Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ. Ο π. Ευθύμιος δεν κοινωνεί όσους κοινωνούν εκεί που μνημονεύονται οι αιρετικοί Οικουμενιστές Επίσκοποι, και κυριως εκει που μνημονευεται ο Αρχιοικουμενιστης πατριαρχης Βαρθολομαιος, ο χειροτερος και Λυσσωδεστερος ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣΤΗΣ της Ιστοριας του Πλανητη.


 

O Aρχιμανδριτης π. Ευθυμιος Τρικαμηνας καθε μηνα μαζι μας εδω στην Μακεδονια του Μεγαλου Αλεξανδρου.

O Aρχιμανδριτης π. Ευθυμιος Τρικαμηνας καθε μηνα μαζι μας εδω στην Μακεδονια μας.
Θεια λειτουργια θα τελεση ο αρχιμ. Ευθυμιος Τρικαμηνας σημερα Σαββατο 29 Νοεμβριου 2014 μνημη του Αγιου Φιλουμενου του Αγιοταφιτου του Κατακρεουργηθεντος υπο των Αντιχριστων Εβραιων στον ιερο ναο του Αγιου ΜΑΡΚΟΥ του Ευγενικου στην Σουρωτη Θεσσαλονικης. 
 
 
Ο ναϊσκος του Αγιου Μαρκου της Σουρωτης ευμοιρει να διακατεχη την ευλογια του ιερου λειψανου του Αγιου Φιλουμενου του Αγιοταφιτου το οποιο θα τεθη σε προσκυνημα. 
 
 Οσοι πιστοι και ευσεβεις ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ. 
 
ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ. 
 
Ο π. Ευθύμιος δεν κοινωνεί όσους κοινωνούν εκεί που μνημονεύονται οι αιρετικοί Οικουμενιστές Επίσκοποι, και κυριως εκει που μνημονευεται ο Αρχιοικουμενιστης πατριαρχης Βαρθολομαιος, ο χειροτερος και Λυσσωδεστερος ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣΤΗΣ της Ιστοριας του Πλανητη.
 

ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ, Ο ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΦΙΛΟΣ ΓΝΗΣΙΟΣ




Ο Αγιος νέος ιερομάρτυρας Φιλούμενος γεννήθηκε στη Λευκωσία στα 1913 και ήταν γόνος των ευλαβών Χριστιανών Γεωργίου και Μαγδαληνής Χασάπη. Τον οδήγησε στην κατά Χριστόν ζωήν εξ απαλών ονύχων η ευλαβέστατη γιαγιά του Αλεξάνδρα (Λωξάντρα). Στα 11 του χρόνια το σκάζει μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Ελπίδιο και οδηγούν τα βήματά τους στην παλαίφατη μονή του Σταυροβουνίου. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας τους τους εντοπίζει σε λίγες μέρες, τους αφήνει να ζήσουν τον κατά Θεό βίο που είχαν επιλέξει. Αρρώστησαν μετά από 5 χρόνια και επέστρεψαν στη Λευκωσία για 6 μήνες.

Τότε ο έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο τους κάλεσε στα Ιεροσόλυμα, όπου μπορούσαν να φοιτήσουν στο εκεί Γυμνάσιο του Παναγίου Τάφου. Δέκτηκαν τα δύο αδέρφια και έφτασαν στην Αγία Πόλη, όπου έδειξαν μεγάλη έφεση για μάθηση. Οταν τέλειωσαν τις γυμνασιακές τους σπουδές, ο μεν Φιλούμενος παρέμεινε στους Αγίους Τόπους αλλά ο Ελπίδιος μετέβη στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Θεολογική Σχολή. Ο Σοφοκλής έλαβε το μοναχικό όνομα Φιλούμενος κατά την εις διάκονον χειροτονία του. Λίγο αργότερα έλαβε το δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης καί προχειρίστηκε σε αρχιμανδρίτη. Υπήρξε αληθινός Αγιοταφίτης, πιστός στο χρέος του και υπηρέτησε με αυταπάρνηση σε διάφορα προσκυνήματα. Υπήρξε ακατηγόρητος και τηρούσε με ευλάβεια τις νηστείες επιτιμώντας τους παρεκτρεπομένους κι αυτούς που αρνιόνταν να συμμορφωθουν με την ευαγγελική ζωή.

