ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΑΠΟΨΕΙΣ
ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΕΑ!
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==================
Με τον εύγλωττο τίτλο “Θαυμάστε απόψεις ορθόδοξου ιερέα!” το ιστολόγιο “Επαλήθευση” παραθέτει το πιο κάτω άθλιο προτεσταντικό και Βαρλααμικό κείμενο του παπα-Κώστα Μπέη του καθαιρετέου ο οποίος ποτέ δεν θα έπρεπε να έχει χειροτονηθεί.
Θα επανέλθω, συν Θεώ, να σχολιάσω εν εκτάσει τις προτεσταντικές αθλιότητες του Μπέη αλλά δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω σε όλους τους τόνους ότι αν θέλουμε να χαλιναγωγηθεί ο Νεοβαρλααμισμός ο άνθρωπος αυτός πρέπει να καθαιρεθεί! Ανυπερθέτως!
Να σημειώσω επίσης ότι το συγκεκριμένο άρθρο αποδεικνύει περίτρανα ότι ψεύδονται ασύστολα οι θιασώτες της λεγόμενης “λειτουργικής αναγέννησης” όταν ισχυρίζονται ότι δήθεν επιδιώκουν μόνον τη μεταγλώττιση της θείας λατρείας. Ορίστε που ο αχαρακτήριστος Μπέης έχει την προπέτεια να δημοσιεύει άρθρο για την ιερωσύνη των γυναικών λες και απευθύνεται σε Επισκοπελιανούς ή Μεθοδιστές και όχι σε Ορθόδοξους και χωρίς να αναφέρει στο άρθρο του ότι είναι κληρικός!!! Τόση περιφρόνηση πια προς την ιερωσύνη;
Θα δώσει λόγο στο Θεό ο Σεβασμιότατος Νικοπόλεως όχι μόνον επειδή τον χειροτόνησε αλλά και επειδή του κάνει υπακοή και τον ακολουθεί τυφλά στη Νεοβαρλααμική αίρεση που προωθεί.
Παρακαλούμε θερμά το Σεβασμιότατο να επανεύρει το παλιό καλό του εαυτό αυτόν που όλοι θαυμάζαμε και τιμούσαμε υπέρμετρα και να οδηγήσει αμέσως σε καθαίρεση ένα άνθρωπο που ποτέ δεν θα έπρεπε να έχει χειροτονηθεί έτσι και αλλιώς.
“Θαυμάστε”, λοιπόν, πιο κάτω καλοί αναγνώστες τις αθλιότητες που εκπορεύει η εκπροτεστανισμένη συνείδηση και το Νεοβαρλααμικό φρόνημα του καθαιρετέου αυτού κληρικού.
*****
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Του Κώστα Μπέη
______________________
“Αργά τη νύχτα της Κυριακής των Βαΐων παρακολούθησα κάποια συνέντευξη για εκκλησιαστικά ζητήματα, στο πλαίσιο της οποίας τέθηκε και το ερώτημα «πότε οι Ορθόδοξες Εκκλησίες θα δεχθούν στους κόλπους τους γυναίκες ιερείς».
