιστορικοτητα του Ιησου;
Γεμισαμε με ανοητους και μας γεμισαν με ανοησιες. Τετοιες βλακειες διδασκει στους φοιτητες του ο ...σοφωτατος;
Αυτους τους κυριους που παριστανουν τους καθηγητες, θα πρεπει οι φοιτητες να τους πιανουν απο το γυακα και να τους πετανε απο την εδρα.

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010





Ορθοδοξία


και ανατολικές


θρησκείες


του φιλολόγου κ. Νικ. Βοϊνέσκου


Στις 15 Φεβρουαρίου 1979 ο γέρων Γεώργιος Καψάνης, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Γρηγορίου του Αγίου Όρους, μίλησε σε μία μικρή αίθουσα της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών για τις διαφορές του Ορθοδόξου μοναχισμού και του μοναχισμού των ανατολικών θρησκειών. Λίγα από όσα σοφά είπε ο γέρων σημειώνω ευθύς αμέσως προς δόξαν της Αγίας Τριάδος.


Ο Ορθόδοξος πιστεύει στον ένα Τριαδικό Θεό, δέχεται ότι μετά θάνατον υπάρχει παράδεισος και κόλασις, και έχει σκοπό της ζωής του την ένωσι με τον Θεόν. Δεν είναι σκοπός της ζωής του η αρετή. Η αρετή είναι ένα μέσον για να επιτευχθή ο σκοπός ή το αποτέλεσμα του σκοπού. Ο Ορθόδοξος δεν σώζεται με τις δικές του δυνάμεις. Η σωτηρία του είναι έργο της θείας χάριτος, η οποία μεταδίδεται εις αυτόν δια των μυστηρίων, και της ιδικής του καλής θελήσεως.


Αντιθέτως ο ανατολίτης πιστεύει σε έναν απρόσωπο, παγερό θεό, δέχεται ότι μετά θάνατον υπάρχει μετεμψύχωσις, καταργώντας έτσι την ανθρώπινη προσωπικότητα (ο Χριστιανισμός κηρύττει ότι κάθε άνθρωπος είναι μία μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότης), και έχει σκοπό της ζωής του την αυτοδιάλυση του εαυτού του μέσα στον απρόσωπο Θεό. Προσπαθεί, τέλος, να σωθεί με τις δικές του δυνάμεις.


Ο γέρων ανέφερε τον παρακάτω αποκαλυπτικό διάλογο, στον οποίο ερωτά ένας αγιορείτης μοναχός και απαντά ένας ανατολίτης: «Προσεύχεσθε;».

«Αυτό είναι το κύριο έργο μας».

«Αγρυπνείτε;».

«Μερόνυκτα ολόκληρα μένομε άγρυπνοι».

«Νηστεύετε;».

«Μερόνυκτα ολόκληρα δεν τρώμε τίποτε».

«Μετάνοια έχετε;».

«Και τι είναι μετάνοια;».


Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα ότι Ορθοδοξία και ανατολικές θρησκείες είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Η Ορθοδοξία είναι φως, αλήθεια, ταπείνωσις, μετάνοια, Χριστός και αιώνια ζωή, ενώ αντιθέτως οι ανατολικές θρησκείες είναι σκοτάδι, ψέμα, εγωϊσμός, αμετανοησία, σατανάς και αιώνια κόλασι.


Οι χριστιανοί, λοιπόν, που ασχολούνται με τις ανατολικές θρησκείες και πηγαίνουν στην Ινδία ή αλλού για να συμβουλευτούν τους πλανεμένους και δαιμονισμένους γκουρού κάνουν ένα τραγικό και καταστρεπτικό λάθος. Αρνούνται το φιλάνθρωπο Ιησού Χριστό που σταυρώθηκε και αναστήθηκε για μας και προσκυνούν τους γκουρού που τίποτε δεν θυσίασαν για μας.


Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ 1ης Απριλίου 2010