Τους πνευματικους μας,
ή τους Αποστολους,
Παυλο και Ιωαννη;
του Συμεών Π.
Ο ΙΚ αντιτίθεται στην θέση του κ. Νικ. Σωτηροπούλου, ο
οποίος έγραψε ένα άρθρο, με τίτλο, «ΔIΣ ANAΘEMATIΣMENOΣ», το οποίο αναφέρεται
στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Προσπαθώντας να κατανοήσουμε την λογική του τακτικού
σχολιαστού ΙΚ (στο ιστολόγιο Αποτείχιση), ενθυμούμεθα πως παλαιότερα είχε
γράψει, ότι κάνει υπακοή στον πνευματικό του, που η ρίζα του είναι αγιορείτικη,
έστω κι αν ο πνευματικός του, και οι πιο πολλοί πνευματικοί, σιγοντάρουν τον
Οικουμενισμό, επικοινωνώντας με τους κηρύττοντες αίρεση.
Είναι γνωστό, δυστυχώς, ότι οι σύγχρονοι Αγιορείτες Ηγούμενοι,
υποχώρησαν και έπεσαν «εις πτώσιν μεγάλην»: μνημονεύουν τον αιρετικόν
Πατριάρχη, παρά την εκφορά σοβαρότερων αιρετικών θέσεων απ’ όσες ευθέως ή
διφορουμένως είχε εκφέρει ο εκ των προκατόχων του Πατριάρχης Αθηναγόρας.
Έτσι, εναντιώνονται στην ομολογιακή Παράδοση
των Αγίων Αγιορειτών Πατέρων, που προτίμησαν τις διώξεις και τον θάνατο, παρά
την μνημόνευση αιρετικών Επισκόπων.
Προτιμά, λοιπόν, ο ΙΚ να ακούει τον πνευματικό του, παρά τον
Απόστολο Παύλο, τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, τους Πατέρες που είπαν "ούτε
χαίρετε" στους αιρετικούς, και "αιρετικόν άνθρωπον παραιτού",
και "ο κοινωνών ακοινωνήτω ακοινώνητος". (Γνωρίζουμε ότι στην ιστορία
της Εκκλησίας υπάρχουν πολλά αντίθετα παραδείγματα· αυτά, όμως, δεν καταργούν
το Ευαγγέλιο, απλά είναι περιπτώσεις καταστρατηγήσεως του Ευαγγελίου και
παραδείγματα προς αποφυγήν).
Λειτουργών, λοιπόν, κάτω από αυτή την λογική ο ΙΚ και οι
όμοιοί του, ούτε η επικοινωνία των "Ορθοδόξων" Επισκόπων με τους
Παπικούς και Προτεστάντες τους ενοχλεί σοβαρά, ούτε θεωρούν ουσιαστικά αιρετικό
τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο Αρχοντώνη, τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Λιάπη, τους
Μητροπολίτες Ιωάννη Ζηζιούλα, Χρυσόστομο Σαββάτο, Ιγνάτιο Γεωργακόπουλο κ.λπ,
παρόλο που (εκτός από την επικοινωνια και τις συνειδητές και σκόπιμες
συμπροσευχές με τους αιρετικούς) διδάσκουν και οι ίδιοι (στο πλαίσιο αυτής της
επικοινωνίας), αιρετικές πλάνες.
Συγκεκριμένα διδάσκουν επί δεκαετίες περί «βαπτισματικής θεολογίας», περί
«αδελφών Εκκλησιών», περί του ότι «οἱ ἄλλες Θρησκεῖες εἶναι σεβαστὲς καὶ
σεβάσμιες καὶ δρόμοι σωτηρίας», περί «διηρημένης Εκκλησίας», κ.λπ.
Πολύ καλά λέγει ο κ. Σωτηρόπουλος πως είναι δις αναθεματισμένος
ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος Αρχοντώνης, και πριν συνεδριάσει Σύνοδος για να τον
αναθεματίσει.
Φτάνει ο λόγος περί αναθέματος του αιρετικά διδάσκοντος, που
διετύπωσε θεοπνεύστως ο Απόστολος Παύλος.
Από την στιγμή, λοιπόν, που έχει γίνει αποδεκτή από την
Εκκλησία η διδασκαλία του Απ. Παύλου, ποια άλλη Σύνοδος είναι μεγαλύτερη από την
Εντολή του αυτή;
Ποια άλλη Σύνοδος χρειάζεται για να την επικυρώσει;
Όλοι οι
Άγιοι Πατέρες δεν πορεύονται σύμφωνα με τη διδασκαλία του;
Οι Σύνοδοι δεν
στηρίζονται στην δική του διδασκαλία;
Ο αιρετικός, από τη στιγμή που συνειδητά και επίμονα
διδάσκει αντίθετα από τον Χριστό και την Εκκλησία, είναι αποκομμένος από Αυτήν.