Η απάντηση ήταν μονολεκτική και κοφτή: «ποτέ»! Αναμενόμενο, κατά τις παρακαταθήκες του Παύλου ότι «ουκ εκτίσθη ανήρ διά την γυναίκα, αλλά γυνή διά τον άνδρα» (Α' Κορινθ ια' 9), έτσι που «αι γυναίκες υμών εν ταις εκκλησίαις σιγάτωσαν. Ου γαρ επιτέτραπται αυταίς λαλείν, αλλ' υποτάσσεσθαι, καθώς και ο νόμος λέγει. Ει δε τι μαθείν θέλουσιν, εν οίκω τους ιδίους άνδρας επερωτάτωσαν» (Α' Κορινθ ιδ' 34). Αυτές οι ακραίες αντιλήψεις διαπότισαν το βυζαντινό οικογενειακό δίκαιο, με κάποια δειλά ανοίγματα του ελληνικού εθιμικού δικαίου, ώς το 1983. Ετσι θυμήθηκα τη μακαρίτισσα τη μητέρα μου. Ηταν άριστη μαθήτρια και ήθελε να σπουδάσει στο Αρσάκειο της εποχής της για να γίνει δασκάλα. Ομως ο συντηρητικός οικογενειακός και κοινωνικός περίγυρός της δεν της το επέτρεψε. Παντρεύτηκε, δόθηκε προίκα στον άντρα της (ακίνητα και μετρητά) για τη διαχείριση της οποίας εκείνη ποτέ δεν ρωτήθηκε. Πολλά χρόνια αργότερα, λίγο πριν από τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές (1946) παροτρύνθηκε από νεότερη αδελφή της να συνυπογράψει δημόσια έκκληση για να δοθεί ψήφος στις γυναίκες, εκείνη επιφυλάχθηκε να ρωτήσει σχετικώς τον άντρα της, ο οποίος, δίχως ιδιαίτερες εξηγήσεις, της απάντησε αρνητικά. Ημουν ήδη πανεπιστημιακός δάσκαλος και ήμουν υποχρεωμένος ν' αναφέρομαι στις ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα, που διακήρυσσαν ότι «ο ανήρ είναι η κεφαλή της οικογενείας και αποφασίζει περί παντός»σχετικά μ' αυτήν. Μετά την πτώση της απριλιανής δικτατορίας, την είσοδο της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ και την άνοδο των αριστερών δυνάμεων στην εξουσία γκρεμίστηκαν τα νομοθετικά τείχη τής έως τότε αδιαφιλονίκητης αντροκρατίας.
Οπωσδήποτε, στο εύλογο ερώτημα «πότε οι Ορθόδοξες Εκκλησίες θα δεχθούν στους κόλπους τους γυναίκες ιερείς» και η δική μου πιθανολογική απάντηση θα ήταν η ίδια: «ποτέ»! Και ναι μεν δεν αποκλείεται, στο μέλλον, να ξεσηκωθούν κάποιες γυναικείες οργανώσεις να ιδρύσουν Εκκλησίες, πιστές μεν στα ορθόδοξα δόγματα, αλλά με σεβασμό της συνταγματικής αρχής της ισότητας των δύο φύλων, ιδίως δε του σεβασμού της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου και του δικαιώματός του σε προηγούμενη ακρόαση, προτού να τον ξεφορτωθούν σκαιώς οι «ολίγιστοι», σύμφωνα με τον εύστοχο δημόσιο καημό του Χρήστου Γιανναρά. Οπωσδήποτε, οι Ελληνίδες, που διεκδικούν δυναμικά τα δικαιώματά τους, ενθαρρύνονται από την πρακτική των γερμανικών Ευαγγελικών Εκκλησιών, οι οποίες από πολλών ετών δέχθηκαν στους κόλπους των γυναίκες ιερείς, και αρχιερείς, όπως την κυρία δ/ρα Μάργκοτ Καίζμαν, την οποία είχαν εκλέξει ως πρόεδρο του Ανωτάτου Συμβουλίου των -μια θέση που, διοικητικώς, είναι περίπου αντίστοιχη του Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Είναι αλήθεια ότι αυτή η πρώτη πρόεδρος των γερμανικών Ευαγγελικών Εκκλησιών δεν ευδοκίμησε. Ομως, αξίζει να προσεχθεί η περίπτωσή της, δηλαδή ότι οικειοθελώς παραιτήθηκε, τόσο από τη θέση του προέδρου της Εκκλησίας της όσο και από τη θέση του αρχιερέα της, όταν ήρθε στη δημοσιότητα μια παρεκτροπή της, πολύ πιο ήπια από τα κακουργήματα Ορθοδόξων αρχιερέων, που καταδικάστηκαν μεν από τα αρμόδια κρατικά δικαστήρια σε πολυετή ειρκτή, όμως αν και έγκλειστοι στον Κορυδαλλό, κατά πλειοψηφία, και δίχως ειδική αιτιολογία, απαλλάχθηκαν από τα αντίστοιχα εκκλησιαστικά όργανα, μολονότι ο ανακριτής αρχιερέας είχε υποβάλει όζοντα φάκελο με ανεπίδεκτο δικανικής αντίρρησης παραπεμπτικό πόρισμα.