Οταν κάποιο μέλος της Αγιοταφικής αδελφότητας δαιμονίστηκε η κατάσταση του παρέμεινε αμετάβλητη παρόλο που του διάβασαν τους εξορκισμούς. Οταν όμως ο ταπεινός Φιλούμενος προσευχήθηκε υπέρ του πάσχοντος αδελφού, αυτός απαλλάχθηκε από το διαμόνιο. Στις 8.5.1979 ο π. Φιλούμενος βρέθηκε στο Φρέαρ του Ιακώβ στη Ναμπλούς (Νεάπολη). Οι φανατικοί Εβραίοι είχαν βάλει στο μάτι το Προσκύνημα και προσπαθούσαν με κάθε μέσο να το οικειοποιηθούν. Ο π. Φιλούμενος με ευγένεια τους απαντούσε πως το Προσκύνημα ήταν Χριστιανικό για 2000 χρόνια και παρά τις απειλές δεν πτοήθηκε και αρνήθηκε να το εγκαταλείψει. 

Στις 29 Νοεμβρίου 1979 μέρα Σάββατο ο π. Φιλούμενος βρέθηκε δολοφονημένος με το πετραχήλι στο λαιμό  κατά την ώρα του Εσπερινού. Κάποιος του είχε ανοίξει το κεφάλι με τσεκούρι. Η αστυνομία των Εβραίων μετάφερε το λείψανο στο νοσοκομείο της Χάιφα και μετά από μέρες ειδοποίησαν τους Αγιοταφίτες ότι μπορούσαν να πάρουν το λείψανο για ταφή. Το λείψανο, μετά από τόσες μέρες δεν είχε νεκρική ακαμψία κι ήταν ευλύγιστο σα λάστιχο μαρτυρεί ο π. Σωφρόνιος που τον έντυσε. Η κηδεία του έγινε στις 4.12.1979 στα Ιεροσόλυμα παρουσία μεγάλου πλήθους.

Ενα βράδυ ο αντικαταστάτης του, π. Ιουστίνος, ενώ κοιμόταν είδε τον Ιερομάρτυρα στον ύπνο του να του λέει  να σηκωθεί. Ξύπνησε αλλά δεν έλαβε υπόψη το όνειρο και ετοιμαζόταν να ξαπλώσει οπόταν είδε ξύπνιος τον π. Φιλούμενο να τον προτρέπει να φύγει γρήγορα για να γλυτώσει. Εντρομος πετάχτηκε έξω, και τότε ακούστηκε μια φοβερή εκρηξη. Ο Αγιος τον είχε σώσει από βέβαιο θάνατο. Πολλά και θαυμαστά συνέβηκαν στον π. Ιουστίνο, που είδε οφθαλμοφανώς την προστασία του Αγίου προς το πρόσωπό του.

Οταν ανοίχτηκε μετά από χρόνια ο τάφος του, προσκυνητής από την Πάφο διηγείται ότι μόλις φάνηκε το λείψανο του Αγίου, άρρητη ευωδία πλημμύρισε το χώρο του Κοιμητηρίου. Το τίμιο λείψανο του Αγίου, που βρέθηκε άφθορο μετά τη δεύτερη ανακομιδή βρίσκεται σήμερα στο χώρο που μαρτύρησε και είναι πηγή αγιασμού για τους προστρέχοντες στη χάρη του. Μακάρι η χάρη του να σκεπάζει τους  πονεμένους που καταφεύγουν στις πρεσβείες του. Ο Φιλούμενος είναι η δόξα της Εκκλησίας. Είναι αυτός που δείχνει ότι η χάρη του Θεού παραμένει πάντοτε στην Εκκλησία Του.

ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ, ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ

Σας μεταφέρουμε τις δηλώσεις Βαρθολομαίου για την επίσκεψη του πάπα στο Φανάρι, όπως αναρτήθηκαν στο ΑΜΗΝ.gr

    «Περιμένουμε με ανυπομονησία την επίσκεψη του ΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ! Πάπα Φραγκίσκου. Θα είναι ένα ακόμη σημαντικό βήμα στις θετικές σχέσεις μας, ως ΑΔΕΛΦΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ». 

Με τα λόγια αυτά ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στην επικείμενη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στην Ιερή Καθέδρα της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Ορθοδοξίας στην Κωνσταντινούπολη, στο ταπεινό και μαρτυρικό μα πάντοτε φωτεινό Φανάρι.

Ο Πάπας Φραγκίσκος επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη κατόπιν προσκλήσεως του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα ο Πάπας Θα αφιχθεί στο Φανάρι στις έξι και τέταρτο το απόγευμα του Σαββάτου όπου θα τον υποδεχθεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης –στα Προπύλαια του Πατριαρχικού Ναού– και ακολούθως θα τελεστεί δοξολογία.

Στη συνέχεια οι δύο Προκαθήμενοι θα έχουν κατ’ ιδίαν συνάντηση. Νωρίτερα ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα παραστεί στη θεία λειτουργία που θα τελέσει ο Πάπας στον Ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Πνεύματος.

Την Κυριακή το πρωί ο Πάπας Φραγκίσκος θα παραστεί στην πανηγυρική θεία λειτουργία που θα τελεστεί στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου - για την εορτή του Αποστόλου Ανδρέα, ιδρυτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως - στην οποία θα προεξάρχει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και θα συμμετέχουν τα μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου. Θα πραγματοποιηθούν ομιλίες των δύο Προκαθημένων και ακολούθως θα ευλογήσουν τους πιστούς από τον εξώστη του Πατριαρχείου. Αμέσως μετά στην Αίθουσα του Θρόνου ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα υπογράψουν κοινή Διακήρυξη, ανάλογη με εκείνη που υπέγραψαν στην πρόσφατη συνάντησή τους στα Ιεροσόλυμα.”

Σχόλιο μας:

ΩΣ ΓΝΩΣΤΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΙΡΕΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ....

ΤΙΝΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΔΗΛΩΝΕΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ;;;

ΓΙΑ ΠΟΙΑ "ΑΔΕΛΦΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ"  ΜΙΛΑΕΙ Ο "ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΟΣ";;;;

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!!!!!

ΕΙΝΑΙ Ή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ (ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ) ;;;;;;

ΠΟΙΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΘΑ ΕΥΛΟΓΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΑΖΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ;;;;

ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΧΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ,  ΑΛΛΑ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΗΡΗΜΕΝΗΣ! ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!!

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΥ ΛΑΟ ( ΜΑΖΑ ) ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΔΩΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΜΙΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ (ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ)  ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΤΗΤΕΣ ΚΑΘΩΣ Ο ΕΝΑΣ ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ !!!!!!!

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ! 

ΕΝΩ ΕΠΙΣΥΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ !!!!

Ο ΚΑΘΕ ΛΑΙΚΟΣ ΩΣ ΛΟΓΙΚΟΝ ΠΡΟΒΑΤΟ ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΗΝΕΣ ΤΟΥ...............

Η ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΩΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.................

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ

Πηγή:  orthodoksiantepithesi"


Εσείς, αξιότιμε κ. Νάνη, τί; 

Πόσο σοβαρά τόχετε σκεφτεί, πριν το προτείνετε για άλλους;




Η εισήλαση της οικουμενιστικής λαίλαπας στην εκκλησιαστική ζωή
 
"Θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά
και την προοπτική και το ενδεχόμενο
της διακοπής του μνημοσύνου του πατριάρχη..."!

Σχόλιο από ΕΔΩ
Σαν μονιός άγριος και σαν χείμαρρος μανιασμένος έχει εισβάλλει ο δαιμονοκίνητος οικουμενισμός στον εκκλησιαστικό βίο μεταίρων τα τεθέντα υπό του Κυρίου, των αποστόλων και των πατέρων όρια, μεταθέτων τα αμετάθετα,καταλύων τα ακατάλυτα, μειγνύων τα άμεικτα και συγχέων τα ασύγχυτα.