Η Σύνοδος, έρχεται να επιβεβαιώσει την αίρεσή του, να την κάνει γνωστή στα μέλη
της Εκκλησίας, ώστε να προφυλαχθούν από αυτή.
Έχουμε πολλά παραδείγματα, του πώς εφέροντο οι Άγιοι στους
μη καταδικασμένους αιρετικούς, όπως του Αγίου Κυρίλλου, που μιλούσε με ευγένεια
για τον Νεστόριο, πριν καθαιρεθεί, αλλά ταυτόχρονα τον χαρακτήριζε αιρετικό
«λύκο»!
Αλλά και ο ΙΕ΄ Κανόνας της ΑΒ Συνόδου, τον ποιμένα που
διδάσκει κακοδοξίες, έστω κι αν δεν έχει ακόμα καταδικασθεί από Σύνοδο, τον
ονομάζει ψευδεπίσκοπο και ψευδοποιμένα· και ποιός ΙΚ θα παραπλανά τις
συνειδήσεις των πιστών και θα τον παρουσιάζει ως Ορθόδοξο ποιμένα, νομοθετώντας
ως άλλη Εκκλησία, εναντίον σε ολόκληρη Σύνοδο; (Άλλο πράγμα η ισχύς των
μυστηρίων που τελεί, όχι για τους γνώστες των Ι. Κανόνων, αλλά για τον απλό λαό
που δεν γνωρίζει).
Ένα μόνο, μένει στον ΙΚ.
Να μας αποδείξει ότι ο Βαρθολομαίος
Αρχοντώνης δεν έχει εκφράσει και δεν επιμένει επί χρόνια στις παραπάνω (και
άλλες) κακόδοξες θέσεις του· έστω και μία απ’ αυτές, τον καθιστά αιρετικό και
ψευδοποιμένα.
Τότε, πράγματι χρειάζεται μια Σύνοδος και για να διευκρινίσει τα
πράγματα.
Πάντως, είναι απορίας άξιον, πώς άνθρωποι που έχουν επιλέξει
να γράφουν και σχολιάζουν στο ιστολόγιο «Αποτείχιση», χωρίς φόβο Θεού,
αντιτίθενται στη βασική θέση του ΙΕ΄ Κανόνος της Εκκλησίας, που διδάσκει πως
διακόπτουμε το μνημόσυνο των αποδεδειγμένα αιρετικά διδασκόντων ψευδοποιμένων,
πριν αποφασίσει γιά την αίρεσή τους και τους καταδικάσει κάποια Σύνοδος.
Προλαβαίνω την ένσταση:
Ο π. Αρχιμανδρίτης π. Επιφάνιος
θεωρεί προαιρετικό τον ΙΕ΄ Κανόνα.
Ναί.
Αλλά σύμφωνα με την λογική του ίδιου
του ΙΚ, ο π. Επιφάνιος ήταν ευλαβής, άγιος άνθρωπος, αλλά δεν είναι Εκκλησία.
Εγώ θα επικαλεσθώ ένα άλλο ιερωμένο, πάλι Αρχιμανδρίτη, τον
π. Ευθύμιο Τρικαμηνά, ο οποίος απέδειξε (σε ένα βιβλίο 300 περίπου σελίδων) την
πράξη της Εκκλησία για την αναγκαιότητα της μη μνημονεύσεως αιρετικών
Επισκόπων.
Και δυστυχώς, τις πατερικά κατοχυρωμένες θέσεις του π. Ευθύμιου,
κανένας ΙΚ, ή π. Θεόδωρος Ζήσης, ή Γεώργιος Μεταλληνός, ή «Ορθόδοξος Τύπος», ή
π. Γεώργιος Ευθυμίου, ή π. Σαράντος Σαράντος, οι οποίοι (αν άμεσα και έμμεσα παρακλήθηκαν
και προκλήθηκαν) δεν καταδέχτηκαν να εκφέρουν
μία σελίδα θεολογικού (πατερικού) λόγου για τις θέσεις του π. Ευθυμίου.
Απαξίωση ενός μη έχοντος πανεπιστημιακές περγαμηνές
ιερωμένου;
Αμηχανία αντιμετώπισης του φλέγοντος για την εποχή μας ζητήματος της
αποτείχισης, για το οποίο κάποιοι από τους παραπάνω ήσαν πριν μερικά χρόνια
υπέρμαχοι;
Αδυναμία ως προς την αντιμετώπιση των Πατερικών ερεισμάτων του έργου
του π. Ευθύμιου;
Αδιαφορία για την αγωνία όσων πιστών ενδιαφέρονται για το θέμα
αυτό και το συνδέουν με τη σωτηρία τους;