Η Γερμανίδα πρόεδρος των Ευαγγελικών Εκκλησιών, λοιπόν, αυθορμήτως και εκουσίως υπέβαλε την παραίτησή της, ακόμη και από το διακόνημα του επισκόπου, όταν αποκαλύφθηκε ότι, σε βραδινό αστυνομικό έλεγχο διερχομένων οδηγών αυτοκινήτων, είχε βρεθεί θετική στο τεστ αλκοόλ. Υποθέτω ότι, όχι μόνο για τις δικές μου ευαισθησίες, αλλά και για την κοινή φρόνηση των αναγνωστών της στήλης, ξαφνιάζει η πληροφορία ότι η αρχηγός πολλών εκατομμυρίων Γερμανών πιστών των Ευαγγελικών Εκκλησιών δεν κυκλοφορούσε με κρατικό πολυτελές αυτοκίνητο, με σοφέρ και συνοδευτική αστυνομική φρουρά, αλλά οδηγούσε η ίδια το προσωπικό αμαξάκι της. Ακόμη ότι η οπωσδήποτε σεβαστή ιδιότητά της δεν εμπόδισε τους αστυνομικούς να της ζητήσουν να υποβληθεί σε τεστ αλκοόλ. Και, τέλος, ο αυτοσεβασμός της, που της απαγόρευε να εκθέσει περαιτέρω την ιερότητα του λειτουργήματός της, παραμένοντας στην υψηλή θέση της, παρά τον δημόσιο διασυρμό της. Αλλοι λαοί - άλλο ήθος ευαισθησιών... Και μάλιστα από «αιρετικούς», όπως τους αντιπαρέρχονται οι πιστές στην παράδοση της «αντροκρατίας» μεγάλες Εκκλησίες της Ορθοδοξίας και του Βατικανού, αν και το τελευταίο δέχεται ήδη στη Γερμανία γυναίκες διακόνισσες. Οπωσδήποτε, στις ΗΠΑ, αυτές οι δύο προαναφερόμενες Εκκλησίες αναγκάστηκαν να πουλήσουν μεγάλα και πολλά ακίνητα για να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις αποζημιώσεων των χιλιάδων πιστών που, ως ανήλικοι, είχαν κακοποιηθεί από στυλοβάτες της ιουδαϊκής παράδοσης.
Φυσικά, η φρόνηση πειθαναγκάζει στην απορία, ποια ουσιώδη συνάφεια μπορεί τάχα να έχει αυτή η, κάθε άλλο παρά ασκίαστη, αντροκρατούμενη παράδοση, με εκείνην την ειδυλλιακή σκηνή της συνάντησης και της αποκαλυπτικής συζήτησης του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα, δίπλα στο πηγάδι του Ιακώβ. Στην παρατήρηση της γυναίκας ότι, κατά την ιερή παράδοση της δική της φυλής, οι πατέρες της είχαν προσκυνήσει τον θεό πάνω σ' εκείνο το βουνό της Συχάρ, κατ' αντίθεση προς την ιουδαϊκή νομική υποχρέωση της προσκύνησης του θεού αποκλειστικώς μέσα στον μοναδικό ναό της Ιερουσαλήμ, ο Ιησούς την είχε διαβεβαιώσει ότι «έρχεται ώρα, ότε ούτε εν τω όρει τούτω, ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω πατρί» (Ιω δ' 21). Και τούτο, γιατί είναι «πνεύμα ο θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν» (Ιω δ' 24), κάτι όμως που δεν φαίνεται να αποδέχθηκαν οι Εκκλησίες. Ετσι, είκοσι αιώνες αργότερα, ο ευσεβής δάσκαλός μου στη Νομική, Αλέξανδρος Τσιριντάνης, είχε απαριθμήσει τα ιστορικά σφάλματα, εξαιτίας των οποίων η Εκκλησία απέτυχε στην ιερή αποστολή της (βλ. σχετικώς Τσιριντάνη, Για μια πορεία με επίγνωση, σελ. 117 επ.), με ειδικότερη αναφορά στις δογματικές διαμάχες, την ανόητη προσέγγιση των σχέσεων των δύο φύλων ως προβλήματος αμαρτίας, το τυφλό πολεμικό πάθος εναντίον των αιρέσεων, που με την πάροδο των χρόνων εκφυλίστηκε σε άγονο φανατισμό και τελικώς κατέληξε σε άσβεστο μίσος που διψάει για εγκλήματα σε βάρος των αιρετικών, μεταλλάσσοντας τη θρησκεία της αγάπης σε θρησκεία του μίσους, τη θλιβερή μετεξέλιξη των λατρευτικών τύπων σε τυφλή τυποκρατία και την απάθεια της Εκκλησίας απέναντι στην κοινωνική και οικονομική ανισότητα, ιδίως δε την ανισότητα των δύο φύλων στους κόλπους της Εκκλησίας”.