Δυστυχέστατα για την ιερότατη υπόθεση της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος, προς μεγίστη χαρά του σατανά και των εν τω κόσμω οργάνων του, επί τεραστία βλάβη της πανορθοδόξου ενότητος και προς δεινό σκανδαλισμό του πιστού λαού ένιοι εκκλησιαστικοί ταγοί, με "πρώτους και καλύτερους" τους αρχιερείς του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως με επικεφαλής τον πατριάρχη Βαρθολομαίο όπως προκύπτει απ την ανάγνωση και μελέτη των κατά καιρούς δηλώσεών τους και την αναδίφηση της εν γένει πολιτικής που ακολουθούν στον κατ εξοχήν ευαίσθητο τομέα των διαχριστιανικών και διαθρησκειακών σχέσεων, υπηρετούν δυστυχώς το δαιμονικής εμπνεύσεως οικουμενιστικό-πανθρησκειακό όραμα, δέσμιοι, προφανώς, ολέθριων συγκρητιστικών ιδεοληψιών και αγκυλώσεων, απότοκων, ίσως, της "μαθητείας τους" "παρά τους πόδας" εγνωσμένων τοις πάσι,οικουμενιστικού προσανατολισμού, ηγετικών παραγόντων του εκκλησιαστικού βίου, κεκοιμημένων όντων (αναφέρομαι, κυρίως,στους μακαριστούς Αθηναγόρα Σπύρου και Μελίτωνα Χατζή).
     Το πεπαρρησιασμένο, ομολογιακό και γέμον εμπόνου αγωνίας κείμενο της συνάξεως εκτός από έκφραση διαμαρτυρίας για την εισήλαση της οικουμενιστικής λαίλαπας στην εκκλησιαστική ζωή, έχω τη γνώμη ότι θέτει και όλους μας, κληρικούς και λαικούς, προ των ευθυνών μας, αναφορικά με τη στάση μας έναντι των εκφυλιστικών αυτών φαινομένων και των εμπνευστών και πρωτουργών τους. Ειδικά οι κληρικοί και δη οι έχοντες τον τρίτο βαθμό της ιερωσύνης σταθμίζοντας τις ευθύνες τους θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά και την προοπτική και το ενδεχόμενο της διακοπής του μνημοσύνου του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως μιμούμενοι το παράδειγμα των μακαριστών συνεπισκόπων τους Αυγουστίνου του νεοχρυσοστόμου, Αμβροσίου του λεοντόκαρδου και Παύλου του απλού και κεχαριτωμένου.

Αδέλφια, αδελφή, αδελφός, φίλος... Μπεχτήκαμε! Οικογενειακή τους υπόθεση την έκαναν την Εκκλησία!

Αδέλφια, αδελφή, αδελφός, φίλος... 

Μπεχτήκαμε! 

Οικογενειακή τους υπόθεση την έκαναν την Εκκλησία!

 

Καὶ γιατί ὄχι; 
Ο διάφοροι Τελεβάντοι, Μεντζελόπουλοι, Ζήσηδες καὶ λοιποὶ ἀστέρες στὸ ἀντι-Οἰκουμενιστικὸ ιντερνετικὸ στερέωμα, τοὺς ἔδωσαν τὸ δικαίωμα νὰ κάνουν πάρτυ στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ! 
 Ἀμνηστεύουν ἐπὶ δεκαετίες τὶς γνωστὲς καὶ τὶς ἀνακαλυπτόμενες αἱρέσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διέσυραν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση περὶ Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν, καὶ τώρα φωνάζουν σὰν μωρὲς Παρθένες γιὰ τὰ ἐπερχόμενα δεινά!
Ἀλλ’ «ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν»!