Μπορεί ο π. Κ. Μπέης να είναι άριστος νομικός, πλην όμως είναι κάκιστος θεολόγος, καθότι ούτε τα της Ορθόδοξης Πίστης φαίνεται να γνωρίζει, αλλά ούτε και το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας. Δυστυχώς συνδέει τα του Κανονικού Δικαίου (της Εκκλησίας) μετά του Συνταγματικού Δικαίου (της Πολιτείας), δυο Δίκαια, που δεν "παντρεύονται".
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσον αφορά το βαθμό των Διακονισσών, αυτός υπάρχει στο Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας, καθότι τόσον ο Διάκονος, όσον και η Διακόνισσα δεν είναι Ιερείς.
Για την Ιστορία, αναφέρεται, ότι ο άγιος Νεκτάριος χειροτόνησε τη μοναχή Μαγδαληνή Μουστάκα, ηγουμένη της Ι.Μ. Χρυσολεόντισσας Αίγινας, ως Διακόνισσα, υπάρχει δε σχετική φωτογραφία της με το διακονικό ωράριο και τα επιμανίκια. Εξ άλλου Διακόνισσες έχουμε πολλές στην εκκλησιαστική ιστορία, όπως: Αγία Ολυμπιάδα, Οσία Μακρίνα αδελφή του Μ. Βασιλείου, Θεοσεβία σύζυγος Αγ. Γρηγορίου Νύσσης, Λαμπαδία, Ευσέβεια της Μακεδονίας, Κελερίνα κ.ά.).
ΙΚ
Δεν είναι έτσι. Δεν τα γνωρίζει καλά ο π. Μπέης. Μην αγιοποιήσουμε και την Κέσμαν. Με υπηρεσιακό αυτοκίνητο ήταν και όχι με το αμαξάκι της. Συγκεκριμένως δίπλα της ήταν το περιπολικό και αυτή έφυγε με κόκκινο. Την ακολούθησαν και την ήλεγξαν έξω από το σπίτι της. Και δεν είχε πιει απλώς. Παραήταν πιωμένη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο ότι διέρευσε γρήγορα, το μοναδικό αληθές, μάλλον οφείλετε στις πολιτικές της θέσεις και στην ανάμειξή της με την πολιτική δημοσίως και την αντιπαράθεσή της με τους κρατούντες.
Η εν λόγω κυρία στην ημέρα των εκκλησιών (Kirchentag) το 2005 είχε βγει και ανακοίνωσε καμαρώνοντας ότι την πρώτη βραδιά των εκδηλώσεων, η ευαγγελική εκκλησία, η οποία είχε και την ευθύνη της διοργάνωσης, μοίρασε στους νέους 11.000 προφυλακτικά.
Ο Νικοπόλεως είναι στο κρεβάτι του πόνου. Εγχειρίζεται στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ιωαννίνων. Ο Καρκίνος τον ταλαιπωρεί και του δελιχνει τον δρόμο της μετάνοιας. Ομως.....δεν βάζει μυαλό αλλά, απειλή και καταριέται όσους μπαίνουν εμπόδιο στα διχοτομικά του σχέδια και εκείνουν που δεν προτιμούν τον πρωτοσύγκελλό του για διάδοχο στην Πρέβεζα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠώς μπορεί Σεβασμιότατος να αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά προβλήματα υγείας όπως αναφέρει ο ανώνυμος σχολιογράφος;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜόλις προχθές παρουσιάστηκε για δυο ώρες στη Σύνοδο και υποστήριζε το Νεοβαρλααμισμό και μόλις χθες διαμηνούσε ότι δεν θα συμμορφωθεί με τις αποφάσεις της Συνόδου!
Σε κάθε περίπτωση αν αληθεύει ότι ασθενεί και μάλιστα σοβαρά του ευχόμαστε ολόψυχα καλή ανάρρωση και προπαντός καλή μετάνοια από τις Νεοβαρλααμικές ασχημίες.
Ο Μπέης και ο Μαρτζούχος ας βοηθήσουν ο μεν πρώτος κρεμώντας το πετραχήλι και ο δεύτερος με την υποβολή παράκλησης στη Σύνοδο για να διαγραφεί το όνομά του από τον κατάλογο προς αρχιερατεία.
Το πιο σημαντικό: Ας τον επισκεφθέι ο π. Σαράντης και να τον εξομολογήσει και να του ζητήσει να μετανοήσει για τις Νεοβαρλααμικές του πλάνες, να αποκηρύξει το Μαρτζούχο και τον Μπέη και να δώσει εντολή να τερματιστεί πάραυτα ο βιασμός των λειτουργικών κειμένων και να εκδώσει εγκύκλιο εναντίον του Νεοβαρλααμισμού.
Ο misha τα λέει οπως πρέπει!!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάβασα στο Ιστολόγιο του καλού μουσικού Π.Α.Ανδριοπουλου μια ασυνήθιστα σκληρή κριτική για τα διαμειφθέντα κατά τις τελετές ενθρονίσεως δύο ηγουμένων σε μονές της Αχαΐας.
Με ξένισε η σφοδρότητα της κριτικής και έστειλα ένα σχόλιο το οποίο ο Π.Α. δεν δημοσίευσε.
Παραθέτω εδώ λοιπόν τις απόψεις που απέστειλα στον θεολογούντα μουσικό με τις καλες διασυνδέσεις στο Φανάρι.
Ο Π.Α. με αυτή του τη δημοσίευση κάνει ακόμη μιά φορά επίδειξη εμπαθούς μεροληψίας.
Επειδή έχει κάποια προηγούμενα ή απωθημένα με συγκεκριμένα πρόσωπα του εκκλησιαστικού χώρου των Πατρών αναδεικνύει και μεγαλοποιεί τα σφάλματα τους ενώ την ίδια στιγμή δικαιολογεί, αποδεχόμενος σιωπηλά , τα πραγματικά εγκλήματα που έχουν διαπράψει οι ομοϊδεάτες του οικουμενιστές πατριαρχολάτρες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα και η περι ης ο λόγος αναφορά , στην οποία επιτίθεται σφοδρά εναντίον κάποιων μοναχών και μοναζουσών επειδή κάλεσαν επισήμους , πολύ κόσμο, μαγνητοσκόπησαν τις εκδηλώσεις και παρέθεσαν γεύμα από εταιρεία τροφοδοσίας.
Δεν ξέρω αν τα πράγματα έχουν έτσι όπως τα περιγράφει. Αν παρουσιάζεται η πραγματικότητα , είναι πράγματι εκτός ασκητικοησυχαστικού κλίματος. Γνωρίζω όμως ότι ο Π.Α. δεν έχει γράψει ούτε λέξη για πολυ σοβαρότερες παρεκκλίσεις από την εκκλησιαστική τάξη, όπως είναι η χυδαία. αυθαίρετη, απρεπής και δίχως την απαρίτητη άδεια της Ιεράς Συνόδου , τέλεση των Ιερών Ακολουθιών στην καθομιλουμένη από τον φίλο του καθηγητή κ.Μπέη (ο ίδιος ο κ.Μπέης δεν υπογράφει ως κληρικός παρότι φέρει το σχήμα του ορθοδόξου παπά) και άλλους του ιδίου Οικουμενιστικού φυράματος.