Πάπας Φραγκίσκος:

"Ο αδελφός μου, ο Βαρθολομαίος"


Pope Francis-Patriarch
«Όταν ο Πάπας αναφέρεται στον Οικουμενικό Πατριάρχη δεν αναφέρεται σε έναν φίλο του, αλλά σε αδελφό του. Kαι όντως, ο Πέτρος και ο Ανδρέας ήταν αδελφοί» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εκπρόσωπος Τύπου του Βατικανού, πατέρας Φεντερίκο Λομπάρντι, αναφερόμενος στην επίσκεψη του ποντίφηκα στην 'Αγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη.
Το ταξίδι του πάπα Φραγκίσκου αρχίζει σήμερα με την άφιξή του στην 'Αγκυρα και σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα, αύριο (Σάββατο) θα χοροστατήσει σε λειτουργία στον καθολικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πνεύματος στην Κωνσταντινούπολη και θα παραστεί σε οικουμενική προσευχή στον ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.
Το Σάββατο, πάντα, ο Πάπας Βεργκόλιο θα έχει κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ενώ την Κυριακή ο ποντίφικας και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα γιορτάσουν μαζί τη θρονική εορτή του Αγίου Ανδρέα και θα υπογράψουν κοινή διακήρυξη.
Αναφερόμενος, επίσης, στη στενότατη σχέση που ενώνει τους δυο θρησκευτικούς ηγέτες, ο πατέρας Λομπάρντι τόνισε ότι «κάθε φορά που τους είδα να συνομιλούν μαζί, η απόλυτη οικειότητα και η εγκαρδιότητα ήταν εμφανέστατες, όπως και η βούληση να κάνουν και τους άλλους ανθρώπους κοινωνούς της βαθιάς αυτής αρμονίας αισθημάτων, διαθέσεων και προσανατολισμών».
«Στην απόφαση του Πάπα να πραγματοποιήσει αυτό το ταξίδι, έπαιξε καθοριστικό ρόλο η βούληση να στηριχθεί και να ενδυναμωθεί ακόμη περισσότερο η αδελφική σχέση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη» πρόσθεσε ο εκπρόσωπος της Αγίας Έδρας.
Σε ότι αφορά τον στόχο της ενότητας των χριστιανών και ιδίως καθολικών και ορθοδόξων, ο πατέρας Λομπάρντι επισήμανε: «Η κοινή επιθυμία και η προσπάθεια με στόχο την ένωση, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στη βούληση του Ιησού, είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο λαμβάνουν χώρα οι συναντήσεις του Πάπα Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου».
Υπάρχουν, όμως, κατέληξε ο εκπρόσωπος Τύπου του Βατικανού, «και όλες οι διάφορες μορφές με τις οποίες η χριστιανική πίστη εκδηλώνεται: η χειροπιαστή ελεημοσύνη, οι υπηρεσίες προς τους φτωχούς και τους ασθενέστερους, οι προσπάθειες υπέρ της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της προστασίας της πλάσης. Με τις διάφορες αυτές μορφές χριστιανικής δράσης, συναντάται, κανείς, στην καθημερινή ζωή, και με τον τρόπο αυτό, η χαρά και η ικανοποίηση της κοινής πορείας προς την ένωση, αυξάνονται ακόμη περισσότερο».

Αυτά τα πνευματικά αναστήματα του "αντιθέου πνεύματος" μνημονεύουν οι αντι-Οικουμενιστές! Την μνημόνευση αυτού του ανθρώπου υπερασπίστηκε χθες ο Πειραιώς Σεραφείμ στην Ημερίδα του! Αντιλαμβάνεστε τι θα επακολουθήσει στο Φανάρι!

Αυτά τα πνευματικά αναστήματα του "αντιθέου πνεύματος" μνημονεύουν οι αντι-Οικουμενιστές! 

Την μνημόνευση αυτού του ανθρώπου υπερασπίστηκε χθες ο Πειραιώς Σεραφείμ στην Ημερίδα του! 

Αντιλαμβάνεστε τι θα επακολουθήσει στο Φανάρι!

Μητροπολίτης Ιταλίας Γεννάδιος:

“ Οἱ δύο Θεοπρόβλητοι καί Θεοτίμητοι Ἐπίσκοποι Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως…”



Νέο κείμενο του Μητροπολίτη Ιταλίας Γεννάδιου ενόψει της επίσκεψης του Πάπα στο Φανάρι που  δείχνει το μέγεθος της οικουμενιστικής διαβρώσεως.
Τό μεγαλεῖον καί ἡ δύναμις τῆς ἀγάπης εἰς τό Σεπτόν Κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὁ σημερινός ἄνθρωπος
27-11-2014
Δέν εἶναι δυνατόν ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θέλει μίαν «Ἐκκλησίαν πτωχήν», ἤ ἕνας ἄλλος ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται διά τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, νά μήν εἶναι ἀμφότεροι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, νά μήν εἶναι κεχαριτωμένοι μέ τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ: Ὁ Ἐπίσκοπος Ρώμης καί ὁ Ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, οἱ δύο Πατριάρχαι Ἀνατολῆς καί Δύσεως, Κορυφαί τιμῆς καί ἀγάπης, ἀλλά καί πρῶτοι Διάκονοι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐλευθερώνονται ἀπό τό ἐπικίνδυνον συναίσθημα τοῦ Συναγωνισμοῦ, τό ὁποῖον δημιουργεῖ πολεμικήν καί ἐχθρότητα, διαφοράς καί ἀνισότητας, ὄχι μόνον εἰς τήν πνευματικήν, ἀλλά καί εἰς τήν κοινωνικήν ζωήν τῶν ἀνθρώπων.