Μάλιστα, συχνά πυκνά, δημοσιεύει τις θεολογικές απόψεις του όντως διαπρεπούς περι τα νομικά , καθηγητού, δεικνύων με αυτό τον έμμεσο τρόπο την συμφωνία του με την εν γένει ιερατική πρακτική του !
Να συνεχίσω: Αν πράγματι ενοχλούσε τον Π.Α. η εκκοσμίκευση του μοναχισμού και η εισβολή των βιντεοληπτών σε μοναστήρια θα έπρεπε να είχε πρώτα απευθυνθεί στο Φανάρι, του οποίου ο προκαθήμενος είχε προστεί στην πανήγυρη επί τη χιλιετία της αθωνικής Μ.Ξενοφώντος, όπου υπήρξε για πρώτη φορά στη ζωή του Αγίου Όρους απευθείας τηλεοπτική μετάδοση προς χάριν της κ.Σημίτη η οποία παρακολουθούσε από την Ουρανούπολη τα τεκταινόμενα, συμπαραστατούμενη από τις ηγουμένες Ορμυλίας και Ακριτοχωρίου.
Αν ενοχλείτο πραγματικώς από την εκκοσμίκευση ο Π.Α. θα έλεγε δυο λέξεις για την βεβήλωση του ναού της Αγ.Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη με την ευλογία της ΑΘΠ, ο οποίος ητο παρών όταν η καλλίπυγος αοιδός κ.Δάρρα επεδείκνυε τα προσόντα της πάνω στο Ιερό Βήμα, εκεί που οι προκάτοχοι του κ.Βαρθολομαίου τελούσαν την αναίμακτο θυσία.
Η εκκοσμίκευση στην Εκκλησία και τον μοναχισμό είναι υπαρκτή πληγή, δυστυχώς. Πληγή η οποία όμως επιτείνεται από τα έργα και τις ημέρες των Οικουμενιστών, από το κακό υπόδειγμα του πολυτελούς βίου του προκαθημένου τού Φαναρίου, από τις σκανδαλοποιούς εναγκαλισμούς του με τον ηγέτη των ανά τον κόσμο παιδόφιλων ιερωμένων, Πάπα Ρώμης, από την απαρέσκεια του προς τον παραδοσιακό μοναχισμό όπως έχει γινει ξεκάθαρο εκ τής στάσεως του έναντι του γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου.
Γι αυτό όταν η καταδίκη της εκκοσμίκευσης γίνεται μυωπικώς , όπως κάνουν οι πατριαρχολάτρες, τότε αρμόζει να ακουστεί το Γραφικό: Υποκριτή βγάλε το δοκάρι της κακίας που σε εχει τυφλώσει και κατόπιν νοιάξου για την ακίδα στο μάτι του αδελφού σου.
Επανέρχομαι στην Κέσμαν.Γράφει ο π. Μπέης για την ευαισθησία της "που της απαγόρευε να εκθέσει περαιτέρω την ιερότητα του λειτουργήματός της". Ε, μην τρελλαθούμε κιόλας! Που πήγε αυτή η ευαισθησία όταν προ τριετίας χώρισε τον άνδρα της μετά από 24 χρόνια γάμου;
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραία πρότυπα διαλέγει ο εν λόγω πατήρ. Δεν ξέρω αν έχει κόρη. Αν έχει ας κρατήσει για εκείνην τέτοιου είδους πρότυπα. Όταν γράφει να γράφει υπεύθυνα. Αυτό άλλωστε αρμόζει και σε ένα πανεπιστημιακό δάσκαλο. Αν πάλι δεν γνωρίζει για πρόσωπα, ας φροντίζει να μαθαίνει και μετά να πλέκει εγκώμια.
Θέλω δε να λάβετε υπόψη σας ότι σχεδόν με το σύνολο των θέσεών σας είμαι αντίθετος. Δεν μπορώ όμως να μένω απαθείς όταν διαβάζω τέτοιες γελοιότητες.