Διά νά φθάσῃ ἕνας ἄνθρωπος εἰς τήν πολιτισμένην αὐτήν χριστιανικήν πραγματικότητα, πρέπει, βεβαίως, νά καθοδηγηθῇ ἀπό τήν ἀνεξάντλητον δύναμιν τῆς ταπεινώσεως, ἡ ὁποία εἰς τήν οὐσίαν εἶναι αὐτή ἡ Ἀγάπη, ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος χαριτώνει τόν ἄνθρωπον, τόν ἐλευθερώνει ἀπό τήν ἀμφιβολίαν καί τήν ἀπογοήτευσιν, προσθέτει εἰς αὐτόν διάθεσιν διά προσευχήν, τροφοδοτεῖ αὐτόν μέ τήν Χάριν τοῦ Παναγίου Πνεύματος, φωτίζει αὐτόν νά λάβῃ ἀγαθάς καί χρησίμους ἀποφάσεις, καί εἰς τήν περίπτωσίν μας λαμβάνουν τήν μεγαλειώδη ἀπόφασιν διά μίαν νέαν Συνάντησιν – Πορείαν ἀγάπης, εἰρήνης, ἐλπίδος καί ἑνότητος – εἰς τήν Πόλιν τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ Παναγίας, εἰς τήν Πόλιν τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Ἡ μεγαλοπρεπής, ἀλλά καί ἀδελφική, Συνάντησις τῶν δύο πρώτων πνευματικῶν Ἡγετῶν της Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας εἰς τό ἐνδοξότατον Φανάριον, τήν Καθέδραν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ὁπωσδήποτε θά μείνῃ ἱστορική καί λαμπροτάτη μέσα εἰς τούς αἰῶνας τοῦ παρελθόντος καί τοῦ παρόντος, ἀλλά, βεβαίως, καί τοῦ μέλλοντος, ὅμως, νομίζω ταπεινά ὅτι ἡ Συνάντησις αὐτή θά μείνῃ εἰς τήν ζωήν τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὡς μία σταθερή καί ἀσυναγώνιστη ἐμπειρία καί πραγματικότης καταλλαγῆς καί ἀδελφοσύνης, σημαντικοτέρα καί ἀξιολογωτέρα, βεβαίως, τῶν προηγουμένων Συναντήσεων, «Γέφυρα ἀγάπης, εἰρήνης, ἐλπίδος καί ἑνότητος», διά τήν συνέχισιν τῆς θεϊκῆς αὐτῶν πορείας πρός τό Εὐαγγελικόν Μήνυμα: «ἵνα ἕν ὦσι», διότι κατά πρῶτον λόγον αἱ “Questioni”: διαίρεσις, σκάνδαλον, εὐθύνη, ἔχουν, ὅλως ἰδιαιτέρως, εὐαισθητοποιήσει τούς Ἁγιωτάτους Πρωταγωνιστάς της, οἱ ὁποῖοι ἀπέναντι τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ εἶναι περισσότερον ἀπό ὅλους ὑπεύθυνοι διά τήν μή συμπόρευσιν τοῦ κόσμου, καί ἰδίᾳ τῶν Χριστιανῶν, εἰς τήν ἐκπλήρωσιν τῆς Βουλῆς τοῦ Θεοῦ «ἵνα ἕν ὦσιν», ἡ ὁποία εἶναι «Θεϊκή Διαθήκη» καί, μάλιστα, ἀναμένει τήν πορείαν πάντων πρός αὐτήν, ὥστε ἡ ἱερωτάτη αὐτή Διαθήκη νά γίνῃ ἀπό ὅλους βίωμα, νά ζοῦν, δηλαδή, σύμφωνα μέ τόν ὑπερφυσικόν ἀποστολικόν λόγον: «ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς», τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Κατά δεύτερον λόγον, παρατηρῶ καί διαβλέπω ὅτι οἱ «Valori»: ἐλευθερία, θέλησις, ἀδελφοσύνη, προσευχή, ἀπόφασις καί ἐπιστροφή εἰς τήν ἀρχικήν –θεϊκήν- ἀγάπην, μέ τήν πάροδον τοῦ χρόνου, πᾶσαι αἱ θεοφρούρητοι αὐταί ἀξίαι ἀποτελοῦν ἀληθινά καί ἐμπειρικά αὐτῶν βιώματα, τοὐτέστιν βιώνουν τήν ζῶσαν καί δημιουργικήν πίστιν, ἡ ὁποία τούς ἐνισχύει, ὅπως, καί ἡ πλήρης αὐτῶν ἀφοσίωσις πρός τόν «ἐκ τῆς Παρθένου γεννηθέντα καί Σταυρόν ὑπομείναντα καί θάνατον καταδεξάμενον καί Ἀναστάντα ἐκ τῶν νεκρῶν Χριστόν», τόν «Αὐτόν εἰς τούς αἰῶνας», τόν Ὁποῖον πρό ὀλίγου καιροῦ προσεκύνησαν εἰς τούς Ἁγίους Τόπους, ἔνθα ἔδρασε καί ἔδωσε τήν ζωήν Του «λύτρον ἀντί πολλῶν», καί ἐχαρίσατο τῷ κόσμῳ τήν σωτηρίαν, συνεχίσουν τήν θεόσεπτον αὐτήν πορείαν διά τήν ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως, ἐναντίον τοῦ σκανδάλου τῆς διαιρέσεως, διά τήν συμπόρευσιν ὅλων πρός τό σωτήριον αὐτό Μήνυμα, καί τήν ἐκπλήρωσίν του, καί τοῦτο διά νά «πιστεύσῃ ὁ κόσμος», διά νά σωθῇ ὁ κόσμος, διότι, πράγματι, ἡ διαίρεσις ἀποτελεῖ μέγιστον ἐμπόδιον διά νά πιστεύσῃ ὁ συνάνθρωπός μας εἰς τήν λυτρωτικήν διδασκαλίαν τοῦ Κυρίου, καθόσον, μέ λύπην του, παρατηρεῖ ὅτι εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν τῶν πιστῶν ὑπάρχει συναγωνισμός, ἀντιπαλότης, πολεμική, ἐχθρότης, διαφοραί καί γενικά διαβλέπουν μίαν πνευματικήν καί ἠθικήν ἀταξίαν, μίαν ἀνώμαλον συμπεριφοράν, ἡ ὁποία ἀπέχει κατά πολύ, εἰς ὅλας τάς ἐκφάνσεις της, ἀπό ἐκείνην τήν ὁποίαν ὁ Ἀρχηγός τῆς πίστεώς μας ἐθέσπισε, τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλπίδος καί τῆς ἑνότητος.